Transmeton Semure b. Xhundubi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shpesh i pyeste shokët e tij: "A ka parë ndonjëri prej jush ndonjë ëndërr?" Kështu, ia tregonte ëndrrën ai që Allahu dëshironte t'ia tregonte. Një mëngjes, Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Mbrëmë më erdhën dy persona (në ëndërr), më zgjuan dhe më thanë: 'Nisu!' Unë u nisova me ta dhe arritëm te një njeri i shtrirë, ndërsa mbi kokën e tij qëndronte një tjetër me një shkëmb në dorë. Ai e godiste me shkëmb kokën e tij, duke ia shtypur atë. Shkëmb rrokullisej larg, ndërsa ai shkonte ta merrte. Derisa kthehej te njeriu, koka e tij shërohej dhe kthehej në gjendjen e mëparshme. Pastaj ai e përsëriste goditjen ashtu siç kishte bërë herën e parë. I pyeta dy shoqëruesit e mi: 'Subhan Allah! Kush janë këta të dy?' Më thanë: 'Vazhdo!' Vazhduam dhe arritëm te një njeri i shtrirë në shpinë, ndërsa një tjetër qëndronte mbi kokën e tij me një çengël hekuri. Ai ia fuste çengelin në njërën anë të gojës dhe ia shqante atë anë të fytyrës deri në zverk, po ashtu edhe hundën e syrin deri në zverk. Pastaj kalonte në anën tjetër të fytyrës dhe bënte të njëjtën gjë. Sapo përfundonte njërën anë, ana tjetër kthehej në gjendjen e mëparshme. Pastaj ai kthehej dhe e përsëriste veprimin. Unë pyeta: 'Subhan Allah! Kush janë këta të dy?' Ata më thanë: 'Vazhdo!' Vazhduam dhe arritëm te diçka që ngjante me një furrë (tenur). Aty dëgjoheshin zhurma dhe zëra. Shikuam brenda dhe pamë burra e gra të zhveshur. Një flakë zjarri i godiste nga poshtë dhe kur flaka i prekte, ata ulërinin me të madhe. I pyeta: 'Kush janë këta?' Ata më thanë: 'Vazhdo! Vazhdo!' Vazhduam dhe arritëm te një lumë i kuq si gjaku. Në lumë ishte një njeri që notonte, ndërsa në bregun e lumit qëndronte një tjetër që kishte mbledhur shumë gurë. Kur notuesi i afrohej bregut, ai hapte gojën dhe ai që ishte në breg i hidhte një gur në gojë, pas së cilës ai kthehej sërish duke notuar. Sa herë që kthehej, ai i hidhte një gur në gojë. Pyeta: 'Kush janë këta të dy?' Ata më thanë: 'Vazhdo! Vazhdo!' Vazhduam derisa arritëm te një njeri me pamje shumë të shëmtuar, më të shëmtuarën që keni parë ndonjëherë. Pranë tij ishte një zjarr të cilin ai e ndizte dhe vraponte rreth tij. I pyeta: 'Kush është ky?' Ata më thanë: 'Vazhdo! Vazhdo!' Vazhduam derisa arritëm te një kopsht me gjelbërim të dendur, me të gjitha llojet e luleve të pranverës. Në mes të kopshtit ishte një burrë shumë i gjatë, saqë mezi ia shihja kokën në qiell. Rreth tij kishte aq shumë fëmijë sa nuk kisha parë kurrë më parë. I pyeta: 'Kush është ky dhe kush janë këta?' Ata më thanë: 'Vazhdo! Vazhdo!' Vazhduam derisa arritëm te një kopsht madhështor, më të madhin dhe më të bukurin që kisha parë ndonjëherë. Dy shoqëruesit e mi më thanë: 'Ngjitu lart!' U ngjitëm derisa arritëm te një qytet i ndërtuar me tulla ari dhe argjendi. Shkuam te porta e qytetit, kërkuam që të hapet dhe ajo u hap. Hymë brenda dhe takuam disa njerëz që gjysmën e trupit e kishin shumë të bukur, ndërsa gjysmën tjetër shumë të shëmtuar. Dy shoqëruesit e mi i urdhëruan ata: 'Shkoni dhe hidhuni në atë lumë!' Aty rridhte një lumë me ujë të bardhë si qumështi. Ata shkuan, u hodhën në të dhe kur u kthyen te ne, shëmtia e tyre ishte zhdukur dhe kishin marrë formën më të bukur. Shoqëruesit e mi më thanë: 'Ky është Xheneti i Adenit dhe ky është vendi yt.' Ngrita shikimin lart dhe pashë një pallat që ngjante me një re të bardhë. Më thanë: 'Ky është vendi yt.' U thashë: 'Allahu ju bekoftë! Më lini të hyj brenda.' Ata u përgjigjën: 'Tani për tani jo, por do të hysh më vonë.' U thashë: 'Sonte kam parë gjëra të çuditshme. Çfarë do të thotë e gjithë kjo që pashë?' Ata u përgjigjën: 'Po të njoftojmë: Njeriu i parë që pashë, të cilit i shtypej koka me shkëmb, është ai që e merr Kuranin por e refuzon atë dhe flen duke lënë pas dore Namazin e detyrueshëm. Njeriu të cilit i shqitej goja, hunda dhe syri deri në zverk, është ai që del nga shtëpia në mëngjes dhe thotë gënjeshtra që arrijnë deri në skajet e botës. Burrat dhe gratë e zhveshur në atë ndërtesë si furrë, janë lavirët dhe laviret. Njeriu që notonte në lumë dhe gëlltiste gurë, është ai që ka ngrënë kamatën. Njeriu me pamje të shëmtuar që qëndronte te zjarri, është Maliku, roja i Xhehenemit. Njeriu i gjatë në kopsht është Ibrahimi (s.a.v.s.), ndërsa fëmijët rreth tij janë të gjithë ata fëmijë që kanë vdekur në fitre.' Disa muslimanë pyetën: 'O i Dërguari i Allahut, po fëmijët e idhujtarëve?' Pejgamberi (s.a.v.s.) u përgjigj: 'Edhe fëmijët e idhujtarëve.' Shoqëruesit e mi shtuan: 'Sa u përket njerëzve që ishin gjysmë të bukur e gjysmë të shëmtuar, ata janë njerëz që kanë përzier veprat e mira me vepra të këqija, por Allahu i ka falur ata.'"
حَدَّثَنِي مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ أَبُو هِشَامٍ، حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا عَوْفٌ، حَدَّثَنَا أَبُو رَجَاءٍ، حَدَّثَنَا سَمُرَةُ بْنُ جُنْدَبٍ ـ رضى الله عنه ـ قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِمَّا يُكْثِرُ أَنْ يَقُولَ لأَصْحَابِهِ " هَلْ رَأَى أَحَدٌ مِنْكُمْ مِنْ رُؤْيَا ". قَالَ فَيَقُصُّ عَلَيْهِ مَنْ شَاءَ اللَّهُ أَنْ يَقُصَّ، وَإِنَّهُ قَالَ ذَاتَ غَدَاةٍ " إِنَّهُ أَتَانِي اللَّيْلَةَ آتِيَانِ، وَإِنَّهُمَا ابْتَعَثَانِي، وَإِنَّهُمَا قَالاَ لِي انْطَلِقْ. وَإِنِّي انْطَلَقْتُ مَعَهُمَا، وَإِنَّا أَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُضْطَجِعٍ، وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِصَخْرَةٍ، وَإِذَا هُوَ يَهْوِي بِالصَّخْرَةِ لِرَأْسِهِ، فَيَثْلَغُ رَأْسَهُ فَيَتَهَدْهَدُ الْحَجَرُ هَا هُنَا، فَيَتْبَعُ الْحَجَرَ فَيَأْخُذُهُ، فَلاَ يَرْجِعُ إِلَيْهِ حَتَّى يَصِحَّ رَأْسُهُ كَمَا كَانَ، ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ، فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الأُولَى. قَالَ قُلْتُ لَهُمَا سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقْ ـ قَالَ ـ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ مُسْتَلْقٍ لِقَفَاهُ، وَإِذَا آخَرُ قَائِمٌ عَلَيْهِ بِكَلُّوبٍ مِنْ حَدِيدٍ، وَإِذَا هُوَ يَأْتِي أَحَدَ شِقَّىْ وَجْهِهِ فَيُشَرْشِرُ شِدْقَهُ إِلَى قَفَاهُ، وَمَنْخِرَهُ إِلَى قَفَاهُ وَعَيْنَهُ إِلَى قَفَاهُ ـ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ أَبُو رَجَاءٍ فَيَشُقُّ ـ قَالَ ثُمَّ يَتَحَوَّلُ إِلَى الْجَانِبِ الآخَرِ، فَيَفْعَلُ بِهِ مِثْلَ مَا فَعَلَ بِالْجَانِبِ الأَوَّلِ، فَمَا يَفْرُغُ مِنْ ذَلِكَ الْجَانِبِ حَتَّى يَصِحَّ ذَلِكَ الْجَانِبُ كَمَا كَانَ، ثُمَّ يَعُودُ عَلَيْهِ فَيَفْعَلُ مِثْلَ مَا فَعَلَ الْمَرَّةَ الأُولَى. قَالَ قُلْتُ سُبْحَانَ اللَّهِ مَا هَذَانِ قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقْ. فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى مِثْلِ التَّنُّورِ ـ قَالَ فَأَحْسِبُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ ـ فَإِذَا فِيهِ لَغَطٌ وَأَصْوَاتٌ ـ قَالَ ـ فَاطَّلَعْنَا فِيهِ، فَإِذَا فِيهِ رِجَالٌ وَنِسَاءٌ عُرَاةٌ، وَإِذَا هُمْ يَأْتِيهِمْ لَهَبٌ مِنْ أَسْفَلَ مِنْهُمْ، فَإِذَا أَتَاهُمْ ذَلِكَ اللَّهَبُ ضَوْضَوْا ـ قَالَ ـ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَؤُلاَءِ قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقِ انْطَلِقْ. قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى نَهَرٍ ـ حَسِبْتُ أَنَّهُ كَانَ يَقُولُ ـ أَحْمَرَ مِثْلِ الدَّمِ، وَإِذَا فِي النَّهَرِ رَجُلٌ سَابِحٌ يَسْبَحُ، وَإِذَا عَلَى شَطِّ النَّهَرِ رَجُلٌ قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ حِجَارَةً كَثِيرَةً، وَإِذَا ذَلِكَ السَّابِحُ يَسْبَحُ مَا يَسْبَحُ، ثُمَّ يَأْتِي ذَلِكَ الَّذِي قَدْ جَمَعَ عِنْدَهُ الْحِجَارَةَ فَيَفْغَرُ لَهُ فَاهُ فَيُلْقِمُهُ حَجَرًا فَيَنْطَلِقُ يَسْبَحُ، ثُمَّ يَرْجِعُ إِلَيْهِ، كُلَّمَا رَجَعَ إِلَيْهِ فَغَرَ لَهُ فَاهُ فَأَلْقَمَهُ حَجَرًا ـ قَالَ ـ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَانِ قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقِ انْطَلِقْ. قَالَ فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَجُلٍ كَرِيهِ الْمَرْآةِ كَأَكْرَهِ مَا أَنْتَ رَاءٍ رَجُلاً مَرْآةً، وَإِذَا عِنْدَهُ نَارٌ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا ـ قَالَ ـ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقِ انْطَلِقْ. فَانْطَلَقْنَا فَأَتَيْنَا عَلَى رَوْضَةٍ مُعْتَمَّةٍ فِيهَا مِنْ كُلِّ نَوْرِ الرَّبِيعِ، وَإِذَا بَيْنَ ظَهْرَىِ الرَّوْضَةِ رَجُلٌ طَوِيلٌ لاَ أَكَادُ أَرَى رَأْسَهُ طُولاً فِي السَّمَاءِ، وَإِذَا حَوْلَ الرَّجُلِ مِنْ أَكْثَرِ وِلْدَانٍ رَأَيْتُهُمْ قَطُّ ـ قَالَ ـ قُلْتُ لَهُمَا مَا هَذَا مَا هَؤُلاَءِ قَالَ قَالاَ لِي انْطَلِقِ انْطَلِقْ. ـ قَالَ ـ فَانْطَلَقْنَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى رَوْضَةٍ عَظِيمَةٍ لَمْ أَرَ رَوْضَةً قَطُّ أَعْظَمَ مِنْهَا وَلاَ أَحْسَنَ. ـ قَالَ ـ قَالاَ لِي ارْقَ فِيهَا. قَالَ فَارْتَقَيْنَا فِيهَا فَانْتَهَيْنَا إِلَى مَدِينَةٍ مَبْنِيَّةٍ بِلَبِنِ ذَهَبٍ وَلَبِنِ فِضَّةٍ، فَأَتَيْنَا باب الْمَدِينَةِ فَاسْتَفْتَحْنَا فَفُتِحَ لَنَا، فَدَخَلْنَاهَا فَتَلَقَّانَا فِيهَا رِجَالٌ شَطْرٌ مِنْ خَلْقِهِمْ كَأَحْسَنِ مَا أَنْتَ رَاءٍ، وَشَطْرٌ كَأَقْبَحِ مَا أَنْتَ رَاءٍ ـ قَالَ ـ قَالاَ لَهُمُ اذْهَبُوا فَقَعُوا فِي ذَلِكَ النَّهَرِ. قَالَ وَإِذَا نَهَرٌ مُعْتَرِضٌ يَجْرِي كَأَنَّ مَاءَهُ الْمَحْضُ فِي الْبَيَاضِ، فَذَهَبُوا فَوَقَعُوا فِيهِ، ثُمَّ رَجَعُوا إِلَيْنَا قَدْ ذَهَبَ ذَلِكَ السُّوءُ عَنْهُمْ، فَصَارُوا فِي أَحْسَنِ صُورَةٍ ـ قَالَ ـ قَالاَ لِي هَذِهِ جَنَّةُ عَدْنٍ، وَهَذَاكَ مَنْزِلُكَ. قَالَ فَسَمَا بَصَرِي صُعُدًا، فَإِذَا قَصْرٌ مِثْلُ الرَّبَابَةِ الْبَيْضَاءِ ـ قَالَ ـ قَالاَ هَذَاكَ مَنْزِلُكَ. قَالَ قُلْتُ لَهُمَا بَارَكَ اللَّهُ فِيكُمَا، ذَرَانِي فَأَدْخُلَهُ. قَالاَ أَمَّا الآنَ فَلاَ وَأَنْتَ دَاخِلُهُ. قَالَ قُلْتُ لَهُمَا فَإِنِّي قَدْ رَأَيْتُ مُنْذُ اللَّيْلَةِ عَجَبًا، فَمَا هَذَا الَّذِي رَأَيْتُ قَالَ قَالاَ لِي أَمَا إِنَّا سَنُخْبِرُكَ، أَمَّا الرَّجُلُ الأَوَّلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُثْلَغُ رَأْسُهُ بِالْحَجَرِ، فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَأْخُذُ الْقُرْآنَ فَيَرْفُضُهُ وَيَنَامُ عَنِ الصَّلاَةِ الْمَكْتُوبَةِ، وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يُشَرْشَرُ شِدْقُهُ إِلَى قَفَاهُ، وَمَنْخِرُهُ إِلَى قَفَاهُ، وَعَيْنُهُ إِلَى قَفَاهُ، فَإِنَّهُ الرَّجُلُ يَغْدُو مِنْ بَيْتِهِ فَيَكْذِبُ الْكَذْبَةَ تَبْلُغُ الآفَاقَ، وَأَمَّا الرِّجَالُ وَالنِّسَاءُ الْعُرَاةُ الَّذِينَ فِي مِثْلِ بِنَاءِ التَّنُّورِ فَإِنَّهُمُ الزُّنَاةُ وَالزَّوَانِي. وَأَمَّا الرَّجُلُ الَّذِي أَتَيْتَ عَلَيْهِ يَسْبَحُ فِي النَّهَرِ وَيُلْقَمُ الْحَجَرَ، فَإِنَّهُ آكِلُ الرِّبَا، وَأَمَّا الرَّجُلُ الْكَرِيهُ الْمَرْآةِ الَّذِي عِنْدَ النَّارِ يَحُشُّهَا وَيَسْعَى حَوْلَهَا، فَإِنَّهُ مَالِكٌ خَازِنُ جَهَنَّمَ، وَأَمَّا الرَّجُلُ الطَّوِيلُ الَّذِي فِي الرَّوْضَةِ فَإِنَّهُ إِبْرَاهِيمُ صلى الله عليه وسلم وَأَمَّا الْوِلْدَانُ الَّذِينَ حَوْلَهُ فَكُلُّ مَوْلُودٍ مَاتَ عَلَى الْفِطْرَةِ ". قَالَ فَقَالَ بَعْضُ الْمُسْلِمِينَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَأَوْلاَدُ الْمُشْرِكِينَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " وَأَوْلاَدُ الْمُشْرِكِينَ. وَأَمَّا الْقَوْمُ الَّذِينَ كَانُوا شَطْرٌ مِنْهُمْ حَسَنًا وَشَطَرٌ مِنْهُمْ قَبِيحًا، فَإِنَّهُمْ قَوْمٌ خَلَطُوا عَمَلاً صَالِحًا وَآخَرَ سَيِّئًا، تَجَاوَزَ اللَّهُ عَنْهُمْ ".
Narrated Samura bin Jundub:
Allah's Messenger (ﷺ) very often used to ask his companions, "Did anyone of you see a dream?" So dreams
would be narrated to him by those whom Allah wished to tell.
One morning the Prophet (ﷺ) said, "Last night two persons came to me (in a dream) and woke me up and
said to me, 'Proceed!' I set out with them and we came across a man lying down, and behold, another
man was standing over his head, holding a big rock. Behold, he was throwing the rock at the man's
head, injuring it. The rock rolled away and the thrower followed it and took it back. By the time he
reached the man, his head returned to the normal state. The thrower then did the same as he had done
before.
I said to my two companions, 'Subhan Allah! Who are these two persons?' They said, 'Proceed!' So
we proceeded and came to a man lying flat on his back and another man standing over his head with
an iron hook, and behold, he would put the hook in one side of the man's mouth and tear off that side
of his face to the back (of the neck) and similarly tear his nose from front to back and his eye from
front to back. Then he turned to the other side of the man's face and did just as he had done with the
other side. He hardly completed this side when the other side returned to its normal state. Then he
returned to it to repeat what he had done before. I said to my two companions, 'Subhan Allah! Who
are these two persons?' They said to me, 'Proceed!' So we proceeded and came across something like a
Tannur (a kind of baking oven, a pit usually clay-lined for baking bread)." I think the Prophet (ﷺ) said, "In
that oven there was much noise and voices." The Prophet (ﷺ) added, "We looked into it and found naked
men and women, and behold, a flame of fire was reaching to them from underneath, and when it
reached them, they cried loudly.
I asked them, 'Who are these?' They said to me, 'Proceed!' And so we proceeded and came across a
river." I think he said, ".... red like blood." The Prophet (ﷺ) added, "And behold, in the river there was a
man swimming, and on the bank there was a man who had collected many stones. Behold, while the
other man was swimming, he went near him. The former opened his mouth and the latter (on the
bank) threw a stone into his mouth whereupon he went swimming again. He returned and every time
the performance was repeated.
I asked my two companions, 'Who are these (two) persons?' They replied, 'Proceed! Proceed!' And we
proceeded till we came to a man with a repulsive appearance, the most repulsive appearance, you ever
saw a man having! Beside him there was a fire and he was kindling it and running around it.
I asked my companions, 'Who is this (man)?' They said to me, 'Proceed! Proceed!' So we proceeded
till we reached a garden of deep green dense vegetation, having all sorts of spring colors. In the midst
of the garden there was a very tall man and I could hardly see his head because of his great height, and
around him there were children in such a large number as I have never seen.
I said to my companions, 'Who is this?' They replied, 'Proceed! Proceed!' So we proceeded till we
came to a majestic huge garden, greater and better than I have ever seen! My two companions said to
me, 'Go up' and I went up. The Prophet (ﷺ) added, "So we ascended till we reached a city built of gold and
silver bricks and we went to its gate and asked (the gatekeeper) to open the gate, and it was opened
and we entered the city and found in it, men with one side of their bodies as handsome as the
handsomest person you have ever seen, and the other side as ugly as the ugliest person you have ever
seen. My two companions ordered those men to throw themselves into the river. Behold, there was a
river flowing across (the city), and its water was like milk in whiteness.
Those men went and threw themselves in it and then returned to us after the ugliness (of their bodies)
had disappeared and they became in the best shape." The Prophet (ﷺ) further added, "My two companions
(angels) said to me, 'This place is the Eden Paradise, and that is your place.' I raised up my sight, and
behold, there I saw a palace like a white cloud!
My two companions said to me, 'That (palace) is your place.' I said to them, 'May Allah bless you
both! Let me enter it.' They replied, 'As for now, you will not enter it, but you shall enter it (one day).
I said to them, 'I have seen many wonders tonight. What does all that mean which I have seen?'
They replied, 'We will inform you:
As for the first man you came upon whose head was being injured with the rock, he is the symbol of
the one who studies the Qur'an and then neither recites it nor acts on its orders, and sleeps, neglecting
the enjoined prayers.
As for the man you came upon whose sides of mouth, nostrils and eyes were torn off from front to
back, he is the symbol of the man who goes out of his house in the morning and tells so many lies that
it spreads all over the world. And those naked men and women whom you saw in a construction
resembling an oven, they are the adulterers and the adulteresses.
And the man whom you saw swimming in the river and given a stone to swallow, is the eater of usury
(Riba).
And the bad looking man whom you saw near the fire kindling it and going round it, is Malik, the
gatekeeper of Hell.
And the tall man whom you saw in the garden, is Abraham and the children around him are those
children who die with Al-Fitra (the Islamic Faith).
The narrator added: Some Muslims asked the Prophet, "O Allah's Messenger (ﷺ)! What about the children of
pagans?" The Prophet (ﷺ) replied, "And also the children of pagans."
The Prophet (ﷺ) added, "My two companions added, 'The men you saw half handsome and half ugly were
those persons who had mixed an act that was good with another that was bad, but Allah forgave
them.'"