Transmeton Abdullah ibn Umeri se ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Tre burra nga ata që ishin para jush u nisën së bashku derisa i zuri nata te një shpellë dhe hyrën në të. Një shkëmb i madh u rrokullis nga mali dhe bllokoi hyrjen e shpellës. Ata i thanë njëri-tjetrit: 'Asgjë nuk mund t'ju shpëtojë nga ky shkëmb, përveçse t'i luteni Allahut duke përmendur veprat tuaja të mira që i keni bërë vetëm për hir të Tij.'
Njëri prej tyre tha: 'O Allah! Unë kisha prindër të moshuar dhe kurrë nuk i jepja qumësht familjes sime para tyre. Një ditë, u vonova rastësisht dhe u ktheva vonë kur ata kishin fjetur. Unë i mola delet për ta dhe ua çova qumështin, por i gjeta duke fjetur. Nuk dëshiroja t'i jepja qumësht familjes sime para tyre. I prita ata me enën e qumështit në dorë derisa agoi dita. Pastaj ata u zgjuan dhe e pinë qumështin. O Allah! Nëse e kam bërë këtë vetëm për hir Tënd, na lironi nga kjo situatë kritike e shkaktuar nga ky shkëmb.' Atëherë shkëmbi u lëviz pak, por ata nuk mund të dilnin.
Pejgamberi (s.a.v.s.) shtoi: 'Njeriu i dytë tha: O Allah! Unë kisha një vajzë xhaxhai, e cila ishte njeriu më i dashur për mua. Kërkova prej saj marrëdhënie, por ajo refuzoi. Më vonë, ajo kaloi një kohë të vështirë në një vit zie dhe erdhi tek unë. Unë i dhashë njëqind e njëzet dinarë me kusht që ajo të mos i rezistonte dëshirës sime, dhe ajo pranoi. Kur isha gati të përmbushja dëshirën time, ajo tha: Nuk të lejohet ta prishësh virgjërinë time përveçse me të drejtë (me martesë). Kështu që unë u largova prej saj edhe pse ajo ishte njeriu më i dashur për mua, dhe ia lashë edhe arin që i kisha dhënë. O Allah! Nëse e kam bërë këtë vetëm për hir Tënd, na lironi nga kjo fatkeqësi.' Atëherë shkëmbi u lëviz edhe pak më shumë, por ende nuk mund të dilnin prej andej.
Pejgamberi (s.a.v.s.) shtoi: 'Pastaj njeriu i tretë tha: O Allah! Unë punësova disa punëtorë dhe ua dhashë pagat e tyre, me përjashtim të një njeriu i cili u largua pa e marrë pagën e tij. Unë e investova pagën e tij dhe prej saj u shtua pasuria. Pas ca kohe ai erdhi dhe më tha: O rob i Allahut! Më jep pagën time. Unë i thashë: Të gjitha devetë, lopët, delet dhe skllevërit që sheh, janë të tuat. Ai tha: O rob i Allahut! Mos u tall me mua. Unë i thashë: Nuk po tallem me ty. Kështu ai i mori të gjitha dhe i dëboi ato, duke mos lënë asgjë. O Allah! Nëse e kam bërë këtë vetëm për hir Tënd, na lironi nga kjo vuajtje.' Atëherë shkëmbi u lëviz plotësisht dhe ata dolën duke ecur."
حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، حَدَّثَنِي سَالِمُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ ـ رضى الله عنهما ـ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " انْطَلَقَ ثَلاَثَةُ رَهْطٍ مِمَّنْ كَانَ قَبْلَكُمْ حَتَّى أَوَوُا الْمَبِيتَ إِلَى غَارٍ فَدَخَلُوهُ، فَانْحَدَرَتْ صَخْرَةٌ مِنَ الْجَبَلِ فَسَدَّتْ عَلَيْهِمُ الْغَارَ فَقَالُوا إِنَّهُ لاَ يُنْجِيكُمْ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ إِلاَّ أَنْ تَدْعُوا اللَّهَ بِصَالِحِ أَعْمَالِكُمْ. فَقَالَ رَجُلٌ مِنْهُمُ اللَّهُمَّ كَانَ لِي أَبَوَانِ شَيْخَانِ كَبِيرَانِ، وَكُنْتُ لاَ أَغْبِقُ قَبْلَهُمَا أَهْلاً وَلاَ مَالاً، فَنَأَى بِي فِي طَلَبِ شَىْءٍ يَوْمًا، فَلَمْ أُرِحْ عَلَيْهِمَا حَتَّى نَامَا، فَحَلَبْتُ لَهُمَا غَبُوقَهُمَا فَوَجَدْتُهُمَا نَائِمَيْنِ وَكَرِهْتُ أَنْ أَغْبِقَ قَبْلَهُمَا أَهْلاً أَوْ مَالاً، فَلَبِثْتُ وَالْقَدَحُ عَلَى يَدَىَّ أَنْتَظِرُ اسْتِيقَاظَهُمَا حَتَّى بَرَقَ الْفَجْرُ، فَاسْتَيْقَظَا فَشَرِبَا غَبُوقَهُمَا، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَفَرِّجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ مِنْ هَذِهِ الصَّخْرَةِ، فَانْفَرَجَتْ شَيْئًا لاَ يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ ". قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " وَقَالَ الآخَرُ اللَّهُمَّ كَانَتْ لِي بِنْتُ عَمٍّ كَانَتْ أَحَبَّ النَّاسِ إِلَىَّ، فَأَرَدْتُهَا عَنْ نَفْسِهَا، فَامْتَنَعَتْ مِنِّي حَتَّى أَلَمَّتْ بِهَا سَنَةٌ مِنَ السِّنِينَ، فَجَاءَتْنِي فَأَعْطَيْتُهَا عِشْرِينَ وَمِائَةَ دِينَارٍ عَلَى أَنْ تُخَلِّيَ بَيْنِي وَبَيْنَ نَفْسِهَا، فَفَعَلَتْ حَتَّى إِذَا قَدَرْتُ عَلَيْهَا قَالَتْ لاَ أُحِلُّ لَكَ أَنْ تَفُضَّ الْخَاتَمَ إِلاَّ بِحَقِّهِ. فَتَحَرَّجْتُ مِنَ الْوُقُوعِ عَلَيْهَا، فَانْصَرَفْتُ عَنْهَا وَهْىَ أَحَبُّ النَّاسِ إِلَىَّ وَتَرَكْتُ الذَّهَبَ الَّذِي أَعْطَيْتُهَا، اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ. فَانْفَرَجَتِ الصَّخْرَةُ، غَيْرَ أَنَّهُمْ لاَ يَسْتَطِيعُونَ الْخُرُوجَ مِنْهَا. قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ الثَّالِثُ اللَّهُمَّ إِنِّي اسْتَأْجَرْتُ أُجَرَاءَ فَأَعْطَيْتُهُمْ أَجْرَهُمْ، غَيْرَ رَجُلٍ وَاحِدٍ تَرَكَ الَّذِي لَهُ وَذَهَبَ فَثَمَّرْتُ أَجْرَهُ حَتَّى كَثُرَتْ مِنْهُ الأَمْوَالُ، فَجَاءَنِي بَعْدَ حِينٍ فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ أَدِّ إِلَىَّ أَجْرِي. فَقُلْتُ لَهُ كُلُّ مَا تَرَى مِنْ أَجْرِكَ مِنَ الإِبِلِ وَالْبَقَرِ وَالْغَنَمِ وَالرَّقِيقِ. فَقَالَ يَا عَبْدَ اللَّهِ لاَ تَسْتَهْزِئْ بِي. فَقُلْتُ إِنِّي لاَ أَسْتَهْزِئُ بِكَ. فَأَخَذَهُ كُلَّهُ فَاسْتَاقَهُ فَلَمْ يَتْرُكْ مِنْهُ شَيْئًا، اللَّهُمَّ فَإِنْ كُنْتُ فَعَلْتُ ذَلِكَ ابْتِغَاءَ وَجْهِكَ فَافْرُجْ عَنَّا مَا نَحْنُ فِيهِ. فَانْفَرَجَتِ الصَّخْرَةُ فَخَرَجُوا يَمْشُونَ ".
Narrated `Abdullah bin `Umar:
I heard Allah's Messenger (ﷺ) saying, "Three men from among those who were before you, set out together
till they reached a cave at night and entered it. A big rock rolled down the mountain and closed the
mouth of the cave. They said (to each other), Nothing could save you from this rock but to invoke
Allah by giving reference to the righteous deed which you have done (for Allah's sake only).' So, one
of them said, 'O Allah! I had old parents and I never provided my family (wife, children etc.) with
milk before them. One day, by chance I was delayed, and I came late (at night) while they had slept. I
milked the sheep for them and took the milk to them, but I found them sleeping. I disliked to provide
my family with the milk before them. I waited for them and the bowl of milk was in my hand and I
kept on waiting for them to get up till the day dawned. Then they got up and drank the milk. O Allah!
If I did that for Your Sake only, please relieve us from our critical situation caused by this rock.' So,
the rock shifted a little but they could not get out."
The Prophet (ﷺ) added, "The second man said, 'O Allah! I had a cousin who was the dearest of all people
to me and I wanted to have sexual relations with her but she refused. Later she had a hard time in a
famine year and she came to me and I gave her one-hundred-and-twenty Dinars on the condition that
she would not resist my desire, and she agreed. When I was about to fulfill my desire, she said: It is
illegal for you to outrage my chastity except by legitimate marriage. So, I thought it a sin to have
sexual intercourse with her and left her though she was the dearest of all the people to me, and also I
left the gold I had given her. O Allah! If I did that for Your Sake only, please relieve us from the
present calamity.' So, the rock shifted a little more but still they could not get out from there."
The Prophet (ﷺ) added, "Then the third man said, 'O Allah! I employed few laborers and I paid them their
wages with the exception of one man who did not take his wages and went away. I invested his wages
and I got much property thereby. (Then after some time) he came and said to me: O Allah's slave! Pay
me my wages. I said to him: All the camels, cows, sheep and slaves you see, are yours. He said: O
Allah's slave! Don't mock at me. I said: I am not mocking at you. So, he took all the herd and drove
them away and left nothing. O Allah! If I did that for Your Sake only, please relieve us from the
present suffering.' So, that rock shifted completely and they got out walking.