[A Book Mentioning the Prophets] - Libri i Përmendjes së Pejgamberëve - [كِتَابٌ فِيهِ ذِكْرُ الْأَنْبِيَاءِ]

13747 - Prej Ebu Hurejres, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet Allahu e krijoi Ademin nga dheu, pastaj e bëri atë baltë, pastaj e la derisa u bë baltë e zezë e ndryshuar (hame'un mesnun), e krijoi dhe e formësoi, pastaj e la derisa u bë si poçari (salsalun kel-fehhar). Ai tha: Iblisi kalonte pranë tij dhe thoshte: Ti je krijuar për një çështje të madhe. Pastaj Allahu fryu në të nga shpirti i Tij, dhe gjëja e parë ku rrodhi shpirti ishte shikimi i tij dhe vrimat e hundës, kështu që ai teshtiu dhe iu frymëzua që të falënderonte Zotin e tij, e Zoti tha: Zoti yt të mëshiroftë. Pastaj tha: O Adem, shko te ai grup (meleqsh) dhe thuaju atyre (selam) e shiko se çfarë do të thonë. Ai erdhi dhe i përshëndeti, e ata i thanë: Ve alejkesselam ve rahmetullah. Pastaj u kthye te Zoti i tij dhe Ai i tha: Çfarë të thanë? - ndonëse Ai e dinte më mirë se çfarë i kishin thënë - Ai tha: O Zot, kur i përshëndeta, ata më thanë: Ve alejkesselam ve rahmetullah. Ai tha: O Adem, kjo është përshëndetja jote dhe përshëndetja e pasardhësve tuaj. Ai tha: O Zot, e kush janë pasardhësit e mi? Ai tha: Zgjidh njërën nga duart e Mia, o Adem. Ai tha: Zgjedh të djathtën e Zotit tim, dhe të dyja duart e Zotit tim janë të djathta (të bekuara). Atëherë Allahu hapi shuplakën e Tij, dhe aty ishte çdo gjë që do të ekzistonte nga pasardhësit e tij në shuplakën e të Gjithëmëshirshmit (Azze ve Xhelle)." Dhe e përmendi hadithin.
E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Ismail bin Rafi', për të cilin Buhariu ka thënë: Është i besueshëm, hadithi i tij është i afërt (me të saktin), por shumica e dijetarëve e kanë konsideruar të dobët, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë transmetues të Sahihut.

13748 - Dhe nga Ebu Musa - i cili e përcjell nga Pejgamberi (s.a.v.s.) - ka thënë: "Kur Allahu e nxori Ademin nga Xheneti, e pajisi atë me fruta të Xhenetit dhe ia mësoi prodhimin e çdo gjëje. Këto frutat tuaja janë prej frutave të Xhenetit, përveçse këto ndryshojnë (prishen), ndërsa ato nuk ndryshojnë."
E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu, dhe burrat e tij (transmetuesit) janë të besueshëm.

13749 - Dhe nga Ebu Burejde - i cili e përcjell nga Pejgamberi - ka thënë: "Sikur të mblidhej e qarët e Davudit (a.s.) dhe e qarët e të gjithë banorëve të tokës e të krahasohej me të qarët e Ademit, nuk do ta baraspeshonte atë".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' dhe burrat e tij (transmetuesit) janë të besueshëm.

13750 - Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: «I thashë: O i Dërguari i Allahut, a ishte Ademi pejgamber? Tha: "Po, ishte pejgamber i dërguar, të cilin Allahu e foli drejtpërdrejt duke i thënë: ﴿O Adem, bano ti dhe bashkëshortja jote në xhenet﴾ [el-Bekare: 35, el-A'raf: 19]"».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe Ahmedi në mënyrë të ngjashme në një hadith të gjatë, dhe në të është el-Mes'udi i cili ka pasur përzierje të memories (ihtilat).

13751 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "A t'ju njoftoj për melaqen më të vlefshme? Ai është Xhibrili (a.s.). Pejgamberi më i vlefshëm është Ademi, dita më e vlefshme është dita e xhuma, muaji më i vlefshëm është muaji i Ramazanit, nata më e vlefshme është Nata e Kadrit, dhe gruaja më e vlefshme është Merjemja, e bija e Imranit".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Nafiu bin Hurmuz, i cili është i braktisur (metruk).

13752 - Dhe nga Abdurrahman bin Katade es-Sulemi: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Allahu e krijoi Ademin". Tha: Pastaj e përmendi hadithin.
E transmeton Taberaniu dhe isnadi i tij është hasen (i mirë).

13753 - Dhe nga Ebi Berzeh transmetohet se ka thënë: "Kur Ademi u ndalua nga dëgjimi i fjalëve të melaikeve, ndërkohë që ai ndjente kënaqësi me fjalët e tyre, qau te dera e Xhenetit për njëqind vjet. Atëherë Allahu i Madhëruar tha: O Adem, çfarë të trishton? Ai tha: Si të mos trishtohem kur Ti më zbite nga Xheneti dhe nuk e di a do të kthehem më në të apo jo? Allahu tha: O Adem, thuaj: 'O Allah, nuk ka zot tjetër përveç Teje, i Vetëm dhe pa ortak, i Madhëruar qofsh o Allah dhe Ty të takon falënderimi. Zoti im, unë kam bërë keq dhe i kam bërë padrejtësi vetes sime, andaj më fal mua, sepse Ti je më Mëshiruesi i mëshiruesve'. E dyta: 'O Allah, nuk ka zot tjetër përveç Teje, i Vetëm dhe pa ortak, i Madhëruar qofsh Zoti im, unë i kam bërë padrejtësi vetes sime, andaj më fal mua, sepse Ti je më Mëshiruesi i mëshiruesve'. Dhe e treta: 'O Allah, nuk ka zot tjetër përveç Teje, i Madhëruar qofsh dhe Ty të takon falënderimi, nuk ka ortak për Ty. Zoti im, kam bërë keq dhe i kam bërë padrejtësi vetes sime, andaj më fal mua, sepse Ti je Pendimpranuesi, Mëshirëploti'. Këto janë fjalët që Allahu ia shpalli Muhamedit - (s.a.v.s.) -: ﴿E Ademi prej Zotit të vet pranoi disa fjalë (lutje), prandaj Ai ia fali gabimin, Ai është Pendimpranuesi, Mëshirëploti﴾ [el-Bekare: 37]. Tha: Dhe ato janë për pasardhësit e tij pas tij. Ademi i tha një djali të tij që quhej Hibetullah - të cilin njerëzit e Tevratit dhe njerëzit e Inxhilit e quajnë Shith -: Adhuroni Zotin tuaj dhe kërkoni prej Tij: a do të më kthejë në Xhenet apo jo? Ai adhuroi dhe kërkoi, e Allahu i shpalli atij: Unë do ta kthej atë në Xhenet. Ai tha: O Zoti im, unë nuk jam i sigurt me babanë tim, mendoj se babai im do të më kërkojë një shenjë. Atëherë Allahu i hodhi atij një byzylyk prej byzylykëve të Xhenetit. Kur erdhi tek ai, (Ademi) tha: Çfarë ke pas teje? Ai tha: Përgëzohu, Ai më njoftoi se do të të kthejë në Xhenet. Tha: Po a nuk i kërkove Atij një shenjë? Atëherë ai nxori
byzylykun dhe ai e njohu atë, ra në sexhde dhe qau derisa nga sytë e tij rrodhi një lumë lotësh, gjurmët e të cilit njihen në Indi. Dhe është përmendur se thesari i arit në Indi është nga ajo që mbin prej atij byzylyku. Pastaj tha: Kërkoji Zotit tënd për mua ushqim nga frutat e Xhenetit. Kur doli nga ai, Ademi vdiq. Atëherë erdhi Xhibrili (a.s.) dhe tha: Ku po shkon? Ai tha: Babai im më dërgoi që t'i kërkoj Zotit tim ta ushqejë me frutat e Xhenetit. Ai tha: Zoti i tij ka gjykuar që ai të mos hajë asgjë prej tyre derisa të kthehet në të, dhe ai tashmë ka vdekur, kthehu dhe varrose. Atëherë Xhibrili (a.s.) e mori, e lau, e qefini, e parfumosi dhe ia fali namazin, pastaj Xhibrili tha: Kështu veproni me të vdekurit tuaj".
E transmeton Taberaniu, dhe në të është Seuar bin Mus'ab i cili është i braktisur (metruk).

13754 - Dhe nga Ubejj bin Ka'bi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Vërtet, Ademin e lanë melaiket me ujë dhe sidër, e qefinosën atë, i hapën varrin (me lahd) dhe e varrosën, e pastaj thanë: Kjo është suneti juaj, o bijtë e Ademit, për të vdekurit tuaj».

13755 - Dhe në një transmetim: "«Kur vdiq Ademi, engjëjt e lanë atë me ujë një numër tek herësh, i hapën varrin me lahd (në anë) dhe thanë: Kjo është suneti i Ademit dhe i pasardhësve të tij»".
Të gjithë këtë e ka transmetuar Et-Taberaniu në El-Evsat me dy zinxhirë transmetimi; në njërin prej tyre është El-Husejn bin Ebis-Serij, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa shumica e kanë konsideruar të dobët. Po ashtu edhe Revh bin Eslem në zinxhirin tjetër, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa shumica e kanë konsideruar të dobët.

13756 - Dhe nga Utejji i cili ka thënë: Pashë një plak në Medine duke folur, andaj pyeta për të dhe më thanë: Ky është Ubejj ibn Ka'bi. Ai tha: "Vërtet Ademit (a.s.) i erdhi vdekja dhe u tha bijve të tij: 'O bijtë e mi, unë dëshiroj nga frutat e Xhenetit'. Ata shkuan t'i kërkonin për të, por i takuan engjëjt që kishin me vete qefinët dhe parfumet e tij (hanut), si dhe kishin me vete sëpata, lopata dhe shporta. Engjëjt u thanë: 'O bijtë e Ademit, çfarë dëshironi dhe çfarë kërkoni? Ose çfarë dëshironi dhe ku po shkoni?' Ata thanë: 'Babai ynë është i sëmurë dhe ka dëshirë për frutat e Xhenetit'. Engjëjt u thanë: 'Kthehuni, sepse babait tuaj i ka ardhur fundi (i është caktuar vdekja)'.

Kur erdhën, Hava i pa dhe i njohu, andaj u mbështet tek Ademi. Ai i tha: 'Largohu prej meje, sepse unë u sprovova për shkakun tënd; më lër mua dhe engjëjt e Zotit tim të Madhëruar'. Ata ia morën shpirtin, e lanë, e qefinosën, e parfumosën, i hapën varrin dhe i bënë lahdin (vrimën anësore në varr). Pastaj u falën mbi të, hynë në varrin e tij, e vendosën aty dhe i vunë përsipër tullat prej balte. Pastaj dolën nga varri, hodhën dhe mbi të dhe thanë: 'O bijtë e Ademit, kjo është suneti (tradita) juaj'."
E ka transmetuar Abdullah ibn Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Utejj ibn Damrah, i cili është i besueshëm (thikah).

13757 - Nga Umm Salama transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Idrisi (a.s.) ishte mik i Melekut të Vdekjes, kështu që i kërkoi atij t'i tregonte Xhenetin dhe Zjarrin. Ai u ngjit me Idrisin dhe i tregoi Zjarrin; ai u tmerrua prej tij dhe pothuajse i ra të fikët, kështu që Meleku i Vdekjes e mbështolli me krahun e tij. Meleku i Vdekjes i tha: 'A nuk e pe atë?' Ai tha: 'Po, dhe kurrë nuk kam parë diçka si kjo e sotmja.' Pastaj u nis me të derisa i tregoi Xhenetin dhe ai hyri në të. Meleku i Vdekjes i tha: 'Nisu, se tashmë e pe atë.' Ai tha: 'Për ku?' Meleku i Vdekjes tha: 'Atje prej nga erdhe.' Idrisi tha: 'Jo, për Allahun, nuk dal prej tij pasi kam hyrë në të.' Atëherë iu tha Melekut të Vdekjes: 'A nuk ishe ti ai që e fute atë në të? Dhe se nuk i takon askujt që ka hyrë në të, të dalë prej tij?'".
E ka transmetuar Taberaniu në 'al-Awsat', dhe në të është Ibrahim bin Abdullah bin Khalid al-Missisi, i cili është i braktisur (metruk).

13758 - Prej Aishes, bashkëshortes së Pejgamberit (s.a.v.s.), se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Sikur Allahu të mëshironte ndonjërin prej popullit të Nuhut, do të mëshironte nënën e fëmijës". I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nuhu (a.s.) qëndroi në popullin e tij një mijë vjet pa pesëdhjetë vjet duke i thirrur ata, derisa erdhi fundi i kohës së tij. Ai mbolli një pemë, e cila u rrit dhe u degëzua në çdo anë, pastaj e preu atë dhe filloi ta bënte anije. Ata kalonin pranë tij dhe e pyetnin, ndërsa ai thoshte: 'Po bëj një anije'. Ata talleshin me të dhe thoshin: 'Po bën anije në tokë të thatë, po si do të lundrojë ajo?'. Ai thoshte: 'Së shpejti do ta merrni vesh'. Kur përfundoi prej saj, vlonte furra (tenuri) dhe uji u shtua nëpër rrugë, nëna e fëmijës u frikësua për të, sepse e donte atë me një dashuri të madhe. Ajo doli drejt malit derisa arriti në një të tretën e tij. Kur uji e arriti atë, ajo doli derisa arriti në dy të tretat e malit. Kur uji e arriti atë, ajo doli me të derisa u ngjit në majë të malit. Kur uji arriti deri tek ajo, ajo e ngriti fëmijën me duart e saj derisa uji i mori të dy. Sikur Allahu të mëshironte ndonjërin prej tyre, do të mëshironte nënën e fëmijës".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Musa bin Jakub ez-Zem'ij, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Ibn Meini dhe të tjerë, ndërsa e ka konsideruar të dobët Ibn el-Medini, kurse pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13759 - Nga Ebu et-Tufejli transmetohet se ka thënë: "I thashë Ibn Abbasit: Populli yt pretendon se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka bërë sa'jin midis Safasë dhe Merves dhe se kjo është sunet? Ai tha: Kanë thënë të vërtetën. Kur Ibrahimi (a.s.) u urdhërua për ritet e haxhit, shejtani iu shfaq tek vendi i sa'jit, kështu që ai bëri garë me të dhe Ibrahimi (a.s.) ia kaloi. Pastaj Xhibrili (a.s.) e dërgoi atë te Xhemreja e Akabes, ku iu shfaq shejtani - Surejxhi tha: një shejtan - dhe ai e gjuajti atë me shtatë guralecë derisa u largua. Pastaj iu shfaq te Xhemreja e Mesme dhe ai e gjuajti me shtatë guralecë. Tha: Ai e shtriu atë. Junusi tha: Dhe nuk e shtriu përmbys për balli, ndërsa Ismaili kishte veshur një këmishë të bardhë. Ai tha: O babai im, unë nuk kam rrobë tjetër përveç kësaj që të më qefinosësh me të, prandaj hiqe që të më qefinosësh me të. Ndërsa ai po përpiqej t'ia hiqte, u thirr nga pas tij: (O Ibrahim, ti e përmbushe ëndrrën). Ibrahimi u kthye dhe pa një dash të bardhë, me brirë dhe me sy të bukur.". Thashë: Ai e përmendi hadithin dhe kjo ka kaluar më parë në kapitullin e Haxhit.
E transmeton Ahmedi dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Ebu Asim el-Ganeviut, i cili është i besueshëm.
Më parë është përmendur një rrugë tjetër e transmetuar nga Ahmedi dhe Taberaniu, në të cilën thuhet se i sakrifikuari ishte Is'haku, por në të është Ata bin es-Saib, i cili ka pasur përzierje të memorisë.

13760 - Dhe nga Abdullah - domethënë Ibn Mes'udi - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet, Allahu e ka marrë Ibrahimin për mik të ngushtë (halil)".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Jahja el-Himmani, i cili është i dobët.

13761 - Dhe nga Semureh transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na thoshte: "Vërtet, Pejgamberët në Ditën e Kiametit, çdo dy prej tyre janë miq të ngushtë (halil) me njëri-tjetrin, përveç të tjerëve." Ai tha: "Dhe miku i ngushtë prej tyre atë ditë është miku i Allahut, Ibrahimi (a.s.)."
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

13762 - Dhe nga Xhabiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kur u ngrit (në qiell) Ibrahimi, pa një burrë duke bërë imoralitet me një grua, andaj u lut kundër tij dhe ai u shkatërrua. Pastaj pa një burrë në një mëkat, andaj u lut kundër tij, e Allahu i shpalli atij: 'Ai është robi Im, dhe vërtet përfundimi i tij tek Unë është në tri cilësi: ose të pendohet e Unë t'ia pranoj pendimin, ose të më kërkojë falje e Unë ta fal atë, ose të dalë nga kurrizi i tij dikush që më adhuron Mua. O Ibrahim, a nuk e ke ditur se nga emrat e Mi është se Unë jam i Durueshmi (Es-Sabur)?' ".
Transmeton Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Ali bin Ebi Ali El-Lehbi, i cili është i braktisur (metruk).

13763 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Në Xhenet ka një pallat prej margaritari, pa asnjë të çarë dhe pa asnjë dobësi, të cilin Allahu e ka përgatitur si vendbanim për mikun e Tij, Ibrahimin (a.s.)."
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' dhe Bezzari në mënyrë të ngjashme, dhe burrat e tyre janë burrat e Sahihut.

13764 - Dhe nga Xhabiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Më janë treguar pejgamberët, dhe unë i ngjaj Ibrahimit (a.s.)."
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' nga shejhu i tij Mikdam bin Davud, i cili është i dobët.

13765 - Dhe nga Aishja, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, i pari që do të vishet nga krijesat është Ibrahimi - domethënë në Ditën e Kiametit".
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Lejth bin Ebi Sulejm, i cili është mudellis (fshirës i transmetuesve).

13766 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kur Ibrahimi u hodh në zjarr, tha: 'O Allah, Ti je Një në qiell, dhe unë jam i vetmi në tokë që të adhuroj Ty'."
E transmeton el-Bezzari, dhe në zinxhirin e tij është Asim bin Omer bin Hafs; atë e ka konsideruar të besueshëm Ibn Hibbani, por ka thënë: gabon dhe bie në kundërshtim, ndërsa shumica e dijetarëve e kanë konsideruar të dobët.

13767 - Dhe nga el-Abbasi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Davudi (a.s.) ka thënë: 'Të kërkoj Ty me të drejtën e baballarëve të mi, Ibrahimit, Is'hakut dhe Jakubit'. Atëherë Ai (Allahu) tha: 'Sa i përket Ibrahimit, ai u hodh në zjarr dhe duroi për hirin Tim, e ajo ishte një sprovë që nuk të ka goditur ty. Sa i përket Is'hakut, ai e flijoi veten për t'u therrur dhe duroi për hirin Tim, e ajo ishte një sprovë që nuk të ka goditur ty. Ndërsa sa i përket Jakubit, atij i humbi Jusufi, e ajo ishte një sprovë që nuk të ka goditur ty'."
E ka transmetuar el-Bezzari, nga rivajeti i Ebu Saidit, nga Ali bin Zejdi. Ebu Saidin nuk e njoh, ndërsa Ali bin Zejdi është i dobët (daif), ndonëse është konsideruar i besueshëm nga disa.

13768 - Dhe nga Abdullah - domethënë Ibn Mes'udi - se Pejgamberi (s.a.v.s.) u pyet: Kush është njeriu më fisnik? Ai tha: "Jusufi, i biri i Jakubit, i biri i Is'hakut, i therruri i Allahut (Dhabihullah)".
E ka transmetuar Taberaniu, ndërsa Bekije është mudellis (fshihës i transmetuesit), dhe Ebu Ubejde nuk ka dëgjuar nga babai i tij.

13769 - Dhe nga Ebu el-Ahvesi ka thënë: Esma bin Harixhe u mburr para një burri duke thënë: "Unë jam biri i pleqve fisnikë." Atëherë Abdullah bin Mes'udi tha: "Ai (që meriton këtë cilësim) është Jusufi, i biri i Jakubit, i biri i Is'hakut - kurbanit të Allahut, i biri i Ibrahimit - mikut të Allahut."
Transmeton Taberaniu si thënie të sahabiut (meukuf) me dy zinxhirë transmetimi; burrat e njërit prej tyre janë të besueshëm, përveç se mësuesit e Taberaniut nuk i njoh.

13770 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «U tha: O i Dërguari i Allahut, kush është zotëria (es-Sejjid)? Ai tha: "Jusufi, i biri i Jakubit, i biri i Is'hakut, i biri i Ibrahimit". Ata thanë: Po në umetin tënd, a ka zotëri? Ai tha: "Po, një burrë të cilit i është dhënë pasuri e hallallit dhe është furnizuar me bujari, kështu që e afron të varfrin dhe ankesat e tij ndaj njerëzve janë të pakta"».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Nafiu Ebu Hurmuz, i cili është i braktisur (metruk).

13771 - Nga el-Abbasi - domethënë ibn Abdilmutalibi - nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kurbani (i therruri) ishte Is'haku".
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Mubarek bin Fedale, të cilin shumica e dijetarëve e kanë konsideruar të dobët.

13772 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet Allahu më dha të zgjedh mes faljes për gjysmën e umetit tim ose ndërmjetësimit (shefatit) tim, dhe unë zgjodha ndërmjetësimin tim, duke shpresuar se ai do të jetë më gjithëpërfshirës për umetin tim. Sikur të mos ishte paraprirja e asaj që kërkoi robi i mirë, unë do ta kisha shpejtuar lutjen time. Kur Allahu e çliroi Is'hakun nga brenga e kurbanit, iu tha atij: O Is'hak, kërko se do të të jepet. Ai tha: Pasha Allahun, unë do ta shpejtoj atë para ngacmimeve të shejtanit: O Allah, kushdo që vdes pa të shoqëruar Ty asgjë dhe ka bërë mirë, fale atë."

E transmeton Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Abdurrahman bin Zejd bin Eslem i cili është i dobët, si dhe mësuesin e Taberaniut nuk e njoh.

13773 - Nga Abdullah - domethënë Ibn Mesudi - ka thënë: Jusufit dhe nënës së tij iu dhanë dy të tretat e bukurisë së njerëzve, në fytyrë, në bardhësi e të tjera, kështu që kur i vinte ndonjë grua, ai e mbulonte fytyrën e tij nga frika se mos ajo sprovohej.
E ka transmetuar Taberaniu si 'meukuf' (thënie e sahabiut), dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

13774 - Dhe e ka transmetuar Taberaniu gjithashtu, i cili ka thënë: "Jusufit dhe nënës së tij iu dha një e treta e bukurisë." Dhe duket se ai ka gabuar, e Allahu e di më mirë.

13775 - Dhe nga Enesi transmetohet se ka thënë: Jusufit i është dhënë gjysma e bukurisë.
E ka transmetuar Ebu Jala dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

13776 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet Allahu i Madhëruar i foli Musait me njëqind e dyzet mijë fjalë gjatë tri ditëve. Kur Musai dëgjoi fjalët e njerëzve, i urreu ato për shkak të asaj që i kishte mbetur në dëgjim nga fjala e Zotit të Madhëruar e të Lavdishëm. Dhe ndër ato që i foli ishte: O Musa, vërtet ata që zbukurohen për Mua nuk janë zbukuruar me asgjë si me zuhdin (asketizmin) në këtë botë, dhe ata që kërkojnë afrimin tek Unë nuk janë afruar me asgjë si me largimin nga ato që ua kam ndaluar (ver'a), dhe adhuruesit nuk Më kanë adhuruar me asgjë si me të qarët prej frikës ndaj Meje. Musai tha: O Zoti i të gjitha krijesave, o Sunduesi i Ditës së Gjykimit, o i Madhëruari dhe i Nderuari, çfarë ke përgatitur për ta dhe me çfarë do t'i shpërblesh? Ai tha: Sa u përket asketëve (zuhhad) në këtë botë, Unë ua kam bërë të lejuar Xhenetin Tim që të vendosen në të ku të dëshirojnë. Sa u përket atyre që u larguan nga ato që ua ndalova, kur të vijë Dita e Kiametit, nuk do të mbetet asnjë rob pa u marrë në pyetje e llogari, përveç të devotshmëve (el-ver'un), sepse Unë turpërohem prej tyre, i lartësoj dhe i nderoj ata, dhe i fus në Xhenet pa llogari. Ndërsa për ata që qajnë prej frikës ndaj Meje, ata do të kenë shoqërinë më të lartë (er-refik el-a'la) ku nuk i shoqëron askush tjetër."

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Xhuvejbir, i cili është shumë i dobët.

13777 - Dhe nga Ebu Hurejre ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Kur Allahu i foli Musait, ai (Musai) shihte lëvizjen e milingonës mbi gurin e lëmuar në natën e errët nga një distancë prej dhjetë fersahësh".
E ka transmetuar Taberaniu në 'Es-Sagir', dhe në të është Husejn bin Ebi Xhafer el-Xhuferiu, i cili është i braktisur (metruk).

13778 - Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nëse pyetesh: Cilin nga dy afatet plotësoi Musai? Thuaj: Atë më të mirin, më të plotin dhe më të devotshmin prej tyre. Dhe nëse pyetesh: Cilën nga dy gratë u martua? Thuaj: Më të voglën prej tyre, e cila është ajo që erdhi e tha: 'O babai im, punësoje atë, sepse njeriu më i mirë që mund të punësosh është ai që është i fuqishëm dhe i besueshëm'. Ai tha: 'Çfarë pe nga fuqia e tij?' Ajo tha: 'Ai mori një gur
të rëndë dhe e hoqi atë nga pusi'. Ai tha: 'Dhe çfarë pe nga besueshmëria e tij?' Ajo tha: 'Ai më tha: Ec pas meje dhe mos ec para meje'".
E ka transmetuar Taberaniu në 'Es-Sagir' dhe 'El-Eusat', dhe El-Bezzari në mënyrë të shkurtuar. Në isnadin e Taberaniut është Uvejd bin Ebi Imran el-Xheuni, të cilin e ka dobësuar Ibn Meini dhe të tjerë, ndërsa Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, kurse pjesa tjetër e burrave të Taberaniut janë të besueshëm. Hadithet e këtij kapitulli janë paraqitur më parë në suren El-Kasas.

13779 - Dhe nga Xhabir bin Abdullahu tregon: "I dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet: Cilin nga dy afatet e kreu Musai? Ai tha: 'Atë më të plotin'."
E transmeton Taberaniu në 'El-Evsat' nga shejhu i tij Musa bin Sehli, të cilin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë të besueshëm, ndonëse te disa prej tyre ka dobësi.

13780 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Sikur po e shoh Musain në këtë luginë, i veshur me ihram, mes dy copave të rrobave prej pambuku (katavanijetejni)."
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Jezid bin Sinan er-Rehavi, i cili është i braktisur (metruk).

13781 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: Gjatësia e Musait (a.s.) ishte dymbëdhjetë krahë, shkopi i tij ishte dymbëdhjetë krahë dhe kërcimi i tij ishte dymbëdhjetë krahë, kështu që ai e goditi Axhib bin Anakun dhe nuk e goditi atë veçse në nyjen e këmbës së tij.
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është el-Mes'udi i cili ishte i përzier (në memorien e tij), ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13782 - Dhe nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: Kur Allahu i Madhëruar i foli Musait (a.s.) ditën e Turit, i foli me një fjalë ndryshe nga ajo me të cilën i foli ditën kur e thirri. Musai i tha: "O Zoti im, a është kjo fjala Jote me të cilën më fole?" Ai tha: "O Musa, Unë të fola me fuqinë e dhjetë mijë gjuhëve, ndërkohë që Unë zotëroj fuqinë e të gjitha gjuhëve dhe më fort se aq." Kur Musai u kthye te Bijtë e Izraelit, ata i thanë: "O Musa, na e përshkruaj fjalën e të Gjithëmëshirshmit (Më të Lartit)." Ai tha: "Ju nuk mund ta përballoni atë. A nuk i keni dëgjuar zërat e rrufeve që vijnë me shkëlqimin më të madh që keni dëgjuar? Ajo i ngjan asaj, por nuk është ajo."
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në zinxhirin e tij është el-Fadl bin Isa er-Rakashi, i cili është i dobët (daif).

13783 - Dhe nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Meleku i vdekjes u vinte njerëzve haptazi. Ai tha: Shkoi te Musai dhe ai e goditi, duke ia nxjerrë sytë. Ai shkoi te Zoti i tij i Madhëruar dhe tha: O Zot, robi Yt Musai ma nxori syrin, dhe sikur të mos ishte nderi i tij te Ti, do ta kisha qortuar atë - Junusi tha: do t'ia kisha vështirësuar atij - Ai i tha: Shko te robi Im dhe thuaji: Le ta vendosë dorën e tij mbi lëkurën e një demi, dhe për çdo qime që mbulon dora e tij, ai ka një vit jetë. Ai erdhi te ai dhe i tha: Çfarë ka pas kësaj? Tha: Vdekja. Tha: Atëherë tani. Tha: Atëherë ai e nuhati një herë dhe ia mori shpirtin - Junusi tha: Allahu i Madhëruar ia ktheu atij syrin e tij, dhe ai filloi t'u vinte njerëzve fshehurazi". Unë thashë:
Në Sahih është një pjesë e tij.
E transmeton Ahmedi dhe El-Bezzari, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

13784 - Dhe nga Ebu Saidi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "E pashë Musain (a.s.) te kodrina e kuqe duke u falur në varrin e tij".
Transmeton el-Bezzari dhe et-Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Sileh bin Sulejman, i cili është i braktisur (metruk).

13785 - Dhe nga Ibn Abbasi, se Pejgamberi (s.a.v.s.) kaloi pranë Musait (a.s.) ndërsa ai ishte duke u falur në këmbë në varrin e tij.
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Fejjad bin Muhamed dhe një grup që nuk i njoh, por nga Fejjadi kanë transmetuar tre persona: Musa bin Ismail, Muhamed bin Abdullah el-Nexhar el-Rakki dhe Ebu Jusuf el-Sajdelani.

13786 - Dhe nga esh-Sha'bi, nga Xhabir bin Abdilah ose dikush tjetër prej shokëve të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
"Unë jam i pari që do të vijë në vete (pas fryrjes së Surit), do të ngre kokën dhe ja, një burrë do të jetë mes meje dhe Arshit. Do të thuhet: Ky është Musai (a.s.). Nëse ai ka qenë në tokë, atëherë ai ka ardhur në vete para meje".
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Muxhalid bin Said i cili është i diskutueshëm, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.

13787 - Nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: "Unë vërtet shpresoj se nëse më zgjatet jeta, do ta takoj Isain, birin e Merjemes (a.s.). E nëse më shpejton vdekja, kushdo prej jush që e takon atë, le t'i përcjellë selamin tim."
Transmeton Ahmedi në formë merfu' (të ngritur te Pejgamberi) dhe meukuf (të ndalur te sahabiu), dhe burrat e të dy zinxhirëve janë burrat e Sahihut.

13788 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, mes meje dhe Isait, birit të Merjemes, nuk ka asnjë pejgamber e as të dërguar. Ai është pasardhësi im në umetin tim pas meje. Vërtet, ai do ta vrasë Dexhallin, do ta thyejë kryqin, do ta heqë xhizjen dhe lufta do t'i pushojë barrët e saj. Kushdo prej jush që e arrin atë, le t'i dërgojë selam (paqe)." Thashë: Një pjesë e tij gjendet në Sahih.
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është Muhammed bin Ukbe es-Sedusi, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa Ebu Hatimi e ka konsideruar të dobët.

13789 - Dhe nga Ebu Hurejreja transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Zbritja e Isait, birit të Merjemes, do të ndodhë dhe ai do të qëndrojë mes njerëzve për dyzet vjet".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

13790 - Dhe nga Evs b. Evs, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Isai, biri i Merjemes, do të zbresë te minarja e bardhë në lindje të Damaskut".
E ka transmetuar Taberaniu dhe burrat e tij janë të besueshëm.

13791
- Dhe nga esh-Sha'biu i cili ka thënë: Një burrë tha tek el-Mugire bin Shu'be: Paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi Muhamedin, vulën e Pejgamberëve, nuk ka Pejgamber pas tij. Atëherë el-Mugire tha: Të mjafton
të thuash vulën e Pejgamberëve, sepse neve na është treguar se Isai, biri i Merjemes, do të dalë, e nëse ai del, ai ka qenë para tij dhe pas tij.
E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe në të është Muxhalid bin Sa'id i cili është i dobët, dhe e ka konsideruar të dobët një grup (dijetarësh) ndërsa është konsideruar i besueshëm nga të tjerë, kurse pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13792 - Dhe nga Abdullah bin Selami transmetohet se ka thënë: Isai, biri i Merjemes (a.s.), do të varroset bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe dy shokët e tij (r.a.), kështu që varri i tij do të jetë i katërti.
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Uthman bin ed-Dahaku, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa Ebu Davudi e ka konsideruar të dobët. El-Mizzi (r.h.) e ka përmendur këtë në biografinë e tij dhe ia ka atribuar Tirmidhiut duke thënë: 'Hasen' (i mirë), por unë nuk e kam gjetur atë në 'el-Atraf'. Allahu e di më së miri.

13793 - Dhe nga Fatimja, e bija e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ka thënë: Më ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet Isai, i biri i Merjemes, qëndroi te Bijtë e Izraelit dyzet vjet".

E ka transmetuar Ebu Jala nga el-Husejn bin Ali bin el-Esuad, të cilin el-Ezdiu e ka konsideruar të dobët, ndërsa Ibn Hibani e ka konsideruar të besueshëm, dhe Jahja bin Xha'deh nuk e ka arritur Fatimen.

13794 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "I pari që ka mohuar ka qenë Ademi (a.s.) - e tha këtë tri herë - Kur Allahu i Madhëruar e krijoi atë, ia fshiu shpinën dhe nxori prej saj pasardhësit e tij, pastaj ia paraqiti ata atij. Ai pa në mesin e tyre një burrë që shkëlqente dhe tha: O Zoti im, kush është ky? Ai tha: Ky është biri yt, Davudi. Tha: Sa është jetëgjatësia e tij? Tha: Gjashtëdhjetë. Tha: O Zoti im, shtoja jetën atij. Tha: Jo, përveç nëse ia shton ti nga jeta jote. Atëherë ai i shtoi dyzet vjet nga jeta e tij. Allahu shkroi për këtë një dokument dhe dëshmitarë bëri engjëjt. Kur erdhi koha për t'ia marrë shpirtin, ai tha: Kanë mbetur edhe dyzet vjet nga afati im. Atij iu tha: Ti ia ke dhënë ato birit tënd, Davudit. Ai tha: Por ai e mohoi, kështu që Allahu i Madhëruar e nxori dokumentin dhe ia paraqiti provën. Pastaj ia plotësoi Davudit njëqind vjet, dhe ia plotësoi Ademit jetën e tij në njëmijë vjet.".
E transmeton Ahmedi dhe Taberaniu, i cili në fillim të tij thotë: Kur zbriti ajeti i borxhit, dhe tha: Sa është jetëgjatësia e tij? Tha: Gjashtëdhjetë vjet, ndërsa pjesa tjetër është me të njëjtin kuptim. Në zinxhirin e tij është Ali bin Zejdi, të cilin shumica e dijetarëve e kanë konsideruar të dobët, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë të besueshëm.

13795 - Dhe nga Ebu Derda i cili ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur e përmendte Davudin (a.s.), thoshte: 'Ai ishte njeriu më adhurues'."
E transmeton El-Bezzari dhe në të ka një hadith të gjatë, ndërsa isnadi i tij është i mirë (hasen).

13796 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Pejgamberi Davud (a.s.) kishte xhelozi të fortë, kështu që kur dilte, dyert mbylleshin dhe askush nuk hynte te familja e tij derisa ai të kthehej. Ai tha: Një ditë ai doli dhe dyert u mbyllën, kur bashkëshortja e tij po vështronte në shtëpi, pa një burrë që qëndronte në mes të shtëpisë. Ajo u tha atyre që ishin në shtëpi: Nga hyri ky burrë në shtëpi kur shtëpia është e mbyllur? Vallahi, do të turpërohemi para Davudit. Pastaj erdhi Davudi dhe pa burrin që qëndronte në mes të shtëpisë, e Davudi i tha atij: Kush je ti? Ai tha: Unë jam ai që nuk u frikësohet mbretërve dhe nuk më pengojnë rojet. Davudi i tha: Atëherë ti, vallahi, je Meleku i Vdekjes, mirësevjen urdhri i Allahut. Pastaj Davudi u mbështoll në vendin e tij ku iu mor shpirti, derisa u krye çështja e tij dhe lindi dielli mbi të. Sulejmani u tha shpendëve: Bëni hije mbi Davudin. Shpendët bënë hije mbi të derisa u errësua toka mbi ta. Sulejmani (a.s.) u tha atyre: Mblidhni një krah.". Ebu Hurejre tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na tregoi se si vepruan shpendët, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mblodhi dorën e tij, dhe atë ditë mbi të falën namazin el-Masrahijeh.".
E transmeton Ahmedi, dhe në të është el-Mutalib bin Abdilah bin Hantab, të cilin e ka vlerësuar si të besueshëm Ebu Zur'ah dhe të tjerë, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.

13797 - Dhe nga Ebu Derda transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha shokëve të tij: "Allahu ia mori shpirtin Davudit (a.s.) nga mesi i shokëve të tij, e ata nuk ranë në sprovë dhe as nuk ndryshuan. Ndërsa shokët e Mesiut qëndruan në rrugën dhe udhëzimin e tij për dyqind vjet."
E transmeton Taberaniu, dhe burrat e tij janë të besueshëm, ndonëse për disa prej tyre ka mospajtime.

13798 - Prej Ebi Musës, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "I pari për të cilin u përgatit nura (pastë për heqjen e qimeve) dhe që hyri në hamam ishte Sulejmani, i biri i Davudit. Kur hyri në të dhe ndjeu nxehtësinë dhe avullin e tij, tha: 'Ah prej dënimit të Allahut, ah, ah, para se të vijë koha kur nuk bën dobi asnjë ah'."
Transmeton Taberaniu në 'El-Evsat' dhe 'El-Kebir', dhe në të është Ismail bin Abdurrahman el-Evdi, i cili është i dobët.

13799 - Dhe nga Ibn Abbasi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Sulejmani, Pejgamberi i Allahut (a.s.), kur qëndronte në vendfaljen e tij, shihte një pemë që mbante para tij dhe i thoshte asaj: Si e ke emrin? Ajo thoshte: Filan. Ai thoshte: Për çfarë shërben? Ajo thoshte: Për këtë e atë. Nëse ishte për mbjellje, ai e mbillte, e nëse ishte për ndonjë sëmundje, ai e shënonte. Ndërkohë që një ditë po falej, pa një pemë para tij dhe i tha: Si e ke emrin? Ajo tha: El-Harnub (Pemë lofate). Ai tha: Për çfarë shërben? Ajo tha: Për shkatërrimin e kësaj Shtëpie (Bejtul Makdis). Sulejmani tha: O Allah, fshirja xhindëve vdekjen time, derisa njerëzit ta marrin vesh se xhindët nuk e dinë të fshehtën (gajbin). Tha:
Ai e gdhendi atë si një shkop mbi të cilin mbështetej, pastaj e hëngri termiti dhe ai ra [u rrëzua]. Ata llogaritën ngrënien e saj - ndërkohë që xhindët punonin - nga termiti dhe e gjetën se kishte kaluar një vit. Atëherë njerëzit e kuptuan se sikur xhindët ta dinin të fshehtën, nuk do të qëndronin një vit në mundimin poshtërues." Ibn Abbasi e lexonte kështu, andaj xhindët e falënderuan termitin dhe i sillnin ujë kudo që ndodhej.
E ka transmetuar Taberaniu dhe Bezzari në mënyrë të ngjashme, si marfu' (nga Pejgamberi) dhe maukuf (nga sahabiu), dhe në të është Ata' i cili ishte i përzier (në memorien e tij), ndërsa pjesa tjetër e burrave të tyre janë burra të Sahihut.

13800 - Prej Enes bin Malikut transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, Pejgamberi i Allahut, Ejubi, qëndroi në sprovën e tij për tetëmbëdhjetë vite. Atë e braktisën të afërmit dhe të largëtit, përveç dy burrave prej vëllezërve të tij, të cilët ishin nga shokët e tij më të ngushtë. Ata shkonin tek ai në mëngjes dhe në mbrëmje. Njëri prej tyre i tha shokut të tij: 'Pasha Allahun, ti e di se Ejubi duhet të ketë bërë ndonjë mëkat që nuk e ka bërë askush tjetër.' Shoku i tij e pyeti: 'E çfarë është ajo?' Ai tha: 'Që prej tetëmbëdhjetë vitesh Allahu nuk po e mëshiron që t'ia largojë këtë sprovë.' Kur shkuan tek ai, burri nuk duroi pa ia përmendur këtë. Ejubi tha: 'Nuk e di se çfarë po thoni, përveçse Allahu e di se unë kaloja pranë dy burrave që debatonin dhe përmendnin Allahun (në betime), e unë kthehesha në shtëpinë time dhe jepja shpagim (kefaret) për ta, nga urrejtja që Allahu të përmendej përveçse në të vërtetë.'

Tha: Ai dilte për nevojat e tij, dhe kur i kryente ato, bashkëshortja e tij e kapte për dore derisa të mbërrinte. Një ditë ai u vonua, dhe Ejubi u frymëzua (me shpallje) në vendin e tij: ﴿Mëshoja tokës me këmbën tënde! Ky është (ujë) i ftohtë për larje dhe për pirje.﴾ [Sad: 42]. Ajo e priti gjatë dhe doli ta kërkonte, kur ai u shfaq para saj, pasi Allahu ia kishte larguar sprovën që kishte dhe ishte në gjendjen më të mirë që kishte qenë ndonjëherë. Kur ajo e pa, tha: 'O, Allahu të bekoftë! A e pe atë Pejgamberin e Allahut të sprovuar? Pasha Allahun, nuk kam parë askënd që t'i ngjajë më shumë atij kur ishte i shëndetshëm sesa ti.' Ai tha: 'Vërtet, unë jam ai.' Ai kishte dy lëmenj: një lëmë për grurin dhe një lëmë për elbin. Allahu dërgoi dy retë; kur njëra prej tyre ishte mbi lëmin e grurit, lëshoi në të ar derisa u mbush plot, ndërsa tjetra lëshoi mbi lëmin e elbit argjend derisa u mbush plot."

E transmeton Ebu Jala dhe el-Bezzari, dhe burrat e el-Bezzarit janë burrat e Sahihut.

13801 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Isha në një rreth në xhami duke diskutuar për vlerat e Pejgamberëve se cili prej tyre është më i miri. Përmendëm Nuhun dhe adhurimin e tij të gjatë ndaj Zotit të tij, përmendëm Ibrahimin, mikun e të Gjithëmëshirshmit, përmendëm
Musain, atë me të cilin foli Allahu, përmendëm Isain, birin e Merjemes, dhe përmendëm të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Ndërsa ishim kështu, doli para nesh i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "Çfarë po diskutoni mes jush?". Ne thamë: O i Dërguari i Allahut, përmendëm vlerat e Pejgamberëve se cili prej tyre është më i miri. Përmendëm Nuhun dhe adhurimin e tij të gjatë ndaj Zotit të tij, përmendëm Ibrahimin, mikun e të Gjithëmëshirshmit, përmendëm Musain, atë me të cilin foli Allahu, përmendëm Isain, birin e Merjemes, dhe të përmendëm ty, o i Dërguari i Allahut. Ai tha: "E cilin vlerësuat më shumë?". Ne thamë: Të vlerësuam ty, o i Dërguari i Allahut, sepse Allahu të dërgoi te të gjithë njerëzit, t'i fali mëkatet e kaluara dhe të ardhshme, dhe ti je vula e Pejgamberëve. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nuk i takon askujt të jetë më i mirë se Jahja bin Zekerija". Ne thamë: O i Dërguari i Allahut, si është kjo? Ai tha: "A nuk keni dëgjuar se si e përshkroi Ai në Kuran: ﴿O Jahja, merre Librin me forcë! Ne i dhamë atij urtësinë që kur ishte fëmijë﴾ [Merjem: 12] deri te fjala e Tij të Lartësuar: ﴿i gjallë﴾ [Merjem: 15] ﴿vërtetues i Fjalës së Allahut, udhëheqës, i përmbajtur dhe Pejgamber prej të mirëve﴾ [Al Imran: 39]. Ai nuk ka bërë asnjë të keqe dhe as nuk ka synuar ta bëjë atë»".
E transmeton El-Bezzari dhe Et-Taberaniu, dhe në të është Ali bin Zejd bin Xhud'an, të cilin shumica e kanë konsideruar të dobët, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13802 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Nuk ka asnjë nga bijtë e Ademit që nuk ka gabuar, ose nuk ka synuar [një mëkat], përveç Jahja bin Zekerijas".
Transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe el-Bezzari, i cili shton: "Sepse ai as nuk e synoi atë dhe as nuk e veproi". Gjithashtu e transmeton et-Taberaniu, dhe në të është Ali bin Zejdi, të cilin shumica e kanë konsideruar të dobët, por është cilësuar edhe si i besueshëm, ndërsa pjesa tjetër e burrave të Ahmedit janë burra të Sahihut.

13803 - Dhe nga Abdullah bin Amri ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Nuk i takon askujt të thotë: Unë jam më i mirë se Jahja bin Zekerija, ai kurrë nuk mendoi për ndonjë mëkat". (Transmetuesi thotë): Mendoj se ka thënë: "Dhe as nuk e ka vepruar atë".
E ka transmetuar El-Bezzari dhe burrat e tij janë të besueshëm.

13804 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Çdo bir i Ademit do ta takojë Allahun në Ditën e Kiametit me ndonjë mëkat, për të cilin Ai mund ta ndëshkojë nëse dëshiron ose ta mëshirojë, përveç Jahja bin Zekerijas, sepse ai ishte 'zotëri, i përmbajtur dhe pejgamber prej të mirëve'." Pastaj Pejgamberi (s.a.v.s.) u ul drejt një fijeje kashte (ose mbeturine të vogël) nga toka, e mori atë dhe tha: "Organi i tij ishte si kjo fije kashte."
E transmeton Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Haxhaxh bin Sulejman Er-Ruajni, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Ibn Hibani dhe të tjerë, ndërsa e ka konsideruar të dobët Ebu Zur'ah dhe të tjerë, kurse pjesa tjetër e transmetuesve janë të besueshëm.

13805 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk i takon askujt të thotë: Unë jam te Allahu më i mirë se Junus bin Metta».
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Ebu Jahja el-Kattat, i cili është i dobët, por është konsideruar i besueshëm nga disa.

13806 - Nga Ebu Dherri, i cili ka thënë: «Erdha te Pejgamberi (s.a.v.s.) kur ai ishte në xhami dhe u ula. Ai tha: "O Ebu Dherr, a u fale?". Thashë: Jo. Ai tha: "Çohu dhe falu". Tha: U çova dhe u fala, pastaj u ula. Ai tha: "O Ebu Dherr, kërko mbrojtje te Allahu nga sherri i shejtanëve të njerëzve dhe të xhinëve". Tha: Thashë: O i Dërguari i Allahut, a ka shejtanë edhe prej njerëzve? Tha: "Po". Thashë: O i Dërguari i Allahut, po namazi? Tha: "Është vepra më e mirë e caktuar; kush dëshiron falet pak e kush dëshiron falet shumë". Tha: Thashë: O i Dërguari i Allahut, po agjërimi? Tha: "Është obligim i mjaftueshëm, e te Allahu ka edhe më shumë (shpërblim)". Thashë: O i Dërguari i Allahut, po lëmosha (sadakaja)? Tha: "Shpërblimi i saj shumëfishohet". Tha: Thashë: Cila prej tyre është më e vlefshmja? Tha: "Përpjekja e atij që ka pak, ose ajo që i jepet fshehurazi një të varfëri". Thashë: O i Dërguari i Allahut, cili prej Pejgamberëve ishte i pari? Tha: "Ademi". Thashë: O i Dërguari i Allahut, a ishte ai Pejgamber? Tha: "Po, Pejgamber me të cilin Allahu ka folur". Thashë: O i Dërguari i Allahut, sa është numri i të dërguarve (murselun)? Tha: "Tre qind e dhjetë e ca, një grup i madh". Ose tha një herë: "Pesëmbëdhjetë". Thashë: O i Dërguari i Allahut, Ademi ishte Pejgamber? Tha: "Po, i folur (nga Allahu)". Tha: Thashë: O i Dërguari i Allahut, cila është shpallja më e madhe që të është zbritur? Tha: "Ajeti el-Kursi: ﴿Allahu, nuk ka zot tjetër përveç Tij, i Gjalli, i Përjetshmi﴾ [el-Bekare: 255]». Thashë: En-Nesaiu ka transmetuar një pjesë të tij.
E ka transmetuar Ahmedi, dhe ky hadith bashkë me hadithin e Ebu Umames janë përmendur më parë, si dhe diskutimi rreth tyre në kapitullin e dijes, te tema mbi mirësinë e pyetjes.

13807 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut, a ishte Ademi pejgamber?" Ai tha: "Po". Tha: "Sa kohë kishte mes tij dhe Nuhut?" Ai tha: "Dhjetë shekuj". Tha: "Sa kohë kishte mes Nuhut dhe Ibrahimit?" Ai tha: "Dhjetë shekuj". Tha: "O i Dërguari i Allahut, sa ishte numri i të dërguarve?" Ai tha: "Tre qind e trembëdhjetë".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Ahmed bin Khulejd al-Halebi, i cili është i besueshëm.

13808 - Dhe nga Enes b. Maliku transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Allahu ka dërguar tetë mijë pejgamberë, katër mijë te Bijtë e Israilit dhe katër mijë te njerëzit e tjerë».
Transmeton Ebu Jala, dhe në të është Musa b. Ubejde er-Rabedhi, i cili është shumë i dobët.

13809 - Dhe nga Ibn Umeri transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet, nën hijen e një peme (sarhah) janë gëzuar shtatëdhjetë Pejgamberë, pa mendjemadhësi, pa ashpërsi dhe pa u mburrur."

E transmeton Ebu Jala nga transmetimi i el-A'mashit, nga Abdullah bin Dhakwan, të cilin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13810 - Dhe nga Enes bin Maliku ka thënë: «Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) u dërgua pas tetë mijë pejgamberëve, prej tyre katër mijë ishin nga Beni Israilët».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Ibrahim bin Muhaxhir bin Mismar i cili është i dobët, ndërsa Ibn Meini e ka konsideruar të besueshëm, dhe Jezid er-Rakashi është konsideruar i besueshëm përkundër dobësisë së tij.

13811 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet të ketë thënë: Pejgamberët janë nga Beni Israilët, përveç dhjetë prej tyre: Nuhu, Hudi, Luti, Salihu, Shuajbi, Ibrahimi, Ismaili, Ishaku, Isai dhe Muhamedi (s.a.v.s.). Dhe nuk ka pasur asnjë Pejgamber që nuk ka pasur dy emra, përveç Isait dhe Jakubit (a.s.).

E ka transmetuar Taberaniu si 'meukuf' (thënie e sahabiut), dhe burrat e tij (transmetuesit) janë të besueshëm.

13812 - Dhe nga Enes b. Maliku transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Pejgamberët janë të gjallë në varret e tyre, ata falen».
E transmeton Ebu Jala dhe el-Bezzari, ndërsa transmetuesit e Ebu Jalës janë të besueshëm.

13813 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti i Ebu el-Kasimit, me siguri do të zbresë Isai, biri i Merjemes, si udhëheqës i drejtë dhe gjykatës i paanshëm. Ai do ta thyejë kryqin, do ta vrasë derrin, do t'i rregullojë marrëdhëniet mes njerëzve, do ta largojë urrejtjen dhe do t'u ofrojë pasuri njerëzve, por askush nuk do ta pranojë atë. Pastaj, nëse ai qëndron mbi varrin tim dhe thotë: O Muhamed, unë do t'i përgjigjem atij». Unë thashë: Ky hadith gjendet në Sahih në formë të shkurtuar.
E ka transmetuar Ebu Jala dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

13814 - Dhe nga Enes bin Maliku ka thënë: «E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Në mesin e vëllezërve të mi nga Pejgamberët që kanë kaluar, ishin tetë mijë Pejgamberë, pastaj ishte Isai i biri i Merjemes, e pastaj isha unë".»
E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Muhamed bin Thabit el-Abdiu i cili është i dobët, dhe ky hadith është në biografinë e tij.

13815
- «Nga Enes bin Maliku ka thënë: Dola me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në njërën prej netëve duke i mbajtur ujin për abdest, kur dëgjoi një thirrës e tha: "O Enes, hesht!". Ai (thirrësi) tha: O Allah, më ndihmo në atë që më shpëton nga ajo prej së cilës më ke frikësuar. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Sikur ta thoshte edhe motrën e saj (pjesën tjetër)". Sikur burrit iu frymëzua ajo që dëshironte i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e tha: Dhe më furnizo me mallin e të sinqertëve ndaj asaj që i ke bërë të malluar. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "O Enes, vendose ujin e abdestit dhe shko te ky thirrës e i thuaj: Lutu për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) që ta ndihmojë në atë me të cilën e ka dërguar, dhe lutu për umetin e tij që ta pranojnë me të vërtetë atë që u ka sjellë Pejgamberi i tyre". Shkova te ai dhe i thashë: Lutu për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) që Allahu ta ndihmojë në atë me të cilën e ka dërguar, dhe lutu për umetin e tij që ta pranojnë me të vërtetë atë që u ka sjellë Pejgamberi i tyre. Ai tha: Kush të dërgoi? Nuk dëshirova t'i tregoja pa marrë leje nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thashë: Çfarë të prish punë ty, Allahu të mëshiroftë, për atë që të kërkova? Ai tha: Nuk më tregon se kush të dërgoi? Shkova te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e njoftova për atë që tha, e ai tha: "Thuaji: Unë jam i dërguari i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)". Ai më tha: Mirësevjen i dërguari i të Dërguarit të Allahut, dhe mirësevjen i dërguari i tij, unë jam më meritor që të shkoj tek ai. Përcillja të Dërguarit të Allahut selamin dhe i thuaj: Hidri të dërgon selam dhe të thotë: Allahu të ka vlerësuar ty mbi Pejgamberët ashtu siç e ka vlerësuar muajin e Ramazanit mbi muajt e tjerë, dhe e ka vlerësuar umetin tënd mbi umetet e tjera ashtu siç e ka vlerësuar ditën e Xhuma mbi ditët e tjera. Kur u largova prej tij, e dëgjova duke thënë: O Allah, më bëj prej këtij umeti të mëshiruar, të udhëzuar dhe të cilit i pranohet teubja».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Eusat', dhe në të është el-Uaddah bin Abbad el-Kufi, për të cilin ka folur Ebu el-Husejn bin el-Munadi, ndërsa mësuesi i Taberaniut, Bishr bin Ali bin Bishr el-Ammi, nuk më është i njohur, kurse pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.

13816 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «A t'ju tregoj për Hidrin?». Ata thanë: Po, o i Dërguari i Allahut. Ai tha: «Ndërsa ai një ditë po ecte në një treg të Beni Israilëve, e pa atë një burrë mukateb (skllav që kërkon lirinë) dhe i tha: Më jep sadaka, Allahu të bekoftë! Hidri tha: Besova në Allahun, çfarë dëshiron Allahu nga çështjet bëhet, nuk kam asgjë që të të jap. Atëherë i varfëri tha: Të kërkoj për hir të Fytyrës së Allahut të më japësh sadaka, sepse unë pashë bujari në fytyrën tënde dhe shpresova bekimin tek ti. Hidri tha: Besova në Allahun, nuk kam asgjë që të të jap, përveçse të më marrësh e të më shesësh. I varfëri tha: A është e drejtë kjo? Ai tha: Po, [të vërtetën] po them, ti më kërkove me një çështje të madhe, dhe unë nuk do të të zhgënjej për hir të Fytyrës së Zotit tim, më shit. Tha: Atëherë e çoi në treg dhe e shiti për katërqind dërhemë. Ai qëndroi te blerësi për një kohë pa e përdorur në asnjë punë, kështu që (Hidri) i tha: Ti më bleve duke kërkuar mirësi tek unë, ndaj më urdhëro për ndonjë punë. Ai tha: Nuk dëshiroj të të rëndoj, ti je një plak i moshuar dhe i dobët. Ai tha: Nuk më rëndon mua. Ai tha: Ngrihu dhe transporto këta gurë. Atë gurë nuk mund t'i transportonin më pak se gjashtë veta brenda një dite, por burri u largua për disa nevoja të tij e kur u kthye, ai i kishte transportuar gurët brenda një ore. Ai tha: Ke bërë punë të mirë, të bukur dhe ke përballuar atë që nuk mendoja se do ta përballoje.

Tha: Pastaj burrit i doli një udhëtim dhe i tha: Unë të konsideroj ty të besueshëm, ndaj më zëvendëso mirë në familjen time. Ai tha: Më urdhëro për ndonjë punë. Ai tha: Unë nuk dëshiroj të të rëndoj. Ai tha: Nuk më rëndon mua. Ai tha: Atëherë bëj qerpiçë për shtëpinë time derisa të kthehem tek ti. Tha: Burri u nis për udhëtimin e tij. Tha: Kur burri u kthye, ndërtesa e tij ishte lartësuar, ndaj i tha: Të kërkoj për hir të Fytyrës së Allahut, cila është gjendja jote dhe cila është çështja jote? Ai tha: Më kërkove për hir të Fytyrës së Allahut, dhe Fytyra e Allahut më futi në skllavëri. Atëherë Hidri tha: Do të të tregoj kush jam, unë jam Hidri për të cilin ke dëgjuar. Një i varfër më kërkoi sadaka dhe unë nuk kisha asgjë për t'i dhënë, ai më kërkoi për hir të Fytyrës së Allahut, kështu që unë ia mundësova atij qafën time dhe ai më shiti. Dhe po të tregoj se kushdo që kërkohet prej tij për hir të Fytyrës së Allahut dhe ai e refuzon kërkuesin e tij ndërkohë që ka
mundësi, do të qëndrojë në Ditën e Kiametit vetëm lëkurë pa mish, me eshtra që kërcasin. Atëherë burri tha: Besova në Allahun, të kam rënduar o i Dërguari i Allahut pa e ditur. Ai tha: Nuk ka problem, ke vepruar mirë dhe je treguar i devotshëm. Burri tha: Për babanë e nënën time o i Dërguari i Allahut, gjyko në familjen dhe pasurinë time si të dëshirosh, ose zgjidh, e unë do të të lë të lirë. Ai tha: Dëshiroj të më lësh të lirë që të adhuroj Zotin tim. Kështu ai e la të lirë. Atëherë Hidri tha: Falënderimi i takon Allahut i Cili më lidhi në skllavëri e pastaj më shpëtoi prej saj».
E transmeton Taberaniu dhe burrat e tij janë të besueshëm, përveçse Bekijje është mudellis. Dhe do të vijë një hadith tjetër rreth vdekjes së zotërisë tonë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) në lidhje me Hidrin.

13817
- Nga Ibn Abbasi transmetohet se një burrë nga Beni Abs, i cili quhej Halid bin Sinan, i tha popullit të tij: "Unë do ta shuaj për ju zjarrin e dy Harrave (vendeve vullkanike)." Imare bin Zijad – një burrë nga populli i tij – i tha: "Pasha Allahun, o Halid, çdo gjë që na ke thënë ka qenë e vërtetë, po ç'punë ke ti me zjarrin e dy Harrave? Ti pretendon se do ta shuash atë?"

Ai tha: Atëherë Imare bin Zijad u nis me të bashkë me disa njerëz nga populli i tij derisa arritën tek ai (zjarri), i cili po dilte nga një çarje mali në një Harra që quhej Harra Eshxha'. Halidi u vizatoi atyre një vijë, i uli brenda saj dhe u tha: "Nëse vonohem, mos më thirrni në emër."

Zjarri doli sikur të ishin kuaj të kuq që ndiqnin njëri-tjetrin. Halidi i doli përpara dhe filloi ta godiste me shkopin e tij duke thënë: "Beda beda, çdo fund është kthim. Biri i baresës së dhisë pretendoi se unë nuk do të dal prej tij me rroba të lagura (të paprekura)." Derisa hyri bashkë me zjarrin në çarje dhe u vonua.

Imare bin Zijad tha: "Pasha Allahun, po të ishte gjallë shoku juaj, do të kishte dalë tashmë." Ata thanë: "Ai na ka ndaluar ta thërrasim në emër." Ai tha: "Thirreni në emër! Pasha Allahun, po të ishte gjallë shoku juaj, do të kishte dalë tashmë." Ata përsëritën: "Ai na ka ndaluar ta thërrasim në emër." Ai tha: "Thirreni në emër!"

Ata e thirrën në emër dhe ai doli tek ata duke mbajtur kokën me dorë e tha: "A nuk ju ndalova të më thirrni në emër? Pasha Allahun, më vratë! Më varrosni, dhe kur të kalojnë pranë jush gomarët, mes të cilëve është një gomar me bisht të prerë, atëherë më zhvarrosni, sepse do të më gjeni të gjallë."

Kur kaluan gomarët dhe mes tyre ishte një gomar me bisht të prerë, dikush tha: "Zhvarroseni, sepse ai na urdhëroi ta zhvarrosim." Por Imare bin Zijad tha: "Nuk do të thonë Mudari për ne se ne zhvarrosim të vdekurit tanë. Pasha Allahun, nuk do ta zhvarrosni kurrë!"

Halidi i kishte njoftuar ata se në arkën e gruas së tij ndodheshin dy pllaka: "Nëse ju vështirësohet ndonjë çështje, shikoni në to dhe do të gjeni atë që kërkoni, por mos t'i prekë ato asnjë grua me menstruacione." Kur u kthyen te gruaja e tij, e pyetën për to. Ajo i nxori ato duke qenë me menstruacione, dhe kështu u zhduk ajo që kishte në to prej
dijes. Abu Junus tha: Simaku ka thënë: «Djali i Halid bin Sinanit erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Mirë se vjen, o biri i vëllait tim!"».
E transmeton Taberaniu si 'meukuf' (thënie e sahabiut), dhe në zinxhirin e tij është El-Mualla bin Mehdi, të cilin Ebu Hatimi e ka konsideruar të dobët duke thënë: "Ndonjëherë sjell transmetime të papranuara (munkar)." Unë (autori) them: Ky transmetim është një prej tyre.

13818 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «U përmend Halid bin Sinani te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai tha: "Ai ishte një Pejgamber të cilin e humbi populli i tij"».
E transmeton el-Bezzari dhe et-Taberaniu, përveç se ai tha: «Erdhi vajza e Halid bin Sinanit te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai ia shtroi asaj rrobën e tij». Në të është Kajs bin er-Rebi', të cilin e kanë konsideruar të besueshëm Shu'be dhe eth-Thevriu, por e ka dobësuar Ahmedi me gjithë devotshmërinë e tij, si dhe Ibn Meini. Ky hadith bie në kundërshtim me hadithin e saktë, fjalën e tij (s.a.v.s.): «Unë jam njeriu më i afërt me Isain, birin e Merjemes. Pejgamberët janë vëllezër nga babai, dhe mes meje e tij nuk ka pasur Pejgamber». El-Bezzari tha: E transmeton eth-Thevriu, nga Salimi, nga Seid bin Xhubejri si mursel.