Na ka treguar Ajash ibn el-Velid, i cili tha: Na ka treguar Abdula’la, i cili tha: Na ka treguar Muhamed ibn Is’haku, nga Jezid ibn Abdullah ibn Kusejti, nga Muhamed ibn Shurahbili, vëllai i fisit Benu Abdud-Dar, nga Ebu Hurejra, i cili tha:
Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të) të thotë:
"Asnjë foshnjë nga njerëzit nuk ka folur në djep, përveç Isait, birit të Merjemes (paqja dhe bekimi i Allahut qofshin mbi të), dhe shokut të Xhurejxhit."
Iu tha: "O i Dërguari i Allahut, e kush është shoku i Xhurejxhit?"
Ai tha: "Xhurejxhi ishte një burrë adhurues (murg) në faltoren e tij. Një bari lopësh strehohej në fund të faltores së tij, ndërsa një grua nga banorët e fshatit shkonte shpesh te bariu.
Një ditë i erdhi nëna e tij dhe i tha: 'O Xhurejxh!', ndërsa ai po falte namazin. Ai tha me vete ndërsa po falej: 'Nëna ime apo namazi im?' Dhe vendosi t'i jepte përparësi namazit të tij. Pastaj ajo i thirri për të dytën herë, e ai tha me vete: 'Nëna ime apo namazi im?' Dhe vendosi t'i jepte përparësi namazit të tij. Pastaj ajo i thirri për të tretën herë, e ai tha: 'Nëna ime apo namazi im?' Dhe vendosi t'i jepte përparësi namazit të tij.
Kur ai nuk iu përgjigj, ajo tha: 'Allahu mos të vdestë, o Xhurejxh, derisa të shikosh fytyrat e prostitutave!', dhe pastaj u largua.
Më pas, mbretit iu soll ajo gruaja pasi kishte lindur. Ai e pyeti: 'Nga kush e ke fëmijën?' Ajo tha: 'Nga Xhurejxhi.' Ai pyeti: 'Nga ai i faltores?' Ajo tha: 'Po.' Mbreti urdhëroi: 'Shkatërrojani faltoren dhe ma sillni atë këtu!'
Ata i ranë faltores së tij me sëpata derisa u shemb. Më pas ia lidhën duart me litar pas qafës dhe e morën me vete. Gjatë rrugës kaluan pranë prostitutave. Kur i pa ato, ai buzëqeshi, ndërsa ato po e shikonin mes njerëzve.
Mbreti i tha: 'Çfarë pretendon kjo?'
Xhurejxhi pyeti: 'Çfarë pretendon ajo?'
Mbreti tha: 'Ajo pretendon se fëmija i saj është i yti.'
Xhurejxhi i tha asaj: 'Ti kështu pretendon?'
Ajo tha: 'Po.'
Ai pyeti: 'Ku është ky fëmijë?'
Ata thanë: 'Ja ku është, në prehrin e saj.'
Atëherë Xhurejxhi iu drejtua foshnjës dhe i tha: 'Kush është babai yt?'
Foshnja u përgjigj: 'Bariu i lopëve.'
Mbreti tha: 'A ta bëjmë faltoren tënde prej ari?'
Ai tha: 'Jo.'
Mbreti tha: 'Prej argjendi?'
Ai tha: 'Jo.'
Mbreti pyeti: 'Atëherë, si ta bëjmë?'
Ai tha: 'Kthejeni ashtu siç ishte.'
Mbreti e pyeti: 'Po pse buzëqeshe?'
Ai u përgjigj: 'Për një çështje që e kuptova; më zuri mallkimi (lutja) i nënës sime.' Pastaj u tregoi atyre ngjarjen."
حَدَّثَنَا عَيَّاشُ بْنُ الْوَلِيدِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ الأَعْلَى، قَالَ: حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ عَبْدِ اللهِ بْنِ قُسَيْطٍ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، أَخِي بَنِي عَبْدِ الدَّارِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ: مَا تَكَلَّمَ مَوْلُودٌ مِنَ النَّاسِ فِي مَهْدٍ إِلاَّ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ صلى الله عليه وسلم، وَصَاحِبُ جُرَيْجٍ، قِيلَ: يَا نَبِيَّ اللهِ، وَمَا صَاحِبُ جُرَيْجٍ؟ قَالَ: فَإِنَّ جُرَيْجًا كَانَ رَجُلاً رَاهِبًا فِي صَوْمَعَةٍ لَهُ، وَكَانَ رَاعِيَ بَقَرٍ يَأْوِي إِلَى أَسْفَلِ صَوْمَعَتِهِ، وَكَانَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِ الْقَرْيَةِ تَخْتَلِفُ إِلَى الرَّاعِي، فَأَتَتْ أُمُّهُ يَوْمًا فَقَالَتْ: يَا جُرَيْجُ، وَهُوَ يُصَلِّي، فَقَالَ فِي نَفْسِهِ وَهُوَ يُصَلِّي: أُمِّي وَصَلاَتِي؟ فَرَأَى أَنْ يُؤْثِرَ صَلاَتَهُ، ثُمَّ صَرَخَتْ بِهِ الثَّانِيَةَ، فَقَالَ فِي نَفْسِهِ: أُمِّي وَصَلاَتِي؟ فَرَأَى أَنْ يُؤْثِرَ صَلاَتَهُ، ثُمَّ صَرَخَتْ بِهِ الثَّالِثَةَ، فَقَالَ: أُمِّي وَصَلاَتِي؟ فَرَأَى أَنْ يُؤْثِرَ صَلاَتَهُ، فَلَمَّا لَمْ يُجِبْهَا قَالَتْ: لاَ أَمَاتَكَ اللَّهُ يَا جُرَيْجُ حَتَّى تَنْظُرَ فِي وَجْهِ الْمُومِسَاتِ، ثُمَّ انْصَرَفَتْ. فَأُتِيَ الْمَلِكُ بِتِلْكَ الْمَرْأَةِ وَلَدَتْ، فَقَالَ: مِمَّنْ؟ قَالَتْ: مِنْ جُرَيْجٍ، قَالَ: أَصَاحِبُ الصَّوْمَعَةِ؟ قَالَتْ: نَعَمْ، قَالَ: اهْدِمُوا صَوْمَعَتَهُ، وَأْتُونِي بِهِ، فَضَرَبُوا صَوْمَعَتَهُ بِالْفُئُوسِ حَتَّى وَقَعَتْ. فَجَعَلُوا يَدَهُ إِلَى عُنُقِهِ بِحَبْلٍ، ثُمَّ انْطُلِقَ بِهِ، فَمَرَّ بِهِ عَلَى الْمُومِسَاتِ، فَرَآهُنَّ فَتَبَسَّمَ، وَهُنَّ يَنْظُرْنَ إِلَيْهِ فِي النَّاسِ، فَقَالَ الْمَلِكُ: مَا تَزْعُمُ هَذِهِ؟ قَالَ: مَا تَزْعُمُ؟ قَالَ: تَزْعُمُ أَنَّ وَلَدَهَا مِنْكَ، قَالَ: أَنْتِ تَزْعُمِينَ؟ قَالَتْ: نَعَمْ، قَالَ: أَيْنَ هَذَا الصَّغِيرُ؟ قَالُوا: هَذا هُوَ فِي حِجْرِهَا، فَأَقْبَلَ عَلَيْهِ فَقَالَ: مَنْ أَبُوكَ؟ قَالَ: رَاعِي الْبَقَرِ. قَالَ الْمَلِكُ: أَنَجْعَلُ صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: مِنْ فِضَّةٍ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَمَا نَجْعَلُهَا؟ قَالَ: رُدُّوهَا كَمَا كَانَتْ، قَالَ: فَمَا الَّذِي تَبَسَّمْتَ؟ قَالَ: أَمْرًا عَرَفْتُهُ، أَدْرَكَتْنِي دَعْوَةُ أُمِّي، ثُمَّ أَخْبَرَهُمْ.
Abu Hurayra reported that he heard the Messenger of Allah, may Allah
bless him and grant him peace, say, "No human child has ever spoken in the
cradle except for 'Isa ibn Maryam, may Allah bless him and grant him peace,
and the companion of Jurayj." Abu Hurayra asked, "Prophet of Allah, who was
the companion of Jurayj?" The Prophet replied, "Jurayj was a monk who lived
in a hermitage. There was a cowherd who used to come to the foot of his hermitage
and a woman from the village used to come to the cowherd.