The Book of Al-Qasamah - Libri i Kasames - كتاب القسامة

CHAPTER 1
عـام
#4791
Transmeton Ibn Abasi: Te Bijtë e Izraelit zbatohej vetëm Kisasi (ligji i barazisë në ndëshkim), ndërsa Dija (shpagimi me para) nuk njihej në mesin e tyre. Atëherë Allahu i Madhërishëm dhe i Lartësuar shpalli: "Ju është bërë obligim Kisasi në rastet e vrasjes: i liri për të lirin, skllavi për skllavin dhe femra për femrën..." deri te fjalët e Tij: "E ai që falet nga vëllai i tij për diçka, atëherë duhet të veprohet me mirësjellje dhe t’i bëhet pagesa atij në mënyrë të bukur." Falja nënkupton pranimin e Dijes në rastet e vrasjes me paramendim. Ndjekja me mirësjellje do të thotë që pala kërkuese ta kërkojë atë me maturi, ndërsa pagesa me të mirë do të thotë që vrasësi ta shlyejë atë me korrektësi. "Ky është një lehtësim dhe mëshirë nga Zoti juaj" në krahasim me atë që u ishte obliguar atyre që ishin para jush, të cilëve u ishte caktuar vetëm Kisasi dhe jo Dija.
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ الْقِصَاصُ وَلَمْ تَكُنْ فِيهِمُ الدِّيَةُ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالأُنْثَى بِالأُنْثَى ‏}‏ إِلَى قَوْلِهِ ‏{‏ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ‏}‏ فَالْعَفْوُ أَنْ يَقْبَلَ الدِّيَةَ فِي الْعَمْدِ وَاتِّبَاعٌ بِمَعْرُوفٍ يَقُولُ يَتَّبِعُ هَذَا بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ بِإِحْسَانٍ وَيُؤَدِّي هَذَا بِإِحْسَانٍ ‏{‏ ذَلِكَ تَخْفِيفٌ مِنْ رَبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ‏}‏ مِمَّا كُتِبَ عَلَى مَنْ كَانَ قَبْلَكُمْ إِنَّمَا هُوَ الْقِصَاصُ لَيْسَ الدِّيَةَ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"There was Qisas among the Children of Israel, but Diyah was unknown among them. Then Allah, the Mighty and Sublime, revealed: "Al-Qisas (the law of equality in punishment) is prescribed for your in case of murder: the free for the free, the slave for the slave, and the female for the female." Up to His saying: "But if the killer is forgiven by the brother 9or the relatives) of the killed against blood money, then adhering to it with fairness and payment of the blood money to the heir should be made in fairness." means: This is easier thanthat which was prescribed for those who came before you, which was Qisas and not Diyah."
#4792
Transmeton Muxhahidi: "U është obliguar kisas-i (ligji i barazisë në ndëshkim) në rastet e vrasjes: i liri për të lirin". Ai tha: "Për Bijtë e Izraelit ishte i obliguar kisas-i dhe nuk e kishin dijetin (pagesën e gjakut). Pastaj Allahu, i Plotfuqishmi dhe i Madhërishmi, e zbriti rregulloren për dijetin dhe e bëri atë për këtë Ummet si lehtësim ndaj asaj që ishte e obliguar për Bijtë e Izraelit."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنَا وَرْقَاءُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ مُجَاهِدٍ، قَالَ ‏{‏ كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى الْحُرُّ بِالْحُرِّ ‏}‏ قَالَ كَانَ بَنُو إِسْرَائِيلَ عَلَيْهِمُ الْقِصَاصُ وَلَيْسَ عَلَيْهِمُ الدِّيَةَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَيْهِمُ الدِّيَةَ فَجَعَلَهَا عَلَى هَذِهِ الأُمَّةِ تَخْفِيفًا عَلَى مَا كَانَ عَلَى بَنِي إِسْرَائِيلَ ‏.‏
It was narrated that Mujahid said:
"Al-Qisas (the Law of Equality in punishment) is prescribed for you in case of murder: the free for the free The rule for the Children of Israel was Qisas, and not Diyah. Then Allah, the Mighty and Sublime, revealed the Diyah to them, and He revealed this ruling to this Ummah as an alleviation of the ruling that applied to the Children of Israel."
#4793
Transmeton Enesi: Të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) iu paraqit një rast që kërkonte kisas dhe ai i urdhëroi ata që të falnin.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ، - وَهُوَ ابْنُ بَكْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ - عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي مَيْمُونَةَ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ أُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي قِصَاصٍ فَأَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ ‏.‏
It was narrated that Anas said:
"A case requiring Qisas was brought to the Messenger of Allah and he enjoined them to pardon."
#4794
Transmeton Enes ibn Maliku: Të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) nuk i është sjellë asnjë rast që kërkonte kisas, e që ai të mos ketë urdhëruar faljen në të.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، وَبَهْزُ بْنُ أَسَدٍ، وَعَفَّانُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالُوا حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بَكْرٍ الْمُزَنِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَطَاءُ بْنُ أَبِي مَيْمُونَةَ، وَلاَ أَعْلَمُهُ إِلاَّ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ مَا أُتِيَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي شَىْءٍ فِيهِ قِصَاصٌ إِلاَّ أَمَرَ فِيهِ بِالْعَفْوِ ‏.‏
It was narrated that Anas bin Malik said:
"No case requiring Qisas was ever brought to the Messenger of Allah but he would enjoin pardoning."
#4795
Transmeton Ebu Hurejre: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kujtdo që i vritet ndonjë i afërm, ai ka të drejtën të zgjedhë njërën nga dy mundësitë: ose të kërkojë ndëshkimin (kisasin), ose të pranojë dëmshpërblimin (dijetin)."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَشْعَثَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مُسْهِرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَمَاعَةَ - قَالَ أَنْبَأَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ أَخْبَرَنِي يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُقَادَ وَإِمَّا أَنْ يُفْدَى ‏"‏ ‏.‏
Abu Hurairah said:
"The Messenger of Allah said: 'If a person's relative is killed, he has the choice of two things: Either he may retaliate, or he may take the ransom."'
#4796
Transmeton Ebu Hurejra: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Atij që i vritet ndonjë i afërm, ka të drejtën të zgjedhë mes dy mundësive: ose të kërkojë hakmarrjen (kisasin), ose të pranojë dëmshpërblimin (dijën)."
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ الْوَلِيدِ بْنِ مَزْيَدَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ فَهُوَ بِخَيْرِ النَّظَرَيْنِ إِمَّا أَنْ يُقَادَ وَإِمَّا أَنْ يُفْدَى ‏"‏ ‏.‏
Abu Hurairah said:
"The Messenger of Allah said: 'If a person's relative is killed, he has the choice of two things: Either he may retaliate, or he may take the ransom."'
#4797
Transmeton Ebu Seleme se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kujtdo që i vritet dikush (një i afërm)." (Në formë Mursel).
أَخْبَرَنَا ‏{‏ أَحْمَدُ بْنُ، ‏}‏ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَائِذٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، - هُوَ ابْنُ حَمْزَةَ - قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ لَهُ قَتِيلٌ ‏"‏ ‏.‏ مُرْسَلٌ ‏.‏
Abu Salamah narrated that the Messenger of Allah said:
"If a person's relative is killed." In Mursal form. (Shah)
#4798
Transmeton Aishja: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Detyrë e të afërmve të të vrarit është që të përmbahen (nga dënimi) sipas radhës së afërsisë, i pari pas të parit, madje edhe nëse ajo është grua."
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ الأَوْزَاعِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي حِصْنٌ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ، ح وَأَنْبَأَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي حِصْنٌ، أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا سَلَمَةَ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ وَعَلَى الْمُقْتَتِلِينَ أَنْ يَنْحَجِزُوا الأَوَّلَ فَالأَوَّلَ وَإِنْ كَانَتِ امْرَأَةٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Aishah that the Messenger of Allah said:
"And it is upon those (relatives) of the killed one to block (any punishment) the first (in line) then the first, even if that one is a woman."
#4799
Transmeton Ibn Abbasi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që vritet në një rrëmujë të paqartë apo nga goditja e një guri, kamxhiku ose shkopi, dëmshpërblimi për të është ai i vrasjes pa dashje. Kushdo që vret me dashje, ndaj tij zbatohet hakmarrja (kisasi). Kushdo që ndërhyn për ta penguar këtë dënim, mbi të qoftë mallkimi i Allahut, i melaikeve dhe i të gjithë njerëzve; prej tij nuk do të pranohet asnjë pendim e asnjë shpagim."
أَخْبَرَنَا هِلاَلُ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ هِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَا أَوْ رِمِّيَا تَكُونُ بَيْنَهُمْ بِحَجَرٍ أَوْ سَوْطٍ أَوْ بِعَصًا فَعَقْلُهُ عَقْلُ خَطَإٍ وَمَنْ قَتَلَ عَمْدًا فَقَوَدُ يَدِهِ فَمَنْ حَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يُقْبَلُ مِنْهُ صَرْفٌ وَلاَ عَدْلٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah said: 'Whoever is killed in the blind or by something thrown, while between them is a rock, a wipe, or a stick, then the blood money of be paid for him is the blood money for accidental killing. Whoever kills deliberately, then retaliation is upon him, and whoever tries to prevent that, upon him is the curse of Allah, the Angels, and all the people, and neither Sarf nor Adl will be accepted from him."
#4800
Transmeton Ibn Abbasi se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: Kushdo që vritet në trazira të paqarta ose nga diçka e hedhur, qoftë me gur, fshikull apo shkop, atëherë dëmshpërblimi i gjakut (dijeti) për të është si ai i vrasjes nga pakujdesia. Kushdo që vret me qëllim, ndaj tij pason hakmarrja (kisasi), e kushdo që ndërhyn për ta parandaluar atë, mbi të qoftë mallkimi i Allahut, i engjëjve dhe i të gjithë njerëzve; Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë vepër të detyrueshme e as vullnetare.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ كَثِيرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ طَاوُسٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، يَرْفَعُهُ قَالَ ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَّةٍ أَوْ رِمِّيَّةٍ بِحَجَرٍ أَوْ سَوْطٍ أَوْ عَصًا فَعَقْلُهُ عَقْلُ الْخَطَإِ وَمَنْ قُتِلَ عَمْدًا فَهُوَ قَوَدٌ وَمَنْ حَالَ بَيْنَهُ وَبَيْنَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ لاَ يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلاَ عَدْلاً ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbad, who attributed it to the prophet, said:
"Whoever is killed in the blind or by something thrown, with a rock, a whip, or a stick, then the blood money to be paid for him is the blood money for accidental killing. Whoever kills deliberately, then retaliation is upon him, and whoever tries to prevent that, upon him is the curse of Allah, the Angels and all the people, and Allah will not accept any Sarf nor 'Adl from him."
#4801
Transmeton Abdullah bin Amri se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Vrasja e gabuar që i ngjan asaj me dashje, e kryer me kamxhik ose shkop, ka si shpagim (dija) njëqind deve, prej të cilave dyzet duhet të jenë deve barre (me të vegjlit e tyre në barqe)."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَيُّوبَ السَّخْتِيَانِيِّ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ قَتِيلُ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ بِالسَّوْطِ أَوِ الْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ أَرْبَعُونَ مِنْهَا فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Al-Qasim bin Rabi'ah, from 'Abdullah bin 'Amr, the Prophet said:
"The accidental killing, which seems intentional, with a whip or stick, (the Diyah) is one hundred camels, of which forty should be (she-camels) which their young in their wombs."
#4802
Transmeton el-Kasim bin Rabia: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mbajti një fjalim (hytbe) në ditën e Çlirimit. (Ky hadith është) Mursal.
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم خَطَبَ يَوْمَ الْفَتْحِ ‏.‏ مُرْسَلٌ ‏.‏
It was narrated from Al-Qasim bin Rabi'ah that:
the Messenger of Allah delivered a speech on the Day of the Conquest. (And he mentioned it) in Mursal from.
#4803
Transmeton Abdullahu se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, për vrasjen e paqëllimtë që i ngjan asaj me qëllim, e kryer me kërbaç ose me shkop, dëmshpërblimi është njëqind deve, prej të cilave dyzet duhet të jenë deve barrëse, që kanë të vegjlit e tyre në barqe."
أَخْبَرَنِي يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، عَنْ خَالِدٍ، - يَعْنِي الْحَذَّاءَ - عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أَلاَ وَإِنَّ قَتِيلَ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ مَا كَانَ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Abdullah bin 'Amr that the prophet said:
"Indeed the accidental killing, which seems intentional, with a whip or a stick, (the Diyah) is one hundred camels, of which forty should be (she-camels) with their young in their wombs."
#4804
Transmeton një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.): Pejgamberi (s.a.v.s.) mbajti një fjalim ditën e Çlirimit të Mekës dhe tha: "Vërtet, për vrasjen e pavullnetshme që i ngjan asaj me paramendim, e kryer me kamxhik, shkop ose gur, dëmshpërblimi është njëqind deve, prej të cilave dyzet duhet të jenë deve mbarse të moshës pesë deri në nëntë vjeç, të gjitha në mesin e shtatzënisë së tyre."
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَامِلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ خَطَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ فَقَالَ ‏ "‏ أَلاَ وَإِنَّ قَتِيلَ الْخَطَإِ شِبْهِ الْعَمْدِ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا وَالْحَجَرِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ فِيهَا أَرْبَعُونَ ثَنِيَّةً إِلَى بَازِلِ عَامِهَا كُلُّهُنَّ خَلِفَةٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Uqbah bin Aws, that:
a man from among the Companions of the Prophet delivered a speech on the Day of the Conquest of Makkah and said: 'Indeed the accidental killing, which seems international, with a whip, a stick, or a rock, (the Diyah) is one hundred camels, of which forty should be pregnant she-camels between the ages of six and nine years old, all in the middle of their pregnancies."
#4805
Transmeton Ukbe bin Evsi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, për vrasjen e paqëllimtë, vrasjen me fshikull apo shkop, dëmshpërblimi (dija) është njëqind deve - një shpagim i rënduar - prej të cilave dyzet duhet të jenë deve barrëse me të vegjlit në barqe."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ، عَنْ عُقْبَةَ بْنِ أَوْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ أَلاَ إِنَّ قَتِيلَ الْخَطَإِ قَتِيلَ السَّوْطِ وَالْعَصَا فِيهِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مُغَلَّظَةٌ أَرْبَعُونَ مِنْهَا فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Uqbah bin 'Aws, that the Mssenger of Allah said:
"Indeed the accidental killing, the killing with a whip or stick, for it (the Diyah) is one hundred camels - a severe penalty - of which forty should be (she-camels) with their young in their wombs."
#4806
Transmeton një burrë nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.): Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hyri në Mekë ditën e Çlirimit, tha: "Vini re, vërtet për çdo vrasje të gabuar me qëllim apo që i ngjan asaj me qëllim - vrasja me kamxhik ose shkop - duhen dyzet deve, të cilat i kanë të vegjlit në barqet e tyre."
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، عَنْ خَالِدٍ الْحَذَّاءِ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا دَخَلَ مَكَّةَ يَوْمَ الْفَتْحِ قَالَ ‏ "‏ أَلاَ وَإِنَّ كُلَّ قَتِيلِ خَطَإِ الْعَمْدِ أَوْ شِبْهِ الْعَمْدِ قَتِيلِ السَّوْطِ وَالْعَصَا مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ya'qub bin Aws, from a man among the Companions of the Prophet that:
when the Messenger of Allah entered Makkah on the Day of the Conquest, he said: "Indeed, every accidental killing on purpose, or resembling on purpose - killing with a whip or stick, for it are forty (she-camels) which their young in their wombs."
#4807
Transmeton një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.): Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi në Mekë në vitin e çlirimit, tha: "Vini re! Me të vërtetë, vrasja e qëllimtë pa dashje është vrasja me kamxhik ose shkop, për të cilën dëmshpërblimi është dyzet deve që i kanë të vegjlit në barqe."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَوْسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لَمَّا قَدِمَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ قَالَ ‏ "‏ أَلاَ وَإِنَّ قَتِيلَ الْخَطَإِ الْعَمْدِ قَتِيلَ السَّوْطِ وَالْعَصَا مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ya'qub bin Aws that:
a man from among the Companions of the Prophet told him, that when the Messenger of Allah came to Makkah, in the Year of the Conquest, he said: "Indeed, accidental killing on purpose, is killing with a whip or stick, for which forty (she-camels) with their young in their wombs."
#4808
Transmeton një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.): Pejgamberi (s.a.v.s.) hyri në Mekë në vitin e Çlirimit dhe tha: "Vërtet, vrasja e ngjashme me të qëllimtën është vrasja me fshikull ose me shkop, për të cilën duhen dyzet deve që kanë të vegjlit e tyre në barqe."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بَزِيعٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ، عَنْ خَالِدٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ أَوْسٍ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم حَدَّثَهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ مَكَّةَ عَامَ الْفَتْحِ قَالَ ‏ "‏ أَلاَ وَإِنَّ قَتِيلَ الْخَطَإِ الْعَمْدِ قَتِيلَ السَّوْطِ وَالْعَصَا مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ya'qub bin Aws that:
a man from among the Companions of the Prophet narrated to him that the Prophet entered Makkah during the Year of the Conquest, and said: 'Indeed, accidental killing on purpose, is killing with a whip or stick, for which forty (she-camels) with their young in their wombs."
#4809
Transmeton Ibn Omeri: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit në ditën e Çlirimit të Mekës mbi shkallët e Qabes, e lavdëroi dhe e madhëroi Allahun, e pastaj tha: "Falënderimi i takon Allahut, i Cili e përmbushi premtimin e Tij, e ndihmoi robin e Tij dhe i mposhti i vetëm aleatët. Vini re, për vrasjen e qëllimshme-gabimisht (e ngjashme me vrasjen me qëllim), e kryer me fshikull apo me shkop, duhet paguar dijeti prej njëqind devesh si ndëshkim i rëndë, prej të cilave dyzet duhet të jenë deve barsa me të vegjlit e tyre në barqe."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُدْعَانَ، سَمِعَهُ مِنَ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ قَامَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَوْمَ فَتْحِ مَكَّةَ عَلَى دَرَجَةِ الْكَعْبَةِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ ‏ "‏ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي صَدَقَ وَعْدَهُ وَنَصَرَ عَبْدَهُ وَهَزَمَ الأَحْزَابَ وَحْدَهُ أَلاَ إِنَّ قَتِيلَ الْعَمْدِ الْخَطَإِ بِالسَّوْطِ وَالْعَصَا شِبْهِ الْعَمْدِ فِيهِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مُغَلَّظَةٌ مِنْهَا أَرْبَعُونَ خَلِفَةٌ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Umar said:
"The Messenger of Allah stood up on the Day of the Conquest of Makkah, on the steps of Ka'bah. He praised and glorified Allah, then he said: 'Praise be to Allah who has fulfilled His slave and defeated the confederates alone. The one who is killed purposefully by mistake, with a whip or a stick, resembling on purpose, for that (the Diyah) is one hundred camels-a severe penalty-of which forty should be pregnant she-camels with their young in their wombs."'
#4810
Transmeton El-Kasim ibn Rabia se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vrasja e gabuar që i ngjan asaj me dashje - që do të thotë me shkop ose me kamxhik - (dënohet me) njëqind deve, prej të cilave dyzet duhet të jenë shtatzëna, me të vegjlit e tyre në barqe."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا سَهْلُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ رَبِيعَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْخَطَأُ شِبْهُ الْعَمْدِ - يَعْنِي بِالْعَصَا وَالسَّوْطِ - مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ مِنْهَا أَرْبَعُونَ فِي بُطُونِهَا أَوْلاَدُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Al- Qasim bin Rabi'ah that the Messenger jof Allah said:
"The accident that resembles on purpose, meaning (killing) with a stick or a whip, (for which the Diyah is) one hundred camels, of which forty should be (pregnant she-camels), with their young in their wombs."
#4811
Transmeton Amër bin Shuajbi, nga babai i tij, e ky nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që vritet gabimisht, dëmshpërblimi i tij (dija) është njëqind deve: tridhjetë bint mehad, tridhjetë bint lebun, tridhjetë hik-kah dhe dhjetë djem lebun." Ai tha se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e kishte caktuar vlerën e dijes për banorët e qyteteve në katërqind dinarë ose vlerën e tyre në argjend. Kur e llogariste vlerën për ata që kishin deve, ajo ndryshonte sipas kohës; kur rriteshin çmimet, ai e ngrinte vlerën e saj, dhe kur uleshin çmimet, ai e ualte vlerën e saj. Në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), vlera arriti midis katërqind dhe tetëqind dinarëve, ose ekuivalentin e saj në argjend prej tetë mijë dërhemësh. Ai tha se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që nëse dija paguhej me lopë, për ata që mbarështonin lopë, vlera ishte dyqind lopë; e nëse paguhej me dhen, për ata që mbarështonin dhen, vlera ishte dy mijë dele. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjithashtu vendosi që dija është trashëgimi që ndahet mes trashëgimtarëve të të vrarit sipas pjesëve të tyre të caktuara, ndërsa pjesa që mbetet i takon asabah-së. Po ashtu, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që për krimin e gruas paguan asabah-ja e saj, cilëtdo qofshin ata, por ata nuk trashëgojnë asgjë prej saj, përveç asaj që tepron nga trashëgimtarët e saj ligjorë. E nëse ajo vritet, dija e saj u takon trashëgimtarëve të saj, dhe ata kanë të drejtë të kërkojnë ekzekutimin e vrasësit të saj.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قُتِلَ خَطَأً فَدِيَتُهُ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ ثَلاَثُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَثَلاَثُونَ بِنْتَ لَبُونٍ وَثَلاَثُونَ حِقَّةً وَعَشْرَةٌ بَنِي لَبُونٍ ذُكُورٍ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الْقُرَى أَرْبَعَمِائَةَ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ وَيُقَوِّمُهَا عَلَى أَهْلِ الإِبِلِ إِذَا غَلَتْ رَفَعَ فِي قِيمَتِهَا وَإِذَا هَانَتْ نَقَصَ مِنْ قِيمَتِهَا عَلَى نَحْوِ الزَّمَانِ مَا كَانَ فَبَلَغَ قِيمَتُهَا عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا بَيْنَ الأَرْبَعِمِائَةِ دِينَارٍ إِلَى ثَمَانَمِائَةِ دِينَارٍ أَوْ عِدْلَهَا مِنَ الْوَرِقِ ‏.‏ قَالَ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ مَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الْبَقَرِ عَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَىْ بَقَرَةٍ وَمَنْ كَانَ عَقْلُهُ فِي الشَّاةِ أَلْفَىْ شَاةٍ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْعَقْلَ مِيرَاثٌ بَيْنَ وَرَثَةِ الْقَتِيلِ عَلَى فَرَائِضِهِمْ فَمَا فَضَلَ فَلِلْعَصَبَةِ وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَعْقِلَ عَلَى الْمَرْأَةِ عَصَبَتُهَا مَنْ كَانُوا وَلاَ يَرِثُونَ مِنْهُ شَيْئًا إِلاَّ مَا فَضَلَ عَنْ وَرَثَتِهَا وَإِنْ قُتِلَتْ فَعَقْلُهَا بَيْنَ وَرَثَتِهَا وَهُمْ يَقْتُلُونَ قَاتِلَهَا ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, from his grandfather, that the Messenger of Allah said:
"Whoever is killed by mistake, his ransom is one hundred camels: Thirty Bint Makkah, thirty Bint Labun, thirty Hiqqah and ten Bin Labun. " The Messenger of Allah used to fix the value (of the Diayah for accidental killing) among town-dwellers at four hundred Dinars or the equivalent value in silver. When he calculated the price in terms of people with camels (for Bedouin), it would vary from one time to another. When prices rose, the value in Dinars would rise, and when prices fell the value in Dinars would fall. At the time of the Messenger of Allah the value was between four hundred and eight hundred Dinars, or the equivalent value in silver, eight thousand Dirhams. And the Messenger of Allah ruled that if a person's blood money was paid in cattle, among those who kept cattle, the amount was two hundred cows; and if a person's blood money was paid in sheep, among this who kept sheep, the value was two thousand sheep. The Messenger of Allah ruled that the blood money is part of the estate, to be divided among the heirs of the victim according to their allotted shares, and whatever is left over is for the 'Asabah. And the Messenger of Allah ruled that if a woman commits urder then he 'Asahah, whoever they may be, must pay the blood money, but they do not inherit anything except that which is left over from her heirs; if a woman is killed then her blood money is to be shared among her heirs, and they may kill her killer. (Hasah)
#4812
Transmeton Ibn Mes'udi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar se dija (dëmshpërblimi i gjakut) për vrasjen pa dashje është: njëzet bint mehad, njëzet ibn mehad (meshkuj), njëzet bint lebun, njëzet xhedhea dhe njëzet hikka.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ حَجَّاجٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ جُبَيْرٍ، عَنْ خِشْفِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ مَسْعُودٍ، يَقُولُ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ الْخَطَإِ عِشْرِينَ بِنْتَ مَخَاضٍ وَعِشْرِينَ ابْنَ مَخَاضٍ ذُكُورًا وَعِشْرِينَ بِنْتَ لَبُونٍ وَعِشْرِينَ جَذَعَةً وَعِشْرِينَ حِقَّةً ‏.‏
In Mas'ud said:
"The Messenger of Allah ruled that the Diyah for accidental killing is twenty Bint Makhad, twenty Bin Makhad, twenty Bint Labur, twenty Jadh'ah, and twenty Hiqqah."
#4813
Transmeton Ibn Abbasi: Një burrë vrau një tjetër gjatë kohës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) e caktoi dijen në dymbëdhjetë mijë. Ai përmendi fjalën e Tij: "E nuk gjetën arsye tjetër (për t’u hakmarrë), përveç se Allahu dhe i Dërguari i Tij i pasuruan ata nga mirësia e Tij", lidhur me marrjen e dijes prej tyre.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، عَنْ مُعَاذِ بْنِ هَانِئٍ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، ح وَأَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هَانِئٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ دِينَارٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَتَلَ رَجُلٌ رَجُلاً عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم دِيَتَهُ اثْنَىْ عَشَرَ أَلْفًا وَذَكَرَ قَوْلَهُ إِلاَّ أَنْ أَغْنَاهُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ مِنْ فَضْلِهِ فِي أَخْذِهِمُ الدِّيَةَ ‏.‏ وَاللَّفْظُ لأَبِي دَاوُدَ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"A man killed another man during the time of the Messenger of Allah, and the Prophet set the Diyah at twelve thousand. And he mentioned His saying: And they could not find any cause to do so except that Allah and His Messenger had enriched them of His Bounty. concerning them taking the Dyah." (Hasan)
This is the wording of Abu Dawud.
#4814
Transmeton Ibn Abasi: Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi që dymbëdhjetë mijë (derhemë) të jepen si Dijet (krimeshpagim).
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عِكْرِمَةَ، سَمِعْنَاهُ مَرَّةً، يَقُولُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِاثْنَىْ عَشَرَ أَلْفًا يَعْنِي فِي الدِّيَةِ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas that:
the Prophet ruled that twelve thousand (should be given) as Diyah. (Hahan)
#4815
Transmeton Amër bin Shuaibi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Diati i gruas (në rast lëndimi) është i njëjtë me diatin e burrit, derisa të arrijë një të tretën e diatit të saj."
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ عَيَّاشٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ عَقْلُ الْمَرْأَةِ مِثْلُ عَقْلِ الرَّجُلِ حَتَّى يَبْلُغَ الثُّلُثَ مِنْ دِيَتِهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, that his grandfather said:
"The Messenger of Allah said: 'The blood money of a woman (in the event of injury) is like the blood money of a man, up to one-third of the Diyah (for her life)."
#4816
Transmeton Amr b. Shu'ajbi, nga babai i tij, e ky nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Dija (shpërblimi i gjakut) për pjesëtarët e mbrojtur (ehlu dhimmit) është sa gjysma e dijes së muslimanëve, e ata janë jehuditë dhe të krishterët."
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ رَاشِدٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُوسَى، وَذَكَرَ، كَلِمَةً مَعْنَاهَا عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ عَقْلُ أَهْلِ الذِّمَّةِ نِصْفُ عَقْلِ الْمُسْلِمِينَ ‏"‏ ‏.‏ وَهُمُ الْيَهُودُ وَالنَّصَارَى ‏.‏
It was narrated from 'Amr Bin Shu'aib, from his father, that his grandfather said:
"The Messenger of Allah said: 'The blood money for Ahl Adh-Dhimmah is half that of the blood money for the Muslims, and they are the Jews and Christians."
#4817
Transmeton Abdullah bin Amri se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Dija (shpagimi i gjakut) e pabesimtarit është sa gjysma e dijes së besimtarit."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أُسَامَةُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ عَقْلُ الْكَافِرِ نِصْفُ عَقْلِ الْمُؤْمِنِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, from 'Abdullah bin 'Amr, that the Messenger of Allah said:
"The blood money for a disbeliever is half the blood money for the believer." (Hassan)
#4818
Transmeton Ibn Abasi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar se dijeti për mukatibin që vritet, duhet të jetë i barabartë me dijetin e një njeriu të lirë, në përpjesëtim me shumën që ai ka paguar për blerjen e lirisë së tij.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُكَاتَبِ يُقْتَلُ بِدِيَةِ الْحُرِّ عَلَى قَدْرِ مَا أَدَّى ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah ruled that the Diyah for a Mukatab who is killed should be (equivalent) to the Diyah for a free mand, proportionate to the amount be had paid off (toward buying his freedom)."
#4819
Transmeton Ibn Abasi: Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi se dijeti për mukatebin (robin me marrëveshje lirimi) duhet të jetë në përpjesëtim me pjesën që ai ka paguar për lirimin e tij, sipas vlerës së dijetit të një njeriu të lirë.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُثْمَانُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الطَّرَائِفِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْمُكَاتَبِ أَنْ يُودَى بِقَدْرِ مَا عَتَقَ مِنْهُ دِيَةَ الْحُرِّ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas that:
the Prophet of Allah ruled that the Diyah for a Mukatab should be (equivalent) to the Diyah for a free man, proportionate to the amount he had paid off (toward buying his freedom).
#4820
Transmeton Ibn Abasi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar në lidhje me mukatabin (skllavin me kontratë lirie) që dijeti (shpagimi i gjakut) të paguhet sipas dijetit të njeriut të lirë në përpjesëtim me atë që ka paguar nga vlera e kontratës së tij, ndërsa pjesa e mbetur sipas dijetit të skllavit.
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَعْلَى، عَنِ الْحَجَّاجِ الصَّوَّافِ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمُكَاتَبِ يُودَى بِقَدْرِ مَا أَدَّى مِنْ مُكَاتَبَتِهِ دِيَةَ الْحُرِّ وَمَا بَقِيَ دِيَةَ الْعَبْدِ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah ruled that in the case of a Mukatab, the Diyah should be (equivalent) to the Diyah for a free man, proportionate to the amount he had paid off (towards buying his freedom)." (Dar'if)
#4821
Transmeton Ibn Abbasi se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Mukatabi (skllavi me kontratë lirimi) lirohet në përpjesëtim me aq sa ka paguar; ndaj tij zbatohet dënimi (haddi) në përpjesëtim me pjesën e tij të liruar dhe ai trashëgon në përpjesëtim me aq sa është liruar."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عِيسَى بْنِ النَّقَّاشِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، - يَعْنِي ابْنَ هَارُونَ - قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ خِلاَسٍ، عَنْ عَلِيٍّ، وَعَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْمُكَاتَبُ يَعْتِقُ بِقَدْرِ مَا أَدَّى وَيُقَامُ عَلَيْهِ الْحَدُّ بِقَدْرِ مَا عَتَقَ مِنْهُ وَيَرِثُ بِقَدْرِ مَا عَتَقَ مِنْهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas tht the Prophet said:
"The Mukatab is free to the extent that the has paid off (toward buying his freedom); he Hadd punishment should be carried out on him proportionate to the amount he has paid off (toward buying his freedom); and he inherits proportionate to the amount he has paid off (toward buying his freedom)."
#4822
Transmeton Ibn Abbasi: Një mukatab u vra në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ai urdhëroi që dija të paguhej në proporcion me atë që ai kishte shlyer si njeri i lirë, ndërsa pjesa tjetër si skllav.
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عَمْرٍو الأَشْعَثِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ أَيُّوبَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، وَعَنْ يَحْيَى بْنِ أَبِي كَثِيرٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ مُكَاتَبًا، قُتِلَ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ أَنْ يُودَى مَا أَدَّى دِيَةَ الْحُرِّ وَمَا لاَ دِيَةَ الْمَمْلُوكِ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas that:
a Mukatab was killed at the time of the Messenger of Allah and he commanded that the Diyah be paid (equivalent) to the Diyah for a free man, (proportionate to the amount he had paid off towards buying his freedom).
#4823
Transmeton Burejda: Një grua qëlloi me guralecë një grua tjetër dhe ajo dështoi. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) caktoi pesëdhjetë dele si dëmshpërblim për foshnjën e saj dhe po atë ditë ai e ndaloi hedhjen e guralecëve.
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، وَإِبْرَاهِيمُ بْنُ يُونُسَ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ صُهَيْبٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ امْرَأَةً، خَذَفَتِ امْرَأَةً فَأَسْقَطَتْ فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي وَلَدِهَا خَمْسِينَ شَاةً وَنَهَى يَوْمَئِذٍ عَنِ الْخَذْفِ ‏.‏ أَرْسَلَهُ أَبُو نُعَيْمٍ ‏.‏
It was narrated from 'Abdullah bin Buraidah, from his father, that:
a woman threw some pebbles and stuck another woman, and she miscarried. The Messenger of Allah stipulated (a Diyah of ) fifty sheep for her child. And on that day, he forbade throwing pebbles.
#4824
Transmeton Abdullah bin Burejde: Një grua e gjuajti me guralecë një grua tjetër, me ç'rast gruaja e goditur dështoi foshnjën. Çështja iu referua Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe ai e caktoi dëmshpërblimin (dijen) për fëmijën e saj pesëqind dele. Atë ditë, ai e ndaloi gjuajtjen me guralecë. Ebu Abdurrahman (En-Nesaiu) ka thënë: Ky është një gabim, dhe qëllimi duhet të ketë qenë njëqind deve. Ndalimi i gjuajtjes me guralecë është transmetuar nga Abdullah bin Burejde, nga Abdullah bin Mugaffeli.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يُوسُفُ بْنُ صُهَيْبٍ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ بُرَيْدَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، خَذَفَتِ امْرَأَةً فَأَسْقَطَتِ الْمَخْذُوفَةُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَجَعَلَ عَقْلَ وَلَدِهَا خَمْسَمِائَةٍ مِنَ الْغُرِّ وَنَهَى يَوْمَئِذٍ عَنِ الْخَذْفِ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ هَذَا وَهْمٌ وَيَنْبَغِي أَنْ يَكُونَ أَرَادَ مِائَةً مِنَ الْغُرِّ ‏.‏ وَقَدْ رُوِيَ النَّهْىُ عَنِ الْخَذْفِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ ‏.‏
"Abdullah bin Buraidah narrated that:
a woman threw pebbles at another woman and the woman who was struck miscarried. The matter was referred to the prophet and he set the blood money for her child at five hundred sheep. And on that day, he forbade throwing pebbles. (Sahih)
Abu 'Abdur-Rahman (An-Nasa'i) said: This is an error, and it must be that the intent was one hundred camels. And the prohibition of throwing pebbles has been related from 'Abdullah bin Buraidah, from 'Abdullah bin Mughaffal.
#4825
Transmeton Abdullah bin Mugaffeli: Ai pa një njeri duke hedhur gurë (me gishta) dhe i tha: "Mos hidh gurë, sepse Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) e ka ndaluar hedhjen e gurëve," ose ka thënë: "ai e urrente hedhjen e gurëve." (Kahmesi nuk ishte i sigurt).
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ أَنْبَأَنَا كَهْمَسٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُغَفَّلٍ، أَنَّهُ رَأَى رَجُلاً يَخْذِفُ فَقَالَ لاَ تَخْذِفْ فَإِنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَانَ يَنْهَى عَنِ الْخَذْفِ أَوْ يَكْرَهُ الْخَذْفَ ‏.‏ شَكَّ كَهْمَسُ ‏.‏
It was narrated from 'Abdullah bin Mughaffal that he saw a man throwing pebbles and he said:
"Do not throw pebbles, for the Prophet of Allah forbade throwing pebbles," or "he disliked the throwing of pebbles." Kahmas (one of the narrators) was not sure.
#4826
Transmeton Hamel bin Maliku: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që për fetusin të jepet si dëmshpërblim një skllav. Tavusi ka thënë: "Edhe një kalë do të shërbente në vend të skllavit."
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادٌ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ طَاوُسٍ، أَنَّ عُمَرَ، اسْتَشَارَ النَّاسَ فِي الْجَنِينِ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ مَالِكٍ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْجَنِينِ غُرَّةً ‏.‏ قَالَ طَاوُسٌ إِنَّ الْفَرَسَ غُرَّةٌ ‏.‏
Hamal bin Malik said:
"The Messenger of Allah ruled that a slave (should be given as Diyah) for a fetus." Tawus said: "A horse would do in place of a slave."
#4827
Transmeton Ebu Hurejre: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që për fetusin e një gruaje nga fisi Beni Lihjan, i cili lindi i vdekur, të jepet një rob ose një robëreshë si dëmshpërblim. Më pas, gruaja ndaj së cilës ishte dhënë ky gjykim vdiq, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që trashëgimia e saj t'u takonte bijve dhe bashkëshortit të saj, ndërsa pagesa e gjakut (dija) të bëhej nga asabet e saj.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي جَنِينِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِي لِحْيَانَ سَقَطَ مَيِّتًا بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ ثُمَّ إِنَّ الْمَرْأَةَ الَّتِي قَضَى عَلَيْهَا بِالْغُرَّةِ تُوُفِّيَتْ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِأَنَّ مِيرَاثَهَا لِبَنِيهَا وَزَوْجِهَا وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَتِهَا ‏.‏
It was narrated that Abu Hurairah said:
"The Messenger of Allah ruled that a male or female slave should be given (as Diyah) to a woman of Banu Lihyah whosw child was miscarried and died. Then the woman to whom he had decreed that the slave should be given died, and the Messenger of Allah ruled that her estate belonged to the children and husband, and that the blood money was to be paid by her 'Asabah."
#4828
Transmeton Ebu Hurejre: Dy gra nga fisi Hudhejl u rrahën dhe njëra prej tyre e goditi tjetrën me një gur, duke e vrarë atë dhe foshnjën në barkun e saj. Ata e dërguan mosmarrëveshjen te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që shpagimi (dije) për fetusin e saj të ishte një rob ose një robëreshë, ndërsa shpagimin për gruan ta paguanin të afërmit e saj nga ana e babait (akilah). Ai i bëri fëmijët e saj dhe ata që ishin me ta trashëgimtarë të saj. Hamal bin Malik bin En-Nabiga el-Hudheli tha: "O i Dërguari i Allahut, si mund të paguaj shpagim për dikë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka folur dhe as nuk ka qarë? Një rast i tillë duhet të shpërfillet." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ky është vetëm një nga vëllezërit e fallxhorëve", për shkak të stilit me rimë me të cilin foli.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ قَالَ اقْتَتَلَتِ امْرَأَتَانِ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا فَقَتَلَتْهَا وَمَا فِي بَطْنِهَا فَاخْتَصَمُوا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ دِيَةَ جَنِينِهَا غُرَّةٌ عَبْدٌ أَوْ وَلِيدَةٌ وَقَضَى بِدِيَةِ الْمَرْأَةِ عَلَى عَاقِلَتِهَا وَوَرَّثَهَا وَلَدَهَا وَمَنْ مَعَهُمْ ‏.‏ فَقَالَ حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيُّ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ أُغَرَّمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ وَلاَ نَطَقَ وَلاَ اسْتَهَلّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّمَا هَذَا مِنْ إِخْوَانِ الْكُهَّانِ ‏"‏ ‏.‏ مِنْ أَجْلِ سَجْعِهِ الَّذِي سَجَعَ ‏.‏
It was narrated that Abu Hurairah said:
"Two women of Hudhail had a fight, and one of them threw a rock at the other and killed her and the child in her womb. They referred the dispute to the Messenger of Allah, and the Messenger of Allah ruled that the Diyah for her fetus was a male or female slave, and that the Diyah of the woman be paid by her 'Aqilah (male relatives on the father's side). And he made her children and those who were with them her heirs. Hamal bin Malik bin An-Nabighah Al-Hudhali said: "O Messenger of Allah, how can I pay blood money for one who neither ate nor drank, or shouted such a one should be over looked." The Messenger of Allah said: "This is one of the brothers of the soothsayers" because of the rhyming way in which he spoke.
#4829
Transmeton Ebu Hurejra: Dy gra nga fisi Hudhejl, në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), u grindën dhe njëra prej tyre hodhi diçka drejt tjetrës, duke i shkaktuar dështimin e foshnjës së saj. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që si dëmshpërblim për këtë të jepet një rob ose një robëreshë.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، مِنْ هُذَيْلٍ فِي زَمَانِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم رَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى فَطَرَحَتْ جَنِينَهَا فَقَضَى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ ‏.‏
It was narrated from Abu Hurairah that:
there were two women of Hudhail during the time of the Messenger of Allah, one of whom threw something at the other and caused her to miscarry. The Messenger of Allah ruled that (Diyah of ) a male or female slave be paid for that.
#4830
Transmeton Said ibn el-Musejjibi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që për fetusin që vritet në barkun e nënës, të jepet si dëmshpërblim një rob ose një robëreshë. Ai ndaj të cilit u dha ky vendim tha: "Si të paguaj dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka qarë e as nuk ka folur? Një rast i tillë duhet të shpërfillet." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ky është vetëm një nga fallxhorët."
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْجَنِينِ يُقْتَلُ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدَةٍ فَقَالَ الَّذِي قَضَى عَلَيْهِ كَيْفَ أُغَرَّمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَلاَ نَطَقَ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّمَا هَذَا مِنَ الْكُهَّانِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Sa'eed bin Al-Musayyab that:
the Messenger of Allah ruled that for a fetus which is killed in the mother's womb, a male or female slave be given (as Diyah). The one against whom he passed this ruling said: "How can I pay blood money for one who neither ate nor drank, or shouted or cried (at the moment of birth)? Such a one should be overlooked." The Messenger of Allah said: "This is one of the soothsayers."'
#4831
Transmeton El-Mugire bin Shube: Një grua e goditi rivalen e saj me një shtyllë tende dhe e vrau atë, ndërkohë që ajo ishte shtatzënë. Rasti iu paraqit Pejgamberit (s.a.v.s.), dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që asabeja e vrasëses duhet të paguante dijetin, ndërsa për fetusin të jepej një rob si dëmshpërblim. Asabeja e saj tha: "A të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? Një gjak i tillë duhet të mbetet pa dëmshpërblim." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A po thur rima si rimat e beduinëve?"
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَلَفٌ، - وَهُوَ ابْنُ تَمِيمٍ - قَالَ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، ضَرَبَتْ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَقَتَلَتْهَا وَهِيَ حُبْلَى فَأُتِيَ فِيهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ بِالدِّيَةِ وَفِي الْجَنِينِ غُرَّةً ‏.‏ فَقَالَ عَصَبَتُهَا أَدِي مَنْ لاَ طَعِمَ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلّ فَمِثْلُ هَذَا يُطَلّ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Al-Mughirah bin Shu'bah that:
a woman struck her co-wife with a tent pole and killed her, and she (the slain woman) was pregnant. She was brought to the Prophet, and the Messenger of Allah ruled that the 'Asabah of the killer should pay the Diyah , and a slavae (should be paid) for the fetus. Her 'Asabah said: "Should Diyah be paid for one who neither ate nor drank, or shouted or cried (at the moment of birth)? Such a one should be overlooked." The prophet said: "Rhyming verse like the verse of the Bedouins."
#4832
Transmeton Mugire bin Shube: Një grua e goditi rivalen e saj, e cila ishte shtatzënë, me një shtyllë çadre dhe e vrau atë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që dijeti i të vrarës të paguhej nga asaba (të afërmit nga ana e babait) e vrasëses, si dhe të jepet një skllav si dëmshpërblim për foshnjën në barkun e saj. Një burrë nga asaba e vrasëses tha: "A duhet të paguajmë dijet për dikë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? Rastet e tilla shpërfillen!" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A është kjo rimë si rima e beduinëve?" dhe i detyroi ata të paguanin dijetin.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ قُدَامَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا جَرِيرٌ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ الْخُزَاعِيِّ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ الْفُسْطَاطِ وَهِيَ حُبْلَى فَقَتَلَتْهَا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَةَ الْمَقْتُولَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَغُرَّةً لِمَا فِي بَطْنِهَا ‏.‏ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ أَنَغْرَمُ دِيَةَ مَنْ لاَ أَكَلْ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ اسْتَهَلّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏ فَجَعَلَ عَلَيْهِمُ الدِّيَةَ ‏.‏
It was narrated that Al-Mughirah bin Shu'bah said:
"A woman struck her co-wife, who was pregnant, with a tent pole and Killed her, The Messenger of Allah ruled that the 'Asahab of the Killer was to pay the Diyah and to give a slave (as Diyah for ) the child in her womb. One of the'Asabah of the killer said: 'Am I to pay blood money for one whom neither ate nor drank, or shouted or cried (at the moment of birth)? Such a one should be overlooked. The Messenger of Allah said: 'Rhyming verse like the verse of the Bedouin?' and he made them pay the Diyah
#4833
Transmeton Mugire b. Shube: Dy rivale (bashkëshorte të një burri) ishin bashkë, kur njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë çadre dhe e vrau. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që dija të paguhej nga asabah (të afërmit nga ana e babait) e vrasëses, ndërsa për foshnjën në barkun e saj gjykoi të jepet një skllav si dëmshpërblim. Një beduin tha: "A duhet të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? Një rast i tillë duhet të shpërfillet." Ai (s.a.v.s.) tha: "Kjo është rimë si rima e xhahilijetit," dhe gjykoi që për foshnjën në barkun e saj të jepet një skllav.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ ضَرَّتَيْنِ، ضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَقَتَلَتْهَا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالدِّيَةِ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ وَقَضَى لِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ ‏.‏ فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ تُغَرِّمُنِي مَنْ لاَ أَكَلْ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ ‏ "‏ سَجْعٌ كَسَجْعِ الْجَاهِلِيَّةِ ‏"‏ ‏.‏ وَقَضَى لِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ ‏.‏
It was narrated from Al-Mughirah bin shu'bah that:
there were two co-wives, one of whom struck the other with a tent people and killed her. The Messenger of Allah ruled that the Diyah was to be paid by the 'Asabah of the killer, and that a slave should be given (as diyah) for the child in her womb. The Bedouin Said: "Are you penalizing me for one who neither ate nor drank, or shouted or cried (at the moment of birth)? Such a one should be overlooked/" He said: "Rhyming verse like the verse of the Jahiliyyah," and he ruled that a slave should e given (as Diyah) for the child in her womb.
#4834
Transmeton Mugire bin Shube: Një grua nga fisi Beni Lihjan e goditi rivalen e saj me një shtyllë çadre dhe e vrau, ndërkohë që e vrara ishte shtatzënë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që dijeti të paguhej nga asabeja e vrasëses dhe që për foshnjën në barkun e saj të jepej një rob.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ سَعِيدِ بْنِ مَسْرُوقٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي زَائِدَةَ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي لِحْيَانَ ضَرَّتَهَا بِعَمُودِ الْفُسْطَاطِ فَقَتَلَتْهَا وَكَانَ بِالْمَقْتُولَةِ حَمْلٌ فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ بِالدِّيَةِ وَلِمَا فِي بَطْنِهَا بِغُرَّةٍ ‏.‏
It was narrated that Al-Muhgirah bin Shu'bah said:
"A woman of Banu Lihyan struck her co-wife with a tent pole and killed her, and the slain woman was pregnant. The Messenger of Allah ruled that the Diyah was to be paid by the'Asbah of the killer, and that a slave should be given (as Diyah) for the child in her womb".
#4835
Transmeton Mugire bin Shube:

Dy gra ishin të martuara me një burrë nga fisi Hudhejl. Njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë çadre, duke i shkaktuar asaj dështimin e foshnjës. Ata e dërguan mosmarrëveshjen te Pejgamberi (s.a.v.s.), ku disa thanë: "Si mund të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka bërtitur, as nuk ka qarë, as nuk ka ngrënë e as nuk ka pirë? Një rast i tillë duhet të shpërfillet." Ai (s.a.v.s.) tha: "Vjershërim si ai i beduinëve?" Dhe ai gjykoi që familja (akileh) e gruas duhet të jepte një rob si dëmshpërblim.
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ امْرَأَتَيْنِ، كَانَتَا تَحْتَ رَجُلٍ مِنْ هُذَيْلٍ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ فُسْطَاطٍ فَأَسْقَطَتْ فَاخْتَصَمَا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا كَيْفَ نَدِي مَنْ لاَ صَاحَ وَلاَ اسْتَهَلّ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَضَى بِالْغُرَّةِ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ ‏.‏
It was narrated from Al-Muhgirah b in Shu'bad that:
two woman were married to a man of Hudhail, and one of them threw tent pole at the other and caused her to miscarry. They referred the dispute to the Prophet and they said: "how can we pay the Diyah for one who neither shouted nor cried (at the moment of birth), or ate or drank? Such a one should be overlooked." He said: "Rhyming verse like the verse of the Bedouins?" And the ruled that the 'Aqilah of the women should give a slave 9asdiyah).
#4836
Transmeton Mugire bin Shu'be: Një burrë nga fisi Hudhejl kishte dy gra. Njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë të tendës, duke i shkaktuar asaj dështimin e foshnjës. U tha: "Si mund të dëmshpërblehet ai që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë?" Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A është kjo një rime si rimat e beduinëve?" Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që për foshnjën e dështuar të jepet si dëmshpërblim një rob ose një robëreshë, dhe kjo pagesë t'u ngarkohej të afërmve (akilah) të gruas.
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، قَالَ سَمِعْتُ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ نُضَيْلَةَ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ هُذَيْلٍ كَانَ لَهُ امْرَأَتَانِ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِعَمُودِ الْفُسْطَاطِ فَأَسْقَطَتْ فَقِيلَ أَرَأَيْتَ مَنْ لاَ أَكَلْ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ صَاحَ فَاسْتَهَلّ ‏.‏ فَقَالَ ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَضَى فِيهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِغُرَّةٍ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ وَجُعِلَتْ عَلَى عَاقِلَةِ الْمَرْأَةِ ‏.‏ أَرْسَلَهُ الأَعْمَشُ ‏.‏
It was narrated form Al-Mughirahbin shu'bah that:
a man of Hudhail had two wives, and one of them threw a tent pole at the o0ther and caused her to miscarry. It was said: "What do you think of one who neither ate nor drank, or shouted nor cried (at the moment of birth)?" he said: (Rhyming verse like the verse of the Bedouins. "And the Messenger of Allah ruled that a make or female slave shouted be given (as dihahj) for him (the unborn child), to be paid but the'Aqila h of the woman.
#4837
Transmeton Ibrahimi: Një grua e goditi rivalen e saj (bashkëshorten tjetër të burrit), e cila ishte shtatzënë, me një gur dhe e vrau. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që për foshnjën në barkun e saj të jepet një skllav si dëmshpërblim, ndërsa shpagimi i gjakut (dija) për vrasjen e saj të paguhej nga të afërmit e saj (asabah). Ata thanë: "Si mund të gjobitemi për dikë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka thirrur e as nuk ka nxjerrë zë? Një rast i tillë duhet të mbetet pa dëmshpërblim." Ai tha: "A po thur rima si rima e beduinëve? Është ashtu siç po ju them."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُصْعَبٌ، قَالَ حَدَّثَنَا دَاوُدُ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ ضَرَبَتِ امْرَأَةٌ ضَرَّتَهَا بِحَجَرٍ وَهِيَ حُبْلَى فَقَتَلَتْهَا فَجَعَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَا فِي بَطْنِهَا غُرَّةً وَجَعَلَ عَقْلَهَا عَلَى عَصَبَتِهَا فَقَالُوا نُغَرَّمُ مَنْ لاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ وَلاَ اسْتَهَلّ فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلّ فَقَالَ ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الأَعْرَابِ هُوَ مَا أَقُولُ لَكُمْ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from al-a'mash from Ibrahim who said:
"I woman struck her co-wife, who was pregnant, with a rock and killed her Messenger of Allah ruled that a slave should be given (as Diyah) for the child in her woman, and that her Diyah should be paid by her 'Asabah. They said:' should we be penalized for one who neither after nor drank, or shouted or cried (at the moment of birth)? Such a one should be overlooked.' He said: 'Rhyming vase like the vase of the Bedouisn? It is what I say to (sahih)
#4838
Transmeton Ibn Abbasi: Ishin dy gra fqinje mes të cilave pati një grindje. Njëra prej tyre e goditi tjetrën me gur, duke bërë që ajo të dështonte një djalë të vdekur, të cilit i kishin mbirë flokët, ndërsa më pas vdiq edhe vetë gruaja. Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi që dijen ta paguante familja e vrasëses. Axha i viktimës tha: "O i Dërguari i Allahut, ajo dështoi një djalë të cilit i kishin mbirë flokët." Babai i vrasëses tha: "Ai po gënjen. Për Allahun, ai as nuk qau, as nuk piu e as nuk hëngri; një rast i tillë lihet pa dëmshpërblim." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A po përdor vargje të rregullta si ato të xhahilijetit dhe të fallxhorëve të saj? Për fëmijën duhet dhënë një skllav (si dëmshpërblim)." Ibn Abbasi tha: "Njëra prej tyre ishte Mulejka, ndërsa tjetra ishte Umm Gatif."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ بْنِ حَكِيمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرٌو، عَنْ أَسْبَاطٍ، عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَتِ امْرَأَتَانِ جَارَتَانِ كَانَ بَيْنَهُمَا صَخَبٌ فَرَمَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِحَجَرٍ فَأَسْقَطَتْ غُلاَمًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ مَيْتًا وَمَاتَتِ الْمَرْأَةُ فَقَضَى عَلَى الْعَاقِلَةِ الدِّيَةَ ‏.‏ فَقَالَ عَمُّهَا إِنَّهَا قَدْ أَسْقَطَتْ يَا رَسُولَ اللَّهِ غُلاَمًا قَدْ نَبَتَ شَعْرُهُ ‏.‏ فَقَالَ أَبُو الْقَاتِلَةِ إِنَّهُ كَاذِبٌ إِنَّهُ وَاللَّهِ مَا اسْتَهَلّ وَلاَ شَرِبَ وَلاَ أَكَلْ فَمِثْلُهُ يُطَلّ ‏.‏ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الْجَاهِلِيَّةِ وَكِهَانَتِهَا إِنَّ فِي الصَّبِيِّ غُرَّةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ كَانَتْ إِحْدَاهُمَا مُلَيْكَةَ وَالأُخْرَى أُمَّ غَطِيفٍ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said;
"There were two women neighbors between whom there was some trouble. One of them threw a rock at the other a she miscarried a boy - whose hair had already grown -0 who was or dead, and the woman died too. He ruled that the 'Aqilah had to pay the Diyah. Her paternal uncle said:
'O Messenger of Allah, she miscarried a boy whose hair had grown.' The father of the killer said: "He is lying. By Allah he never cried or shouted (at the moment of birth), nor drank nor ate. Such a one should be overlooked.' The Prophet said: 'rhyming verse like the verse of the Jahiliyyah and of its soothsayers? A slave must be given (as Diyah) for the boy, ''' Ibn 'Abbes said; "One of then was Mulaikah and the other was Umm Ghatif."
#4839
Transmeton Xhabiri: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) caktoi që çdo fis të marrë pjesë në pagimin e shpagimit të gjakut dhe nuk i lejohet një skllevi të liruar që të marrë një mysliman si mbrojtës pa lejen e tij.
أَخْبَرَنَا الْعَبَّاسُ بْنُ عَبْدِ الْعَظِيمِ، قَالَ حَدَّثَنَا الضَّحَّاكُ بْنُ مَخْلَدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو الزُّبَيْرِ، أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرًا، يَقُولُ كَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى كُلِّ بَطْنٍ عُقُولَةً وَلاَ يَحِلُّ لِمَوْلًى أَنْ يَتَوَلَّى مُسْلِمًا بِغَيْرِ إِذْنِهِ ‏.‏
Jabir said:
"The Messenger of Allah ruled that every clan should take part in paying the blood money, and it is not permissible for a freed slave to take a Muslim (other than the one who freed him) as his Mawla (Patron) without the permission (of his former master who set him free)"
#4840
Transmeton gjyshi i Amr bin Shuaibit se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush ushtron mjekësi pa qenë i njohur më parë për njohuri mjekësore, ai është përgjegjës (për dëmin e shkaktuar)."
أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ عُثْمَانَ، وَمُحَمَّدُ بْنُ مُصَفًّى، قَالاَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ تَطَبَّبَ وَلَمْ يُعْلَمْ مِنْهُ طِبٌّ قَبْلَ ذَلِكَ فَهُوَ ضَامِنٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from'Amrbin shu'aib, from his father that his grandfather said:
"the Messenger of Allah said: 'Whoever practices medicine when he is not known for that, he is liable.(Daif)
#4841
Transmetohet nga Amër bin Shuajbi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, një transmetim i ngjashëm me këtë.
أَخْبَرَنِي مَحْمُودُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، مِثْلَهُ سَوَاءً ‏.‏
Narrator mentioned in hadith:
A similar report was narrated from 'Amr bin shu'aib, from his father, from his grandfather. (Daif)
#4842
Transmeton Ebu Rimthe: Shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) bashkë me babanë tim, e ai pyeti: "Kush është ky me ty?" Ai u përgjigj: "Djali im, dëshmoj për këtë." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Ti nuk ngarkohesh për mëkatin e tij, e as ai nuk ngarkohet për mëkatin tënd."
أَخْبَرَنِي هَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ أَبْجَرَ، عَنْ إِيَادِ بْنِ لَقِيطٍ، عَنْ أَبِي رِمْثَةَ، قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَعَ أَبِي فَقَالَ ‏"‏ مَنْ هَذَا مَعَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ابْنِي أَشْهَدُ بِهِ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَمَا إِنَّكَ لاَ تَجْنِي عَلَيْهِ وَلاَ يَجْنِي عَلَيْكَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Abu Rimthah said;
"I came to the Prophet with my father and he said:
'Who is this with you?' He said:' my son, I bear witness (that he is my son). He said: 'You cannot be affected by his sin or he by yours.
#4843
Transmeton Thalebe bin Zahdem el-Jerbu'i: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po u mbante hytbe disa njerëzve nga Ensarët, kur ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, këta janë Banu Thalebe bin Jerbu' që kanë vrarë filanin në xhahilijet." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) thirri me zë të lartë: "Vini re, asnjë shpirt nuk mban përgjegjësi për krimin e tjetrit!"
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ السَّرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ زَهْدَمٍ الْيَرْبُوعِيِّ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَخْطُبُ فِي أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَتَلُوا فُلاَنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَهَتَفَ بِصَوْتِهِ ‏ "‏ أَلاَ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى الأُخْرَى ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Tha'labah bin Zahdam said:
"some people from Banu Tha'labah came to the Prophet when he was delivering a speech and a man said; "O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah bin Yarbu' who killed so and so' - one of the Companions of the Prophet The Prophet said: "No soul is affected by the sin of another.
#4844
Transmeton Thalebe bin Zehdemi: Një grup njerëzish nga Banu Thalebe erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) kur ai po mbante hytbe, dhe një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut, këta janë Banu Thalebe bin Jerbu', të cilët kanë vrarë filanin" - një nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.). Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Asnjë shpirt nuk ngarkohet me fajin e tjetrit."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ بْنُ هِشَامٍ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ زَهْدَمٍ، قَالَ انْتَهَى قَوْمٌ مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَخْطُبُ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَتَلُوا فُلاَنًا رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Tha'1abah bin Zahdam said:
"Some people from Banu Tha'labah came to the Prophet (ﷺ) when he was delivering a speech and a man said: 'O Messenger of Allah, these are
Banu Tha'labah bin Yarbu' who killed so and so' - one of the Companions of the Prophet (ﷺ). The Prophet (ﷺ) said: 'No soul is affected by the sin of another."'
#4845
Transmeton një burrë nga fisi Benu Tha’lebe bin Jerbu: Disa njerëz nga Benu Tha’lebe erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe një burrë tha: “O i Dërguari i Allahut, këta janë Benu Tha’lebe bin Jerbu, të cilët kanë vrarë filanin,” – i cili ishte një nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.). Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: “Asnjë shpirt nuk mban përgjegjësi për krimin e tjetrit.”
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ أَنْبَأَنَا شُعْبَةُ، عَنْ أَشْعَثَ بْنِ أَبِي الشَّعْثَاءِ، قَالَ سَمِعْتُ الأَسْوَدَ بْنَ هِلاَلٍ، يُحَدِّثُ عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ أَنَّ نَاسًا، مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ أَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَتَلُوا فُلاَنًا رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ash'ath bin Abi Ash-Sha'tha, said:
"I heard Al-Aswad bin Hilal narrate from a man of Banu Tha'labah bin Yarbu' that some people from Banu Tah'labah came to the Prophet and a man said: "O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah bin Yarbu'who killed so and so' - a man from among the companions of the Prophet. The Prophet said: 'No soul is affected by the sin of another
#4846
Transmeton një burrë nga Benu Tha’lebe bin Jerbu’: Disa njerëz nga fisi Benu Tha’lebe vranë një burrë nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.). Një burrë prej shokëve të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) tha: "O i Dërguari i Allahut, këta të Benu Tha’lebes e vranë filanin." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Asnjë shpirt nuk bën krim për llogari të tjetrit." Shu’beh tha: "Kjo do të thotë se askush nuk ndëshkohet për fajin e tjetrit, e Allahu i Madhëruar e di më së miri."
أَخْبَرَنَا أَبُو دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَتَّابٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنِ الأَسْوَدِ بْنِ هِلاَلٍ، - وَكَانَ قَدْ أَدْرَكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم - عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ أَنَّ نَاسًا مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ أَصَابُوا رَجُلاً مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ قَتَلَتْ فُلاَنًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى ‏"‏ ‏.‏ قَالَ شُعْبَةُ أَىْ لاَ يُؤْخَذُ أَحَدٌ بِأَحَدٍ وَاللَّهُ تَعَالَى أَعْلَمُ ‏.‏
It was narrated from Al-Aswad bin Hilal - who met the Prophet - from a man from Banu Tha'labah bin Yarbu, that:
some people from Banu Tha'labah killed a man from among the companions of the Messenger of Allah. A man from among the companions of the Messenger of the Allah said: "O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah who killed so and so." The Messenger said: "No soul is affected by the sin of another." Shu'bah (one of the narrators) said: "That means: No soul is responsible for the sin of anothe4r, and Allah knows best."
#4847
Transmeton një burrë nga Benu Thalabe bin Jerbu: Shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) ndërsa ai po fliste, kur një njeri tha: "O i Dërguari i Allahut, këta janë Benu Thalabe bin Jerbu, të cilët e kanë vrarë filanin." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Jo" – që do të thotë – "asnjë shpirt nuk ngarkohet me mëkatin e tjetrit."
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ قَالَ أَتَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ رَجُلٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ الَّذِينَ أَصَابُوا فُلاَنًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ - يَعْنِي - لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى نَفْسٍ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Al-Ash'ath bin sulaim, from his father that a man from among Banu Tha'labah bin Yarbu' said:
"I came to the Prophet when he was speaking, and a man said: 'O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah bin Yarbu' who killed so and so.' The Messenger of Allah said: 'No,' meaning no soul is affected by the sin of another. "
#4848
Transmeton një burrë nga fisi Benu Jerbu: Shkuam te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur ai po u fliste njerëzve. Disa njerëz u ngritën dhe thanë: "O i Dërguari i Allahut, këta janë Benu Tha'lebe që kanë vrarë filanin." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Asnjë shpirt nuk mban përgjegjësi për krimin e tjetrit."
أَخْبَرَنَا هَنَّادُ بْنُ السَّرِيِّ، فِي حَدِيثِهِ عَنْ أَبِي الأَحْوَصِ، عَنْ أَشْعَثَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ بَنِي يَرْبُوعٍ قَالَ أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يُكَلِّمُ النَّاسَ فَقَامَ إِلَيْهِ نَاسٌ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو فُلاَنٍ الَّذِينَ قَتَلُوا فُلاَنًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ash'ath, from his father that a man from among Banu Tha'labah bin Yarbu' said:
"We came to the Messenger of Allah when he was speaking to the people, and some people stood up and said: 'O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah who killed so and so.' The Messenger of Allah said: 'No soul is affected by the sin of another.'''
#4849
Transmeton Tarik el-Muharibi: Një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut, këta janë Banu Thelebe, të cilët kanë vrarë filanin në kohën e xhahilijetit; na e merr hakun tonë!" Atëherë ai (s.a.v.s.) i ngriti duart e tij aq sa iu pa bardhësia e sqetullave dhe tha dy herë: "Asnjë nënë nuk bën krim që bie mbi fëmijën e saj."
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ عِيسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا الْفَضْلُ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ، - وَهُوَ ابْنُ زِيَادِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ - عَنْ جَامِعِ بْنِ شَدَّادٍ، عَنْ طَارِقٍ الْمُحَارِبِيِّ، أَنَّ رَجُلاً، قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَؤُلاَءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ الَّذِينَ قَتَلُوا فُلاَنًا فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏.‏ فَخُذْ لَنَا بِثَأْرِنَا ‏.‏ فَرَفَعَ يَدَيْهِ حَتَّى رَأَيْتُ بَيَاضَ إِبْطَيْهِ وَهُوَ يَقُولُ ‏ "‏ لاَ تَجْنِي أُمٌّ عَلَى وَلَدٍ ‏"‏ ‏.‏ مَرَّتَيْنِ ‏.‏
It was narrated from Tariq and Muharibi that a manh said:
"O Messenger of Allah, these are Banu Tha'labah who killed so and so during the Jahiliyyah: avenger us! He raised his arms until the whiteness of his armpits could be seen and said: "No mother's sin can affect her child," twice. (Shaih)
#4850
Transmeton gjyshi i Amr bin Shuajbit se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar që për syrin e verbër që duket i rregullt në vendin e vet, nëse dëmtohet, të paguhet një e treta e dijetit; për dorën e paralizuar, nëse pritet, të paguhet një e treta e dijetit; dhe për dhëmbin e nxirë, nëse shkulet, të paguhet një e treta e dijetit.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ عَائِذٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْعَلاَءُ، - وَهُوَ ابْنُ الْحَارِثِ - عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى فِي الْعَيْنِ الْعَوْرَاءِ السَّادَّةِ لِمَكَانِهَا إِذَا طُمِسَتْ بِثُلُثِ دِيَتِهَا وَفِي الْيَدِ الشَّلاَّءِ إِذَا قُطِعَتْ بِثُلُثِ دِيَتِهَا وَفِي السِّنِّ السَّوْدَاءِ إِذَا نُزِعَتْ بِثُلُثِ دِيَتِهَا ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, from his grandfather, that:
the Messenger of Allah ruled that one-third of the Diyah should be paid for a sightless eye that looks fine, if it is destroyed; one-third of the Diyah should be paid for a paralyzed hand if it is cut off; and one-third of the Diyah should be paid for a black tooth if it is knocked out.
#4851
Transmeton Amr ibn Shu'ajbi, nga babai i tij, e ky nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Për dhëmbët (shpagimi është) pesë deve."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ، عَنْ حُسَيْنٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ فِي الأَسْنَانِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from'Amr bin Shu'aib, from his father that his grandfather said;
the Messenger of Allah said:
"For teeth (the Diyah is) five camels.
#4852
Transmeton Amr bin Shuajbi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Për dhëmbët (shpagimi) është i barabartë, pesë deve për secilin."
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ مَطَرٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ الأَسْنَانُ سَوَاءٌ خَمْسًا خَمْسًا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin shu'aib, from his father, that his grandfather said:
The Messenger of Allah said: "For teeth (the Diyah is ) the same, five camels for each.'
#4853
Transmeton Ebu Musa se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Për gishtat (dijeti është) dhjetë deve për secilin."
أَخْبَرَنَا أَبُو الأَشْعَثِ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ فِي الأَصَابِعِ عَشْرٌ عَشْرٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated fromabu MUsa that the Prophet said:
"For fingers (the Diyah is ) ten (camels) each.
#4854
Transmeton Ebu Musa el-Esh’ariu: Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Gishtat janë të barabartë, (dija e tyre është) dhjetë (deve)."
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ غَالِبٍ التَّمَّارِ، عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى الأَشْعَرِيِّ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الأَصَابِعُ سَوَاءٌ عَشْرًا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Abu Musa Al-Asha'ari that the Prophet of Allah said:
"Fingers are the same, (the Diyah is) ten (camel).
#4855
Transmeton Ebu Musa: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar se gishtat janë të barabartë dhe se dëmshpërblimi (dijehu) për secilin prej tyre është dhjetë deve.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصٌ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْبَلْخِيُّ - عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ غَالِبٍ التَّمَّارِ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ هِلاَلٍ، عَنْ مَسْرُوقِ بْنِ أَوْسٍ، عَنْ أَبِي مُوسَى، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الأَصَابِعَ سَوَاءٌ عَشْرًا عَشْرًا مِنَ الإِبِلِ ‏.‏
It was narrated that Abu Musa said:
"The Messenger of Allah ruled that the fingers are the same and (the Diyah is ) ten camels for each.
#4856
Transmeton Seid bin el-Musejibi: Kur u gjet letra që gjendej te familja e Amr bin Hazmit, për të cilën ata pohuan se i ishte shkruar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), në të gjetën se në lidhje me gishtat, vlera e shpagimit (dija) është dhjetë deve për secilin.
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ نُمَيْرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ، أَنَّهُ لَمَّا وُجِدَ الْكِتَابُ الَّذِي عِنْدَ آلِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ الَّذِي ذَكَرُوا أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ لَهُمْ وَجَدُوا فِيهِ ‏ "‏ وَفِيمَا هُنَالِكَ مِنَ الأَصَابِعِ عَشْرًا عَشْرًا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Sa'eed bin al-Musayyab that:
when the letter was found that was with the family of 'Amr bin Hazm, which they said the Messenger of Allah had written to them, they found in it, with regard to fingers, that the Diyahwas ten (Camels) for each.
#4857
Transmeton Ibni Abbasi se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kjo dhe kjo janë të barabarta", duke pasur për qëllim gishtin e vogël dhe gishtin e madh.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنِي قَتَادَةُ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، رضى الله عنهما عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ هَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ ‏"‏ ‏.‏ يَعْنِي الْخِنْصَرَ وَالإِبْهَامَ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas that the Propher said:
"this and this are the same,": meaning the little finger and the thumb.
#4858
Transmeton Ibn Abbasi: Kjo dhe kjo janë të barabarta: gishti i madh dhe gishti i vogël.
أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، فَهَذِهِ وَهَذِهِ سَوَاءٌ الإِبْهَامُ وَالْخِنْصَرُ ‏.‏
It was narrated from Ibn 'Abbas:
"This and this are the same: The little finger and the thumb (sahih)
#4859
Transmeton Ibn Abbasi: Dijeti për gishtat është dhjetë (deve) për secilin.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ زُرَيْعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ الأَصَابِعُ عَشْرٌ عَشْرٌ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'abbas said:
"The (Diyah for) fingers are ten each."
#4860
Transmeton Abdullah ibn Amri: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) çliroi Mekën, tha në hytben e tij: "Për gishtat, për secilin (shpagimi) është dhjetë deve."
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ لَمَّا افْتَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قَالَ فِي خُطْبَتِهِ ‏ "‏ وَفِي الأَصَابِعِ عَشْرٌ عَشْرٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that 'Abdullah bin 'Amr said:
"When the Messenger of Allah conquered Makkah, he said in his Khutbah: "(The Diyah) for fingers is ten each."
#4861
Transmetohet nga gjyshi i Amr bin Shuajbit se Pejgamberi (s.a.v.s.), në hytben e tij ndërsa ishte i mbështetur me shpinë për Qabe, ka thënë: "Gishtat janë të barabartë."
أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ الْهَيْثَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، وَابْنُ، جُرَيْجٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ فِي خُطْبَتِهِ وَهُوَ مُسْنِدٌ ظَهْرَهُ إِلَى الْكَعْبَةِ ‏ "‏ الأَصَابِعُ سَوَاءٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, from his grandfather, that the Messenger
of Allah (ﷺ) said in his khutbah, while he was leaning with his back against the Ka'bah:
"The fingers are the same."
#4862
Transmeton Abdullah bin Amri: Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e çliroi Mekën, ai tha në hytben e tij: "Për çdo plagë që zbulon kockën, dija është pesë deve për secilën."
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا حُسَيْنٌ الْمُعَلِّمُ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ لَمَّا افْتَتَحَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَكَّةَ قَالَ فِي خُطْبَتِهِ ‏ "‏ وَفِي الْمَوَاضِحِ خَمْسٌ خَمْسٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib that his father told him that 'Abdullah bin 'Amr said:
"When the Messenger of Allah (ﷺ) conquered Makkah , he said in his Khutbah: 'For any wound that exposes the bone, the diyah is five (camels) each.'"
#4863
Transmeton Amr bin Hazmi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi një letër banorëve të Jemenit, në të cilën përfshiheshin rregullat e trashëgimisë, sunetet dhe rregullat e dijetit (gjakshpagimit). Ai e dërgoi atë përmes Amr bin Hazmit dhe ajo iu lexua banorëve të Jemenit. Përmbajtja e saj ishte: "Nga Muhamedi, Pejgamberi (s.a.v.s.), drejtuar Shurahbil bin Abd Kulalit, Nuajm bin Abd Kulalit, El-Harith bin Abd Kulalit, Kail Dhil-Ruajnit, Muafirit dhe Hamdanit. Më tej..." Në letër thuhej se kushdo që vret një besimtar pa asnjë shkak të ligjshëm, ndëshkohet me kisas, përveç nëse familjarët e të vrarit pranojnë faljen. Për vrasjen e një personi, dijeti është njëqind kamelë. Për hundën, nëse pritet plotësisht, duhet të paguhet dijeti i plotë; për gjuhën, dijeti i plotë; për buzët, dijeti i plotë; për testikujt, dijeti i plotë; për organin mashkullor, dijeti i plotë; për shtyllën kurrizore, dijeti i plotë; për sytë, dijeti i plotë; për njërën këmbë, gjysma e dijetit; për plagën e kokës që arrin në tru, një e treta e dijetit; për plagën depërtuese në zgavrën e trupit, një e treta e dijetit; për goditjen që zhvendos kockën, pesëmbëdhjetë kamelë; për çdo gisht të duarve apo të këmbëve, dhjetë kamelë; për dhëmbin, pesë kamelë; dhe për plagën që ekspozon kockën, pesë kamelë. Burri vritet për vrasjen e gruas dhe ata që paguajnë me ar, duhet të japin një mijë dinarë.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ دَاوُدَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ كِتَابًا فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَتْ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهَا ‏"‏ مِنْ مُحَمَّدٍ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم إِلَى شُرَحْبِيلَ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَنُعَيْمِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ وَالْحَارِثِ بْنِ عَبْدِ كُلاَلٍ قَيْلِ ذِي رُعَيْنٍ وَمُعَافِرَ وَهَمْدَانَ أَمَّا بَعْدُ ‏"‏ ‏.‏ وَكَانَ فِي كِتَابِهِ ‏"‏ أَنَّ مَنِ اعْتَبَطَ مُؤْمِنًا قَتْلاً عَنْ بَيِّنَةٍ فَإِنَّهُ قَوَدٌ إِلاَّ أَنْ يَرْضَى أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ وَأَنَّ فِي النَّفْسِ الدِّيَةُ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ وَفِي اللِّسَانِ الدِّيَةُ وَفِي الشَّفَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الْبَيْضَتَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الذَّكَرِ الدِّيَةُ وَفِي الصُّلْبِ الدِّيَةُ وَفِي الْعَيْنَيْنِ الدِّيَةُ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشَرَةَ مِنَ الإِبِلِ وَفِي كُلِّ أُصْبُعٍ مِنْ أَصَابِعِ الْيَدِ وَالرِّجْلِ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ مِنَ الإِبِلِ وَأَنَّ الرَّجُلَ يُقْتَلُ بِالْمَرْأَةِ وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفُ دِينَارٍ ‏"‏ ‏.‏ خَالَفَهُ مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ ‏.‏
It was narrated from Abu Bakr bin Muhammad bin 'Amr bin Hazm, from his father from his grandfather, that:
the Messenger of Allah wrote a letter to the people of Yemen, included in which were the rules of inheritance, the sunan and the (rules concerning) blood money. He sent it with 'Arm bin Hazm and it was read to the people of Yemen, Its contents were as follows: "From Muhammad the Prophet to Shurahbil bin 'Abd Kulal, Nu'aim bin 'Abd Kulal, Al-Harith bin' Abd Kulal, Qail dhil-Ru'ain, Mu'afir and Hamdan. To precede" - And in this letter it said that whoevewrkills a believer for no just reason is to be killed in return, unless the heirs of the victim agree to pardon him. For killing a person, the Diyah is one hundred camels. For the nose, if it is cut off completely, diyah must be paid, for the tongue, diyah must be paid; for the lips, Diyah must be paid; for the testicles, Diyah must be paid; for the ends, Diyah must be paid; for the backbone, Dynamist be paid; for the eyes, Diyah must be paid; for one leg, half the Diyah must be paid; for a blow to the head that reaches the brain, one-third of thediyah must be paid; for a stab wound that penetrates deeply into the body, one-third of the diyah must be paid; for a blow that breaks the bone, fifteen camels must be given; for every digit of the hands or feet, ten camels must be given; for a tooth five camels must be given; for an injury that exposes the bone, five camels must be given. A man may be killed in return for (killing) a woman and those who deal in gold must pay one thousand dinars. (Daif)
#4864
Transmeton gjyshi i Amr bin Hazmit: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi një letër banorëve të Jemenit, në të cilën ishin përfshirë rregullat e trashëgimisë, sunetet dhe rregullat e dijetit (gjakut). Ai e dërgoi atë me Amr bin Hazmin dhe ajo iu lexua banorëve të Jemenit. Kjo është një kopje e saj, ku thuhet: "Për një sy duhet të paguhet gjysma e dijetit; për një dorë, gjysma e dijetit; dhe për një këmbë, gjysma e dijetit."
أَخْبَرَنَا الْهَيْثَمُ بْنُ مَرْوَانَ بْنِ الْهَيْثَمِ بْنِ عِمْرَانَ الْعَنْسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَكَّارِ بْنِ بِلاَلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ أَرْقَمَ، قَالَ حَدَّثَنِي الزُّهْرِيُّ، عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم كَتَبَ إِلَى أَهْلِ الْيَمَنِ بِكِتَابٍ فِيهِ الْفَرَائِضُ وَالسُّنَنُ وَالدِّيَاتُ وَبَعَثَ بِهِ مَعَ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فَقُرِئَ عَلَى أَهْلِ الْيَمَنِ هَذِهِ نُسْخَتُهُ فَذَكَرَ مِثْلَهُ إِلاَّ أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ وَفِي الْعَيْنِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الْيَدِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ وَفِي الرِّجْلِ الْوَاحِدَةِ نِصْفُ الدِّيَةِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ وَهَذَا أَشْبَهُ بِالصَّوَابِ وَاللَّهُ أَعْلَمُ وَسُلَيْمَانُ بْنُ أَرْقَمَ مَتْرُوكُ الْحَدِيثِ وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ يُونُسُ عَنِ الزُّهْرِيِّ مُرْسَلاً ‏.‏
It was narrated from Abi Bakr bin Muhammad bin 'Amr bin Hazm, from his father, from his grandfather, that:
the Messenger of Allah wrote a letter to the people of Yemen included in which were the rules of inheritance, the sunan and the (rules concerning) blood money. He sent it with 'Amr bin Hazm and it was read to the people of Yemen. This is a copy of it. And he mentioned something similar, except that he said: "And for one eye, half the Diyah must be paid; for one hand, half thediyah must be paid; for one foot, half the diyah must be paid. " (Daif)
#4865
Transmeton Ibn Shihabi: Lexova letrën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), të cilën ai ia shkroi Amr bin Hazmit kur e dërgoi atë në Nexhran. Letra ishte te Ebu Bekr bin Hazmi. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkroi: “Kjo është një shpallje nga Allahu dhe i Dërguari i Tij: {O ju që besuat! Zbatoni obligimet}”. Ai shkroi ajetet derisa arriti te: {Vërtet, Allahu është i shpejtë në llogari}. Pastaj shkroi: “Ky është libri i shpagimit: Për një jetë njeriu, njëqind deve”, e kështu me radhë.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ بْنُ يَزِيدَ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ قَرَأْتُ كِتَابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الَّذِي كَتَبَ لِعَمْرِو بْنِ حَزْمٍ حِينَ بَعَثَهُ عَلَى نَجْرَانَ - وَكَانَ الْكِتَابُ عِنْدَ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ - فَكَتَبَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَذَا بَيَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏{‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ ‏}‏ ‏"‏ ‏.‏ وَكَتَبَ الآيَاتِ مِنْهَا حَتَّى بَلَغَ ‏{‏ إِنَّ اللَّهَ سَرِيعُ الْحِسَابِ ‏}‏ ثُمَّ كَتَبَ ‏"‏ هَذَا كِتَابُ الْجِرَاحِ فِي النَّفْسِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ ‏"‏ ‏.‏ نَحْوَهُ ‏.‏
It was narrated that Ibn shihab said:
"I read the letter of the Messenger of allah which he wrote for 'Amr bin Hazm when he sent him to govern Najran. The letter was with Abu Bakr bin Hazm. The Messenger of Allah wrote this; 'A statement from Allah and His Messenger; O you who believe! Fulfill (your) obligations, and he wrote the Verses until he reached. Verily, Allah is Swift in reckoning. Then he wrote: 'this is the book if retaliation: For a soul, one hundred camels, '''' and so on
#4866
Transmeton Ebu Bekër bin Hazmi: Ai solli një letër të shkruar në një copë lëkure nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Kjo është një deklaratë nga Allahu dhe i Dërguari i Tij: 'O ju që besuat! Plotësoni obligimet (kontratat).'" Ai recitoi disa ajete prej saj e pastaj tha: "Për një jetë njeriu, njëqind deve; për një sy, pesëdhjetë deve; për një dorë, pesëdhjetë; për një këmbë, pesëdhjetë; për një plagë në kokë që arrin në cipën e trurit (me'mume), një e treta e dijes (shpagimit); për një plagë shpuese që depërton thellë në trup (xhaife), një e treta e dijes; për një thyerje kocke që e zhvendos atë (munekkile), pesëmbëdhjetë deve; për secilin gisht, dhjetë deve; për secilin dhëmb, pesë deve; dhe për një plagë që zbulon kockën (mudiha), pesë deve."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ بْنُ مُحَمَّدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - وَهُوَ ابْنُ عَبْدِ الْعَزِيزِ - عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ جَاءَنِي أَبُو بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ بِكِتَابٍ فِي رُقْعَةٍ مِنْ أَدَمٍ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَذَا بَيَانٌ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ‏{‏ يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَوْفُوا بِالْعُقُودِ ‏}‏ ‏"‏ ‏.‏ فَتَلاَ مِنْهَا آيَاتٍ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ فِي النَّفْسِ مِائَةٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ الدِّيَةِ وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ فَرِيضَةً وَفِي الأَصَابِعِ عَشْرٌ عَشْرٌ وَفِي الأَسْنَانِ خَمْسٌ خَمْسٌ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrate that Az-Zuhri said:
"Abu Bakr bin Hazm brought me a letter on a piece of leather (which was ) from the Messenger of Allah: 'This is a statement from Allah and His Messenger: 'O you who believe! Fulfill (your obligations. And he quoted some Verses from it. Then he said: 'For a soul, one hundred camels; for an eye, fifty camels; for a hand, fifty; for a foot, fifty; for a blow to the head that reaches the brain, one-third of the Diyah: for a hand, fifty; for a stab wound that penetrates deeply, one-third of the Diyah; for a blow that breaks a bone, fifteen camels; for fingers, ten each; for teeth, five each; for a wound that exposes the bone, five. (Daif)
#4867
Transmeton Amër bin Hazmi se në letrën që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia shkroi atij në lidhje me kompensimin e gjakut (dijetin) thuhej: "Për një jetë njeriu, njëqind deve; për hundën, nëse pritet plotësisht, njëqind deve; për lëndimin e kokës që arrin deri në cipën e trurit, një e treta e dijetit; për plagën e thellë depërtuese në trup, po ashtu; për dorën, pesëdhjetë; për syrin, pesëdhjetë; për këmbën, pesëdhjetë; për çdo gisht, dhjetë deve; për dhëmbin, pesë; dhe për plagën që zbulon kockën, pesë."
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ الْكِتَابُ الَّذِي كَتَبَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِعَمْرِو بْنِ حَزْمٍ فِي الْعُقُولِ ‏ "‏ إِنَّ فِي النَّفْسِ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الأَنْفِ إِذَا أُوعِيَ جَدْعًا مِائَةً مِنَ الإِبِلِ وَفِي الْمَأْمُومَةِ ثُلُثُ النَّفْسِ وَفِي الْجَائِفَةِ مِثْلُهَا وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ وَفِي كُلِّ إِصْبَعٍ مِمَّا هُنَالِكَ عَشْرٌ مِنَ الإِبِلِ وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from' Abdullah bin Abi Bakr bin Muhammad bin 'Amr bin Hazm that his rather said:
"The letter which the Messenger of Allah wrote to 'Amr bin Hazm concerning blood money: 'For a soul, one hundred camels; for the nose if it is cut off completely, one hundred camels, for a blow to thread that reaches the brain, one third of the Diyah for a soul; for a stab wound that penetrates deeply, likewise; for a hand fifty; for an eye, fifty, for a foot, fifty; for every fingers, Ten camels for a tooth, five; and for a wound that exposes the bone, five.
#4868
Transmeton Enes bin Maliku: Një beduin erdhi te dera e Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe vuri syrin te një e çarë e derës. Pejgamberi (s.a.v.s.) e pikasi atë dhe u nis drejt tij me një mjet hekuri ose me një shkop për t'ia nxjerrë syrin. Kur njeriu e vuri re, ai u tërhoq, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Sikur të qëndroje aty, do të ta kisha nxjerrë syrin."
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ إِسْحَاقَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي طَلْحَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ أَعْرَابِيًّا، أَتَى بَابَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَلْقَمَ عَيْنَهُ خُصَاصَةَ الْبَابِ فَبَصُرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَتَوَخَّاهُ بِحَدِيدَةٍ أَوْ عُودٍ لِيَفْقَأَ عَيْنَهُ فَلَمَّا أَنْ بَصُرَ انْقَمَعَ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ أَمَا إِنَّكَ لَوْ ثَبَتَّ لَفَقَأْتُ عَيْنَكَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated form Anas bin Malik that:
a Bedouin came to the door of the prophet and put his eye to the crack. The Prophet saw him and intended to put his eye out with a sword or a stick. When he saw him , he stopped, and the Prophet said to hi: "If you had persisted, I would have put your eye out."
#4869
Transmeton Sehl bin Sa’d es-Saidi: Një burrë shikoi përmes një vrime në derën e Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili në atë moment po kruante kokën me një lloj krehri. Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa atë, i tha: "Sikur ta kisha ditur se po më vëzhgoje, do të të kisha goditur në sy me këtë. Me të vërtetë, kërkimi i lejes është bërë i detyrueshëm për shkak të shikimit."
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ سَعْدٍ السَّاعِدِيَّ، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَجُلاً اطَّلَعَ مِنْ جُحْرٍ فِي بَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَمَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِدْرَى يَحُكُّ بِهَا رَأْسَهُ فَلَمَّا رَآهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لَوْ عَلِمْتُ أَنَّكَ تَنْظُرُنِي لَطَعَنْتُ بِهِ فِي عَيْنِكَ إِنَّمَا جُعِلَ الإِذْنُ مِنْ أَجْلِ الْبَصَرِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Sahl bin Sa'd As-Saidi that:
a man looked through a hole in the door of the Prophet, who had with him a kind of comb with which he was scratching his head, When the Messenger of Allah saw him he said: "If I had known that you were watching me, I would have stabbed you in the eye with this. This rule of asking permission has been ordained so that one may not look unlawfully (into people's houses).
#4870
Transmeton Ebu Hurejre se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që shikon brenda shtëpisë së disa njerëzve pa lejen e tyre, dhe ata ia nxjerrin syrin, ai nuk ka të drejtë për dëmshpërblim (dije) e as për ndëshkim barazues (kisas)."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنِ اطَّلَعَ فِي بَيْتِ قَوْمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِمْ فَفَقَئُوا عَيْنَهُ فَلاَ دِيَةَ لَهُ وَلاَ قِصَاصَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Abu Hurairah that the Prophet said:
"Whoever looks into a house without the permission of the occupants and they put out his eye, he has no right to blood money or retaliation."
#4871
Transmeton Ebu Hurejra se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Sikur dikush të të shikonte pa leje dhe ti ta gjuaje me një gur duke i nxjerrë syrin, nuk do të kishte asnjë gjynah mbi ty."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ لَوْ أَنَّ امْرَأً اطَّلَعَ عَلَيْكَ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَخَذَفْتَهُ فَفَقَأْتَ عَيْنَهُ مَا كَانَ عَلَيْكَ حَرَجٌ ‏"‏ ‏.‏ وَقَالَ مَرَّةً أُخْرَى ‏"‏ جُنَاحٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Abu Hurairah that the Prophet said:
"If a person were to look at you without permission and you were to throw a stone at him and put out his eye, there would be no blame on you."
#4872
Transmeton Ebu Seid el-Hudriu: Ai ishte duke u falur kur një djalë i Marvanit deshi të kalonte para tij. Ai u përpoq ta ndalonte, por ai nuk u kthye, kështu që ai e goditi. Djali doli duke qarë, shkoi te Marvani dhe e njoftoi për ngjarjen. Marvani i tha Ebu Seidit: "Pse e godite djalin e vëllait tënd?" Ai u përgjigj: "Nuk e godita atë, por godita shejtanin. E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Kur ndonjëri prej jush është në namaz dhe dikush dëshiron të kalojë para tij, le ta ndalojë sa të mundet, e nëse ai refuzon, le ta luftojë atë, sepse ai është shejtan'."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مُصْعَبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ سُلَيْمٍ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، أَنَّهُ كَانَ يُصَلِّي فَإِذَا بِابْنٍ لِمَرْوَانَ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَدَرَأَهُ فَلَمْ يَرْجِعْ فَضَرَبَهُ فَخَرَجَ الْغُلاَمُ يَبْكِي حَتَّى أَتَى مَرْوَانَ فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ مَرْوَانُ لأَبِي سَعِيدٍ لِمَ ضَرَبْتَ ابْنَ أَخِيكَ قَالَ مَا ضَرَبْتُهُ إِنَّمَا ضَرَبْتُ الشَّيْطَانَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ إِذَا كَانَ أَحَدُكُمْ فِي صَلاَةٍ فَأَرَادَ إِنْسَانٌ يَمُرُّ بَيْنَ يَدَيْهِ فَيَدْرَؤُهُ مَا اسْتَطَاعَ فَإِنْ أَبَى فَلْيُقَاتِلْهُ فَإِنَّهُ شَيْطَانٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Abu Sa'eed Al-Khudri that:
he was praying and a son a Marwan wanted to pass in front of him. He tried to stop him but he did not go back, so he hit him. The boy went the boy went out crying and went to Marwan and told him (what had happened). Marwan said to Abu Sa'eed: "Why did you hit your brother's son?" He said: "I did not hit him, rater I hit the Saitan. I heard the Messenger of Allah say: 'If one of you is praying and someone wants to pass in front of him, let him troy to stop him as much as he can, and if he persists then let him fight him, for he is a devil.
#4873
Transmeton Ibn Abbasi: Seid bin Xhubejri ka thënë: Abdur-Rrahman bin Abza më urdhëroi që ta pyesja Ibn Abbasin rreth këtyre dy ajeteve: "Kushdo që vret një besimtar me qëllim, ndëshkimi i tij është Xhehenemi". E pyeta atë dhe ai tha: "Asgjë nuk e ka shfuqizuar këtë". (Gjithashtu e pyeta për ajetin): "Dhe ata që, pos Allahut, nuk lusin zot tjetër dhe nuk vrasin asnjë person që Allahu e ka ndaluar, përveçse me të drejtë". Ai tha: "Ky ajet ka zbritur për njerëzit e shirkut".
حَدَّثَنَا أَبُو عَبْدِ الرَّحْمَنِ، لَفْظًا قَالَ أَنْبَأَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ أَمَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبْزَى أَنْ أَسْأَلَ ابْنَ عَبَّاسٍ، عَنْ هَاتَيْنِ الآيَتَيْنِ، ‏{‏ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ ‏}‏ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ لَمْ يَنْسَخْهَا شَىْءٌ ‏.‏ وَعَنْ هَذِهِ الآيَةِ ‏{‏ وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ‏}‏ قَالَ نَزَلَتْ فِي أَهْلِ الشِّرْكِ ‏.‏
It was narrated that Sa'eed bin Jubair said:
"Abdur-Rahman bin Abi Laila told me to ask Ibn 'Abbas about two Verses: 'And whoever kills a believe4r intentionally, his recompense is Hell' I asked him and he said: 'Nothing of this has been abrogated.'(And I asked him about the Verse): 'And those who invoke not any other ilah (god) along with Allah, nor kill such person as Allah has forbidden, except by right. He said: 'This was revealed concerning the people of shirk.
#4874
Transmeton Said bin Xhubejri: Banorët e Kufës u mospajtuan rreth këtij ajeti: "Dhe kushdo që e vret një besimtar me qëllim..." Prandaj udhëtova te Ibn Abbasi dhe e pyeta, e ai tha: "Ky ajet ka zbritur ndër të fundit që janë shpallur dhe asgjë nuk e ka shfuqizuar atë pas kësaj."
أَخْبَرَنَا أَزْهَرُ بْنُ جَمِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ النُّعْمَانِ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْكُوفَةِ فِي هَذِهِ الآيَةِ ‏{‏ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا ‏}‏ فَرَحَلْتُ إِلَى ابْنِ عَبَّاسٍ فَسَأَلْتُهُ فَقَالَ نَزَلَتْ فِي آخِرِ مَا أُنْزِلَتْ وَمَا نَسَخَهَا شَىْءٌ ‏.‏
It was narrated that Sa'eed bin Jabair said:
"The people of Al-Kufah differed concerning this verse: 'And whoever kills a believer intentionally. So I went to Ibn 'Abbas and asked him, and he said: 'It was revealed among the last of what was revealed, and nothing of it was abrogated after that.
#4875
Transmeton Said bin Xhubejri: I thashë Ibn Abbasit: "A ka pendim për atë që vret një besimtar me paramendim?" Ai tha: "Jo." Unë i lexova ajetin nga surja el-Furkan: "Edhe ata që, pos Allahut, nuk adhurojnë zot tjetër dhe nuk vrasin njeriun që Allahu e ka ndaluar, përveçse me të drejtë..." Ai tha: "Ky është ajet mekkan që është shfuqizuar nga një ajet i zbritur në Medine: 'Kushdo që vret një besimtar me paramendim, ndëshkimi i tij është Xhehenemi'."
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي بَزَّةَ، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، قَالَ قُلْتُ لاِبْنِ عَبَّاسٍ هَلْ لِمَنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا مِنْ تَوْبَةٍ قَالَ لاَ ‏.‏ وَقَرَأْتُ عَلَيْهِ الآيَةَ الَّتِي فِي الْفُرْقَانِ ‏{‏ وَالَّذِينَ لاَ يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آخَرَ وَلاَ يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلاَّ بِالْحَقِّ ‏}‏ قَالَ هَذِهِ آيَةٌ مَكِّيَّةٌ نَسَخَتْهَا آيَةٌ مَدَنِيَّةٌ ‏{‏ وَمَنْ يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ ‏}‏ ‏.‏
It was narrated that Sa'eed bin Jubair said:
"I said to Ibn Abbas . 'Can a person who killed a believer intentionally repent?' He said: 'No.' Irecited the Verse from Al-Furqan to him: And those who invoke not any other ilah (god) along with Allah, nor kill such person a Allah has forbidden, except but right. He said: 'This Verse was revealed in Makkah and was abrogated by a verse that was revealed in Al-Madinah: And whoever kills a believer intentionally, his recompense is Hell
#4876
Transmeton Ibn Abasi: Ai u pyet për dikë që vret një besimtar me qëllim, pastaj pendohet, beson, bën vepra të mira dhe ndjek udhëzimin e drejtë. Ibn Abasi tha: "Si mund të ketë pendim për të?! E kam dëgjuar Pejgamberin tuaj (s.a.v.s.) duke thënë: 'I vrari do të vijë i kapur pas vrasësit të tij, me venat e qafës që i rrjedhin gjak, duke thënë: 'Pyete këtë se pse më vrau.'' Pastaj ai tha: 'Pasha Allahun, Allahu e ka shpallur këtë dhe nuk e ka shfuqizuar asgjë prej saj.'"
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمَّارٍ الدُّهْنِيِّ، عَنْ سَالِمِ بْنِ أَبِي الْجَعْدِ، أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ، سُئِلَ عَمَّنْ قَتَلَ مُؤْمِنًا مُتَعَمِّدًا ثُمَّ تَابَ وَآمَنَ وَعَمِلَ صَالِحًا ثُمَّ اهْتَدَى فَقَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ وَأَنَّى لَهُ التَّوْبَةُ سَمِعْتُ نَبِيَّكُمْ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ ‏ "‏ يَجِيءُ مُتَعَلِّقًا بِالْقَاتِلِ تَشْخَبُ أَوْدَاجُهُ دَمًا يَقُولُ سَلْ هَذَا فِيمَ قَتَلَنِي ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ وَاللَّهِ لَقَدْ أَنْزَلَهَا وَمَا نَسَخَهَا ‏.‏
It was narrated from Salim bin abi Ja'd that:
Ibn 'Abbas was asked about someone who killed a believer deliberately then he repented, believed and did righteous deeds, and followed true guidance. Ibn 'Abbas said: "There is no way he could repent! I heard your Prophet say; He (the victim) will come hanging onto his killer with his jugular veins flowing with blood and saying: "Ask him why he killed me." Then he said: "by Allah, Allah revealed it and never abrogated anything of it.
#4877
Transmeton Enesi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Mëkatet e mëdha janë: t'i bësh shok Allahut (shirku), mosbindja ndaj prindërve, vrasja e njeriut dhe dëshmia e rreme."
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا النَّضْرُ بْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ، قَالَ سَمِعْتُ أَنَسًا، يَقُولُ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ح وَأَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي بَكْرٍ عَنْ أَنَسٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْكَبَائِرُ الشِّرْكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَقَوْلُ الزُّورِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that 'Ubaidullah bin abi Bakr said:
"I heard Ana's say: 'The Messenger of Allah said: 'the major sins are; associating others with Allah (shirk), disobeying one's parents, killing a soul (murder) and speaking falsely.
#4878
Transmeton Abdullah b. Amri se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Mëkatet e mëdha janë: t'i shoqërosh dikë Allahut (shirku), mosrespektimi i prindërve, vrasja e njeriut dhe betimi i rrejshëm (el-jemin el-gamus)."
أَخْبَرَنَا عَبْدَةُ بْنُ عَبْدِ الرَّحِيمِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ شُمَيْلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، قَالَ أَنْبَأَنَا فِرَاسٌ، قَالَ سَمِعْتُ الشَّعْبِيَّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْكَبَائِرُ الإِشْرَاكُ بِاللَّهِ وَعُقُوقُ الْوَالِدَيْنِ وَقَتْلُ النَّفْسِ وَالْيَمِينُ الْغَمُوسُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Abdullah bin 'Amr that the Prophet said:
"The major sins are: associating others with Allah, disobeying parents, killing a souls (murder) and swearing a false oath knowingly.
#4879
Transmeton Ibn Abbasi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk bën zina dikush në momentin kur bën zina e të jetë besimtar, nuk pi alkool në momentin kur e pi atë e të jetë besimtar, nuk vjedh në momentin kur vjedh e të jetë besimtar dhe nuk vret në momentin kur vret e të jetë besimtar."
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ سَلاَّمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ الأَزْرَقُ، عَنِ الْفُضَيْلِ بْنِ غَزْوَانَ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ لاَ يَزْنِي الْعَبْدُ حِينَ يَزْنِي وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَشْرَبُ الْخَمْرَ حِينَ يَشْرَبُهَا وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَسْرِقُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ وَلاَ يَقْتُلُ وَهُوَ مُؤْمِنٌ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The Messenger of Allah said: 'No one who commits Zina is a believer at the moment when he is committing Zina, and no one who drinks wine is a believer at the moment when he is drinking it, and no thief is a believer at the moment when he is stealing, and no killer is a believer at the moment he is killing
CHAPTER
باب ذِكْرِ الْقَسَامَةِ الَّتِي كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏‏
CHAPTER
باب الْقَسَامَةِ ‏‏
CHAPTER
باب تَبْدِئَةِ أَهْلِ الدَّمِ فِي الْقَسَامَةِ ‏‏
CHAPTER
باب ذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ سَهْلٍ فِيهِ
#4716
Transmeton Ibn Abbasi: Rasti i parë i Kasames (betimit kolektiv) në kohën e Xhahilijetit ndodhi kur një burrë nga Beni Hashim u punësua nga një burrë i Kurejshëve, nga një degë tjetër e fiseve të tyre. Ai u nis bashkë me të dhe me devetë e tij. Atij i kaloi pranë një burrë tjetër nga Beni Hashim, të cilit i ishte këputur lidhësja e strajcës së tij. Ai i tha (punëtorit): "Më ndihmo me një litar që ta lidh strajcën time, që të mos më shpërndahen devetë." Kështu, ai i dha një litar me të cilin e lidhi strajcën. Kur ndaluan dhe i lidhën këmbët e deveve, mbeti vetëm një deve pa u lidhur. Punëdhënësi e pyeti: "Çfarë ka kjo deve që nuk është lidhur si të tjerat?" Ai u përgjigj: "Nuk ka litar." Ai tha: "Po ku është litari i saj?" Punëtori i tha: "Më kaloi pranë një burrë nga Beni Hashim, të cilit i ishte këputur lidhësja e strajcës dhe më kërkoi ndihmë duke më thënë: 'Më ndihmo me një litar që ta lidh strajcën time që të mos më shpërndahen devetë', kështu që unë i dhashë një litar." Atëherë punëdhënësi e goditi me një shkop, gjë që i shkaktoi vdekjen.

Një burrë nga Jemeni kaloi pranë tij (burrit nga Beni Hashim para se të vdiste) dhe ai i tha: "A do të shkosh në sezonin e haxhit?" Ai u përgjigj: "Nuk e di nëse do të jem, por ndoshta do të jem." Ai i tha: "A do ta përcjellësh një mesazh nga unë qoftë edhe një herë në jetë?" Ai tha: "Po." Ai i tha: "Kur të jesh në sezonin e haxhit, thirr: 'O familja e Kurejshëve!' Kur të të përgjigjen, thirr: 'O familja e Hashimit!' Kur të të përgjigjen, pyet për Ebu Talibin dhe njoftoje se filani më ka vrarë për një litar." Pastaj punëtori vdiq. Kur erdhi ai që e kishte punësuar, Ebu Talibi shkoi tek ai dhe e pyeti: "Çfarë ndodhi me shokun tonë?" Ai u përgjigj: "U sëmur dhe unë u kujdesa mirë për të, pastaj ai vdiq dhe unë e varrosa." Ebu Talibi i tha: "Ai e meritonte atë mirësi nga ti."

Kaloi një kohë, derisa burri nga Jemeni, të cilit i ishte besuar mesazhi, arriti në sezonin e haxhit. Ai thirri: "O familja e Kurejshëve!" Ata thanë: "Këtu janë Kurejshët." Ai thirri: "O familja e Beni Hashimit!" Ata thanë: "Këtu janë Beni Hashimët." Ai pyeti: "Ku është Ebu Talibi?" Ai i tha: "Unë jam Ebu Talibi." Jemeni i tha: "Filani më ka urdhëruar të të përcjell një mesazh, se filani e ka vrarë atë për një litar." Atëherë Ebu Talibi shkoi te vrasësi dhe i tha: "Zgjidh një nga tri mundësitë që po të ofrojmë: nëse dëshiron, jep njëqind deve sepse e ke vrarë shokun tonë gabimisht; ose nëse dëshiron, pesëdhjetë burra nga njerëzit e tu të betohen se nuk e ke vrarë; e nëse refuzon, do të të vrasim për të."

Ai shkoi te njerëzit e tij dhe ua tregoi këtë, e ata thanë: "Do të betohemi." Pastaj erdhi një grua nga Beni Hashim, e cila ishte e martuar me një nga ata burra dhe kishte lindur një fëmijë me të, dhe i tha: "O Ebu Talib, dëshiroj që djalin tim, i cili është një nga këta pesëdhjetë burra, ta lirosh nga betimi." Ai e liroi atë. Pastaj erdhi një burrë tjetër nga ata dhe i tha: "O Ebu Talib, ti kërkon që pesëdhjetë burra të betohen në vend të njëqind deveve, që do të thotë se çdo burri i takon të japë nga dy deve. Ja dy deve, pranoji prej meje dhe mos më kërko të betohem aty ku bëhen betimet." Ai i pranoi ato dhe dyzet e tetë burra erdhën dhe u betuan. Ibn Abbasi tha: "Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, pa kaluar viti, asnjë nga ata dyzet e tetë burra nuk mbeti gjallë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَارِثِ، قَالَ حَدَّثَنَا قَطَنٌ أَبُو الْهَيْثَمِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو يَزِيدَ الْمَدَنِيُّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ أَوَّلُ قَسَامَةٍ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ كَانَ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ اسْتَأْجَرَ رَجُلاً مِنْ قُرَيْشٍ مِنْ فَخِذِ أَحَدِهِمْ - قَالَ - فَانْطَلَقَ مَعَهُ فِي إِبِلِهِ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ قَدِ انْقَطَعَتْ عُرْوَةُ جُوَالِقِهِ فَقَالَ أَغِثْنِي بِعِقَالٍ أَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِي لاَ تَنْفِرُ الإِبِلُ فَأَعْطَاهُ عِقَالاً يَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِهِ فَلَمَّا نَزَلُوا وَعُقِلَتِ الإِبِلُ إِلاَّ بَعِيرًا وَاحِدًا فَقَالَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ مَا شَأْنُ هَذَا الْبَعِيرِ لَمْ يُعْقَلْ مِنْ بَيْنِ الإِبِلِ قَالَ لَيْسَ لَهُ عِقَالٌ ‏.‏ قَالَ فَأَيْنَ عِقَالُهُ قَالَ مَرَّ بِي رَجُلٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ قَدِ انْقَطَعَتْ عُرْوَةَ جُوَالِقِهِ فَاسْتَغَاثَنِي فَقَالَ أَغِثْنِي بِعِقَالٍ أَشُدُّ بِهِ عُرْوَةَ جُوَالِقِي لاَ تَنْفِرُ الإِبِلُ ‏.‏ فَأَعْطَيْتُهُ عِقَالاً فَحَذَفَهُ بِعَصًا كَانَ فِيهَا أَجَلُهُ فَمَرَّ بِهِ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْيَمَنِ فَقَالَ أَتَشْهَدُ الْمَوْسِمَ قَالَ مَا أَشْهَدُ وَرُبَّمَا شَهِدْتُ ‏.‏ قَالَ هَلْ أَنْتَ مُبَلِّغٌ عَنِّي رِسَالَةً مَرَّةً مِنَ الدَّهْرِ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ إِذَا شَهِدْتَ الْمَوْسِمَ فَنَادِ يَا آلَ قُرَيْشٍ فَإِذَا أَجَابُوكَ فَنَادِ يَا آلَ هَاشِمٍ فَإِذَا أَجَابُوكَ فَسَلْ عَنْ أَبِي طَالِبٍ فَأَخْبِرْهُ أَنَّ فُلاَنًا قَتَلَنِي فِي عِقَالٍ وَمَاتَ الْمُسْتَأْجَرُ فَلَمَّا قَدِمَ الَّذِي اسْتَأْجَرَهُ أَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ مَا فَعَلَ صَاحِبُنَا قَالَ مَرِضَ فَأَحْسَنْتُ الْقِيَامَ عَلَيْهِ ثُمَّ مَاتَ فَنَزَلْتُ فَدَفَنْتُهُ ‏.‏ فَقَالَ كَانَ ذَا أَهْلَ ذَاكَ مِنْكَ ‏.‏ فَمَكُثَ حِينًا ثُمَّ إِنَّ الرَّجُلَ الْيَمَانِيَّ الَّذِي كَانَ أَوْصَى إِلَيْهِ أَنْ يُبَلِّغَ عَنْهُ وَافَى الْمَوْسِمَ قَالَ يَا آلَ قُرَيْشٍ ‏.‏ قَالُوا هَذِهِ قُرَيْشٌ ‏.‏ قَالَ يَا آلَ بَنِي هَاشِمٍ ‏.‏ قَالُوا هَذِهِ بَنُو هَاشِمٍ ‏.‏ قَالَ أَيْنَ أَبُو طَالِبٍ قَالَ هَذَا أَبُو طَالِبٍ ‏.‏ قَالَ أَمَرَنِي فُلاَنٌ أَنْ أُبَلِّغَكَ رِسَالَةً أَنَّ فُلاَنًا قَتَلَهُ فِي عِقَالٍ ‏.‏ فَأَتَاهُ أَبُو طَالِبٍ فَقَالَ اخْتَرْ مِنَّا إِحْدَى ثَلاَثٍ إِنْ شِئْتَ أَنْ تُؤَدِّيَ مِائَةً مِنَ الإِبِلِ فَإِنَّكَ قَتَلْتَ صَاحِبَنَا خَطَأً وَإِنْ شِئْتَ يَحْلِفُ خَمْسُونَ مِنْ قَوْمِكَ أَنَّكَ لَمْ تَقْتُلْهُ فَإِنْ أَبَيْتَ قَتَلْنَاكَ بِهِ ‏.‏ فَأَتَى قَوْمَهُ فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُمْ فَقَالُوا نَحْلِفُ ‏.‏ فَأَتَتْهُ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ كَانَتْ تَحْتَ رَجُلٍ مِنْهُمْ قَدْ وَلَدَتْ لَهُ فَقَالَتْ يَا أَبَا طَالِبٍ أُحِبُّ أَنْ تُجِيزَ ابْنِي هَذَا بِرَجُلٍ مِنَ الْخَمْسِينَ وَلاَ تُصْبِرْ يَمِينَهُ ‏.‏ فَفَعَلَ فَأَتَاهُ رَجُلٌ مِنْهُمْ فَقَالَ يَا أَبَا طَالِبٍ أَرَدْتَ خَمْسِينَ رَجُلاً أَنْ يَحْلِفُوا مَكَانَ مِائَةٍ مِنَ الإِبِلِ يُصِيبُ كُلُّ رَجُلٍ بَعِيرَانِ فَهَذَانِ بَعِيرَانِ فَاقْبَلْهُمَا عَنِّي وَلاَ تُصْبِرْ يَمِينِي حَيْثُ تُصْبَرُ الأَيْمَانُ ‏.‏ فَقَبِلَهُمَا وَجَاءَ ثَمَانِيَةٌ وَأَرْبَعُونَ رَجُلاً حَلَفُوا ‏.‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَوَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ مَا حَالَ الْحَوْلُ وَمِنَ الثَّمَانِيَةِ وَالأَرْبَعِينَ عَيْنٌ تَطْرِفُ ‏.‏
It was narrated that Ibn 'Abbas said:
"The first instance of Qasamah during the Jahiliyyah involved a man from Banu Hashim who was employed by a man from Quraish, from another branch of the tribe. He went out with him, driving his camels and another man from Banu Hashim passed by them. The leather rope of that man's bag broke, so he said (to the hired worker): 'Help me by giving me a rope with which to tie the handle of my bag, lest the camels run away from me. 'So he gave him a rope and he tied his gab with it. When they halted, all the camels' legs were hobbled except one camel. The one who had hired him said: 'Why is his camel, out of all of them, not hobbled? He said: 'There is no rope for it. He said: 'Where is its rope? He said: A man from Banu Hashim passed by and the leather rope of his bag had broken, and he asked me to help him; he said: "Help me by giving me a rope with which to tie the handle of my bag lest the camels run away from me, so I gave him a rope . " He struck him with a stick, which led to his death.Then a man from Yemen passed by him (the man from Banu Hashim, (the man from Banu Hashim, just before he died) and he (the Hashimi man) said: 'Are you going to attend the Pilgrimage? He said: 'I do not think I will attend it, but perhaps I will attend it.' He said: 'Will you convey a message from me once in your lifetime? He said: 'Yes. 'He said: 'If you attend the pilgrimage, then call out, O family of Quraish! If they respond, then call out, O family of Hashim! If they respond, then ask for Abu Talib, and tell him that so and so killed me for a rope.' Then the hired worker died. When the one who had hired him cam, Abu Talib went to him and said: 'What happened to our companion? He said: 'He fell sick and I took good care of him, but he died, so I stopped and buried him.' He said: 'He deserved that from you. 'Some time passed, then the Yemeni man who had been asked to convey the message arrived at the time of the pilgrimage. He said: 'O family of Quraish! And they said: 'Here is Quraish.' He said: 'O family of Banu Hashim! They said: 'Here is Banu Hashim.' He said" 'Where is Abu Talib? He said: 'Here is Abu Talib.' He said: 'so and so asked me to convey a message to you, that so and so killed him for a camel's rope.' Abu Talib went to him and said" 'Choose one of three alternatives that we are offering you. If you wish, you may give us one hundred camels, because you killed our companion by mistake: or if you wish, fifty of your men may swear an oath that you did not kill him; or if you wish, we will kill you in retaliation. 'He went to his people and told them about that, and they said: 'We will swear the oath.' Then a woman from Banu Hashim, who was married to one of their men and had born him a child, came to Abu Talib and said:' O Abu Talib, I wish that my son, who is one of these fifty men, should be excused from having to take the oath., So the excused him. Then one of the men came to him and said: 'O Abu Talib, you want fifty men to take the oath in lieu of one hundred camels, which means that each man may give two camels instead, so here are two camels; take them from me, and do not make me take the oath.' So he accepted them, and did not make him take the oath. Then forty-eight men came and took the oath." Ibn 'Abbas said: "By the One in Whose hand is my soul, by the time a year has passed, none of those forty-eight men remained alive."
#4717
Transmeton një burrë prej shokëve të të Dërguarit të Allahut nga Ensarët: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e miratoi Kasamen ashtu siç ishte në kohën e Xhahilijetit.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، وَيُونُسُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، - قَالَ أَحْمَدُ بْنُ عَمْرٍو - قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو سَلَمَةَ، وَسُلَيْمَانُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنَ الأَنْصَارِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَقَرَّ الْقَسَامَةَ عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ ‏.‏
Abu Salamah and Sulaiman bin Yasar narrated from one of the Companions of the Messenger of Allah, one of the Ansar, that:
the Messenger or Allah approved of Qasamah as it had been during the Jahiliyyah.
#4718
Transmetojnë disa nga shokët e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): Kasameja (betimi kolektiv) ekzistonte gjatë Xhahilijetit dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e miratoi atë ashtu siç ishte në kohën e Xhahilijetit. Ai gjykoi sipas saj midis disa Ensarëve në lidhje me një të vrarë, për të cilin ata pretendonin se e kishin vrarë hebrenjtë e Hajberit. Memeri i ka kundërshtuar ata të dy.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ هَاشِمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْوَلِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا الأَوْزَاعِيُّ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ أَبِي سَلَمَةَ، وَسُلَيْمَانَ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ أُنَاسٍ، مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّ الْقَسَامَةَ كَانَتْ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَأَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى مَا كَانَتْ عَلَيْهِ فِي الْجَاهِلِيَّةِ وَقَضَى بِهَا بَيْنَ أُنَاسٍ مِنَ الأَنْصَارِ فِي قَتِيلٍ ادَّعَوْهُ عَلَى يَهُودِ خَيْبَرَ ‏.‏ خَالَفَهُمَا مَعْمَرٌ ‏.‏
it was narrated from Abu Salamah and Sulaiman bin Yasar, from some of the Companions of the Messenger of Allah, that:
Qasamah existed during the Jahiliyyah and the Messenger of Allah approved of it as it had been during the Jahiliyyah, and he ruled accordingly among some of the Ansar concerning a victim whom they claimed the Jews of Khaibar had Killed. (Sahih)
Ma'mar contradicted the two of them.
#4719
Transmeton Ibn el-Musajibi: Kasameja ekzistonte gjatë Xhahilijetit, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e miratoi atë në rastin e një ensariu i cili u gjet i vrarë në pusin e jehudive, dhe ensarët thanë: "Jehuditë e vranë shokun tonë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنِ ابْنِ الْمُسَيَّبِ، قَالَ كَانَتِ الْقَسَامَةُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ ثُمَّ أَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الأَنْصَارِيِّ الَّذِي وُجِدَ مَقْتُولاً فِي جُبِّ الْيَهُودِ فَقَالَتِ الأَنْصَارُ الْيَهُودُ قَتَلُوا صَاحِبَنَا ‏.‏
It was narrated that Ibn Al-Musayyab said:
"Qasamah existed during the Jahiliyyah, then the Messenger of Allah confirmed it in the case of an Ansari who was found slain in the dry well of the jews, and Ansar said: "The Jews kill our companion."'
#4720
Transmeton Sahl bin Ebi Hathme:

Abdullah bin Sehli dhe Muhajisa u nisën drejt Hajberit për shkak të një vështirësie që i kishte goditur. Dikush erdhi te Muhajisa dhe e njoftoi se Abdullah bin Sehli ishte vrarë dhe ishte hedhur në një gropë ose pus. Ai shkoi te judenjtë dhe u tha: "Pasha Allahun, ju e keni vrarë atë!" Ata thanë: "Pasha Allahun, ne nuk e kemi vrarë." Më pas ai u kthye te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe e njoftoi për këtë. Pastaj ai, Huvejisa – vëllai i tij më i madh – dhe Abdurrahman bin Sehli, erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.). Muhajisa, i cili kishte qenë në Hajber, filloi të fliste, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të flasë më i madhi, le të flasë më i madhi." Kështu foli Huvejisa, e pastaj Muhajisa. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ose ata duhet të paguajnë dijen (shpagimin e gjakut) për shokun tuaj, ose do t'u shpallet luftë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) shkroi një letër për këtë, ndërsa ata shkruan si përgjigje: "Pasha Allahun, ne nuk e kemi vrarë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha Huvejisës, Muhajisës dhe Abdurrahmanit: "A betoheni dhe kështu fitoni të drejtën për gjakun e shokut tuaj?" Ata thanë: "Jo." Ai tha: "Atëherë, a të betohen judenjtë para jush?" Ata thanë: "Ata nuk janë muslimanë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dijen nga ana e tij dhe u dërgoi atyre njëqind deve, të cilat u futën në vendbanimet e tyre. Sehli tha: "Më kujtohet se një deve e kuqe prej tyre më pati shkelmuar."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَمْرِو بْنِ السَّرْحِ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ، عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الأَنْصَارِيِّ، أَنَّ سَهْلَ بْنَ أَبِي حَثْمَةَ، أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمَا فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ فَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ ‏.‏ فَقَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ‏.‏ ثُمَّ أَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَحُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَخُوهُ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرْ كَبِّرْ ‏"‏ ‏.‏ وَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ ‏"‏ ‏.‏ فَكَتَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ ‏"‏ تَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لَيْسُوا مُسْلِمِينَ ‏.‏ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ ‏.‏
It was narrated from Sahl bin Abi Hathmah that:
'Abdullah bin Sahl and Muhayysah set out for Khaibar because of some problem that had arisen. Someone came to Muhayysah and he told him that 'Abdullah bin Sahl had been Killed and thrown into a pit, or a well. He came to the Jews and said: "By Allah, you killed him. " They said: "By Allah, we did not kill him."Then he went back to the Messenger of Allah and told him about that. Then he and Huwayysah - his brother who was older than him - and 'Abdur-Rahman bin Sahl, came (to the Prophet). Muhayysah, who was the one who had been at Khaibar, began to speak, but the messenger of Allah said: "Let the elder speak first," So Huwayysah elder speaks first." So Huwayysah spoke, then Muhayysah spoke. The Messenger of Allah said: "Either (the Jews) will pay the Diyah for your comanion, or war will be declared on them." The Messenger of Allah sent a letter to that effect (to the Jews) and they wrote back saying: "By Allah, we did not kill him." The Messenger of Allah said to Huwayysah. Muhayysah and 'Abdur-Rahman: "Will you swear an oath establishing your claim to the blood money of your companion?" They said: "No." He said: "Should the jews swear an oath for you? They said: "They are not Muslims." So the Messenger of Allah paid (the Diyah) himself, and he sent one hundred she-camels to their abodes. Sahl said: "A red she-camel from among them kicked me."
CHAPTER
باب الْقَوَدِ ‏‏
#4721
Transmeton Sehl bin Ebi Hathmeh:

Abdullah bin Sahl dhe Muhajisah u nisën drejt Hajberit për shkak të një vështirësie që i kishte kapluar. Dikush erdhi te Muhajisahu dhe e njoftoi se Abdullah bin Sahli ishte vrarë dhe ishte hedhur në një gropë ose pus. Ai shkoi te hebrenjtë dhe u tha: "Pasha Allahun, ju e keni vrarë atë!" Ata u përgjigjën: "Pasha Allahun, ne nuk e kemi vrarë." Pastaj ai u kthye te populli i tij dhe i njoftoi për këtë. Më vonë, ai bashkë me vëllain e tij më të madh, Huvejjisahun, dhe Abdur-Rahman bin Sahlin, erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Muhajisahu, i cili kishte qenë në Hajber, filloi të fliste, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i madhi, le të flasë më i madhi", duke pasur parasysh moshën. Kështu foli Huvejjisahu, e pastaj foli Muhajisahu. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ose ata duhet të paguajnë dëmshpërblimin e gjakut (dijetin) për shokun tuaj, ose do t'u shpallet luftë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi atyre për këtë, por ata u përgjigjën: "Pasha Allahun, ne nuk e kemi vrarë atë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i pyeti Huvejjisahun, Muhajisahun dhe Abdur-Rahmanin: "A betoheni që të fitoni të drejtën për gjakun e shokut tuaj?" Ata thanë: "Jo." Ai tha: "Atëherë, a do të betohen hebrenjtë për ju?" Ata u përgjigjën: "Ata nuk janë muslimanë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dijetin nga ana e tij dhe u dërgoi atyre njëqind deve derisa ato hynë në shtëpitë e tyre. Sehli tha: "Më kujtohet se një deve e kuqe prej tyre më ka goditur me shqelm."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ الْقَاسِمِ، قَالَ حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ أَبِي لَيْلَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ سَهْلٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ وَرِجَالٌ، مِنْ كُبَرَاءِ قَوْمِهِ أَنَّ عَبْدَ، اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةَ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ مِنْ جَهْدٍ أَصَابَهُمْ فَأُتِيَ مُحَيِّصَةُ فَأُخْبِرَ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَدْ قُتِلَ وَطُرِحَ فِي فَقِيرٍ أَوْ عَيْنٍ فَأَتَى يَهُودَ وَقَالَ أَنْتُمْ وَاللَّهِ قَتَلْتُمُوهُ قَالُوا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ‏.‏ فَأَقْبَلَ حَتَّى قَدِمَ عَلَى قَوْمِهِ فَذَكَرَ لَهُمْ ثُمَّ أَقْبَلَ هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَهُوَ أَكْبَرُ مِنْهُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ فَذَهَبَ مُحَيِّصَةُ لِيَتَكَلَّمَ وَهُوَ الَّذِي كَانَ بِخَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِمُحَيِّصَةَ ‏"‏ كَبِّرْ كَبِّرْ ‏"‏ ‏.‏ يُرِيدُ السِّنَّ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِمَّا أَنْ يَدُوا صَاحِبَكُمْ وَإِمَّا أَنْ يُؤْذَنُوا بِحَرْبٍ ‏"‏ ‏.‏ فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَكَتَبُوا إِنَّا وَاللَّهِ مَا قَتَلْنَاهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِحُوَيِّصَةَ وَمُحَيِّصَةَ وَعَبْدِ الرَّحْمَنِ ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَتَحْلِفُ لَكُمْ يَهُودُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لَيْسُوا بِمُسْلِمِينَ ‏.‏ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ فَبَعَثَ إِلَيْهِمْ بِمِائَةِ نَاقَةٍ حَتَّى أُدْخِلَتْ عَلَيْهِمُ الدَّارَ ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ لَقَدْ رَكَضَتْنِي مِنْهَا نَاقَةٌ حَمْرَاءُ ‏.‏
It was narrated from Abu Laila bin 'Abdullah bin 'Abdur-Rahman bin Sahl, from Sahl bin Abi Hathmah, that:
he informed him, ans some men among the elders of his people, that "Abdullah bin Sahl and Muhayysah set out for Khaibar because of some problem that had arisen. Someone came to Muhayysah, and he told him that 'Abdullah bin Sahl had been killed and thrown into a pit or well. He came to the Jews and said: "By Allah, you killed him." They said: "By Allah, we did not kill him." Then he went baack to his people and told them about that. Then he and his brother Huwayysah, who was older than him, and 'Abdur-Rahman bin Sahl, came (to the prophet). Muhayysah, who was the one who had been at Khaibar, bnegan to speak, but the Messenger of Allah said: "Let the elder speak first." So Huwayysah spoke, then Muhayysah spoke. The Messenger of Allah said: "Either (the Jews) will pay the Diyah for your companion, or war will be declared on them." The Messenger of Allah sent a letter to that effect (to the Jews) and they wrote back saying: "By Allah, we did not kill him." The Messenger of Allah and 'Abdur-Rahman: "Will you swear an oath establishing your claim to the blood money of your companion?" They said: "No." He said: "Should the Jews swear an oath for you?" They said: "They are not Muslims." So the Messenger of Allah paid it himself, and he sent one hundred she-camels to their abodes. Sahl said: "A red she-camel from among them kicked me."
#4722
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme dhe Rafi' bin Hadixh:

Abdullah bin Sehl bin Zejd dhe Muhajise bin Mes'ud dolën dhe kur arritën në Hajber u ndanë nga njëri-tjetri. Më pas, Muhajise e gjeti Abdullah bin Sehlin të vrarë dhe e varrosi. Pastaj ai erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) bashkë me Huvejise bin Mes'udin dhe Abdurrahman bin Sehlin, i cili ishte më i riu prej tyre. Abdurrahmani filloi të fliste para dy shokëve të tij, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i madhi në moshë." Atëherë ai heshti dhe folën dy shokët e tij, e më pas foli edhe ai bashkë me ta. Ata i treguan të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për vrasjen e Abdullah bin Sehlit, dhe ai u tha: "A do të betoheni pesëdhjetë herë që të keni të drejtën e gjakmarrjes ose të dëmshpërblimit?" Ata thanë: "Si të betohemi kur nuk kemi qenë dëshmitarë të asaj që ka ndodhur?" Ai tha: "Atëherë, a t'i lihet çifutëve të betohen pesëdhjetë herë për pafajësinë e tyre?" Ata thanë: "Si mund ta pranojmë betimin e një populli jobesimtar?" Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pa këtë, e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut.
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ يَحْيَى، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ وَحَسِبْتُ قَالَ وَعَنْ رَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا قَالاَ خَرَجَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلِ بْنِ زَيْدٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى إِذَا كَانَا بِخَيْبَرَ تَفَرَّقَا فِي بَعْضِ مَا هُنَالِكَ ثُمَّ إِذَا بِمُحَيِّصَةَ يَجِدُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ أَقْبَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم هُوَ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ - وَكَانَ أَصْغَرَ الْقَوْمِ - فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ قَبْلَ صَاحِبَيْهِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرِ الْكُبْرَ فِي السِّنِّ ‏"‏ ‏.‏ فَصَمَتَ وَتَكَلَّمَ صَاحِبَاهُ ثُمَّ تَكَلَّمَ مَعَهُمَا فَذَكَرُوا لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مَقْتَلَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ صَاحِبَكُمْ أَوْ قَاتِلَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ قَالَ ‏"‏ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَعْطَاهُ عَقْلَهُ ‏.‏
It was narrated from Yahya, from Bushair bin Yasa, from Sahl bin Abi Hathmah who said - and I think he said:
and from Rafi bin Khadij, the two of them said - :"Abdullah bin Sahl bin Zaid and Muhayysah bin Mas'ud went out until when they reached Khaibar, they went their separate ways. Then Muhayysah found 'Abdullah bin Sahl slain, so he buried him. Then he came to the Mesenger of Allah, along with Huwayysah bin Mas'ud and 'Abdur-Rahman bin Sahl, who was the youngest of them, 'Abdur-Rahman started to speak before his two companions, but the Messenger of Allah said to him: "Let the clear speak first." So he fell silent and his two companions spoke, then he spoke with them. They told the Messenger of Allah about the killing of 'Abdullah bin Sahl, and he said to them: "Will you swear fifty oaths, then you will receive compensation, or be entitled to retaliate?" They said: "How can we swear an oath when we did not witness what happened?" he said: "Then can the Jews swear fifty oaths declaring their innocence?" They said: "How can we accept the oath of a disbelieving people?" When the Messenger of Allah saw that, he paid the blood money (himself).
#4723
Transmeton Sehl bin Ebi Hathmeh dhe Rafi’ bin Hadixhi:

Muhajise bin Mes’udi dhe Abdullah bin Sehli shkuan në Hajber për një nevojë të tyre dhe u ndanë midis palmave. Abdullah bin Sehli u vra, prandaj vëllai i tij, Abdurrahman bin Sehli, dhe kushërinjtë e tij, Huvejse dhe Muhajise, erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdurrahmani filloi të fliste për çështjen e vëllait të tij, por ai ishte më i riu prej tyre, ndaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të fillojë më i madhi." Pasi ata treguan për shokun e tyre, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të betohen pesëdhjetë prej jush." Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, ne nuk kemi qenë dëshmitarë të asaj që ka ndodhur, si të betohemi?" Ai tha: "Atëherë hebrenjtë le të betohen pesëdhjetë herë për pafajësinë e tyre." Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, ata janë popull jobesimtar." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut (dijën). Sehli tha: "Më vonë hyra në një vathë të tyre dhe një nga ato deve më shkelmoi."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا حَمَّادٌ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، وَرَافِعِ بْنِ خَدِيجٍ، أَنَّهُمَا حَدَّثَاهُ أَنَّ مُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ أَتَيَا خَيْبَرَ فِي حَاجَةٍ لَهُمَا فَتَفَرَّقَا فِي النَّخْلِ فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَجَاءَ أَخُوهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا عَمِّهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَتَكَلَّمَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فِي أَمْرِ أَخِيهِ - وَهُوَ أَصْغَرُ مِنْهُمْ - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْكُبْرَ لِيَبْدَأَ الأَكْبَرُ ‏"‏ ‏.‏ فَتَكَلَّمَا فِي أَمْرِ صَاحِبِهِمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَذَكَرَ كَلِمَةً مَعْنَاهَا ‏"‏ يُقْسِمُ خَمْسُونَ مِنْكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَمْرٌ لَمْ نَشْهَدْهُ كَيْفَ نَحْلِفُ قَالَ ‏"‏ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِأَيْمَانِ خَمْسِينَ مِنْهُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ قَوْمٌ كُفَّارٌ ‏.‏ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ قِبَلِهِ ‏.‏ قَالَ سَهْلٌ فَدَخَلْتُ مِرْبَدًا لَهُمْ فَرَكَضَتْنِي نَاقَةٌ مِنْ تِلْكَ الإِبِلِ ‏.‏
It was narrated from Sahl bin Ab Hathmah and Rafi bin Khadij that:
Muhayysah bin Mas'ud and 'Abdullah bin Sahl went to Khaibar for some need they had there, and they parted among the palm trees. 'Abdullah bin Sahl was killed, and 'Abdullah bin Sahl was killed, and his brother 'Abdur-Rahman bin Shl, and Huwayysah, and Musayysah, his paternal cousins, came to the Messenger of Allah. 'Abdur-Rahan spoke about his brother's case, but he was the youngest of them, so the Messenger of Allah said: "Let the elders speak first." So they spoke about their companions, and the Messenger of Allah said: Let fifty of your swear an oath." The said: "O Messenger of Allah, it is something that we did not witness: how can we swear an oath?" He said: "Then let the Jews swear fifty oaths to their innocence." They said: "O Messenger of Allah, they area) a disbelieving people," So the Messenger of Allah paid the blood money himself Sahl said: "I entered a Mirbad of theirs, and one of those camels kicked me."
CHAPTER
باب ذِكْرِ اخْتِلاَفِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ فِيهِ
#4724
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme: Abdullah bin Sehli dhe Muhajisa bin Mes'ud bin Zejdi shkuan në Hajber, ku në atë kohë kishte një marrëveshje paqeje. Ata u ndanë për të kryer punët e tyre, pastaj Muhajisa e gjeti Abdullah bin Sehlin të vrarë dhe të mbuluar në gjak. Ai e varrosi atë dhe u kthye në Medine. Abdurrahman bin Sehli, Huvejsa dhe Muhajisa shkuan te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdurrahmani filloi të fliste, por ai ishte më i riu prej tyre, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të flasin më të moshuarit." Ai heshti dhe folën të tjerët. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha: "A do të bëni pesëdhjetë betime, që kështu të fitoni të drejtën për gjakun e shokut tuaj?" Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, si mund të betohemi kur nuk kemi qenë dëshmitarë dhe nuk kemi parë gjë?" Ai tha: "Atëherë, a ju mjafton që hebrenjtë të bëjnë pesëdhjetë betime për t’u shfajësuar?" Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, si mund t'i pranojmë betimet e një populli jobesimtar?" Atëherë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، - وَهُوَ ابْنُ الْمُفَضَّلِ - قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ، أَنَّهُمَا أَتَيَا خَيْبَرَ وَهُوَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا لِحَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ - وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ سِنًّا - فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرِ الْكُبْرَ ‏"‏ ‏.‏ فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ فَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ قَالَ ‏"‏ تُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ ‏.‏
It was narrated from Sahi bin Abi Hathmah that:
'Abdullah bin SAahi and Nubayysah bin Mas'ud bin Zaid went o Khaibar, and at that time there was peace treaty. They went their separate ways to about their business, then Muhayysah came upon 'Abdullah in Sahl lying dead in a pool of blood. He buried him, then he came to AL-Madinah. 'Abdur-Rahman bin Sahi. Huwayysah, and Muhayysah came to the Messenger of Allah, and 'Abdur-Rehman started to speak, but he was the youngest of them, so the Messenger of Allah said: "Let the elders speak first." So he fell silent and they (the other two) spoke. The Messenger of Allah said: "Will you swear fifty oaths, then you will receive compensation or be entitled to retaliate?" They said: "O Messenger of Allah, how can we swear an oath when we did not witness, and did not see (what happened)?" He said: "The n can the Jews swear fifty oaths declaring their innocence?" They said: "O Messenger of Allah, how can we accept the oath of a disbelieving people?" So the Messenger of Allah paid the blood money himself.
#4725
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme: Abdullahu bin Sehli dhe Muhajisa bin Mes'ud bin Zejdi shkuan në Hajber, ku në atë kohë kishte një marrëveshje paqeje. Ata u ndanë për të kryer punët e tyre, kur Muhajisa e gjeti Abdullahu bin Sehlin të vrarë në një pellg gjaku. Ai e varrosi atë dhe erdhi në Medine. Abdurrahman bin Sehli, Huvejisa dhe Muhajisa, djemtë e Mes'udit, shkuan te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdurrahmani filloi të fliste, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasin më të moshuarit," pasi ai ishte më i riu prej tyre. Kështu ai heshti dhe folën të tjerët. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A do të betoheni pesëdhjetë herë që të fitoni të drejtën e dëmshpërblimit ose të hakmarrjes ndaj vrasësit tuaj?" Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, si mund të betohemi kur nuk kemi dëshmuar dhe nuk kemi parë gjë?" Ai tha: "Atëherë, a t'ju shfajësohen çifutët me pesëdhjetë betime?" Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, si mund të pranojmë betimet e një populli jobesimtar?" Atëherë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ الْمُفَضَّلِ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ انْطَلَقَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ وَمُحَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودِ بْنِ زَيْدٍ إِلَى خَيْبَرَ وَهِيَ يَوْمَئِذٍ صُلْحٌ فَتَفَرَّقَا فِي حَوَائِجِهِمَا فَأَتَى مُحَيِّصَةُ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ وَهُوَ يَتَشَحَّطُ فِي دَمِهِ قَتِيلاً فَدَفَنَهُ ثُمَّ قَدِمَ الْمَدِينَةَ فَانْطَلَقَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ وَحُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ ابْنَا مَسْعُودٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرِ الْكُبْرَ ‏"‏ ‏.‏ وَهُوَ أَحْدَثُ الْقَوْمِ فَسَكَتَ فَتَكَلَّمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ بِخَمْسِينَ يَمِينًا مِنْكُمْ وَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ أَوْ صَاحِبَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَرَ فَقَالَ ‏"‏ أَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَأْخُذُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ فَعَقَلَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ ‏.‏
It was narratd that Sahl bin Abi Hatmah said:
"Abdullah bin Sahl and Muhayysah bin Mas'ud bin Zaid went to Khaibar, and at that time there was a peace treaty. They went their separatea ways to go about their business, then Muhayysah came upon 'Abdullah bin Sahl lying dead in a pool of blood. He buried him, then he camae to Al-Madinah. 'Abdur-Rahman bin Sahl and Huwhayysah, and Muhayysah, the tow sons of Nas'ud, came to the Messenger of Allah, and "Abdur-Rahman started to speak, but the Messenger of Allah said: "Let the elders speak first," for he was the youngest of them. So he fell silent and they (the other two) spoke. The Messenger of Allah said: "Will you sear fifty oaths, then you will receive compensation or be entitled to retaliate?" They said: "O Messenger of Allah, how can we a wear and oath when we did not witness and did not see (what happened)" He said: "Then can the Jews swear fifty oaths declaring their innocence?" They said: "O Messenger of Allah, how can we accept the oath of a disbelieving people?" So the Messenger of Allah paid the blood money himself.
#4726
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme:

Abdullah bin Sehl el-Ensari dhe Muhajise bin Mes’udi shkuan në Hajber dhe u ndanë për të kryer punët e tyre. Abdullah bin Sehl el-Ensari u vra. Atëherë erdhën Muhajiseja, Abdurrahmani, i cili ishte vëllai i të vrarit, dhe Huvejsa te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdurrahmani filloi të fliste, por Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Të moshuarit, të moshuarit (le të flasin të parët)." Atëherë folën Muhajiseja dhe Huvejsa dhe e njoftuan për çështjen e Abdullah bin Sehli. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A betoheni pesëdhjetë herë që të fitoni të drejtën ndaj vrasësit tuaj?" Ata thanë: "Si të betohemi kur nuk kemi qenë dëshmitarë dhe nuk kemi qenë prezentë?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Atëherë a t’ju shfajësohen hebrenjtë me pesëdhjetë betime?" Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, si mund t'i pranojmë betimet e një populli jobesimtar?" Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut. Bushejri tha: "Më ka shkelmuar një nga ato devetë (e atij dëmshpërblimi) në një vathë tonën."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْوَهَّابِ، قَالَ سَمِعْتُ يَحْيَى بْنَ سَعِيدٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي بُشَيْرُ بْنُ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ الأَنْصَارِيَّ، وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ، خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي حَاجَتِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ الأَنْصَارِيُّ فَجَاءَ مُحَيِّصَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ أَخُو الْمَقْتُولِ وَحُوَيِّصَةُ بْنُ مَسْعُودٍ حَتَّى أَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ لَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْكُبْرَ الْكُبْرَ ‏"‏ ‏.‏ فَتَكَلَّمَ مُحَيِّصَةُ وَحُوَيِّصَةُ فَذَكَرُوا شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ تَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا فَتَسْتَحِقُّونَ قَاتِلَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا كَيْفَ نَحْلِفُ وَلَمْ نَشْهَدْ وَلَمْ نَحْضُرْ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَتُبَرِّئُكُمْ يَهُودُ بِخَمْسِينَ يَمِينًا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَقْبَلُ أَيْمَانَ قَوْمٍ كُفَّارٍ قَالَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ قَالَ بُشَيْرٌ قَالَ لِي سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ لَقَدْ رَكَضَتْنِي فَرِيضَةٌ مِنْ تِلْكَ الْفَرَائِضِ فِي مِرْبَدٍ لَنَا ‏.‏
It was narrated from Sahl bin Abi Hathmah that:
'Abdullah bin Sahi Al-Anasri and Muhayysah bin Mas'ud went out to Khaibar and went their separate ways to go about their business. 'Abdullah bin Sahl Al-Anasari was killed and Muhayysah. 'Abdur-Rahman, who was the brother of the victim, and Huwayysah, came to the Messenger of Allah. 'Abdur-Rahman started to speak, but the prophert said to him: "Let the elders speak first." So Muhayysah and Huwayysah spoke and told him about the case of 'Abdullah bin Sahl. The Messenger of Allah said: "Will you swear fifty oaths, then you will receive compensation or be entitled to retaliate?" They said: "How can we swear an oath when we did not witness (what happened) and we were not there?" The Messenger of Allah said: "Then can the Jews swear fifty oaths declaring their innocence?" They said: "O Messenger of Allah, how can we accept the oath of a disbelieving people?" So the Messenger of Allah paid the blood money himself. (One of the narrators) Bushair said: 'One of those camels kicked me in a Mirbad of ours."'
#4727
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme: Abdullah bin Sehli u gjet i vrarë, kështu që vëllai i tij dhe dy xhaxhallarët e tij, Huvejjsa dhe Muhejjsa, të cilët ishin xhaxhallarët e Abdullah bin Sehlit, erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdur-Rahmani filloi të fliste, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të flasin më të moshuarit." Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, ne e gjetëm Abdullah bin Sehlin të vrarë në një nga puset e thara të Hajberit." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Kë dyshoni?" Ata thanë: "I dyshojmë hebrenjtë." Ai tha: "A do të bëni pesëdhjetë betime se hebrenjtë e kanë vrarë atë?" Ata thanë: "Si mund të betohemi për diçka që nuk e kemi parë?" Ai tha: "Atëherë, a mund të bëjnë hebrenjtë pesëdhjetë betime duke deklaruar se nuk e kanë vrarë atë?" Ata thanë: "Si mund t'i pranojmë betimet e tyre, kur ata janë mushrikë?" Kështu, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ أَبِي حَثْمَةَ، قَالَ وُجِدَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ قَتِيلاً فَجَاءَ أَخُوهُ وَعَمَّاهُ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ وَهُمَا عَمَّا عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ يَتَكَلَّمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْكُبْرَ الْكُبْرَ ‏"‏ ‏.‏ قَالاَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا وَجَدْنَا عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ قَتِيلاً فِي قَلِيبٍ مِنْ بَعْضِ قُلُبِ خَيْبَرَ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ مَنْ تَتَّهِمُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَتَّهِمُ الْيَهُودَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَفَتُقْسِمُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا أَنَّ الْيَهُودَ قَتَلَتْهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ نُقْسِمُ عَلَى مَا لَمْ نَرَ قَالَ ‏"‏ فَتُبَرِّئُكُمُ الْيَهُودُ بِخَمْسِينَ أَنَّهُمْ لَمْ يَقْتُلُوهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا وَكَيْفَ نَرْضَى بِأَيْمَانِهِمْ وَهُمْ مُشْرِكُونَ فَوَدَاهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ عِنْدِهِ ‏.‏ أَرْسَلَهُ مَالِكُ بْنُ أَنَسٍ ‏.‏
It was narrated that Sahl bin Abi Hathmah said:
"Abdullah bin Sahl was found slain, and his brother, and two paternal uncles, Huwayysah and Huwayisaah, who were the paternal uncles of 'Abdullah bin Sahl, came to the Messenger of Allah. 'Abdur-Rahman started to speak, but the Messenger of Allah said: "Let the elders speak first." They said: "O Messenger of Allah, we found 'Abdullah bin Sahl slain in one of the dry wells of Khaibar." The prophet said: "Whom do you suspect? They said: "We suspect the Jews." He said: "Will you swear fifty oaths saying that the Jews killed him?" They said: "How can we swear an oath about something that we did not see?" He said: "Then can the Jews swear fifty oaths declaring that they did not kill him?" They said:"How can we accept their oaths, when they are Mushrikun?" So the Messenger of Allah paid the blood money himself. (Sahih)
Malik narrated this in Mursal from.
#4728
Transmeton Bushajr bin Jesari se Abdullah bin Sahl el-Ensari dhe Muhajise bin Mes'udi dolën për në Hajber dhe u ndanë për të kryer punët e tyre. Abdullah bin Sahli u vra, ndaj Muhajise erdhi bashkë me vëllain e tij Huuajisen dhe Abdurrahman bin Sahlin te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Abdurrahmani deshi të fliste i pari për shkak të lidhjes që kishte me të vrarin, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Le të flasë më i moshuari, le të flasë më i moshuari." Atëherë folën Huuajise dhe Muhajise dhe e njoftuan për atë që i kishte ndodhur Abdullah bin Sahlit. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha: "A do të betoheni pesëdhjetë herë që të fitoni të drejtën mbi gjakun e shokut tuaj?" Bushajri tregon se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pagoi vetë dëmshpërblimin e gjakut (dijetin) për të.
قَالَ الْحَارِثُ بْنُ مِسْكِينٍ قِرَاءَةً عَلَيْهِ وَأَنَا أَسْمَعُ، عَنِ ابْنِ الْقَاسِمِ، حَدَّثَنِي مَالِكٌ، عَنْ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، أَنَّهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ سَهْلٍ الأَنْصَارِيَّ وَمُحَيِّصَةَ بْنَ مَسْعُودٍ خَرَجَا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقَا فِي حَوَائِجِهِمَا فَقُتِلَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَهْلٍ فَقَدِمَ مُحَيِّصَةُ فَأَتَى هُوَ وَأَخُوهُ حُوَيِّصَةُ وَعَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ سَهْلٍ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَذَهَبَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ لِيَتَكَلَّمَ لِمَكَانِهِ مِنْ أَخِيهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ كَبِّرْ كَبِّرْ ‏"‏ ‏.‏ فَتَكَلَّمَ حُوَيِّصَةُ وَمُحَيِّصَةُ فَذَكَرُوا شَأْنَ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَهْلٍ فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَحْلِفُونَ خَمْسِينَ يَمِينًا وَتَسْتَحِقُّونَ دَمَ صَاحِبِكُمْ أَوْ قَاتِلِكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ مَالِكٌ قَالَ يَحْيَى فَزَعَمَ بُشَيْرٌ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَدَاهُ مِنْ عِنْدِهِ ‏.‏ خَالَفَهُمْ سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ ‏.‏
It was narrated from Bushair bin Yasar that:
'Abdullah bin Sahl Al-Ansari and Muhayysah bin Mas'ud went out to Khaibar, where they went their separate ways to go about their business. 'Abdullah bin Sahl was killed, and Muhayysah came (to Madinah) and went with his brother Huwayysah and 'Abdur-Rahman bin Sahl to the Messenger of Allah. 'Abdur-Rahaman started to speak, because of his position as brother (of the slain man) but the Messenger of Allah said: "Let the elders speak first." So Huyysah and Muhayysah spoken, and told him about what happened to 'Abdullah bin Sahl. The Messenger of Allah said to them: "Will you sewer fifty oaths, then you will receive compensation or be entitled to retaliate?" (In his narration) Malik said: "Yahya said: 'Bushair said that the Messenger of Allah paid the blood money himself, but Sa'eed bin 'Ubaid At-Ta'l disagreed with them (in reporting that).''
#4729
Transmeton Sehl bin Ebi Hathme: Një grup njerëzish nga populli i tij u nisën drejt Hajberit dhe u shpërndanë atje. Pastaj, gjetën njërin prej tyre të vrarë. Ata u thanë atyre në tokën e të cilëve u gjet: "Ju e keni vrarë shokun tonë!" Ata u përgjigjën: "Ne nuk e kemi vrarë atë dhe as nuk e dimë se kush e ka vrarë." Ata shkuan te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thanë: "O i Dërguari i Allahut, ne shkuam në Hajber dhe gjetëm njërin prej nesh të vrarë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Le të flasin më të moshuarit, le të flasin më të moshuarit." Pastaj ai u tha: "Sillni dëshmi kundër atij që dyshoni se e ka vrarë." Ata thanë: "Nuk kemi dëshmi." Ai tha: "Atëherë, le të betohen ata para jush." Ata thanë: "Ne nuk i pranojmë betimet e jehudive." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk dëshironte që gjaku i tij të shkonte kot pa drejtësi, prandaj e pagoi dijetin me njëqind deve nga devetë e sadakasë.
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ عُبَيْدٍ الطَّائِيُّ، عَنْ بُشَيْرِ بْنِ يَسَارٍ، زَعَمَ أَنَّ رَجُلاً، مِنَ الأَنْصَارِ يُقَالُ لَهُ سَهْلُ بْنُ أَبِي حَثْمَةَ أَخْبَرَهُ أَنَّ نَفَرًا مِنْ قَوْمِهِ انْطَلَقُوا إِلَى خَيْبَرَ فَتَفَرَّقُوا فِيهَا فَوَجَدُوا أَحَدَهُمْ قَتِيلاً فَقَالُوا لِلَّذِينَ وَجَدُوهُ عِنْدَهُمْ قَتَلْتُمْ صَاحِبَنَا قَالُوا مَا قَتَلْنَاهُ وَلاَ عَلِمْنَا قَاتِلاً ‏.‏ فَانْطَلَقُوا إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالُوا يَا نَبِيَّ اللَّهِ انْطَلَقْنَا إِلَى خَيْبَرَ فَوَجَدْنَا أَحَدَنَا قَتِيلاً ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْكُبْرَ الْكُبْرَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُمْ ‏"‏ تَأْتُونَ بِالْبَيِّنَةِ عَلَى مَنْ قَتَلَ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا مَا لَنَا بَيِّنَةٌ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَيَحْلِفُونَ لَكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ نَرْضَى بِأَيْمَانِ الْيَهُودِ ‏.‏ وَكَرِهَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَبْطُلَ دَمُهُ فَوَدَاهُ مِائَةً مِنْ إِبِلِ الصَّدَقَةِ ‏.‏ خَالَفَهُمْ عَمْرُو بْنُ شُعَيْبٍ ‏.‏
It was narrated from Sa'eed bin 'Ubaid At-Ta'l from Bushair bin Yasar who said:
"A man from among the Ansar who was called Sahl bin Abi Hathmah told him that some of his people went to Khaibar, where they went their separate ways. Then they found one of their numbers slain. They said to those in whose land they found him: 'You killed our companion!' They said: 'We did not kill him and we do not know who killed him.' They went to the prophet of Allah and said: 'O Prophet of Allah, we went to Khaibar and we found one of our number slain.' The Messenger of Allah said: 'Let the elders speak first.' And he said to them: 'Bring proof of the one whom you suspect killed him.' They said: 'We do not have any proof.' He said: "Then let them swear an oath to you.' They said" 'We will not accept the oath of the Jews.' The Messenger of Allah did not want his blood to have been shed with no Justice done, so he paid a Diyah of one hundred camels from the Sadaqah." 'Amr bin Shu'aib differed with them.
#4730
Transmeton gjyshi i Amr ibn Shu'ajbit: Ibn Muhajjsah i riu u gjet i vrarë një mëngjes te portat e Hajberit. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Sillni dy dëshmitarë për atë që e ka vrarë, që t'ua dorëzoj atë juve." Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, ku t'i gjej dy dëshmitarë, kur ai u gjet i vrarë në mëngjes te portat e tyre?" Ai (s.a.v.s.) tha: "Atëherë, a do të bëni pesëdhjetë betime?" Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, si të betohem për diçka që nuk e di?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Atëherë, a do të pranoni pesëdhjetë betime nga ata?" Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, si mund t'i pranojmë betimet e tyre kur ata janë jehudë?" Atëherë, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e caktoi dijetin mbi ta dhe i ndihmoi me gjysmën e tij.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ الأَخْنَسِ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ ابْنَ مُحَيِّصَةَ الأَصْغَرَ، أَصْبَحَ قَتِيلاً عَلَى أَبْوَابِ خَيْبَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَقِمْ شَاهِدَيْنِ عَلَى مَنْ قَتَلَهُ أَدْفَعْهُ إِلَيْكُمْ بِرُمَّتِهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَمِنْ أَيْنَ أُصِيبُ شَاهِدَيْنِ وَإِنَّمَا أَصْبَحَ قَتِيلاً عَلَى أَبْوَابِهِمْ قَالَ ‏"‏ فَتَحْلِفُ خَمْسِينَ قَسَامَةً ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَكَيْفَ أَحْلِفُ عَلَى مَا لاَ أَعْلَمُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ فَنَسْتَحْلِفُ مِنْهُمْ خَمْسِينَ قَسَامَةً ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ كَيْفَ نَسْتَحْلِفُهُمْ وَهُمُ الْيَهُودُ فَقَسَمَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم دِيَتَهُ عَلَيْهِمْ وَأَعَانَهُمْ بِنِصْفِهَا ‏.‏
It was narrated from 'Amr bin Shu'aib, from his father, from his grandfather, that:
the younger son of Muhayysah was found slain one morning at the gate of one morning at the gates of Khaibar. The Messenger of Allah said: "Bring two witnesses to (say) who killed him, and he will hand him over to you." He said: "O Messenger of Allah, where shall I get two witnesses? He was found slain in the morning at their gates." He said: "Will you swear fifty oaths?" He said: "O Messenger of Allah, how can I swear concerning something I do not know?" The Messenger of Allah said: "Then will you accept fifty oaths from them?" He said: "O Messenger of Allah, how can we accept their oaths when they are Jews?" So the Messenger of Allah told them (the Jews) to pay the Diyah and he would help them with half."
#4731
Transmeton Abdullahu se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk është i lejuar gjaku i një njeriu musliman, përveçse në njërin nga tri rastet: jeta për jetë, i martuari që kryen imoralitet dhe ai që braktis fenë e tij duke u ndarë nga xhemati."
أَخْبَرَنَا بِشْرُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ سُلَيْمَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ مُرَّةَ، عَنْ مَسْرُوقٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ إِلاَّ بِإِحْدَى ثَلاَثٍ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ وَالثَّيِّبُ الزَّانِي وَالتَّارِكُ دِينَهُ الْمُفَارِقُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Abdullah that the Messenger of Allah said:
"It is not permissible to shed the blood of a Muslim except in one of three cases: A soul for a soul, a adulterer who has been married, and one who separates leaving his religion."
CHAPTER
تَأْوِيلُ قَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ
CHAPTER
باب ذِكْرِ الاِخْتِلاَفِ عَلَى عِكْرِمَةَ فِي ذَلِكَ ‏‏
#4732
Transmeton Ebu Hurejra: Një burrë u vra në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe vrasësi u dërgua te Pejgamberi (s.a.v.s.). Ai ia dorëzoi atë trashëgimtarit të të vrarit, por vrasësi tha: "O i Dërguari i Allahut, pasha Allahun, nuk kam pasur qëllim ta vras atë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha trashëgimtarit: "Nëse ai po thotë të vërtetën dhe ti e vret atë, do të hysh në Zjarr." Atëherë ai e liroi atë. Ai kishte qenë i lidhur me një litar dhe doli duke e tërhequr litarin e tij, prandaj u quajt Dhul-Nis'ah (ai me litar).
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، وَأَحْمَدُ بْنُ حَرْبٍ، - وَاللَّفْظُ لأَحْمَدَ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قُتِلَ رَجُلٌ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ الْقَاتِلُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَدَفَعَهُ إِلَى وَلِيِّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ الْقَاتِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لاَ وَاللَّهِ مَا أَرَدْتُ قَتْلَهُ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ ‏ "‏ أَمَا إِنَّهُ إِنْ كَانَ صَادِقًا ثُمَّ قَتَلْتَهُ دَخَلْتَ النَّارَ ‏"‏ ‏.‏ فَخَلَّى سَبِيلَهُ ‏.‏ قَالَ وَكَانَ مَكْتُوفًا بِنِسْعَةٍ فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ فَسُمِّيَ ذَا النِّسْعَةِ ‏.‏
It was narrated that Abu Hurairah said:
"A man was killed during the time of the Messenger of Allah, and the Killer was brought to the Prophet. He handed him over to the heir of the victim, but the killer said: 'O Messenger of Allah, by Allah I did not means to kill him.' The Messenger of Allah said to the next of kin: 'If he is telling the truth and you kill him, you will go to the Fire.' So he let him go. He had been tied with a string and he went out dragging his string, so he became known as Dhul-Nis'ah (the one with the string).
#4733
Transmeton Vail ibn Haxhri: Një burrë që kishte vrarë dikë u soll te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nga trashëgimtari i të vrarit. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "A e fal?" Ai tha: "Jo." Ai i tha: "A do ta vrasësh?" Ai tha: "Po." Ai i tha: "Shko." Pasi ai u largua, e thirri sërish dhe i tha: "A e fal?" Ai tha: "Jo." Ai i tha: "A e pranon Dijetin?" Ai tha: "Jo." Ai i tha: "A do ta vrasësh?" Ai tha: "Po." Ai i tha: "Shko." Kur ai u largua, Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Nëse e fal atë, ai do të mbartë mëkatin tënd dhe mëkatin e shokut tënd." Atëherë ai e fali dhe e la të lirë. (Vaili) tha: "Dhe e pashë atë duke tërhequr litarin e tij."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ، عَنْ عَوْفٍ الأَعْرَابِيِّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ الْحَضْرَمِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ جِيءَ بِالْقَاتِلِ الَّذِي قَتَلَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ بِهِ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتَعْفُو ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ قَالَ ‏"‏ أَتَقْتُلُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا ذَهَبَ دَعَاهُ قَالَ ‏"‏ أَتَعْفُو ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَقْتُلُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا ذَهَبَ قَالَ ‏"‏ أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ فَإِنَّهُ يَبُوءُ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَعَفَا عَنْهُ فَأَرْسَلَهُ - قَالَ - فَرَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ ‏.‏
It was narrated from 'Alqamah binWa'il Al-Hadrami that his farther said:
A man who had killed someone was brought to the Messenger of Allah, and he was brought by the heir of the victim. The Messenger of Allah said to him. 'Will you forgive him? He said: No.' He said: 'Will you kill him? He said: 'Yes.' He said: 'Go away.' Then when he went away, he called him back and said: will you forgive him?' He said: 'No.' He said: 'Will you accept the Diyah? He said: 'No.' He said: 'will you kill him? He said: 'Yes.' He said: 'Go away.' Then when he had gone he said: If you forgive him, he will carry your sin and the sin of your companion (the victim)." So he forgave him and let him go." He said: "And I saw him dragging his string."
CHAPTER
باب الْقَوَدِ بَيْنَ الأَحْرَارِ وَالْمَمَالِيكِ فِي النَّفْسِ ‏‏
#4734
Transmeton Vaili: E pashë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur trashëgimtari i një të vrari solli vrasësin, duke e tërhequr me një litar. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha trashëgimtarit të të vrarit: "A do ta falësh?" Ai tha: "Jo." Ai tha: "A do ta marrësh dijen?" Ai tha: "Jo." Ai tha: "Atëherë, do ta vrasësh?" Ai tha: "Po." Ai tha: "Merre atë." Kur ai e mori dhe u largua prej tij, ai e thirri dhe i tha: "A do ta falësh?" Ai tha: "Jo." Ai tha: "A do ta marrësh dijen?" Ai tha: "Jo." Ai tha: "Atëherë, do ta vrasësh?" Ai tha: "Po." Ai tha: "Merre atë." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nëse e fal atë, ai do të mbajë mëkatin e tij dhe mëkatin e shokut tënd." Kështu ai e fali atë dhe e la të lirë; unë e pashë atë duke tërhequr litarin e tij.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ عَوْفِ بْنِ أَبِي جَمِيلَةَ، قَالَ حَدَّثَنِي حَمْزَةُ أَبُو عَمْرٍو الْعَائِذِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا عَلْقَمَةُ بْنُ وَائِلٍ، عَنْ وَائِلٍ، قَالَ شَهِدْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم حِينَ جِيءَ بِالْقَاتِلِ يَقُودُهُ وَلِيُّ الْمَقْتُولِ فِي نِسْعَةٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِوَلِيِّ الْمَقْتُولِ ‏"‏ أَتَعْفُو ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَتَقْتُلُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا ذَهَبَ بِهِ فَوَلَّى مِنْ عِنْدِهِ دَعَاهُ فَقَالَ لَهُ ‏"‏ أَتَعْفُو ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَتَأْخُذُ الدِّيَةَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَتَقْتُلُهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ بِهِ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عِنْدَ ذَلِكَ ‏"‏ أَمَا إِنَّكَ إِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ يَبُوءُ بِإِثْمِهِ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ ‏"‏ ‏.‏ فَعَفَا عَنْهُ وَتَرَكَهُ فَأَنَا رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ ‏.‏
It was narrated that Wa'il said:
"I saw the Messenger of Allah when the heir of a victim brought the killer, leading him by a string. The Messenger of Allah said to the heir of the victim: Will you forgive him?' He said: 'No., He said: 'Will you accept Diyah?' He said: 'No.' He said: 'Will you kill him?' He said: 'Yes.' He said" 'Take him away (to kill him).' When he took him and turned away, he turned to those who were with him, and called him back, and said to him: 'Will you forgive him?' He said: No.' He said: 'Will you accept Diyah?' He said: No.' He said: 'Will you kill him?' He said: 'Yes.' He said: 'Take him away.' Then the Messenger of Allah said: 'If you forgive him, he will carry your sin and the sin of your companion (the victim).' So he forgave him and left him, and I was him dragging his string."
#4735
Transmeton Vail ibn Huxhri: Nga Pejgamberi (s.a.v.s.) përcillet diçka e ngjashme. Jahja ka thënë: "Ai është më i mirë se ai."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ الْحَبَطِيُّ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمِثْلِهِ ‏.‏ قَالَ يَحْيَى وَهُوَ أَحْسَنُ مِنْهُ ‏.‏
A similar report was narrated from 'Alqamah bin Wa'il from his father, from the Prophet. Yahya (one of the narrators) said:
"He is better than him."
CHAPTER
باب الْقَوَدِ مِنَ السَّيِّدِ لِلْمَوْلَى ‏‏
#4736
Transmeton Vail bin Huxhri: Isha i ulur me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur erdhi një burrë që mbante një litar rreth qafës së një tjetri dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, ky njeriu dhe vëllai im ishin duke hapur një gropë, ai ngriti kazmën dhe e goditi shokun e tij në kokë, duke e vrarë atë." Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Fale atë." Por ai refuzoi dhe tha: "O Pejgamber i Allahut, ky njeriu dhe vëllai im ishin duke hapur një gropë, ai ngriti kazmën dhe e goditi shokun e tij në kokë, duke e vrarë atë." Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Fale atë." Por ai përsëri refuzoi. Pastaj u ngrit dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, ky njeriu dhe vëllai im ishin duke hapur një gropë, ai ngriti kazmën dhe e goditi shokun e tij në kokë, duke e vrarë atë." Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Fale atë." Ai refuzoi përsëri. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Shko, por nëse e vret, do të jesh si ai." Kur ai po largohej me të, ne e thirrëm: "A nuk e dëgjove se çfarë tha i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)?" Ai u kthye dhe pyeti: "Nëse e vras atë, do të jem si ai?" Ai (s.a.v.s.) tha: "Po. Fale." Atëherë ai u largua duke tërhequr litarin e tij, derisa u zhduk nga sytë tanë.
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَفْصُ بْنُ عُمَرَ، - وَهُوَ الْحَوْضِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا جَامِعُ بْنُ مَطَرٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كُنْتُ قَاعِدًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَاءَ رَجُلٌ فِي عُنُقِهِ نِسْعَةٌ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اعْفُ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى وَقَالَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ فَضَرَبَ بِهِ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اعْفُ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى ثُمَّ قَامَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا وَأَخِي كَانَا فِي جُبٍّ يَحْفِرَانِهَا فَرَفَعَ الْمِنْقَارَ - أُرَاهُ قَالَ - فَضَرَبَ رَأْسَ صَاحِبِهِ فَقَتَلَهُ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ اعْفُ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ إِنْ قَتَلْتَهُ كُنْتَ مِثْلَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَخَرَجَ بِهِ حَتَّى جَاوَزَ فَنَادَيْنَاهُ أَمَا تَسْمَعُ مَا يَقُولُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرَجَعَ فَقَالَ إِنْ قَتَلْتُهُ كُنْتُ مِثْلَهُ قَالَ ‏"‏ نَعَمِ اعْفُ ‏"‏ ‏.‏ فَخَرَجَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ حَتَّى خَفِيَ عَلَيْنَا ‏.‏
It was narrated from 'Alqamah bin Wa'il that his father said:
"I was sitting with the Messenger of Allah when a man came with a string around his neck and said: 'O Messenger of Allah, this man and my brother were digging a hole, and he raised his pickax and struck his companion in the head, Killing him. 'The Prophet said: 'Forgive him,' but he refused and said: 'O Prophet of Allah, this man and my brother were digging a whole, and he raised his pickax and struck his companion in the head, killing him.' The Prophet said: 'Forgive him,' but he refused, then he stood up and said: 'O Messenger of Allah, this man and my brother were digging a hole, and he raised his pickax and struck his companion in the head, killing him.' The Prophet said: 'Forgive him,' but he refused. He (the prophet) said: 'Go, but if you kill him, you will be like him. So he took him out, and they called out to him: Didn't you hear what the Messenger of Allah said?' So he came back and he said: 'If I kill him will I be like him?' He said: 'Yes. Forgive him.' Then he went out, dragging his string, until he disappeared from our view."
#4737
Transmeton Uail bin Huxhri:

Ai ishte ulur tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kur erdhi një burrë duke tërhequr një tjetër me një litar dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, ky e ka vrarë vëllanë tim." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e pyeti: "A e vrave?" Ai u përgjigj: "Po, e vrava." (Vëllai i të vrarit) tha: "O i Dërguari i Allahut, edhe sikur të mos pranonte, unë do të sillja dëshmi kundër tij." Ai e pyeti: "Si e vrave?" Ai tha: "Unë dhe ai po prisnim dru nga një pemë; ai më ofendoi, u zemërova dhe e godita me sëpatë në ballë." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "A ke ndonjë pasuri me të cilën mund të paguash shpagimin (dijën) për veten tënde?" Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, nuk kam asgjë tjetër përveç sëpatës dhe rrobave të mia." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "A mendon se fisi yt do të të shpaguajë?" Ai tha: "Unë jam shumë i parëndësishëm për ta për këtë." Atëherë ai ia hodhi litarin burrit (vëllait të të vrarit) dhe i tha: "Merre shokun tënd." Kur ai u largua, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nëse ai e vret, do të jetë si ai." Njerëzit e arritën burrin dhe i thanë: "Mjerë për ty! I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Nëse e vret, do të jetë si ai'." Kështu ai u kthye tek i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, më treguan se ke thënë: 'Nëse e vret, do të jetë si ai', por unë e mora atë vetëm me urdhrin tënd." Ai tha: "A nuk dëshiron që ai të mbartë mëkatin tënd dhe mëkatin e shokut tënd?" Ai tha: "Po." Ai tha: "Kështu është atëherë." Atëherë ai e la të lirë.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمٌ، عَنْ سِمَاكٍ، ذَكَرَ أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، أَخْبَرَهُ عَنْ أَبِيهِ، أَنَّهُ كَانَ قَاعِدًا عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ بِنِسْعَةٍ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَتَلَ هَذَا أَخِي ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَقَتَلْتَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَوْ لَمْ يَعْتَرِفْ أَقَمْتُ عَلَيْهِ الْبَيِّنَةَ ‏.‏ قَالَ نَعَمْ قَتَلْتُهُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ كَيْفَ قَتَلْتَهُ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ كُنْتُ أَنَا وَهُوَ نَحْتَطِبُ مِنْ شَجَرَةٍ فَسَبَّنِي فَأَغْضَبَنِي فَضَرَبْتُ بِالْفَأْسِ عَلَى قَرْنِهِ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ هَلْ لَكَ مِنْ مَالٍ تُؤَدِّيهِ عَنْ نَفْسِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَالِي إِلاَّ فَأْسِي وَكِسَائِي ‏.‏ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَتُرَى قَوْمَكَ يَشْتَرُونَكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَنَا أَهْوَنُ عَلَى قَوْمِي مِنْ ذَاكَ ‏.‏ فَرَمَى بِالنِّسْعَةِ إِلَى الرَّجُلِ فَقَالَ ‏"‏ دُونَكَ صَاحِبَكَ ‏"‏ ‏.‏ فَلَمَّا وَلَّى قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَدْرَكُوا الرَّجُلَ فَقَالُوا وَيْلَكَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ‏"‏ ‏.‏ فَرَجَعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ حُدِّثْتُ أَنَّكَ قُلْتَ ‏"‏ إِنْ قَتَلَهُ فَهُوَ مِثْلُهُ ‏"‏ ‏.‏ وَهَلْ أَخَذْتُهُ إِلاَّ بِأَمْرِكَ فَقَالَ ‏"‏ مَا تُرِيدُ أَنْ يَبُوءَ بِإِثْمِكَ وَإِثْمِ صَاحِبِكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلَى ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنْ ذَاكَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ذَلِكَ كَذَلِكَ ‏.‏
'Alqamah bin Wa'il narrated from his father that he was sitting with the Messenger of Allah when a man came leading another man by a string. He said:
"O Messenger of Allah, this man killed my brother." The Messenger of Allah said to him: "Did you kill him?" He said: "O Messenger of Allah even if he did not confess I would have brought proof against him." He said: "Yes, I killed him." He said: "How did you kill him?" He said: "He and I were chopping firewood from a tree and he insulted me, so I got angry and struck him with the ax on the forehead." The Messenger of Allah said: "Do you have any wealth with which you can pay the Diyah to save yourself?" He said: "O Messenger of Allah, I do not have anything but my ax and my clothes." The Messenger of Allah said to him: "Do you think your people will pay to save you?" He said: "I am too insignificant to them for that." He threw the string to the man and said: "Here, thank him." When he turned to go, the Messenger of Allah said: "If he kills him, he will be like him. "They caught up with the man, and said: "Woe to you! The Messenger of Allah said: 'If he kills him, he will be like him. "So he went back to the Messenger of Allah and said: "O Messenger of Allah, I have been told that you said: 'if he kills him, he will be like him. 'But I only took him because you told me to. He said: 'Don't you want him to carry your sin and the sin of your companion (the victim)?' He said: 'Yes, if that is the case.' He said: 'And that is how it is."'
#4738
Transmeton Uajl ibn Huxhri: Isha i ulur me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur erdhi një burrë duke udhëhequr një tjetër drejt tij.
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُعَاذٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ، حَدَّثَنَا أَبُو يُونُسَ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، أَنَّ عَلْقَمَةَ بْنَ وَائِلٍ، حَدَّثَهُ أَنَّ أَبَاهُ حَدَّثَهُ قَالَ إِنِّي لَقَاعِدٌ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذْ جَاءَ رَجُلٌ يَقُودُ آخَرَ نَحْوَهُ ‏.‏
It was narrated from Simak bin Harb that 'Alqamah bin Wa'il told him that his father said:
"I was sitting with the Messenger of Allah when a man came leading another" (and he narrated) a similar report.
CHAPTER
باب قَتْلِ الْمَرْأَةِ بِالْمَرْأَةِ ‏‏
#4739
Transmeton Vaili: Pejgamberit (s.a.v.s.) i sollën një burrë që kishte vrarë një njeri tjetër, kështu që ai ia dorëzoi atë trashëgimtarit të të vrarit për ta ekzekutuar. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) u tha atyre që ishin ulur me të: "Vrasësi dhe i vrari do të jenë që të dy në zjarr." Një burrë e ndoqi trashëgimtarin dhe e njoftoi për këtë, e kur ai e dëgjoi, e la të lirë vrasësin. (Rrëfimtari) tha: "E pashë atë duke tërhequr litarin e tij kur u largua." Kur ia përmenda këtë Habibit, ai tha: "Seid bin Eshva më ka treguar se Pejgamberi (s.a.v.s.) e kishte urdhëruar burrin që ta falte atë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْمَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ، عَنْ أَبِي عَوَانَةَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ سَالِمٍ، عَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ وَائِلٍ، أَنَّ أَبَاهُ، حَدَّثَهُمْ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أُتِيَ بِرَجُلٍ قَدْ قَتَلَ رَجُلاً فَدَفَعَهُ إِلَى وَلِيِّ الْمَقْتُولِ يَقْتُلُهُ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لِجُلَسَائِهِ ‏ "‏ الْقَاتِلُ وَالْمَقْتُولُ فِي النَّارِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ فَاتَّبَعَهُ رَجُلٌ فَأَخْبَرَهُ فَلَمَّا أَخْبَرَهُ تَرَكَهُ ‏.‏ قَالَ فَلَقَدْ رَأَيْتُهُ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ حِينَ تَرَكَهُ يَذْهَبُ ‏.‏ فَذَكَرْتُ ذَلِكَ لِحَبِيبٍ فَقَالَ حَدَّثَنِي سَعِيدُ بْنُ أَشْوَعَ قَالَ وَذَكَرَ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَمَرَ الرَّجُلَ بِالْعَفْوِ ‏.‏
It was narrated from 'Alqamah bin Wa'il that:
his father told them that a man who had killed another man was brought to the Prophet and he handed him over to their of the victim to kill him. Then the Prophet said to those who were sitting with him: "The killer and the slain will both be in Fire. "A man went after him and told him that, and when he told him that, he left him (let him go). He (the narrator) said: "I saw him dragging his string when he let him go. I mentioned that the Habib and he said: 'Sa'eed bin Ashwa' told me that the Prophet commanded the man to forgive him."'
CHAPTER
باب الْقَوَدِ مِنَ الرَّجُلِ لِلْمَرْأَةِ ‏‏
#4740
Transmeton Enes bin Maliku: Një burrë solli vrasësin e të afërmit të tij te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Falja atij!", por ai refuzoi. Ai tha: "Merre dijen!", por ai sërish refuzoi. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Shko dhe vrite, por (në atë rast) ti do të jesh si ai". Burri u largua, por disa njerëz e arritën dhe i treguan se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kishte thënë: "Vrite, por ti do të jesh si ai". Atëherë ai e liroi atë. Enesi thotë: "E pashë atë burrë duke kaluar pranë meje duke tërhequr litarin e tij."
أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، قَالَ حَدَّثَنَا ضَمْرَةُ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ شَوْذَبٍ، عَنْ ثَابِتٍ الْبُنَانِيِّ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ رَجُلاً، أَتَى بِقَاتِلِ وَلِيِّهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ اعْفُ عَنْهُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى فَقَالَ ‏"‏ خُذِ الدِّيَةَ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبَى قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَذَهَبَ فَلُحِقَ الرَّجُلُ فَقِيلَ لَهُ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ اقْتُلْهُ فَإِنَّكَ مِثْلَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَخَلَّى سَبِيلَهُ فَمَرَّ بِيَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَجُرُّ نِسْعَتَهُ ‏.‏
It was narrated from Ans bin Malik that a man brought the killer of his kinsman to the Messenger of Allah and the Prophet said:
"Forgive him." But he refused. He said: "Take the Diyah," but he refused. He said: "Go and kill him then, for you are just like him." So he went away, but some people caught up with the man and told him that the Messenger of Allah had said: "Messenger of Allah had said: "Kill him for you are just like him." So he let him go, and the man passed by me dragging his string.
#4741
Transmeton Burejda:

Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "Ky njeri ka vrarë vëllain tim." Ai (s.a.v.s.) i tha: "Shko dhe vraje ashtu siç ta ka vrarë vëllain." Atëherë vrasësi i tha: "Frikësoju Allahut dhe më fal, sepse kjo do të të sjellë shpërblim më të madh dhe do të jetë më mirë për ty dhe vëllain tënd në Ditën e Kiametit." Kështu, ai e la të lirë. Pejgamberi (s.a.v.s.) u njoftua për këtë, e pyeti atë dhe ai i tregoi se çfarë i kishte thënë vrasësi. Ai (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, kjo ishte më e mirë sesa ajo që do të bënte ai me ty në Ditën e Kiametit, kur do të thoshte: 'O Zot, pyete këtë se përse më ka vrarë'."
أَخْبَرَنَا الْحَسَنُ بْنُ إِسْحَاقَ الْمَرْوَزِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي خَالِدُ بْنُ خِدَاشٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ الْمُهَاجِرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ بُرَيْدَةَ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، جَاءَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ إِنَّ هَذَا الرَّجُلَ قَتَلَ أَخِي ‏.‏ قَالَ ‏"‏ اذْهَبْ فَاقْتُلْهُ كَمَا قَتَلَ أَخَاكَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ اتَّقِ اللَّهَ وَاعْفُ عَنِّي فَإِنَّهُ أَعْظَمُ لأَجْرِكَ وَخَيْرٌ لَكَ وَلأَخِيكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ‏.‏ قَالَ فَخَلَّى عَنْهُ قَالَ فَأُخْبِرَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَسَأَلَهُ فَأَخْبَرَهُ بِمَا قَالَ لَهُ قَالَ فَأَعْنَفَهُ ‏"‏ أَمَا إِنَّهُ كَانَ خَيْرًا مِمَّا هُوَ صَانِعٌ بِكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَقُولُ يَا رَبِّ سَلْ هَذَا فِيمَ قَتَلَنِي ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Abdullah bin Buraidah, from the father, that a man came to the Prophet and said:
"This man killed my brother." He said: "Go and kill him as he killed your brother." The man said to him: "Fear Allah and let me go, for that will bring you a greater reward and will be better for you and your brother on the Day of Resurrection." So he let him go. The Prophet was told about that, so he asked him about it, and he told him what he had said. He said: "Pardoning him would be better for you than what he would have done for you on the Day of Resurrection when he said: 'O Lord, ask him why he killed me."'
#4742
Transmeton Ibn Abbasi: Ishin dy fise, Benu Kurejdhah dhe Benu Nadir, dhe Benu Nadiri konsiderohej më fisnik se Benu Kurejdhah. Nëse një burrë nga Kurejdhah vriste një burrë nga Nadiri, ai vritej si shpagim, por nëse një burrë nga Nadiri vriste një burrë nga Kurejdhah, ai paguante një dëmshpërblim (dije) prej njëqind uask (masë peshe) me hurma. Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) u dërgua si i dërguar, një burrë nga Nadiri vrau një burrë nga Kurejdhah. Ata thanë: "Na e dorëzoni atë që ta vrasim." Ata u përgjigjën: "Ndërmjet nesh dhe jush qoftë gjykatës Pejgamberi (s.a.v.s.)." Kështu ata erdhën tek ai dhe atëherë u shpall: "E nëse gjykon, gjyko me drejtësi mes tyre." Drejtësia nënkuptonte jetë për jetë. Pastaj u shpall vargu: "A mos po kërkojnë gjykimin e xhahilijetit (kohës së injorancës)?"
أَخْبَرَنَا الْقَاسِمُ بْنُ زَكَرِيَّا بْنِ دِينَارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ مُوسَى، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيٌّ، - وَهُوَ ابْنُ صَالِحٍ - عَنْ سِمَاكٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ قُرَيْظَةُ وَالنَّضِيرُ وَكَانَ النَّضِيرُ أَشْرَفَ مِنْ قُرَيْظَةَ وَكَانَ إِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ قُرَيْظَةَ رَجُلاً مِنَ النَّضِيرِ قُتِلَ بِهِ وَإِذَا قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ أَدَّى مِائَةَ وَسْقٍ مِنْ تَمْرٍ فَلَمَّا بُعِثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم قَتَلَ رَجُلٌ مِنَ النَّضِيرِ رَجُلاً مِنْ قُرَيْظَةَ فَقَالُوا ادْفَعُوهُ إِلَيْنَا نَقْتُلْهُ ‏.‏ فَقَالُوا بَيْنَنَا وَبَيْنَكُمُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏ فَأَتَوْهُ فَنَزَلَتْ ‏{‏ وَإِنْ حَكَمْتَ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِالْقِسْطِ ‏}‏ وَالْقِسْطُ النَّفْسُ بِالنَّفْسِ ثُمَّ نَزَلَتْ ‏{‏ أَفَحُكْمَ الْجَاهِلِيَّةِ يَبْغُونَ ‏}‏ ‏.‏
It was narrated from Simak, from 'Ikrimah, that Ibn 'Abbas said:
"There were (the two tribes of) Quraizah and An-Nadir, and An-Nadir was nobler than Quraiaah. If a man of Quraizah Killed a man of An-Nadir, he would be killed in return, but if a man of An-Nadir killed a man of Quraizah, he would pay a Diyah of one hundred Wasqs of dates. When An-Nadir killed a man of Quraizah, and they said: 'Hand him over to us and we will kill him.' They said: 'Between us and you (as judge) is the Prophet.' So they came to him, then the following was revealed: "And if you judge, judge with justice between them."
CHAPTER
باب سُقُوطِ الْقَوَدِ مِنَ الْمُسْلِمِ لِلْكَافِرِ ‏‏
#4743
Transmeton Ibn Abasi: Ajetet në suren El-Maide, të cilat Allahu i Madhëruar i shpalli: "Gjyko mes tyre ose shmangu prej tyre" e deri te "...ata që veprojnë me drejtësi", zbritën lidhur me çështjen e dëmshpërblimit të gjakut (dijes) mes fiseve En-Nadir dhe Kurejza. Kjo sepse të vrarët e fisit En-Nadir konsideroheshin me pozitë fisnike dhe për ta paguhej dëmshpërblimi i plotë, ndërsa për fisin Beni Kurejza paguhej vetëm gjysma e dëmshpërblimit. Ata kërkuan gjykimin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) për këtë çështje, andaj Allahu i Madhëruar zbriti këto ajete për ta. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i udhëzoi ata në të vërtetën dhe e bëri dëmshpërblimin e gjakut të barabartë për të dy palët.
أَخْبَرَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمِّي، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ، أَخْبَرَنِي دَاوُدُ بْنُ الْحُصَيْنِ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، أَنَّ الآيَاتِ الَّتِي، فِي الْمَائِدَةِ الَّتِي قَالَهَا اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ أَوْ أَعْرِضْ عَنْهُمْ ‏}‏ إِلَى ‏{‏ الْمُقْسِطِينَ ‏}‏ إِنَّمَا نَزَلَتْ فِي الدِّيَةِ بَيْنَ النَّضِيرِ وَبَيْنَ قُرَيْظَةَ وَذَلِكَ أَنَّ قَتْلَى النَّضِيرِ كَانَ لَهُمْ شَرَفٌ يُودَوْنَ الدِّيَةَ كَامِلَةً وَأَنَّ بَنِي قُرَيْظَةَ كَانُوا يُودَوْنَ نِصْفَ الدِّيَةِ فَتَحَاكَمُوا فِي ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَنْزَلَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ ذَلِكَ فِيهِمْ فَحَمَلَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَلَى الْحَقِّ فِي ذَلِكَ فَجَعَلَ الدِّيَةَ سَوَاءً ‏.‏
It was narrated from Dawud hin Al-Husain, from 'Ikrimah, from Ibn 'Abbas, that the Verses in AL-Ma'idah, in which Allah, the Mighty and Sublime, says:
"Either judge between them, or turn away from them. If you turn away from then up to: those who act justly." - were revealed concerning the matter of blood money between An-Nadir and Quraizah. That was because the slain of An-Nadir were of noble status, so the blood money would be paid in full for them, but for Banu Quraizah only half of the blood money would be paid. They referred the matter to the Messenger of Allah for judgment, then Allah, the Mighty and Sublime, revealed that concerning them, so the Messenger of Allah told them to do the right thing and he made the blood money equal.
#4744
Transmeton Kajs bin Ubadi:

Unë dhe El-Eshtari shkuam te Aliu (r.a.) dhe i thamë: "A të ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) diçka që nuk ua ka thënë njerëzve në përgjithësi?" Ai tha: "Jo, përveç asaj që gjendet në këtë shkresë timen." Pastaj nxori një shkresë nga këllëfi i shpatës së tij, ku shkruhej: "Gjaku i besimtarëve është i barabartë dhe ata janë një dorë e vetme kundër të tjerëve. Edhe ai që është më i thjeshti ndër ta mund të japë mbrojtje në emër të tyre. Nuk vritet besimtari për një jobesimtar, e as ai që është nën marrëveshje (dhimi) përderisa marrëveshja e tij është në fuqi. Kushdo që kryen një krim, këtë e ka kundër vetes së tij, dhe kushdo që strehon një kriminel, mbi të qoftë mallkimi i Allahut, i engjëjve dhe i të gjithë njerëzve."
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ قَيْسِ بْنِ عُبَادٍ، قَالَ انْطَلَقْتُ أَنَا وَالأَشْتَرُ، إِلَى عَلِيٍّ رضى الله عنه فَقُلْنَا هَلْ عَهِدَ إِلَيْكَ نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ عَامَّةً قَالَ لاَ إِلاَّ مَا كَانَ فِي كِتَابِي هَذَا ‏.‏ فَأَخْرَجَ كِتَابًا مِنْ قِرَابِ سَيْفِهِ فَإِذَا فِيهِ ‏ "‏ الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ أَلاَ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ بِعَهْدِهِ مَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا فَعَلَى نَفْسِهِ أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلاَئِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Qais bin 'Ubad said:
"Al-Ashtar and I went to 'Ali, may Allah be pleased with him, and said: Did the Prophet of Allah tell you anything that he did not tell to all the people?' He said: 'No, except what is in this letter of mine.' He brought out a letter from the sheath of his sword and it said therein: "The lives of the believers are equal in value, and they are one against others, and they hasten to support the asylum granted by the least of them. But no believer may be killed in return for a disbeliever, nor one with a covenant while his convenant is in effect. Whoever commits an offense then the blame is on himself, and whoever gives sanctuary to an offender, then upon him will be the curse of Allah, the angels and all the people."
#4745
Transmeton Aliu se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Gjaku i besimtarëve është i barabartë, ata janë një dorë e vetme kundër të tjerëve dhe mbrojtja e dhënë nga më i thjeshti prej tyre është e vlefshme për të gjithë. Besimtari nuk vritet për një jobesimtar, e as ai që është nën marrëveshje gjatë kohës që marrëveshja e tij është në fuqi."
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْقَوَارِيرِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الْوَاحِدِ، قَالَ حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ عَامِرٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، عَنْ عَلِيٍّ، رضى الله عنه أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Ali, may Allah be please with him that the Prophet said:
"The lives of the believers are equal in value, and they are one against others, and they hasten to support the asylum granted by the least of them. But no believer may be killed in return for a disbeliever, nor one with a covenant while his covenant is in effect."
#4746
Transmeton Semurete: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që e vret skllavin e tij, ne do ta vrasim atë; kushdo që e gjymton atë, ne do ta gjymtojmë atë dhe kushdo që e tredh atë, ne do ta tredhim atë."
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، - هُوَ الْمَرْوَزِيُّ - قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو دَاوُدَ الطَّيَالِسِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا هِشَامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَهُ جَدَعْنَاهُ وَمَنْ أَخْصَاهُ أَخْصَيْنَاهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Samurah that the Messenger of Allah said:
"Whoever kills his slave, we will kill him: whoever mutilates (his slave). We will mutilate him, and whoever castrates (his slave), we will castrate him."
CHAPTER
باب تَعْظِيمِ قَتْلِ الْمُعَاهِدِ ‏‏
#4747
Transmeton Semure se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush e vret skllavin e tij, ne do ta vrasim atë, dhe kush e gjymton skllavin e tij, ne do ta gjymtojmë atë."
أَخْبَرَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Samurah that the Prophet said:
"Whoever kills his slave, we will kill him, and whoever mutilates his slave, we will mutilate him."
#4748
Transmeton Semure se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush e vret skllavin e tij, ne do ta vrasim atë, dhe kush e gjymton skllavin e tij, ne do ta gjymtojmë atë."
أَخْبَرَنَا قُتَيْبَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Samurah said:
"The Prophet said: 'Whoever kills his slave, we will kill him, and whoever mutilates his slave, we will mutilate him."'
#4749
Transmeton Ibn Abbasi nga Omeri (r.a.) se ai kërkoi gjykimin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) lidhur me këtë çështje. Hamel bin Maliku u ngrit dhe tha: "Isha mes dy grave të mia, kur njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë çadre dhe e vrau atë bashkë me fetusin e saj. Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi që për fetusin e saj të jepet një rob (si dëmshpërblim), dhe që ajo të vritet për të."
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا حَجَّاجُ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ دِينَارٍ، أَنَّهُ سَمِعَ طَاوُسًا، يُحَدِّثُ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ عُمَرَ، رضى الله عنه أَنَّهُ نَشَدَ قَضَاءَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ فَقَامَ حَمَلُ بْنُ مَالِكٍ فَقَالَ كُنْتُ بَيْنَ حُجْرَتَىِ امْرَأَتَيْنِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الأُخْرَى بِمِسْطَحٍ فَقَتَلَتْهَا وَجَنِينَهَا فَقَضَى النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فِي جَنِينِهَا بِغُرَّةٍ وَأَنْ تُقْتَلَ بِهَا ‏.‏
'Amr bin Dinar narrated that:
he heard Tawus narrate from Ibn 'Abbas, from 'Umar, may Allah be pleased with him, that he asked about the ruling of the Messenger of Allah concerning that. Hamal bin Malik stood up and said: "I was married to two women, and one of them struck the other with a tent pole and killed her and her fetus. The Prophet ruled that a slave be given (as Diyah) for her fetus and that she be killed (for killing the other woman)."
#4750
Transmeton Enesi: Një jehudi vrau një vajzë të re për stolitë e saj, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ekzekutoi atë si shpagim për të.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدَةُ، عَنْ سَعِيدٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسٍ، رضى الله عنه أَنَّ يَهُودِيًّا، قَتَلَ جَارِيَةً عَلَى أَوْضَاحٍ لَهَا فَأَقَادَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِهَا ‏.‏
It was narrated from Anas that:
a Jew killed a young girl for her jewelry, so the Messenger of Allah killed him in retaliation for her.
CHAPTER
باب سُقُوطِ الْقَوَدِ بَيْنَ الْمَمَالِيكِ فِيمَا دُونَ النَّفْسِ ‏‏
#4751
Transmeton Enes ibn Maliku: Një jahudi i mori disa stoli një vajze dhe pastaj ia shtypi kokën mes dy gurëve. Atë e gjetën tek po jepte shpirt dhe filluan t'i tregonin njerëzit duke e pyetur: "A ishte ky? A ishte ky?" Kur ajo pohoi, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që edhe atij t'ia shtypnin kokën mes dy gurëve.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ بْنُ يَزِيدَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، أَخَذَ أَوْضَاحًا مِنْ جَارِيَةٍ ثُمَّ رَضَخَ رَأْسَهَا بَيْنَ حَجَرَيْنِ فَأَدْرَكُوهَا وَبِهَا رَمَقٌ فَجَعَلُوا يَتَّبِعُونَ بِهَا النَّاسَ هُوَ هَذَا هُوَ هَذَا قَالَتْ نَعَمْ ‏.‏ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ ‏.‏
It was narrated from Anas bin Malik that:
a Jew took some jewelry from a girl, then he crushed her head between two rocks. They found her as she was breathing her last, and they took her around among the people (saying); "Was it this one? Was it this one?" (When) she said yes, the Messenger of Allah ordered that his head be crushed between two rocks.
CHAPTER
باب الْقِصَاصِ فِي السِّنِّ ‏‏
#4752
Transmeton Enes b. Maliku: Një vajzë doli me disa stoli dhe një jude e kapi atë, ia shtypi kokën mes dy gurëve dhe ia mori stolitë që mbante. Ajo u gjet në grahmat e fundit të jetës dhe e sollën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili e pyeti: "Kush të vrau? A ishte filani?" Ajo bëri me shenjë me kokë "jo". Ai vazhdoi ta pyeste derisa përmendi judenë, dhe ajo pohoi me kokë. Ai u kap dhe e pranoi krimin, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që edhe atij t'i shtypej koka mes dy gurëve.
أَخْبَرَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ، عَنْ هَمَّامٍ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، قَالَ خَرَجَتْ جَارِيَةٌ عَلَيْهَا أَوْضَاحٌ فَأَخَذَهَا يَهُودِيٌّ فَرَضَخَ رَأْسَهَا وَأَخَذَ مَا عَلَيْهَا مِنَ الْحُلِيِّ فَأُدْرِكَتْ وَبِهَا رَمَقٌ فَأُتِيَ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ مَنْ قَتَلَكِ فُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ بِرَأْسِهَا لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ حَتَّى سَمَّى الْيَهُودِيَّ قَالَتْ بِرَأْسِهَا نَعَمْ فَأُخِذَ فَاعْتَرَفَ فَأَمَرَ بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَرُضِخَ رَأْسُهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ ‏.‏
It was narrated that Anas bin Malik said:
"A girl went out wearing some jewelry and a Jew caught her, crushed her head between two rocks and took the jewelry that she was wearing. She was found as she was breathing her last, and she was brought to the Messenger of Allah who said: 'Who killed you? Was it so and so?' She gestured no with her head, and he continued asking until he named the Jew, and she gestured yes with her head. He was caught and he confessed (to his crime), then the Messenger of Allah ordered that his head be crushed between two rocks."
#4753
Transmeton Ajsheja se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk është e lejuar vrasja e një muslimani, përveçse në njërën nga tri raste: një person i martuar që bën zina, i cili duhet të gurëzohet; një njeri që vret një musliman me qëllim; dhe një njeri që largohet nga Islami dhe lufton Allahun e Madhëruar e të Lartësuar dhe të Dërguarin e Tij, i cili duhet të vritet, të kryqëzohet ose të dëbohet nga vendi."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ، عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ، عَنْ عُبَيْدِ بْنِ عُمَيْرٍ، عَنْ عَائِشَةَ أُمِّ الْمُؤْمِنِينَ، عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُ قَالَ ‏ "‏ لاَ يَحِلُّ قَتْلُ مُسْلِمٍ إِلاَّ فِي إِحْدَى ثَلاَثِ خِصَالٍ زَانٍ مُحْصَنٍ فَيُرْجَمُ وَرَجُلٌ يَقْتُلُ مُسْلِمًا مُتَعَمِّدًا وَرَجُلٌ يَخْرُجُ مِنَ الإِسْلاَمِ فَيُحَارِبُ اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ وَرَسُولَهُ فَيُقْتَلُ أَوْ يُصَلَّبُ أَوْ يُنْفَى مِنَ الأَرْضِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Aishah, the Mother of the Believers, that the Messenger of Allah said:
"It is not permissible to kill a Muslim except in one of three cases: A adulterer who has been married, who is to be stoned; a man who kills a Muslim deliberately; and a man who leaves Islam and wages war against Allah, the Mighty and Sublime, and His Messenger, who is to be killed, crucified or banished from the land."
#4754
Transmeton Ebu Xhuhejfe: E pyetëm Aliun: "A keni diçka nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) përveç Kuranit?" Ai tha: "Jo, për Atë që e çan farën dhe e krijon shpirtin, përveç nëse Allahu i jep një robi kuptim në Librin e Tij, ose atë që gjendet në këtë fletë." Unë i thashë: "Çfarë ka në këtë fletë?" Ai u përgjigj: "Në të janë rregullat rreth dëmshpërblimit të gjakut (dijetit), lirimi i të burgosurve dhe rregulli që asnjë musliman të mos vritet për një jobesimtar."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ مُطَرِّفِ بْنِ طَرِيفٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جُحَيْفَةَ، يَقُولُ سَأَلْنَا عَلِيًّا فَقُلْنَا هَلْ عِنْدَكُمْ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَىْءٌ سِوَى الْقُرْآنِ فَقَالَ لاَ وَالَّذِي فَلَقَ الْحَبَّةَ وَبَرَأَ النَّسَمَةَ إِلاَّ أَنْ يُعْطِيَ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَبْدًا فَهْمًا فِي كِتَابِهِ أَوْ مَا فِي هَذِهِ الصَّحِيفَةِ ‏.‏ قُلْتُ وَمَا فِي الصَّحِيفَةِ قَالَ فِيهَا ‏ "‏ الْعَقْلُ وَفِكَاكُ الأَسِيرِ وَأَنْ لاَ يُقْتَلَ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ash-Sha'bi said:
"I heard Abu Juhaifah say: 'We asked 'Ali: "Do you have anything from the Messenger of Allah apart from the Qur'an?" He said: "No, by the One who splits the seeds and creates the soul, unless Allah gives a slave understanding of His Book, or except this sheet." I said: "What is in the sheet?" He said: "In it are (the regulations concerning) blood money and the freeing of captives and (the rule) that no Muslim should be killed for killing a disbeliever."
#4755
Transmeton Aliu: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk më ka thënë asgjë që nuk ua ka thënë njerëzve të tjerë, përveç asaj që gjendet në një fletë në këllëfin e shpatës sime. Ata nuk e lanë rehat derisa ai e nxori fletën, ku shkruhej: "Gjaku i besimtarëve është i barabartë; ata e respektojnë mbrojtjen e dhënë edhe nga më i thjeshti prej tyre dhe janë një dorë e vetme kundër të tjerëve. Nuk vritet besimtari për një jobesimtar, e as ai që është nën marrëveshje derisa marrëveshja e tij është në fuqi."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَجَّاجُ بْنُ مِنْهَالٍ، قَالَ حَدَّثَنَا هَمَّامٌ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ، قَالَ قَالَ عَلِيٌّ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِشَىْءٍ دُونَ النَّاسِ إِلاَّ فِي صَحِيفَةٍ فِي قِرَابِ سَيْفِي ‏.‏ فَلَمْ يَزَالُوا بِهِ حَتَّى أَخْرَجَ الصَّحِيفَةَ فَإِذَا فِيهَا ‏ "‏ الْمُؤْمِنُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ وَهُمْ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Abi Hassan said:
"Ali said: 'The Messenger of Allah did not tell me anything that he did not tell the people, except what is in a sheet in the sheath of my word.' They did not leave him alone until he brought out the sheet, and in it (were the words): 'The lives of the believers are equal in value, and they hasten to support the asylum granted by the least of them, and they are one against others. But no believer may be killed in return for a disbeliever, nor one with a covenant while his covenant is in effect."
CHAPTER
باب الْقِصَاصِ مِنَ الثَّنِيَّةِ ‏‏
#4756
Transmeton El-Eshteri se i tha Aliut: "Ajo që njerëzit po dëgjojnë prej teje është përhapur gjerësisht. Nëse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) të ka lënë ndonjë porosi të veçantë, na e trego atë." Ai tha: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk më ka lënë asnjë porosi që nuk ua ka lënë njerëzve të tjerë, përveç faktit se në këllëfin e shpatës sime ndodhet një fletë, në të cilën shkruhet: 'Gjaku i besimtarëve është i barabartë, mbrojtja e dhënë nga më i thjeshti i tyre është e vlefshme për të gjithë; nuk vritet besimtari për një jobesimtar dhe as ai që ka marrëveshje për sa kohë që marrëveshja e tij është në fuqi.'" (Version i shkurtuar).
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ حَفْصٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ، حَدَّثَنِي إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَهْمَانَ، عَنِ الْحَجَّاجِ بْنِ الْحَجَّاجِ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي حَسَّانَ الأَعْرَجِ، عَنِ الأَشْتَرِ، أَنَّهُ قَالَ لِعَلِيٍّ إِنَّ النَّاسَ قَدْ تَفَشَّغَ بِهِمْ مَا يَسْمَعُونَ فَإِنْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهِدَ إِلَيْكَ عَهْدًا فَحَدِّثْنَا بِهِ ‏.‏ قَالَ مَا عَهِدَ إِلَىَّ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَهْدًا لَمْ يَعْهَدْهُ إِلَى النَّاسِ غَيْرَ أَنَّ فِي قِرَابِ سَيْفِي صَحِيفَةً فَإِذَا فِيهَا ‏ "‏ الْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ يَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ لاَ يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ وَلاَ ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ ‏"‏ ‏.‏ مُخْتَصَرٌ ‏.‏
It was narrataed from Al-Ashtar that he said to 'Ali:
"What the people have been hearing from you has become widespread. If the Messenger of Allah told you anything, then tell us," He said: "The Messenger of Allah did not tell me anything that he did not tell the people, except that in the sheath of my sword there is a sheet, in which it says: 'The lives of the believers are equal in value, and they hasten to support the asylum granted by the least of them. But no believer may be killed in return for a disbeliever, nor one with a covenant while his covenant is in effect."' It is an abridgement of it.
#4757
Transmeton Ebu Bekrete se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush vret një muahid (person me besëlidhje) pa pasur të drejtë, Allahu do t'ia ndalojë atij Xhenetin."
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ عُيَيْنَةَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي قَالَ، قَالَ أَبُو بَكْرَةَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ مُعَاهِدًا فِي غَيْرِ كُنْهِهِ حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ ‏"‏ ‏.‏
Abu Bakrah said:
"The Messenger of Allah said: 'Whoever kills a Mu'ahad with no justification, Allah will forbid Paradise to him."
CHAPTER
باب الْقَوَدِ مِنَ الْعَضَّةِ وَذِكْرِ اخْتِلاَفِ أَلْفَاظِ النَّاقِلِينَ لِخَبَرِ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ ‏.‏
#4758
Transmeton Ebu Bekrete: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush vret një muahid (person nën besëlidhje) pa asnjë të drejtë, Allahu do t'ia ndalojë atij Xhenetin dhe ai nuk do t'ia ndiejë as aromën e tij."
أَخْبَرَنَا الْحُسَيْنُ بْنُ حُرَيْثٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ، عَنْ يُونُسَ، عَنِ الْحَكَمِ بْنِ الأَعْرَجِ، عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ ثُرْمُلَةَ، عَنْ أَبِي بَكْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ نَفْسًا مُعَاهِدَةً بِغَيْرِ حِلِّهَا حَرَّمَ اللَّهُ عَلَيْهِ الْجَنَّةَ أَنْ يَشُمَّ رِيحَهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Abu Bakrah said:
The Messenger of Allah said: "Whoever kills a Mu'ahad with no justification, Allah will forbid Paradise to him and he will not even smell its fragrance."
#4759
Transmetohet nga një sahabi i Pejgamberit (s.a.v.s.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që vret një njeri nga Ehli Dhimeti (popullata e mbrojtur), nuk do ta nuhatë aromën e Xhenetit, ndonëse aroma e tij mund të ndihet nga një distancë prej shtatëdhjetë vitesh."
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا النَّضْرُ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ هِلاَلِ بْنِ يِسَافٍ، عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ مُخَيْمِرَةَ، عَنْ رَجُلٍ، مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ رَجُلاً مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ عَامًا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Al-Qasim bin Al-Mukhaimirah, from a man among the Companions of the Prophet, that the Prophet said:
"Whoever kills a man from among Ahl Adh-Dhimmah. he will not smell the fragrance of Paradise, and its fragrance may be detected from a distance of seventy years."
#4760
Transmeton Abdullah b. Amri se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që vret një person nga pjestarët e dhimmitëve (pakicave jomuslimane nën mbrojtjen e shtetit islam), nuk do ta ndiejë aromën e Xhenetit, ndonëse aroma e tij mund të ndihet nga një largësi prej dyzet vitesh."
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، دُحَيْمٌ قَالَ حَدَّثَنَا مَرْوَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا الْحَسَنُ، - وَهُوَ ابْنُ عَمْرٍو - عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ جُنَادَةَ بْنِ أَبِي أُمَيَّةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ قَتِيلاً مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ لَمْ يَجِدْ رِيحَ الْجَنَّةِ وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ أَرْبَعِينَ عَامًا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that 'Abdullah bin 'Amr said:
"The Messenger of Allah said: 'Whoever kills a person from among Ahl Adh-Dhimmah, he will not smell the fragrance of Paradise, and its fragrance may be detected from a distance of forty years."
#4761
Transmeton Imran bin Husajni: Një rob i disa njerëzve të varfër ia preu veshin një robi të disa njerëzve të pasur. Ata erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.), por ai nuk u dha asgjë.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ غُلاَمًا، لأُنَاسٍ فُقَرَاءَ قَطَعَ أُذُنَ غُلاَمٍ لأُنَاسٍ أَغْنِيَاءَ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَلَمْ يَجْعَلْ لَهُمْ شَيْئًا ‏.‏
It was narrated from 'Imran bin Hussain that:
a slave belonging to some poor people cut off the ear of a slave belonging to some rich people. They came to the Prophet but he did not give them anything.
#4762
Transmeton Enesi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi me kisas për dhëmbin dhe tha: "Libri i Allahut urdhëron kisasin."
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَبُو خَالِدٍ، سُلَيْمَانُ بْنُ حَيَّانَ قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى بِالْقِصَاصِ فِي السِّنِّ وَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Anas that:
the Messenger of Allah ruled that Qisas should be given for a tooth. The Messenger of Allah said: "The Messenger of Allah said: "What Allah has decreed is retaliation."
CHAPTER
باب الرَّجُلِ يَدْفَعُ عَنْ نَفْسِهِ، ‏‏
#4763
Transmeton Semure se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që vret skllavin e tij, ne do ta vrasim atë, dhe kushdo që gjymton skllavin e tij, ne do ta gjymtojmë atë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ قَتَلَ عَبْدَهُ قَتَلْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Samurah that the Messenger of Allah said:
"Whoever kills his slave, we will kill him, and whoever mutilates his slave, we will mutilate him."
#4764
Transmeton Semure se Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kushdo që e tredh skllavin e tij, edhe Ne do ta tredhim atë; dhe kushdo që e gjymton skllavin e tij, edhe Ne do ta gjymtojmë atë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، وَمُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، أَنَّ نَبِيَّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ مَنْ خَصَى عَبْدَهُ خَصَيْنَاهُ وَمَنْ جَدَعَ عَبْدَهُ جَدَعْنَاهُ ‏"‏ ‏.‏ وَاللَّفْظُ لاِبْنِ بَشَّارٍ ‏.‏
It was narrated from Samurah that the Prophet of Allah said:
"Whoever castrates his slave, we will castrate him, and whoever mutilates his slave, we will mutilate him." This is the wording of Ibn Bashshar (one of the narrators).
CHAPTER
باب ذِكْرِ الاِخْتِلاَفِ عَلَى عَطَاءٍ فِي هَذَا الْحَدِيثِ
#4765
Transmeton Enesi: Motra e Rubejiut, Umm Harithe, e lëndoi një person dhe ata e dërguan mosmarrëveshjen te Pejgamberi (s.a.v.s.). I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kisasi (shpagimi), kisasi!" Umm Rubejiu tha: "O i Dërguari i Allahut, a do të zbatohet kisasi ndaj filanes? Jo, pasha Allahun, nuk do të zbatohet kurrë ndaj saj!" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Subhanallah, o Umm Rubejiu, kisasi është caktim në Librin e Allahut." Ajo tha: "Jo, pasha Allahun, nuk do të zbatohet kurrë ndaj saj!" Dhe ajo vazhdoi kështu derisa ata pranuan dijetin (dëmshpërblimin). Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, në mesin e robërve të Allahut ka prej atyre që, po t'i betoheshin Allahut, Ai do t'ua plotësonte betimin."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا عَفَّانُ، قَالَ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا ثَابِتٌ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ أُخْتَ الرُّبَيِّعِ أُمَّ حَارِثَةَ، جَرَحَتْ إِنْسَانًا فَاخْتَصَمُوا إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ الْقِصَاصَ الْقِصَاصَ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَتْ أُمُّ الرُّبَيِّعِ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَيُقْتَصُّ مِنْ فُلاَنَةَ لاَ وَاللَّهِ لاَ يُقْتَصُّ مِنْهَا أَبَدًا ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ سُبْحَانَ اللَّهِ يَا أُمَّ الرُّبَيِّعِ الْقِصَاصُ كِتَابُ اللَّهِ ‏"‏ ‏.‏ قَالَتْ لاَ وَاللَّهِ لاَ يُقْتَصُّ مِنْهَا أَبَدًا ‏.‏ فَمَا زَالَتْ حَتَّى قَبِلُوا الدِّيَةَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Anas that:
the sister of Ar-Rubai' Umm Harithah injured a person and they referred the dispute to the Messenger of Allah. The Messenger of Allah said: "Retaliation, retaliation (Qisas)." Umm Ar-Rabi said: 'O Messenger of Allah, how could retaliation be carried out against so and so? No, by Allah, retaliation willnever be carried out against her!' The Messenger of Allah said: "Subhan Allah, O Umm Ar-Rabi'! decreed by Allah." She said: "No, by Allah, retaliation will never be carried out against her!" And she carried on until they accepted Diyah (blood money). He (the prophet) said: "There are among the slaves of Allah who, if they swear by Allah, Allah fulfills their oath.
#4766
Transmeton Enesi: Halla e tij i theu dhëmbin e parë një vajze dhe Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) dha gjykimin për kisas (shpagim). Vëllai i saj, Enes bin en-Nedri, tha: "A do t'i thyhet dhëmbi i parë filanes? Jo, pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, dhëmbi i parë i saj nuk do të thyhet!" Para kësaj, ata kishin kërkuar nga familja e vajzës falje dhe dëmshpërblim, por kur u betua vëllai i saj – i cili ishte xhaxhai i Enesit dhe dëshmori i Uhudit – ata pranuan faljen. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, ndër robërit e Allahut ka prej atyre që, po të betoheshin në Allahun, Ai do t'ua plotësonte betimin e tyre."
أَخْبَرَنَا حُمَيْدُ بْنُ مَسْعَدَةَ، وَإِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا بِشْرٌ، عَنْ حُمَيْدٍ، قَالَ ذَكَرَ أَنَسٌ أَنَّ عَمَّتَهُ، كَسَرَتْ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ فَقَضَى نَبِيُّ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِالْقِصَاصِ فَقَالَ أَخُوهَا أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ أَتُكْسَرُ ثَنِيَّةُ فُلاَنَةَ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ثَنِيَّةُ فُلاَنَةَ ‏.‏ قَالَ وَكَانُوا قَبْلَ ذَلِكَ سَأَلُوا أَهْلَهَا الْعَفْوَ وَالأَرْشَ فَلَمَّا حَلَفَ أَخُوهَا - وَهُوَ عَمُّ أَنَسٍ وَهُوَ الشَّهِيدُ يَوْمَ أُحُدٍ - رَضِيَ الْقَوْمُ بِالْعَفْوِ ‏.‏ فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ‏"‏ ‏.‏
Anas narrated that:
his paternal aunt broke the front tooth of a girl and the Prophet of Allah decreed retaliation. Her brother, Anas bin An-Nadr, said: "Will you break the front tooth of so and so? No, by the One Who sent you with the truth, the front tooth of so and so will not be broken!" Before that, they had asked her family for forgiveness and blood money. When her brother - who was the paternal uncle of Anas and was martyred at Uhud - swore that oath, the people agreed to forgive. The Prophet said: "There are among the slaves of Allah who, if they swear by Allah, Allah fulfills their oath."
#4767
Transmeton Enesi:

Er-Rubeja ia theu dhëmbin e parë një vajze, kështu që ata kërkuan prej tyre falje, por ata refuzuan. Ata u ofruan dëmshpërblim, por ata sërish refuzuan. Pastaj shkuan te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai urdhëroi kisasin. Enes bin en-Nedri tha: "O i Dërguari i Allahut, a do t'i thyhet dhëmbi i parë Er-Rubejës? Jo, pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, ai nuk do të thyhet!" Ai (s.a.v.s.) tha: "O Enes, Libri i Allahut kërkon kisasin." Mirëpo, njerëzit ranë dakord dhe e falën. Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, në mesin e robërve të Allahut ka prej atyre që, nëse betohen në Allahun, Ai ua plotëson betimin e tyre."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا حُمَيْدٌ، عَنْ أَنَسٍ، قَالَ كَسَرَتِ الرُّبَيِّعُ ثَنِيَّةَ جَارِيَةٍ فَطَلَبُوا إِلَيْهِمُ الْعَفْوَ فَأَبَوْا فَعُرِضَ عَلَيْهِمُ الأَرْشُ فَأَبَوْا فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَمَرَ بِالْقِصَاصِ ‏.‏ قَالَ أَنَسُ بْنُ النَّضْرِ يَا رَسُولَ اللَّهِ تُكْسَرُ ثَنِيَّةُ الرُّبَيِّعِ لاَ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لاَ تُكْسَرُ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ يَا أَنَسُ كِتَابُ اللَّهِ الْقِصَاصُ ‏"‏ ‏.‏ فَرَضِيَ الْقَوْمُ وَعَفَوْا فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ مِنْ عِبَادِ اللَّهِ مَنْ لَوْ أَقْسَمَ عَلَى اللَّهِ لأَبَرَّهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Anas said:
"Ar-Rubai broke the front tooth of a girls, and they asked them (her people) to forgive her, but they refused. They offered them blood money, but they refused. Then they went to the Prophet and he decreed relation. Anas Bin An-Nadr said: "O Messenger of Allah, will you break the front tooth of Ar-Rubai'? No, by the One Who sent you with the truth, it will not be broken!" He said: "O Anas, what Allah has decreed is retaliation." But the people agreed to forgive her. He (the Prophet) said: "There are among the slaves of Allah who, if they swear by Allah, Allah fulfills their oath."
#4768
Transmeton Imran bin Husajni: Një burrë kafshoi dorën e një burri tjetër, i cili e tërhoqi dorën e tij, me ç'rast kafshuesit i ra dhembi (ose dhëmbët) i përparmë. Ai u ankua për këtë te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Çfarë kërkon prej meje? A kërkon që ta urdhëroj atë ta lërë dorën e tij në gojën tënde, që ti ta kafshosh ashtu siç kafshon hamshori? Nëse dëshiron, jepi dorën tënde që ai ta kafshojë, pastaj tërhiqe atë nëse dëshiron."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ عُثْمَانَ أَبُو الْجَوْزَاءِ، قَالَ أَنْبَأَنَا قُرَيْشُ بْنُ أَنَسٍ، عَنِ ابْنِ عَوْنٍ، عَنِ ابْنِ سِيرِينَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ يَدَهُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ أَوْ قَالَ ثَنَايَاهُ فَاسْتَعْدَى عَلَيْهِ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ مَا تَأْمُرُنِي تَأْمُرُنِي أَنْ آمُرَهُ أَنْ يَدَعَ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ إِنْ شِئْتَ فَادْفَعْ إِلَيْهِ يَدَكَ حَتَّى يَقْضَمَهَا ثُمَّ انْتَزِعْهَا إِنْ شِئْتَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Imran bin Hussain that:
a man bit the hand of another man, who pulled his hand away, and the man's front tooth (or from teeth) fell out. He complained about that to the Messenger of Allah, and the Messenger of Allah said: "What do you want? Do you want me to tell him to put his hand in your mouth, so that you can bite it like a stallion bites? Or, do you want to give him your hand so that he may bite it, then you can pull it away if you want?"
#4769
Transmeton Imran bin Husajni: Një burrë e kafshoi një tjetër në parakrah, kështu që ai e tërhoqi krahun e tij dhe (kafshuesit) i ra dhembi i përparmë. Rasti iu referua të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), i cili e hodhi poshtë kërkesën për dëmshpërblim dhe tha: "A dëshirove ta kafshoje mishin e vëllait tënd ashtu siç kafshon hamshori?"
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ عَلِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ، قَالَ حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ أَبِي عَرُوبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ بْنِ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ آخَرَ عَلَى ذِرَاعِهِ فَاجْتَذَبَهَا فَانْتَزَعَتْ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَبْطَلَهَا وَقَالَ ‏ "‏ أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ لَحْمَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Imran bin Husain that a man bit another man on the forearm:
he pulled it away and a front tooth fell out. The matter was referred to the Messenger of Allah and he canceled (the Diyah) and said: "Did you want to bite your brother's flesh as a stallion bites?"
#4770
Transmeton Imran bin Husajni: Jala u përlesh me një burrë dhe njëri prej tyre e kafshoi tjetrin. Ky i fundit e tërhoqi dorën nga goja e tij, me ç'rast i ra një dhëmb i parë. Ata e paraqitën mosmarrëveshjen te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili tha: "A e kafshon ndonjëri prej jush vëllanë e tij ashtu siç kafshon deveja mashkull? Nuk ka shpagim (dije) për këtë."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْمُثَنَّى، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، قَالَ قَاتَلَ يَعْلَى رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ لاَ دِيَةَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that 'Imran bin Husain said:
"Ya'la fought with a man, and one of them bit the other, who pulled his hand away from his mouth, and a front tooth fell out. They referred their dispute to the Messenger of Allah and he said: 'Would one of you bite his brother as a stallion bites? There is no Diyah for that."
#4771
Transmeton Jala: Lidhur me atë që kishte kafshuar dikë dhe i kishte rënë dhembi i përparmë, Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka dija për ty."
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ زُرَارَةَ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ يَعْلَى، قَالَ فِي الَّذِي عَضَّ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ دِيَةَ لَكَ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from 'Imran bin Husain that:
Ya'la said, concerning the one who bit (another), and his front tooth fell out, that the Prophet said: "There is no Diyah for you." (Sahih )
#4772
Transmeton Imran bin Husajni: Një burrë e kafshoi një burrë tjetër në parakrah dhe atij i ra dhembi i parmë, kështu që ai shkoi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftoi për këtë. Ai (s.a.v.s.) tha: "A dëshirove ta kafshosh parakrahun e vëllait tënd ashtu siç kafshon hamshori?" Dhe ai e shpalli atë (kërkesën për dëmshpërblim) të pavlefshme.
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبَانُ، قَالَ حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، قَالَ حَدَّثَنَا زُرَارَةُ بْنُ أَوْفَى، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ ذِرَاعَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَ ثَنِيَّتَهُ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ ذَلِكَ لَهُ فَقَالَ ‏ "‏ أَرَدْتَ أَنْ تَقْضَمَ ذِرَاعَ أَخِيكَ كَمَا يَقْضَمُ الْفَحْلُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبْطَلَهَا ‏.‏
It was narrated from 'Imran bin Husain that:
a man bit another man in the forearm, and his front tooth fell out, so he went to the Prophet and told him about that. He said: "Do you want to bite your brother's forearm as a stallion bites?" And he judged it to be invalid.
CHAPTER
باب الْقَوَدِ فِي الطَّعْنَةِ ‏‏
#4773
Transmeton Jala bin Munje: Ai u rrah me një burrë dhe njëri prej tyre e kafshoi tjetrin. Ky i fundit e tërhoqi krahun nga goja e tij dhe ia nxori dhëmbin e parë. Çështja iu referua Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili tha: "A e kafshon ndonjëri prej jush vëllanë e tij ashtu siç kafshon deveja e re?" Dhe ai e shpalli atë të pavlefshme.
أَخْبَرَنَا مَالِكُ بْنُ الْخَلِيلِ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عَدِيٍّ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّهُ قَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ أَحَدُهُمَا صَاحِبَهُ فَانْتَزَعَ يَدَهُ مِنْ فِيهِ فَقَلَعَ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْبَكْرُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبْطَلَهَا ‏.‏
It was narrated from Ya'la bin Munyah that:
he fought a man and one of them bit the other, who pulled his forearm away from his mouth, and a front tooth fell out. The matter was referred to the Prophet and he said: "Would one of you bite his brother as a young camel bites?" And judged it to be invalid.
#4774
Transmeton Je'la bin Munje: Një burrë nga fisi Benu Temim u përlesh me një burrë tjetër, i cili ia kafshoi dorën. Ai e tërhoqi dorën e tij me forcë dhe i ra një dhëmb i parë. Ata e dërguan mosmarrëveshjen te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili tha: "A e kafshon ndonjëri prej jush vëllanë e tij ashtu siç kafshon deveja e re?" Dhe ai (s.a.v.s.) e shpalli atë të pavlefshme (pa të drejtë dëmshpërblimi).
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُبَيْدِ بْنِ عَقِيلٍ، قَالَ حَدَّثَنَا جَدِّي، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنْ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّ رَجُلاً، مِنْ بَنِي تَمِيمٍ قَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتَزَعَهَا فَأَلْقَى ثَنِيَّتَهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ يَعَضُّ أَحَدُكُمْ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْبَكْرُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَطَلَّهَا أَىْ أَبْطَلَهَا ‏.‏
It was narrated from Ya'la bin Munyah that:
a man from Banu Tamim fought with another man, and he bit his hand, so he pulled it away and a front tooth fell out. They referred the dispute to the Messenger of Allah, who said: "Would one of you bite his brother as a young camel bites?" and he thwarted it, meaning he judged it to be invalid.
CHAPTER
باب الْقَوَدِ مِنَ اللَّطْمَةِ ‏‏
#4775
Transmetojnë Seleme dhe Ja’la ibn Umeje:

Dolëm së bashku me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në fushatën e Tebukut. Me ne ishte një shoku ynë, i cili u pëlesh me një burrë nga muslimanët. Burri e kafshoi atë në parakrah, ndërsa ai e tërhoqi dorën me forcë nga goja e tij, me ç'rast burrit i ra dhëmbi. Ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) për të kërkuar dëmshpërblim, e ai (s.a.v.s.) tha: "A shkon dikush prej jush te vëllai i tij dhe e kafshon ashtu siç kafshon deveja mashkull, e pastaj vjen e kërkon dëmshpërblim? Nuk ka dëmshpërblim për këtë." Kështu, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e shpalli këtë kërkesë të pavlefshme.
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا أَحْمَدُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَمَّيْهِ، سَلَمَةَ وَيَعْلَى ابْنَىْ أُمَيَّةَ قَالاَ خَرَجْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ وَمَعَنَا صَاحِبٌ لَنَا فَقَاتَلَ رَجُلاً مِنَ الْمُسْلِمِينَ فَعَضَّ الرَّجُلُ ذِرَاعَهُ فَجَذَبَهَا مِنْ فِيهِ فَطَرَحَ ثَنِيَّتَهُ فَأَتَى الرَّجُلُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم يَلْتَمِسُ الْعَقْلَ فَقَالَ ‏ "‏ يَنْطَلِقُ أَحَدُكُمْ إِلَى أَخِيهِ فَيَعَضُّهُ كَعَضِيضِ الْفَحْلِ ثُمَّ يَأْتِي يَطْلُبُ الْعَقْلَ لاَ عَقْلَ لَهَا ‏"‏ ‏.‏ فَأَبْطَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
It was narrated from Safwan bin 'Abdullah that his two paternal uncles, Salamah and Ya'la, the sons of Umayyah, said:
"We went out with the Messenger of Allah on the campaign of Tabuk, and there was a friend of ours with us, who fought with a man from among the Muslims. The man bit him on the forearm, so he pulled it away from his mouth and a tooth fell out. The man came to the Prophet, seeking blood money, but his brother and bite him like a stallion bites, then come and demand blood money? There is no blood money for that." And the Messenger of Allah juddgedit to be invalid.
CHAPTER
باب الْقَوَدِ مِنَ الْجَبْذَةِ ‏‏
#4776
Transmeton Jala: Një burrë e kafshoi dorën e një burri tjetër dhe (kur ai e tërhoqi dorën) kafshuesit i ra dhëmbi i parë. Ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.), por ai e konsideroi këtë si të pavlefshme (pa të drejtë për dëmshpërblim).
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ بْنُ الْعَلاَءِ بْنِ عَبْدِ الْجَبَّارِ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَجُلاً، عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتُزِعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَهَا ‏.‏
It was narrated from Safwan bin Ya'la, from his father, that:
a man bit the hand of another man and his front tooth fell out. He came to the Prophet but he considered it in vain.
CHAPTER
باب الْقِصَاصِ مِنَ السَّلاَطِينِ ‏‏
#4777
Transmeton Jala: Ai kishte pajtuar një punëtor, i cili u përlesh me një burrë dhe ia kafshoi dorën, e si pasojë (tërheqjes së dorës) atij i ra dhëmbi i përparmë. Ata e dërguan mosmarrëveshjen te Pejgamberi (s.a.v.s.), i cili tha: "A duhet ta linte ai dorën që ti ta kafshoje siç kafshon mashi (stalli)?"
أَخْبَرَنَا عَبْدُ الْجَبَّارِ، مَرَّةً أُخْرَى عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى، وَابْنِ، جُرَيْجٍ عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى، أَنَّهُ اسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَقَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ يَدَهُ فَانْتُزِعَتْ ثَنِيَّتُهُ فَخَاصَمَهُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ أَيَدَعُهَا يَقْضِمُهَا كَقَضْمِ الْفَحْلِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Ya'la that:
he hired a worker who fought with a man and bit his hand, and his from tooth fell out. So he referred the dispute to the Prophet who said: "Do you want to bite his hand as a stallion bites?"
CHAPTER
باب السُّلْطَانُ يُصَابُ عَلَى يَدِهِ ‏‏
#4778
Transmeton Jala:

Mora pjesë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në betejën e Tebukut dhe kisha punësuar një punëtor. Punëtori im u përlesh me një burrë tjetër. Ai tjetri e kafshoi atë dhe i ra dhëmbi i parë. Ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tregoi për këtë, por Pejgamberi (s.a.v.s.) e la atë pa asnjë dëmshpërblim.
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا سُفْيَانُ، عَنِ ابْنِ جُرَيْجٍ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَاسْتَأْجَرْتُ أَجِيرًا فَقَاتَلَ أَجِيرِي رَجُلاً فَعَضَّ الآخَرُ فَسَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَتَى النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَذَكَرَ لَهُ فَأَهْدَرَهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم ‏.‏
It was narrated from Safwan bin Ya'la that his father said:
"I went on the campaign to Tabuk with the Messenger of Allah, and I hired a worker. My hired man fought with another man. The other one bit him, and his front tooth fell out. He went to the Prophet and told him about that, but the Prophet considered it to bin vain.
CHAPTER
باب الْقَوَدِ بِغَيْرِ حَدِيدَةٍ ‏‏
#4779
Transmeton Jala b. Umeje: Kam marrë pjesë në një betejë bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në Ushtrinë e Vështirësisë (Tebuk), dhe kjo ishte vepra për të cilën kisha më së shumti shpresë te vetja ime. Kisha një punëtor të punësuar i cili u rrah me një person tjetër. Njëri prej tyre e kafshoi gishtin e tjetrit, i cili e tërhoqi gishtin e tij me forcë dhe bëri që (kafshuesit) t'i binte një dhëmb i përparmë. Ai shkoi te Pejgamberi (s.a.v.s.), i cili e shpalli të pavlefshëm kërkimin e dëmshpërblimit për dhëmbin dhe tha: "A prite që ai ta linte dorën në gojën tënde që ti ta kafshoje atë?"
أَخْبَرَنَا يَعْقُوبُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عُلَيَّةَ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَطَاءٌ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، عَنْ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ، قَالَ غَزَوْتُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم جَيْشَ الْعُسْرَةِ - وَكَانَ أَوْثَقَ عَمَلٍ لِي فِي نَفْسِي - وَكَانَ لِي أَجِيرٌ فَقَاتَلَ إِنْسَانًا فَعَضَّ أَحَدُهُمَا أُصْبَعَ صَاحِبِهِ فَانْتَزَعَ إِصْبَعَهُ فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَسَقَطَتْ فَانْطَلَقَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَأَهْدَرَ ثَنِيَّتَهُ وَقَالَ ‏ "‏ أَفَيَدَعُ يَدَهُ فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Ya'la bin Umayyah said:
"I went on a campaign with the Messenger of Allah in the Army of Hardship, and this was the deed of which I was most sure. I had a hired man who fought with another person. One of them bit the finger of the other, who pulled his finger away and a front tooth fell out. He went to the Prophet who considered the tooth to be in vain, and said: "Would he put his hand in your mouth for you to bite it?"
#4780
Transmeton Jala se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka dëmshpërblim (dije) për ty."
أَخْبَرَنَا سُوَيْدُ بْنُ نَصْرٍ، فِي حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنِ ابْنِ يَعْلَى، عَنْ أَبِيهِ، بِمِثْلِ الَّذِي عَضَّ فَنَدَرَتْ ثَنِيَّتُهُ أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏ "‏ لاَ دِيَةَ لَكَ ‏"‏ ‏.‏
A similar report to that of the one who bit (another man) and his from tooth fell out was narrated from Ibn Ya'la from his father, in which the Prophet said:
"There is no Diyah for you."
CHAPTER
باب تَأْوِيلِ قَوْلِهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏{‏ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَىْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ‏}‏ ‏.‏
#4781
Transmeton Safuan bin Jala ibn Munje: Një punëtor i Jala ibn Munjes u kafshua nga një tjetër në parakrahun e tij dhe ai e tërhoqi atë nga goja e tij. Çështja iu dërgua Pejgamberit (s.a.v.s.), pasi personit i kishte rënë dhëmbi i parë, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e shpalli këtë si të pavlefshme dhe tha: "Jo; a duhet ta lërë ai parakrahun e tij në gojën tënde që ta kafshosh ashtu siç kafshon hamshori?"
أَخْبَرَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا مُعَاذُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي، عَنْ قَتَادَةَ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ، أَنَّ أَجِيرًا، لِيَعْلَى ابْنِ مُنْيَةَ عَضَّ آخَرُ ذِرَاعَهُ فَانْتَزَعَهَا مِنْ فِيهِ فَرَفَعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سَقَطَتْ ثَنِيَّتُهُ فَأَبْطَلَهَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَالَ ‏ "‏ أَيَدَعُهَا فِي فِيكَ تَقْضَمُهَا كَقَضْمِ الْفَحْلِ ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Safwan bin Ya'la bin Munyah that:
a hired man of Ya'la bin Munyah was bitten by another on his forearm and he pulled it away from his mouth. The matter was referred to the Prophet, as his front tooth had fallen out, but the Messenger of Allah considered it an invalid claim, and said: "No,; should he put (his forearm) in your mouth for you to bite it as a stallion bites?"
#4782
Transmeton Jela: Ai mori pjesë në betejën e Tebukut bashkë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe punësoi një njeri, i cili u përlesh me një burrë tjetër. Ky i fundit e kafshoi atë në parakrah dhe, kur i dhembi, ai e tërhoqi krahun me forcë, me ç’rast burrit i ra dhëmbi i parë. Rasti u dërgua te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili tha: "A e kafshon ndonjëri prej jush vëllanë e tij ashtu siç kafshon hamshori?" Dhe ai (s.a.v.s.) e shpalli të pavlefshme kërkesën për dëmshpërblim për dhëmbin e rënë.
أَخْبَرَنِي أَبُو بَكْرِ بْنُ إِسْحَاقَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْجَوَّابِ، قَالَ حَدَّثَنَا عَمَّارٌ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى، عَنِ الْحَكَمِ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ مُسْلِمٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى، أَنَّ أَبَاهُ، غَزَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي غَزْوَةِ تَبُوكَ فَاسْتَأْجَرَ أَجِيرًا فَقَاتَلَ رَجُلاً فَعَضَّ الرَّجُلُ ذِرَاعَهُ فَلَمَّا أَوْجَعَهُ نَتَرَهَا فَأَنْدَرَ ثَنِيَّتَهُ فَرُفِعَ ذَلِكَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏ "‏ يَعْمِدُ أَحَدُكُمْ فَيَعَضُّ أَخَاهُ كَمَا يَعَضُّ الْفَحْلُ ‏"‏ ‏.‏ فَأَبْطَلَ ثَنِيَّتَهُ ‏.‏
It was narrated from Safwan bin Ya'la that:
his father wen on the campaign of Tabuk with the Messenger of Allah, and he hired a man who fought with another man. The man bit his forearm, and when it hurt him, he pulled it away, and the man's front tooth fell out. The matter was referred to the Messenger of Allah who said: "Would one of you deliberately bit his brother as a stallion bites?" And he judged it to be invalid.
CHAPTER
باب الأَمْرِ بِالْعَفْوِ عَنِ الْقِصَاصِ، ‏‏
#4783
Transmeton Ebu Seid el-Hudriu: Derisa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po shpërndante diçka, u afrua një burrë dhe u përkul mbi të, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e goditi atë me një degë palme që e kishte me vete. Burri u largua, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Eja dhe kërko shpagim (hak)." Ai tha: "Jo, unë tashmë të kam falur, o i Dërguari i Allahut."
أَخْبَرَنَا وَهْبُ بْنُ بَيَانٍ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ، عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ مُسَافِعٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ شَيْئًا أَقْبَلَ رَجُلٌ فَأَكَبَّ عَلَيْهِ فَطَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُرْجُونٍ كَانَ مَعَهُ فَخَرَجَ الرَّجُلُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ تَعَالَ فَاسْتَقِدْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلْ قَدْ عَفَوْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏
It was narrated that Abu Aa'eed Al-Khudri daid:
"While the Messenger of Allah was distributing something, a man came and leaned over him, and the Messenger of Allah hit him with a stick that he had with him. The man went tout, and the Messenger of Allah said: 'Come and ask for retaliation. 'He said: 'No. I ask for retaliation.' He said: 'No, I pardon you, O Messenger of Allah."'
#4784
Transmeton Ebu Seid el-Hudriu: Derisa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po shpërndante diçka, një burrë u makuti mbi të, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e goditi me një degë palme që kishte me vete. Burri bërtiti, ndërsa i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Eja dhe kërko shpagim." Ai u përgjigj: "Jo, unë të fal ty, o i Dërguari i Allahut."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سَعِيدٍ الرِّبَاطِيُّ، قَالَ حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ، أَنْبَأَنَا أَبِي قَالَ، سَمِعْتُ يَحْيَى، يُحَدِّثُ عَنْ بُكَيْرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، عَنْ عَبِيدَةَ بْنِ مُسَافِعٍ، عَنْ أَبِي سَعِيدٍ الْخُدْرِيِّ، قَالَ بَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقْسِمُ شَيْئًا إِذْ أَكَبَّ عَلَيْهِ رَجُلٌ فَطَعَنَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِعُرْجُونٍ كَانَ مَعَهُ فَصَاحَ الرَّجُلُ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏ "‏ تَعَالَ فَاسْتَقِدْ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ بَلْ عَفَوْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ ‏.‏
It was narrated the Abu Sa'eed Al-Khudri said:
"While the Messenger of Allah was distributing something, a man came and leaned over him, and the Messenger of Allah hit him with a stick that head with him. The man shouted, and the Messenger of Allah said: 'Come and ask for retaliation. He said: 'No, I pardon you, O Messenger of Allah."'
CHAPTER
باب هَلْ يُؤْخَذُ مِنْ قَاتِلِ الْعَمْدِ الدِّيَةَ إِذَا عَفَا وَلِيُّ الْمَقْتُولِ عَنِ الْقَوَدِ ‏‏
#4785
Transmeton Ibn Abasi: Një burrë fyu një nga paraardhësit e tij nga koha e Xhahilijetit, prandaj Abasi e goditi atë me shuplakë. Erdhën njerëzit e tij dhe thanë: "Le ta godasë edhe ai ashtu siç u godit", dhe rrokën armët. Lajmi për këtë i arriti Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili u ngjit në minber dhe tha: "O njerëz, cili prej njerëzve të tokës e dini se është më i nderuari tek Allahu i Madhërishëm?" Ata u përgjigjën: "Ti." Ai tha: "Abasi është prej meje dhe unë jam prej tij. Mos i shani të vdekurit tanë, sepse kështu lëndoni të gjallët tanë." Atëherë ata njerëz erdhën dhe thanë: "O i Dërguari i Allahut, kërkojmë mbrojtje tek Allahu nga zemërimi yt; kërko falje për ne."
أَخْبَرَنَا أَحْمَدُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عُبَيْدُ اللَّهِ، عَنْ إِسْرَائِيلَ، عَنْ عَبْدِ الأَعْلَى، أَنَّهُ سَمِعَ سَعِيدَ بْنَ جُبَيْرٍ، يَقُولُ أَخْبَرَنِي ابْنُ عَبَّاسٍ، أَنَّ رَجُلاً، وَقَعَ فِي أَبٍ كَانَ لَهُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ فَلَطَمَهُ الْعَبَّاسُ فَجَاءَ قَوْمُهُ فَقَالُوا لَيَلْطِمَنَّهُ كَمَا لَطَمَهُ ‏.‏ فَلَبِسُوا السِّلاَحَ فَبَلَغَ ذَلِكَ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَصَعِدَ الْمِنْبَرَ فَقَالَ ‏"‏ أَيُّهَا النَّاسُ أَىُّ أَهْلِ الأَرْضِ تَعْلَمُونَ أَكْرَمُ عَلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالُوا أَنْتَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ الْعَبَّاسَ مِنِّي وَأَنَا مِنْهُ لاَ تَسُبُّوا مَوْتَانَا فَتُؤْذُوا أَحْيَاءَنَا ‏"‏ ‏.‏ فَجَاءَ الْقَوْمُ فَقَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ نَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْ غَضَبِكَ اسْتَغْفِرْ لَنَا ‏.‏
Ibn 'Abbad narrated that:
a man slandered one of his forefathers from the time of the Jahiliyyah, and Al-'Abbas slapped him. His people came and said: "Let him slap him as he slapped him," and they prepared for quarrel. News of that reached the Prophet, and he ascended the Minbar and said: "O People, which of the people of the Earth do you know to be the most noble before Allah?" They said: "You." He said: "Al-Abbas belongs to me and I to him. Do not defame our dead or offend our living." Those people came and said: "O Messenger of Allah, we seek refuge with Allah from your anger; pray to give us."
#4786
Transmeton Ebu Hurejre: Ne uleshim me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në xhami dhe kur ai ngrihej, edhe ne ngriheshim. Një ditë ai u ngrit dhe ne u ngritëm bashkë me të, dhe kur arriti në mesin e xhamisë, një burrë e arriti dhe ia tërhoqi fort pelerinën nga mbrapa. Pelerina e tij ishte prej pëlhure të ashpër, kështu që i la një shenjë të kuqe në qafë. Ai tha: "O Muhamed! Mi ngarko këto dy devetë e mia, sepse ti nuk po më jep asgjë prej pasurisë sate e as prej pasurisë së babait tënd!" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Jo, i kërkoj falje Allahut, nuk do të ngarkoj asgjë derisa të më lejosh të marr hak për tërheqjen e fortë që i bëre qafës sime." Beduini tha: "Jo, për Allahun, nuk do të të lejoj të marrësh hak." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e tha këtë tri herë, dhe çdo herë burri thoshte: "Jo, për Allahun, nuk do të të lejoj të marrësh hak." Kur dëgjuam fjalët e beduinit, u drejtuam me shpejtësi nga ai. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u kthye nga ne dhe tha: "Urdhëroj këdo që më dëgjon të mos lëvizë nga vendi derisa t'i jap leje." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha një burri prej të pranishmëve: "O filan, ngarkoji njërës deve elbi dhe tjetrës hurma." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Shpërndahuni."
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ مَيْمُونٍ، قَالَ حَدَّثَنِي الْقَعْنَبِيُّ، قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ هِلاَلٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ كُنَّا نَقْعُدُ مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْجِدِ فَإِذَا قَامَ قُمْنَا فَقَامَ يَوْمًا وَقُمْنَا مَعَهُ حَتَّى لَمَّا بَلَغَ وَسَطَ الْمَسْجِدِ أَدْرَكَهُ رَجُلٌ فَجَبَذَ بِرِدَائِهِ مِنْ وَرَائِهِ - وَكَانَ رِدَاؤُهُ خَشِنًا - فَحَمَّرَ رَقَبَتَهُ فَقَالَ يَا مُحَمَّدُ احْمِلْ لِي عَلَى بَعِيرَىَّ هَذَيْنِ فَإِنَّكَ لاَ تَحْمِلُ مِنْ مَالِكَ وَلاَ مِنْ مَالِ أَبِيكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ لاَ وَأَسْتَغْفِرُ اللَّهَ لاَ أَحْمِلُ لَكَ حَتَّى تُقِيدَنِي مِمَّا جَبَذْتَ بِرَقَبَتِي ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ الأَعْرَابِيُّ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُقِيدُكَ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ذَلِكَ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ كُلُّ ذَلِكَ يَقُولُ لاَ وَاللَّهِ لاَ أُقِيدُكَ ‏.‏ فَلَمَّا سَمِعْنَا قَوْلَ الأَعْرَابِيِّ أَقْبَلْنَا إِلَيْهِ سِرَاعًا فَالْتَفَتَ إِلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ عَزَمْتُ عَلَى مَنْ سَمِعَ كَلاَمِي أَنْ لاَ يَبْرَحَ مَقَامَهُ حَتَّى آذَنَ لَهُ ‏"‏ ‏.‏ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم لِرَجُلٍ مِنَ الْقَوْمِ ‏"‏ يَا فُلاَنُ احْمِلْ لَهُ عَلَى بَعِيرٍ شَعِيرًا وَعَلَى بَعِيرٍ تَمْرًا ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ انْصَرِفُوا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated that Abu Hurairah said:
"We would sit with the Messenger of Allah in the Masjid and when he stood up, we would stand up too, Only day he stood up and we stood up with him, and when he reached the middle of the Masjid, a man caught up with him and pulled roughly on his Rida' (upper-warp) from behind. His Rida 'was of rough material, and that left a red mark on his neck. He said: 'O Muhammad! Load up these two camels of mine, for you are not giving me anything from your wealth or the wealth of your father!' The Messenger of Allah said: 'The Messenger of Allah said: 'No, and I pray for Allah's forgiveness. I will not load anything (onto your camels) untily you let me retaliate for your pulling roughly (on my cloak and leaving a mark on) my neck.' The Bedouin said: 'No, by Allah, I will not let you retaliate., The Messenger of Allah said that three times, and each time the man said: 'No, by Allah, I will not let you retaliate., When we heard what the Bedouin said, we turned toward him quickly. The Messenger of Allah turned to us and said; 'I urge anyone who hears me not to leave his place until give him permission. Then the Messenger of Allah said: 'O so and so, load one of his camels with barley and the other with dates.' Then the Messenger of Allah said: 'Leave,"'
#4787
Transmeton Omeri: E kam parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke lejuar shpagimin ndaj vetes së tij.
أَخْبَرَنَا مُؤَمَّلُ بْنُ هِشَامٍ، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو مَسْعُودٍ، سَعِيدُ بْنُ إِيَاسٍ الْجُرَيْرِيُّ عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنْ أَبِي فِرَاسٍ، أَنَّ عُمَرَ، قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُقِصُّ مِنْ نَفْسِهِ ‏.‏
It was narrated from Abu Firas that "Umar said:
"I saw the Messenger of Allah allowing others to seek retaliation against him."
CHAPTER
باب عَفْوِ النِّسَاءِ عَنِ الدَّمِ، ‏‏
#4788
Transmeton Aishja: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi Ebu Xhehm bin Hudhejfen për të mbledhur Zekatin dhe një burrë u grind me të rreth Sadakasë së tij, kështu që Ebu Xhehmi e goditi atë. Ata erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe kërkuan ndëshkimin (hakmarrjen). Ai u tha: "Do të merrni aq e aq," por ata nuk u kënaqën me këtë. Pastaj ai u tha: "Do të merrni aq e aq," dhe ata u pajtuan. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Unë do t'u drejtohem njerëzve dhe do t'i njoftoj se jeni pajtuar." Ata thanë: "Po." Pejgamberi (s.a.v.s.) u mbajti fjalim njerëzve dhe tha: "Këta njerëz erdhën tek unë duke kërkuar ndëshkim, e unë u ofrova aq e aq dhe ata u pajtuan." Ata (atëherë) thanë: "Jo." Muhaxhirët deshën t'i sulmonin, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i urdhëroi të përmbaheshin, prandaj ata u përmbajtën. Pastaj ai i thirri ata dhe i pyeti: "A jeni të kënaqur?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "Unë do t'u drejtohem njerëzve dhe do t'i njoftoj se jeni pajtuar." Ata thanë: "Po." Pejgamberi (s.a.v.s.) u foli njerëzve e pastaj i pyeti: "A jeni të kënaqur?" Ata u përgjigjën: "Po."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ رَافِعٍ، قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، عَنْ مَعْمَرٍ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ مُصَدِّقًا فَلاَحَّهُ رَجُلٌ فِي صَدَقَتِهِ فَضَرَبَهُ أَبُو جَهْمٍ فَأَتَوُا النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ الْقَوَدُ يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ ‏"‏ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ فَلَمْ يَرْضَوْا بِهِ فَقَالَ ‏"‏ لَكُمْ كَذَا وَكَذَا ‏"‏ ‏.‏ فَرَضُوا بِهِ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ إِنِّي خَاطِبٌ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ فَخَطَبَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ ‏"‏ إِنَّ هَؤُلاَءِ أَتَوْنِي يُرِيدُونَ الْقَوَدَ فَعَرَضْتُ عَلَيْهِمْ كَذَا وَكَذَا فَرَضُوا ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا لاَ ‏.‏ فَهَمَّ الْمُهَاجِرُونَ بِهِمْ فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم أَنْ يَكُفُّوا فَكَفُّوا ثُمَّ دَعَاهُمْ قَالَ ‏"‏ أَرَضِيتُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ فَإِنِّي خَاطِبٌ عَلَى النَّاسِ وَمُخْبِرُهُمْ بِرِضَاكُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏ فَخَطَبَ النَّاسَ ثُمَّ قَالَ ‏"‏ أَرَضِيتُمْ ‏"‏ ‏.‏ قَالُوا نَعَمْ ‏.‏
It was narrated from 'Aishah that:
the Messenger of Allah sent Abu Jahm bin Hudhaifah to collect Zakah and a man argued with him about his Sadaqah, so Abu Jahm struck him. They came to the prophet and he said: "Diyah, O Messenger of Allah." He said: "You will have such and such," but they did not accept it. The Messenger of Allah said: "You will have such and such," and they accepted it. The Messenger of Allah said: "I am going to address the people and tell them that you accepted it." They said: "Yes." So the Prophet addressed (the people) and said: "Those people came to me seeking compensation, and I offered them such as such, and they accepted." They said: "No." The Muhajirun wanted to attack them, but the Messenger of Allah ordered them to refrain, so they refrained. Then he called them and said: "Do you accept?" They said:" Yes." He said: "I and going to address the people and tell them that you accepted it." They said: "Yes." So the Prophet addressed (the people), then he said: "Do you accept?" They said: "Yes."
CHAPTER
باب مَنْ قُتِلَ بِحَجَرٍ أَوْ سَوْطٍ ‏‏
#4789
Transmeton Enesi: Një hebre pa disa stoli te një vajzë dhe e vrau atë me një gur. Ajo u dërgua te Pejgamberi (s.a.v.s.) ndërsa ishte në grahmat e fundit, dhe ai e pyeti: "A të vrau filani?" - Shube (një nga transmetuesit) bëri me shenjë me kokë për të treguar se ajo kishte bërë me shenjë jo. - Ai e pyeti: "A të vrau filani?" - Shube bëri me shenjë me kokë për të treguar se ajo kishte bërë me shenjë jo. - Ai e pyeti: "A të vrau filani?" - Shube bëri me shenjë me kokë për të treguar se ajo kishte bërë me shenjë po. - Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e thirri atë dhe e vrau mes dy gurëve.
أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ مَسْعُودٍ، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، عَنْ شُعْبَةَ، عَنْ هِشَامِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ يَهُودِيًّا، رَأَى عَلَى جَارِيَةٍ أَوْضَاحًا فَقَتَلَهَا بِحَجَرٍ فَأُتِيَ بِهَا النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم وَبِهَا رَمَقٌ فَقَالَ ‏"‏ أَقَتَلَكِ فُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَارَ شُعْبَةُ بِرَأْسِهِ يَحْكِيهَا أَنْ لاَ ‏.‏ فَقَالَ ‏"‏ أَقَتَلَكِ فُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَارَ شُعْبَةُ بِرَأْسِهِ يَحْكِيهَا أَنْ لاَ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ أَقَتَلَكِ فُلاَنٌ ‏"‏ ‏.‏ فَأَشَارَ شُعْبَةُ بِرَأْسِهِ يَحْكِيهَا أَنْ نَعَمْ ‏.‏ فَدَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَتَلَهُ بَيْنَ حَجَرَيْنِ ‏.‏
It was narrated from Anas, that:
a Jew saw some jewelry on a girl, so he killed her with a rock. She was brought to the Prophet as she was breathing her last, and he said: "Did so and so kill you?" - Shu'bah (one of the narrators) gestured with his head, to show that she had gestured no. - He said: "Did so and so kill you?" - Shu'bah (one of the narrators) gestured with his head to show that she had gestured no. - He said: "Did so and so kill you?" - Shu'bah (one of the narrators) gestured with his head to show that she had gestured yes. - So the Messenger of Allah called for him, and killed him with two rocks.
#4790
Transmeton Kejsi: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një njësit ushtarak te disa njerëz nga fisi Hat’am. Ata u përpoqën të mbroheshin duke rënë në sexhde, por u vranë. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) vendosi që të paguhej gjysma e dijas dhe tha: "Unë jam i pafajshëm për çdo musliman që jeton mes mushrikëve." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Zjarret e tyre nuk duhet të jenë të dukshme për njëri-tjetrin."
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ الْعَلاَءِ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ قَيْسٍ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَعَثَ سَرِيَّةً إِلَى قَوْمٍ مِنْ خَثْعَمٍ فَاسْتَعْصَمُوا بِالسُّجُودِ فَقُتِلُوا فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِنِصْفِ الْعَقْلِ وَقَالَ ‏"‏ إِنِّي بَرِيءٌ مِنْ كُلِّ مُسْلِمٍ مَعَ مُشْرِكٍ ‏"‏ ‏.‏ ثُمَّ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم ‏"‏ أَلاَ لاَ تَرَاءَى نَارَاهُمَا ‏"‏ ‏.‏
It was narrated from Anas that:
the Messenger of Allah sent a detachment jof troops to some people of Khath'am, who sought to protect themselves by prostrating (to demonstrate that they were Muslims), but they were killed. The Messenger of Allah ruled that half the Diyah should be paid, and said: "I am innocent of any Muslim who (lives with) a Mushrik.' Then the Messenger of Allah said: "Their fires should not be visible to one another."'