Hadiths of Mu'adh ibn Jabal - Hadithet e Muadh ibn Xhebelit - أَحَادِيثُ مُعَاذِ بْنِ جَبَلٍ ﵀

560
- Na ka treguar Junusi, i cili ka thënë: Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë:
Na ka treguar Shube, i cili ka thënë: Më ka njoftuar Ebu Avn eth-Thekafi, i cili ka thënë: Kam dëgjuar el-Harith bin Amrin duke treguar nga shokët e Muadhit prej banorëve të Himsit - e një herë ka thënë: nga Muadhi -,
«Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur e dërgoi Muadhin në Jemen, i tha atij: Si do të gjykosh nëse të paraqitet ndonjë çështje për gjykim? Ai tha: Do të gjykoj me Librin e Allahut. Pejgamberi tha: Po nëse nuk e gjen në Librin e Allahut? Ai tha: Do të gjykoj me Sunetin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Pejgamberi tha: Po nëse nuk e gjen në Sunetin e të Dërguarit të Allahut? Ai tha: Do të bëj ijtihad me mendimin tim pa u kursyer. Atëherë Pejgamberi e goditi me dorën e tij në gjoksin tim dhe tha: Falënderimi i takon Allahut, i Cili e udhëzoi të dërguarin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) drejt asaj që e kënaq të Dërguarin e Allahut».

561
- Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube, nga El-Hakemi, nga Urve bin en-Nezali - ose en-Nezal bin Urve - nga Muadh bin Xhebeli, i cili ka thënë: I thashë: «O i Dërguari i Allahut, më njofto për një vepër që më fut në Xhenet. Ai tha: 'Bahu, bahu (të lumtë), me të vërtetë ke pyetur për diçka të madhe, por ajo është e lehtë për atë që Allahu ia lehtëson: Fale namazin e obliguar, jep zeqatin e detyruar. A të të njoftoj për kreun e kësaj çështjeje, shtyllën e saj dhe kulmin e saj? Sa i përket kreut të çështjes, ai është Islami; kush dorëzohet (bëhet musliman), shpëton. Shtylla e tij është namazi, ndërsa kulmi i tij është xhihadi në rrugën e Allahut. A të të udhëzoj në dyert e mirësisë? Agjërimi është mburojë, lëmosha (sadakaja) i shlyen gjynahet dhe falja e robit në mes të natës ⁽¹³⁴⁾', dhe lexoi: ﴿تَتَجَافَى جُنُوبُهُمْ عَنِ الْمَضَاجِعِ﴾ (I heqin trupat e tyre prej shtretërve) deri në fund të ajetit. 'A të të njoftoj për atë që i zotëron të gjitha këto?' Tha: Atëherë u shfaq një grup udhëtarësh ose një kalorës ⁽¹³⁵⁾, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bëri me shenjë me dorën e tij drejt gjuhës së tij ⁽¹³⁶⁾, e unë thashë ⁽¹³⁷⁾»: 'A do të merremi në përgjegjësi për atë që flasim me gjuhët tona?' I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Të pastë nëna, o Muadh! Po a i hedh njerëzit me fytyrat e tyre (ose në hundët e tyre) në Zjarr diçka tjetër përveç asaj që kanë korrur gjuhët e tyre?'

---

562 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Muhamed bin Rashidi, nga Mekhuli, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë në këtë hadith për Muadhin: «Vërtet, përderisa hesht, ti je i shpëtuar, e kur të flasësh, ajo (fjala) është ose në dobinë tënde, ose kundër teje».

563 - Na ka treguar Ebu Davudi, ka thënë: Na ka treguar Shube, nga Kajs bin Muslimi, ka thënë: Kam dëgjuar Ebu Ramlen duke treguar nga Ubejdullahu bin Ebi Muslimi, nga Muadh bin Xhebeli, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Ai që i ka tre (fëmijë që i kanë vdekur para tij), e ka bërë të obligueshme (Xhenetin).» Muadhi tha: «Thashë: O i Dërguari i Allahut, po ai që i ka dy?» I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: «Edhe ai që i ka dy.» Tha: «D.m.th. ai që i kanë vdekur tre prej fëmijëve të tij para tij.»

564 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Hammad bin Seleme, nga Thabiti, nga Shehr bin Haushebi, i cili ka thënë: Na ka treguar një burrë, nga Muadhi, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush bie të flejë i pastër (me abdest) dhe zgjohet natën, nuk i kërkon Allahut asgjë nga çështjet e botës tjetër dhe të kësaj bote, veçse Ai do t'ia japë atë. Thabiti tha: Na erdhi burri që na tregoi Shehri ⁽¹³⁸⁾ prej tij, dhe na e tregoi këtë hadith.»

---

565 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Abdullah bin el-Mubaraku, nga Jahja bin Ejubi, nga Ubejdullah bin Zehri, nga Halid bin Ebi Imran, nga Ebu Ajashi, nga Muadh bin Xhebeli, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nëse dëshironi, po ju tregoj për gjënë e parë që Allahu i Madhëruar do t'u thotë besimtarëve në Ditën e Kiametit, dhe për gjënë e parë që ata do t'i thonë Atij.» Ata thanë: Po, o i Dërguari i Allahut. Ai tha: «Ai do t'u thotë besimtarëve: 'A keni dëshiruar takimin me Mua?' Ata do të thonë: 'Po, o Zoti ynë.' Ai do të thotë: 'Përse?' Ata do të thonë: 'Kemi shpresuar në faljen dhe mëshirën Tënde.' Atëherë Ai do të thotë: 'Unë tashmë e kam bërë të detyrueshme mëshirën Time për ju.'»

566
- Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube dhe Selami, nga Ebu Is'haku, nga Amër bin Mejmuni el-Evdiu, nga Muadh bin Xhebeli, se Pejgamberi (s.a.v.s.) i ka thënë atij: «A e di se cili është haku i Allahut ndaj robërve?» Ai tha: «Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri.» Ai tha: «Vërtet, haku i Allahut ndaj robërve është që ta adhurojnë Atë dhe të mos i shoqërojnë Atij asgjë, ndërsa haku i tyre ndaj Allahut të Madhëruar, nëse e bëjnë këtë, është që të mos i dënojë ata.»

567 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar El-Mes'udi, i cili ka thënë: Na ka treguar Amër bën Murre, nga Ibn Ebi Lejla, nga Muadh bën Xhebeli, se Pejgamberi (s.a.v.s.) erdhi në Medine dhe u fal shtatëmbëdhjetë muaj në drejtim të Bejtul-Makdisit, pastaj i zbriti ky ajet: ﴿قَدْ نَرَى تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ﴾ "Ne po shohim kthimin e fytyrës tënde kah qielli" deri në fund të ajetit. Ai tha: "Atëherë Allahu e drejtoi atë nga Qabeja".

568
- Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shube, nga el-Amashi, i cili ka thënë: E kam dëgjuar Ebu Vailin duke treguar nga Mesruku, «se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur e dërgoi Muadhin në Jemen, e urdhëroi atë që të merrte nga çdo i rritur një dinar ose vlerën e tij në rroba (me'afir)».

Të tjerë përveç Shubes kanë thënë: nga Ebu Vaili, nga Mesruku, nga Muadhi.

569 - Na ka treguar Ebu Davudi, na ka treguar Shube, nga Amër bin Ebi Hakim, nga Abdullah bin Burejde, nga Jahja bin Jamer, nga Ebu el-Esuad ed-Dili, i cili ka thënë: «Muadh bin Xhebelit i sollën rastin e një njeriu që kishte vdekur jashtë Islamit dhe kishte lënë djalin e tij musliman. Muadhi e bëri atë trashëgimtar të tij dhe tha: Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: Islami shtohet dhe nuk pakësohet».

570 - Na ka treguar Ebu Davudi, ka thënë: Na ka treguar Kurre bin Halidi, ka thënë: Na ka treguar Ebu ez-Zubejri, ka thënë: Na ka treguar Ebu et-Tufejl Amir bin Vathile el-Lejthi, ka thënë: Na ka treguar Muadh bin Xhebeli, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në një betejë që e zhvilloi - e ajo ishte beteja e Tebukut - i bashkoi drekën me ikindinë, dhe akshamin me jacinë.
Tha: I thashë: Çfarë deshi me këtë?
Tha: «Deshi që të mos e rëndojë umetin e tij.»

571 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Xherir ed-Dabbiu, nga Abdylmelik bin Umejri, nga Abdurrahman bin Ebi Lejla, nga Muadh bin Xhebeli, i cili ka thënë: "Dy burra u shanë në prani të Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe njëri prej tyre u zemërua aq shumë, saqë hunda e tij u skuq dhe u fry nga zemërimi. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Vërtet, unë e di një fjalë që, po ta thoshte ai ⁽¹³⁹⁾, do t'i largohej zemërimi: Eudhu bil-lahi minesh-shejtanir-raxhim (Kërkoj mbrojtjen e Allahut nga shejtani i mallkuar)'."

---

572 - Na ka treguar Ebu Davudi, i cili ka thënë: Na ka treguar Shu'be, nga Ja'la bin Ata, nga el-Velid bin Abdurrahman, nga Ebu Idris el-Aidhi, i cili ka thënë: «Hyra në xhami dhe aty ishin rreth njëzet nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.). Në mesin e tyre ishte një burrë me sy shumë të zinj dhe dhëmbë të bardhë e të shndritshëm. Kur ata kishin mospajtime për diçka, ai thoshte një fjalë dhe ata përfundonin te fjala e tij. Pyeta për të dhe më treguan se ai ishte Muadh bin Xhebeli. Të nesërmen hyra në xhami dhe ai ishte duke u falur pranë një shtylle. U ula pranë tij dhe kur e bëra këtë, ai e shkurtoi namazin e tij. I thashë: Për Allahun, unë të dua për hir të Madhështisë së Allahut. Ai tha: Për Allahun? I thashë: Për Allahun. Ai tha: Atëherë, ata që duhen për hir të Madhështisë së Allahut do të jenë në hijen e Allahut të Madhëruar - tha: Mendoj se ka thënë ⁽¹⁴⁰⁾ në Ditën e Kiametit - në ditën kur nuk ka hije tjetër përveç hijes së Tij. Pejgamberët, dëshmorët dhe të devotshmit do t'ua kenë lakmi atyre për afërsinë e tyre me Allahun.»

---