[The Book of Blood Money] - Libri i Dëmshpërblimeve të Gjakut - [كِتَابُ الدِّيَاتِ]

CHAPTER
[بَابٌ الْمُسْلِمُونَ تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ]
Kapitulli: Gjakrat e muslimanëve janë të barabartë
1. Chapter: The Blood of Muslims is Equal
#10701
10701
- Nga Xhabir bin Abdullah se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Muslimani është vëllai i muslimanit, nuk e tradhton atë dhe nuk e lë në baltë. Ata janë një dorë e vetme kundër të tjerëve, gjakrat e tyre janë të barabartë dhe mbrojtja e dhënë nga më i thjeshti prej tyre është e vlefshme për të gjithë."
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat' dhe ka thënë: Nuk e ka transmetuar këtë nga Ibrahim bin Nafiu përveç el-Kasim bin Ebi ez-Zinad, dhe nuk kam gjetur për Ebu ez-Zinadin djalë me emrin el-Kasim, por emri i tij është Ebu el-Kasim bin Ebi ez-Zinad, e Allahu e di më së miri.
١٠٧٠١ - عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - قَالَ: " «الْمُسْلِمُ أَخُو الْمُسْلِمِ لَا يَخُونُهُ، وَلَا يَخْذُلُهُ، يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ، تَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ، وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ أَدْنَاهُمْ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَقَالَ: لَمْ يَرْوِهِ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ نَافِعٍ إِلَّا الْقَاسِمُ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، وَلَمْ أَجِدْ لِأَبِي الزِّنَادِ ابْنًا اسْمُهُ الْقَاسِمُ، وَإِنَّمَا اسْمُهُ أَبُو الْقَاسِمِ بْنُ أَبِي الزِّنَادِ، وَاللَّهُ أَعْلَمُ.
On the authority of Jabir bin Abdullah that the Prophet (pbuh) said: "The Muslim is the brother of the Muslim; he does not betray him, nor does he forsake him. They are one hand against those other than them, their blood is equal, and the protection granted by the lowest among them is binding upon them."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and he said: No one narrated it from Ibrahim bin Nafi’ except al-Qasim bin Abi al-Zinad. I did not find a son for Abu al-Zinad named al-Qasim; rather, his name is Abu al-Qasim bin Abi al-Zinad, and Allah knows best.
CHAPTER
[بَابُ لَا يَجْنِي أَحَدٌ عَلَى أَحَدٍ وَلَا يُؤْخَذُ أَحَدٌ بِجَرِيرَةِ غَيْرِهِ]
Kapitulli: Askush nuk mban përgjegjësi për krimin e tjetrit
2. Chapter: No One is Held Accountable for the Crime of Another
#10702
10702
- Nga Sulejm bin Esvadi, nga një burrë prej fisit Beni Jerbu', i cili ka thënë:
«Erdha te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e dëgjova atë duke u folur njerëzve e duke thënë: "Dora e dhënësit është më e larta; (fillo me) nënën tënde, babanë tënd, motrën tënde dhe vëllanë tënd, pastaj me ata që vijnë pas tyre sipas afërsisë".
Tha: Atëherë një burrë i tha atij: O i Dërguari i Allahut, këta janë Beni Tha'lebe bin Jerbu', të cilët e vranë filanin. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, asnjë shpirt nuk mban barrën e tjetrit (nuk bën krim mbi tjetrin)".
E ka transmetuar Ahmedi dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٠٢ - عَنْ سُلَيْمِ بْنِ أَسْوَدَ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ بَنِي يَرْبُوعٍ قَالَ: «أَتَيْتُ النَّبِيَّ - ﷺ - فَسَمِعْتُهُ وَهُوَ يُكَلِّمُ النَّاسَ يَقُولُ: " يَدُ الْمُعْطِي الْعُلْيَا، أُمَّكَ وَأَبَاكَ وَأُخْتَكَ وَأَخَاكَ، ثُمَّ أَدْنَاكَ فَأَدْنَاكَ ".
قَالَ: فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، هَؤُلَاءِ بَنُو ثَعْلَبَةَ بْنِ يَرْبُوعٍ الَّذِينَ أَصَابُوا فُلَانًا. قَالَ: فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " أَلَا لَا تَجْنِي نَفْسٌ عَلَى أُخْرَى».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10702 - From Sulaym ibn Aswad, from a man of the Banu Yarbu' who said: "I came to the Prophet (pbuh) and heard him while he was addressing the people, saying: 'The hand of the giver is the higher hand. [Give to] your mother, your father, your sister, and your brother, then your next of kin, then the next.' He said: Then a man said to him: 'O Messenger of Allah, these are the Banu Tha'labah ibn Yarbu' who killed so-and-so.' Thereupon the Messenger of Allah (pbuh) said: 'Behold, no soul shall be held responsible for the crime of another.'"
Commentary Narrated by Ahmad, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10703
10703
- Dhe nga një burrë që ishte i hershëm nga Beni Temim «ishte në kohën e Uthmanit një burrë që tregonte nga babai i tij; se ai e kishte takuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) dhe i kishte thënë: O i Dërguari i Allahut, më shkruaj një shkresë që të mos ndëshkohem për krimin e tjetrit, e i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Vërtet, kjo është për ty dhe për çdo musliman"».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është një burrë që nuk është emëruar, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.
١٠٧٠٣ - وَعَنْ رَجُلٍ كَانَ قَدِيمًا مِنْ بَنِي تَمِيمٍ «كَانَ فِي عَهْدِ عُثْمَانَ رَجُلًا يُخْبِرُ عَنْ أَبِيهِ ; أَنَّهُ لَقِيَ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، اكْتُبْ لِي كِتَابًا أَنْ لَا أُؤْخَذَ بِجَرِيرَةِ غَيْرِي، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " إِنَّ ذَلِكَ لَكَ وَلِكُلِّ مُسْلِمٍ "».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَفِيهِ رَجُلٌ لَمْ يُسَمَّ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10703 - And on the authority of a man who was of old from Banu Tamim, that there was a man during the era of Uthman who reported from his father; that he met the Messenger of Allah (pbuh) and said: "O Messenger of Allah, write for me a document stating that I shall not be held accountable for the crime of another." So the Messenger of Allah (pbuh) said: "Indeed, that is for you and for every Muslim."
Commentary Narrated by Ahmad, and in its chain is a man who was not named, while the rest of its narrators are the narrators of the Sahih.
#10704
10704 - Dhe nga Hudhejfe bin el-Jeman ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në Haxhin e Lamtumirës: "Mos u ktheni pas meje në mohues (kufarë), duke goditur qafat e njëri-tjetrit. Nuk merret njeriu për krimin e vëllait të tij, e as për krimin e babait të tij."

E ka transmetuar Taberaniu në "el-Evsat", dhe në të është Muhammed bin Mihsan, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧٠٤ - وَعَنْ حُذَيْفَةَ بْنِ الْيَمَانِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي حَجَّةِ الْوَدَاعِ: " «لَا تَرْتَدُّوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ، لَا يُؤْخَذُ الرَّجُلُ بِجَرِيرَةِ أَخِيهِ، وَلَا بِجَرِيرَةِ أَبِيهِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ مِحْصَنٍ وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
10704 - And on the authority of Hudhayfah bin al-Yaman, he said: The Messenger of Allah (pbuh) said during the Farewell Pilgrimage: "Do not revert after me as disbelievers, striking the necks of one another; a man shall not be held accountable for the crime of his brother, nor for the crime of his father."
Commentary It was reported by al-Tabarani in al-Awsat, and in its chain is Muhammad bin Mihsan, and he is rejected (matruk).
#10705
10705
- Dhe nga Abdullahu - domethënë Ibn Mes'udi - nga Pejgamberi (s.a.v.s.)
- ka thënë: "Mos u ktheni pas meje në mosbesimtarë, ku disa prej jush godasin qafat e disave, dhe nuk ndëshkohet njeriu për krimin e babait të tij, e as për krimin e vëllait të tij".
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.
١٠٧٠٥ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ - يَعْنِي ابْنَ مَسْعُودٍ - عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ، وَلَا يُؤْخَذُ الرَّجُلُ بِجَرِيرَةِ أَبِيهِ، وَلَا بِجَرِيرَةِ أَخِيهِ» ".
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10705 - And on the authority of Abdullah - meaning Ibn Mas'ud - from the Prophet (pbuh) who said: "Do not return after me as disbelievers, striking the necks of one another; and no man shall be held accountable for the crime of his father, nor for the crime of his brother."
Commentary Narrated by al-Bazzar, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10706
10706 - Dhe nga Husejn bin Ebi el-Hurr; «se babai i tij Maliku, dhe dy xhaxhallarët e tij Ubejdi dhe Kajsi, bijtë e el-Hashhashit, erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe u ankuan
tek ai për sulmet e një njeriu nga djemtë e xhaxhallarëve të tyre mbi njerëzit.
Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi atyre: "Ky është një shkrim nga Muhamedi, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), për Malikun dhe Ubejdin; se ju jeni të sigurt, muslimanë me siguri për gjakun dhe pasurinë tuaj, nuk do të ndëshkoheni për krimin e tjetrit, dhe nuk do të ketë krim kundër jush përveç asaj që bëjnë duart tuaja»".
E transmeton et-Taberaniu, dhe ai është mursel, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٠٦ - وَعَنْ حُصَيْنِ بْنِ أَبِي الْحُرِّ ; «أَنَّ أَبَاهُ مَالِكًا، وَعَمَّيْهِ عُبَيْدًا وَقَيْسًا بَنِي الْخَشْخَاشِ أَتَوُا النَّبِيَّ - ﷺ - فَشَكَوْا
إِلَيْهِ إِغَارَةَ رَجُلٍ مِنْ بَنِي عَمِّهِمْ عَلَى النَّاسِ.
فَكَتَبَ إِلَيْهِمْ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " هَذَا كِتَابٌ مِنْ مُحَمَّدٍ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - لِمَالِكٍ وَعُبَيْدٍ ; أَنَّكُمْ آمِنُونَ مُسْلِمُونَ بِأَمَانٍ عَلَى دِمَائِكُمْ وَأَمْوَالِكُمْ، لَا تُؤْخَذُونَ بِجَرِيرَةِ غَيْرِكُمْ، وَلَا تَجْنِي عَلَيْكُمْ إِلَّا أَيْدِيكُمْ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَهُوَ مُرْسَلٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10706 - And from Husayn bin Abi al-Hurr; that his father Malik and his two uncles Ubayd and Qays, the sons of al-Khashkhash, came to the Prophet (pbuh) and complained to him about the raiding of a man from among their cousins against the people. So the Messenger of Allah (pbuh) wrote to them: "This is a document from Muhammad, the Messenger of Allah (pbuh), for Malik and Ubayd; that you are safe and submitted as Muslims, with security for your lives and your properties. You shall not be held responsible for the crime of another, and nothing shall bring liability upon you except what your own hands have committed."
Commentary Narrated by al-Tabarani, and it is Mursal (disconnected), and the rest of its narrators are trustworthy.
CHAPTER
[بَابٌ فِي حُرْمَةِ دِمَاءِ الْمُسْلِمِينَ]
Kapitulli: Shenjtëria e gjakut të muslimanëve
3. Chapter: The Sanctity of the Blood of Muslims
#10707
10707
- Nga Ebu Gadije ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na mbajti një fjalim në ditën e Akabes dhe tha: "O ju njerëz, vërtet gjaku juaj dhe pasuria juaj janë të shenjta për ju deri në ditën kur do të takoni Zotin tuaj, ashtu siç është e shenjtë kjo ditë e juaja, në këtë vend tuajin dhe në këtë muaj tuajin.

A e përcolla mesazhin?" Ata thanë: "Po." Ai tha: "O Allah, dëshmo! Kujdes, mos u ktheni pas meje në mohues, duke goditur qafat e njëri-tjetrit"».
١٠٧٠٧ - عَنْ أَبِي غَادِيَةَ قَالَ: «خَطَبَنَا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - يَوْمَ الْعَقَبَةِ فَقَالَ: " يَا أَيُّهَا النَّاسُ، إِنَّ دِمَاءَكُمْ وَأَمْوَالَكُمْ عَلَيْكُمْ حَرَامٌ إِلَى يَوْمِ تَلْقَوْنَ رَبَّكُمْ، كَحُرْمَةِ يَوْمِكُمْ هَذَا، فِي بَلَدِكُمْ هَذَا، فِي شَهْرِكُمْ هَذَا. أَلَا هَلْ بَلَّغْتُ؟ " قَالُوا: نَعَمْ، قَالَ: " اللَّهُمَّ اشْهَدْ، أَلَا لَا تَرْجِعُوا بَعْدِي كُفَّارًا يَضْرِبُ بَعْضُكُمْ رِقَابَ بَعْضٍ» ".
10707 - On the authority of Abu Ghadiyah, who said: "The Messenger of Allah (pbuh) addressed us on the Day of al-'Aqabah and said: 'O people, indeed your blood and your wealth are sacred to you until the day you meet your Lord, like the sanctity of this day of yours, in this land of yours, in this month of yours. Lo, have I not conveyed?' They said: 'Yes.' He said: 'O Allah, bear witness. Lo, do not revert after me as disbelievers, striking the necks of one another.'"
#10708
10708 - Dhe në një transmetim ai tha: «I dhashë besën të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe i thashë: Me të djathtën tënde? Ai tha: "Po", dhe na mbajti hutbe në ditën e Akabes» .... pastaj e përmendi hadithin.

E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, dhe ai ka rrugë në sprovat (el-fiten), dhe i kanë paraprirë rrugë të tij në hutbet gjatë Haxhit, dhe rrugë në sprovat.
١٠٧٠٨ - وَفِي رِوَايَةٍ قَالَ: «بَايَعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - فَقُلْتُ: بِيَمِينِكَ؟ قَالَ: " نَعَمْ "، وَخَطَبَنَا يَوْمَ الْعَقَبَةِ» .... فَذَكَرَ الْحَدِيثَ.
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ، وَلَهُ طُرُقٌ فِي الْفِتَنِ، وَتَقَدَّمَتْ لَهُ طُرُقٌ فِي الْخُطَبِ فِي الْحَجِّ، وَطُرُقٌ فِي الْفِتَنِ.
10708 - And in a narration, he said: "I pledged allegiance to the Messenger of Allah (pbuh), so I said: 'With your right hand?' He said: 'Yes,' and he addressed us on the day of al-Aqabah" ... and then he mentioned the hadith.
Commentary Ahmad narrated it, and its narrators are the narrators of the Sahih, and it has chains of transmission regarding tribulations, and chains for it have already been mentioned in the sermons during the Pilgrimage, and chains regarding tribulations.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ حَضَرَ قَتْلَ مَظْلُومٍ أَوْ عُقُوبَتَهُ]
Kapitulli: Për atë që është dëshmitar i vrasjes ose ndëshkimit të një të pafajshmi
4. Chapter: Regarding One Who Witnesses the Killing or Punishment of an Oppressed Person
#10709
10709
- Nga Kharashah bin al-Hurr - i cili ishte nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.) -
nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Asnjëri prej jush të mos jetë dëshmitar i një vrasjeje; sepse ndoshta ai mund të jetë vrarë padrejtësisht, kështu që të godet zemërimi (i Allahut)."
E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu, përveç se ai ka thënë: "Sepse mund të jetë vrarë padrejtësisht; kështu që zbret zemërimi mbi ta, dhe të godet edhe ty bashkë me ta." Në të është Ibn Lahi'ah, hadithi i të cilit është hasen dhe ka dobësi, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tyre janë burra të Sahihut.
١٠٧٠٩ - عَنْ خَرَشَةَ بْنِ الْحُرِّ - وَكَانَ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ - ﷺ - عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «لَا يَشْهَدَنَّ أَحَدُكُمْ قَتِيلًا ; لَعَلَّهُ أَنْ يَكُونَ قُتِلَ مَظْلُومًا فَتُصِيبُهُ السُّخْطَةُ» ".
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالطَّبَرَانِيُّ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: " «فَعَسَى أَنْ يُقْتَلَ مَظْلُومًا ; فَتَنْزِلَ السُّخْطَةُ عَلَيْهِمْ، فَتُصِيبَهُ مَعَهُمْ» ". وَفِيهِ ابْنُ لَهِيعَةَ وَحَدِيثُهُ حَسَنٌ وَفِيهِ ضَعْفٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِمَا رِجَالُ الصَّحِيحِ.
On the authority of Kharashah ibn al-Hurr—who was among the companions of the Prophet (pbuh)—from the Prophet (pbuh), who said: "Let none of you be present when a person is being killed; for perhaps he was killed unjustly, and the [divine] wrath might strike him."
Commentary Narrated by Ahmad and al-Tabarani, except that he said: "For he may be killed unjustly; thus the wrath descends upon them, and it strikes him along with them." Within its chain is Ibn Lahi'ah, and his hadith is Hasan (fair) although there is weakness in him, and the rest of their narrators are the narrators of the Sahih.
#10710
10710 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Asnjëri prej jush të mos qëndrojë në një vend ku një njeri vritet padrejtësisht, sepse mallkimi zbret mbi ata që janë të pranishëm aty, përderisa nuk e mbrojtën atë. Dhe asnjëri prej jush të mos qëndrojë në një vend ku një njeri rrihet padrejtësisht, sepse mallkimi zbret mbi ata që janë të pranishëm aty, përderisa nuk e mbrojtën atë."
E ka transmetuar Taberaniu. Në zinxhirin e tij është Esed bin Ata, për të cilin el-Ezdiu ka thënë se është i panjohur (mexhhul). Gjithashtu është Mindeli, të cilin Ebu Hatimi dhe të tjerë e kanë konsideruar të besueshëm, ndërsa Ahmedi dhe të tjerë e kanë konsideruar të dobët. Burrat e tjerë të zinxhirit janë të besueshëm (thikat).
١٠٧١٠ - وَعَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «لَا يَقِفَنَّ أَحَدُكُمْ مَوْقِفًا يُقْتَلُ فِيهِ رَجُلٌ ظُلْمًا، فَإِنَّ اللَّعْنَةَ تَنْزِلُ عَلَى مَنْ حَضَرَهُ ; حَيْثُ لَمْ يَدْفَعُوا عَنْهُ، وَلَا يَقِفَنَّ أَحَدُكُمْ مَوْقِفًا يُضْرَبُ فِيهِ رَجُلٌ ظُلْمًا ; فَإِنَّ اللَّعْنَةَ تَنْزِلُ عَلَى مَنْ حَضَرَهُ حِينَ لَمْ يَدْفَعُوا عَنْهُ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ أَسَدُ بْنُ عَطَاءٍ، قَالَ الْأَزْدِيُّ: مَجْهُولٌ، وَمِنْدَلٌ وَثَّقَهُ أَبُو حَاتِمٍ وَغَيْرُهُ، وَضَعَّفَهُ أَحْمَدُ وَغَيْرُهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10710 - And on the authority of Ibn 'Abbas who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "None of you should ever stand in a place where a man is being killed unjustly, for the curse descends upon those who are present there when they do not defend him; and none of you should ever stand in a place where a man is being beaten unjustly, for the curse descends upon those who are present there when they do not defend him."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and in its chain is Asad ibn 'Ata'; al-Azdi said: [he is] unknown, and Mindal, whom Abu Hatim and others deemed reliable, while Ahmad and others weakened him, and the rest of its narrators are reliable.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ أَمِنَهُ أَحَدٌ عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ]
Kapitulli: Për atë që vret dikë që i ka besuar jetën
5. Chapter: Regarding One Who Kills Someone Who Trusted Him with His Life
#10711
10711 - Nga Rifa'ah al-Qitbani ka thënë: Hyra te el-Mukhtari dhe ai më hodhi një jastëk e tha: "Sikur vëllai im
Xhibrili të mos ishte ngritur nga kjo, do ta kisha hedhur për ty." Tha: Desha t'ia prisja qafën, por m'u kujtua një hadith që ma kishte treguar Amr bin el-Hamik, i cili tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Cili do besimtar që i jep siguri një besimtari tjetër për gjakun e tij dhe pastaj e vret atë, unë jam i pafajshëm nga vrasësi."

Unë thashë: Ibn Maxheh ka transmetuar për të: "Kush i jep siguri një njeriu për gjakun e tij dhe pastaj e vret atë, ai do të mbajë flamurin e tradhtisë në Ditën e Kiametit."

E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu, dhe burrat e tij janë të besueshëm.
١٠٧١١ - عَنْ رِفَاعَةَ الْقِتْبَانِيِّ قَالَ: دَخَلْتُ عَلَى الْمُخْتَارِ فَأَلْقَى إِلَيَّ وِسَادَةً، وَقَالَ: لَوْلَا أَخِي
جِبْرِيلُ قَامَ عَنْ هَذِهِ لَأَلْقَيْتُهَا لَكَ. قَالَ: فَأَرَدْتُ أَنْ أَضْرِبَ عُنُقَهُ، فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنِيهِ عَمْرُو بْنُ الْحَمِقِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «أَيُّمَا مُؤْمِنٍ أَمَّنَ مُؤْمِنًا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ، أَنَا مِنَ الْقَاتِلِ بَرِيءٌ» ". قُلْتُ: رَوَى لَهُ ابْنُ مَاجَهْ: «مَنْ أَمَّنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ ; فَإِنَّهُ يَحْمِلُ لِوَاءَ غَدْرٍ يَوْمَ الْقِيَامَةِ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
On the authority of Rifa'ah al-Qitbani, who said: I entered upon Al-Mukhtar, and he threw a cushion toward me and said: "If it were not that my brother Jibril had just risen from this one, I would have offered it to you." He said: So I intended to strike his neck, but I remembered a Hadith narrated to me by 'Amr ibn al-Hamiq, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Whichever believer grants security to a believer over his life and then kills him, I am disassociated from the killer." I [the author] said: Ibn Majah narrated it as: "Whoever grants a man security over his life and then kills him, he shall carry the banner of treachery on the Day of Resurrection."
Commentary Narrated by Ahmad and Al-Tabarani, and its narrators are trustworthy.
#10712
10712 - Dhe nga Amr bin el-Hamik ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kush i jep siguri një njeriu për gjakun e tij e pastaj e vret atë, unë jam i pafajshëm nga vrasësi, edhe nëse i vrami ka qenë kafir."

E ka transmetuar Taberaniu me shumë zinxhirë transmetimi, dhe burrat e njërit prej tyre janë të besueshëm.
١٠٧١٢ - وَعَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَمِقِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: " «مَنْ أَمَّنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ فَقَتَلَهُ، فَأَنَا بَرِيءٌ مِنَ الْقَاتِلِ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ بِأَسَانِيدَ كَثِيرَةٍ، وَأَحَدُهَا رِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
10712 - On the authority of Amr ibn al-Hamiq, who said: I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: "Whoever grants a man security for his life and then kills him, I am disassociated from the killer, even if the one killed was a disbeliever."
Commentary It was narrated by al-Tabarani through many chains of transmission, and the narrators of one of them are trustworthy.
#10713
10713
- Nga Rifa'ah se një shok i tij tha: "Sikur të shkonim te el-Mukhtar bin Ebi Ubejd; sepse ai po bën thirrje për të ndihmuar familjen e Pejgamberit (s.a.v.s.)." Shkuam dhe hymë tek ai në el-Havernak ndërsa ai ishte ulur. Ai tha: "A t'ju tregoj një shpatë?" Kërkoi një shpatë në një mill mbi të cilën kishte tre kandila. Ai e nxori shpatën dhe unaza lëvizi deri në fund të saj, pastaj unaza u kthye te doreza e shpatës, ai e mori dhe e vuri në gishtin e tij.
Thashë: "Pasha Allahun, ky është magjistar!" U nisa drejt dorezës së shpatës, por m'u kujtua fjala e Sulejman bin Mushirit, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: "Nëse një njeri të jep besën (sigurinë), mos e vrit atë."
E ka transmetuar et-Taberaniu dhe ka thënë: Kështu e ka transmetuar Ebu Mushiri, nga Sulejman bin Mushiri, por ky është një gabim (vehm). E sakta është ajo që ka transmetuar es-Suddiu dhe të tjerët, nga Rifa'ah, nga Amr bin el-Hamiku. Gjithashtu e ka transmetuar Abdullah bin Mejsere el-Harithi el-Vasiti, nga Ebu Ukkasheh, nga Rifa'ah, por ka gabuar në zinxhirin e tij (isnad), dhe ai është ky që vijon.
١٠٧١٣ - عَنْ رِفَاعَةَ أَنَّ صَاحِبًا لَهُ قَالَ: لَوِ انْطَلَقْنَا إِلَى الْمُخْتَارِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ ; فَإِنَّهُ يَدْعُو إِلَى نَصْرِ أَهْلِ النَّبِيِّ - ﷺ - فَانْطَلَقْنَا فَدَخَلْنَا عَلَيْهِ نَهْوِي إِلَيْهِ فِي الْخَوَرْنَقِ وَهُوَ جَالِسٌ، فَقَالَ: أَلَا أُرِيكُمْ سَيْفًا، فَدَعَا بِسَيْفٍ فِي عِلَاقٍ عَلَيْهِ ثَلَاثَةُ أَسْرَاجٍ، وَانْتَضَى السَّيْفَ فَجَرَى الْخَاتَمُ إِلَى أَدْنَاهُ ثُمَّ رَجَعَ الْخَاتَمُ إِلَى قَائِمِ السَّيْفِ، فَأَخَذَهُ فَجَعَلَهُ فِي إِصْبَعِهِ،
فَقُلْتُ: سَاحِرٌ وَاللَّهِ، فَأَهْوَيْتُ إِلَى قَائِمِ السَّيْفِ فَذَكَرْتُ كَلِمَةَ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ، عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «إِذَا أَمَّنَكَ الرَّجُلُ فَلَا تَقْتُلْهُ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ وَقَالَ: هَكَذَا رَوَاهُ أَبُو مُسْهِرٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ مُسْهِرٍ وَهُوَ وَهْمٌ، وَالصَّوَابُ مَا رَوَاهُ السُّدِّيُّ وَغَيْرُهُ، عَنْ رِفَاعَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ الْحَمِقِ، وَرَوَاهُ أَيْضًا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْسَرَةَ الْحَارِثِيُّ الْوَاسِطِيُّ، عَنْ أَبِي عُكَّاشَةَ، عَنْ رِفَاعَةَ، فَوَهِمَ فِي إِسْنَادِهِ، وَهُوَ هَذَا الْآتِي.
10713 - On the authority of Rifa'ah, that a companion of his said: "If only we went to Al-Mukhtar ibn Abi 'Ubayd; for he calls to the support of the family of the Prophet (pbuh)." So we departed and entered upon him, approaching him in Al-Khawarnaq while he was sitting. He said: "Shall I not show you a sword?" He called for a sword in a hanger upon which were three lamps. He unsheathed the sword, and the ring slid to its lower part, then the ring returned to the hilt of the sword, so he took it and placed it on his finger. I said: "A magician, by Allah!" I reached for the hilt of the sword, but then I remembered the statement of Sulayman ibn Mushir, on the authority of the Prophet (pbuh), who said: "If a man grants you safety, do not kill him."
Commentary Narrated by At-Tabarani, who said: Thus it was narrated by Abu Mushir, on the authority of Sulayman ibn Mushir, and it is an error. The correct version is what was narrated by As-Suddi and others, on the authority of Rifa'ah, on the authority of 'Amr ibn al-Hamiq. It was also narrated by 'Abdullah ibn Maysarah al-Harithi al-Wasiti, on the authority of Abu 'Ukkashah, on the authority of Rifa'ah, and he erred in its chain of narrators, and it is this following one.
#10714
10714 - Dhe nga Ebu Ukasheh se Rifa'ah el-Bexheli hyri te el-Mukhtar bin Ebi Ubejd, dhe el-Mukhtari i tha atij: "Xhibrili sapo u largua prej meje." Rifa'ah tha: "Atëherë m'u kujtua një hadith që ma kishte treguar Rifa'ah bin Surad, se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Cilido burrë që i jep siguri një burri për gjakun e tij, le të mos e vrasë atë»."
Rifa'ah tha: "Dhe unë i kisha dhënë siguri për gjakun e tij, e po të mos ishte kjo, do t'ia kisha prerë kokën."
E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe ka gjykuar për Abdullah bin Mejsereh se ka bërë gabim (vehm) në të.
١٠٧١٤ - وَعَنْ أَبِي عُكَّاشَةَ أَنَّ رِفَاعَةَ الْبَجَلِيَّ دَخَلَ عَلَى الْمُخْتَارِ بْنِ أَبِي عُبَيْدٍ فَقَالَ لَهُ الْمُخْتَارُ: انْصَرَفَ عَنِّي جِبْرِيلُ آنِفًا، قَالَ رِفَاعَةُ: فَذَكَرْتُ حَدِيثًا حَدَّثَنِيهِ رَفَاعَةُ بْنُ صُرَدَ أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - قَالَ: " «أَيُّمَا رَجُلٍ أَمَّنَ رَجُلًا عَلَى دَمِهِ فَلَا يَقْتُلْهُ» ".
قَالَ رِفَاعَةُ: وَقَدْ كُنْتُ أَمَّنْتُهُ عَلَى دَمِهِ، فَلَوْلَا ذَلِكَ لَحَزَزْتُ رَأْسَهُ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَحَكَمَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَيْسَرَةَ بِالْوَهْمِ فِيهِ.
10714 - And from Abu 'Ukkashah, that Rifa'ah al-Bajali entered upon al-Mukhtar bin Abi 'Ubayd, and al-Mukhtar said to him: "Gabriel has just departed from me." Rifa'ah said: "So I recalled a hadith narrated to me by Rifa'ah bin Surad, that the Prophet (pbuh) said: 'Whichever man grants another man safety regarding his blood, let him not kill him.'" Rifa'ah said: "And I had already granted him safety regarding his blood; were it not for that, I would have severed his head."
Commentary Narrated by at-Tabarani, and he judged Abdullah bin Maysarah as having committed an error in it.
#10715
10715 - Dhe nga Muadhi transmetohet se ai e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kush i jep siguri një njeriu e pastaj e vret atë, për të është bërë i detyrueshëm Zjarri, edhe nëse i vrami ka qenë kafir."

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Sulejman bin Ahmed el-Vasiti, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧١٥ - وَعَنْ مُعَاذٍ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: " «مَنْ أَمَّنَ رَجُلًا فَقَتَلَهُ، وَجَبَتْ لَهُ النَّارُ، وَإِنْ كَانَ الْمَقْتُولُ كَافِرًا» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ سُلَيْمَانُ بْنُ أَحْمَدَ الْوَاسِطِيُّ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
10715 - And on the authority of Mu'adh that he heard the Messenger of Allah (pbuh) say: "Whoever grants a man safety and then kills him, the Fire becomes obligatory for him, even if the one killed was a disbeliever."
Commentary Reported by al-Tabarani, and in its chain is Sulayman ibn Ahmad al-Wasiti, and he is abandoned (matruk).
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ قَتَلَ غَيْرَ قَاتِلِ وَلَيِّهِ]
Kapitulli: Për atë që vret dikë tjetër përveç vrasësit të të afërmit të tij
6. Chapter: Regarding One Who Kills Someone Other Than the Killer of His Relative
#10716
10716 - Nga Amr bin Auf, ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Kush merr për mbrojtës (mewla) dikë tjetër përveç mbrojtësve të tij, mbi të qoftë
mallkimi i Allahut dhe zemërimi i Tij në Ditën e Kiametit, Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë pendim (sarf) dhe asnjë dëmshpërblim (adl). Kush vret dikë tjetër përveç vrasësit të tij, mbi të qoftë mallkimi i Allahut dhe zemërimi i Tij në Ditën e Kiametit, Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë pendim dhe asnjë dëmshpërblim. Dhe kush shpik një risi (në fe) ose strehon një shpikës risish, mbi të qoftë mallkimi i Allahut dhe zemërimi i Tij në Ditën e Kiametit, Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë pendim dhe asnjë dëmshpërblim".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Kethir bin Abdilah, për të cilin shumica e dijetarëve janë për dobësimin e tij, por Tirmidhiu e ka vlerësuar si të mirë (hasen) një hadith të tij.
١٠٧١٦ - عَنْ عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ، قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «مَنْ تَوَلَّى غَيْرَ مَوَالِيهِ فَعَلَيْهِ
لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا، وَمَنْ قَتَلَ غَيْرَ قَاتِلِهِ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا وَمَنْ أَحْدَثَ حَدَثًا أَوْ آوَى مُحْدِثًا فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ كَثِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ، وَالْجُمْهُورُ عَلَى تَضْعِيفِهِ، وَقَدْ حَسَّنَ التِّرْمِذِيُّ لَهُ حَدِيثًا.
10716 - On the authority of Amr ibn Awf, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever takes as his masters others than his own masters, upon him is the curse of Allah and His wrath on the Day of Resurrection; Allah will not accept from him any obligatory nor voluntary deed. And whoever kills other than the one who killed, upon him is the curse of Allah and His wrath on the Day of Resurrection; Allah will not accept from him any obligatory nor voluntary deed. And whoever introduces an innovation or shelters an innovator, upon him is the curse of Allah and His wrath on the Day of Resurrection; Allah will not accept from him any obligatory nor voluntary deed."
Commentary It was narrated by Al-Tabarani, and its chain of narrators includes Kathir ibn Abd Allah, whom the majority of scholars consider weak, though Al-Tirmidhi graded a hadith of his as fair (hasan).
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ قَاتَلَ لِعَصَبِيَّةٍ]
Kapitulli: Për atë që lufton për fanatizëm (asabije)
7. Chapter: Regarding One Who Fights for Tribalism
#10717
10717
- Nga Enes bin Maliku se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush lufton nën një flamur duke luftuar për asabije (paragjykim/nacionalizëm) ose duke ndihmuar asabijen, vdekja e tij është vdekje e xhahilijetit."
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Kaze'ah bin Suvejd, i cili është i dobët, por është konsideruar i besueshëm.
١٠٧١٧ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: " «مَنْ قَاتَلَ تَحْتَ رَايَةٍ يُقَاتِلُ عَصَبِيَّةً أَوْ يَنْصُرُ عَصَبِيَّةً، فَقِتْلَتُهُ جَاهِلِيَّةٌ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ قَزَعَةُ بْنُ سُوَيْدٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ وَقَدْ وُثِّقَ.
10717 - On the authority of Anas ibn Malik that the Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever fights under a banner, fighting out of partisan zealotry or supporting partisan zealotry, then his death is a death of pre-Islamic ignorance (Jahiliyyah)."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and in its chain of narrators is Qaza'ah ibn Suwayd, who is weak, though he has been declared reliable.
CHAPTER
[بَابُ قَتْلِ الْخَطَأِ وَالْعَمْدِ]
Kapitulli: Vrasja me dashje dhe pa dashje
8. Chapter: Accidental and Intentional Killing
#10718
10718 - Nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: "«Kush vritet në një rrëmujë (përleshje të paqartë) ku gjuhet mes tyre me gurë, shkopinj ose kamxhik, dëmshpërblimi i tij (dija) është si ai i vrasjes nga pakujdesia. Ndërsa kush vritet me qëllim, atëherë ka hakmarrje (kisas). Kush pengon zbatimin e saj, mbi të rëntë mallkimi i Allahut dhe zemërimi i Tij; Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë pendim dhe asnjë dëmshpërblim»".

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat dhe Bezzari, dhe në të është Hamza en-Nasibi, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧١٨ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «مَنْ قُتِلَ فِي عِمِّيَّةٍ رَمْيًا يَكُونُ بَيْنَهُمْ بِحَجَرٍ أَوْ عَصًا أَوْ سَوْطٍ، عَقْلُهُ عَقْلُ خَطَأٍ، وَمَنْ قُتِلَ عَمْدًا فَهُوَ قَوَدٌ، مَنْ حَالَ دُونَهُ فَعَلَيْهِ لَعْنَةُ اللَّهِ وَغَضَبُهُ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ وَالْبَزَّارُ، وَفِيهِ حَمْزَةُ النَّصِيبِيُّ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
10718 - On the authority of Abu Hurairah, from the Prophet (pbuh), who said: "Whoever is killed in a blind fray involving the throwing [of missiles] between them with a stone, a stick, or a whip, his blood money is the blood money of an error. And whoever is killed intentionally, then it is a matter of retaliation. Whoever stands in the way of it, upon him is the curse of Allah and His wrath; Allah will not accept from him any obligatory or voluntary deed."
Commentary It was narrated by at-Tabarani in al-Awsat and al-Bazzar, and it contains Hamza al-Nasibi, and he is abandoned.
#10719
10719 - Dhe nga Amr bin Hazmi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "«Vrasja me dashje kërkon ndëshkim (kisas), ndërsa vrasja pa dashje kërkon dëmshpërblim (dije)»".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në zinxhirin e tij është Imran bin Ebil-Fadl, i cili është i dobët.
١٠٧١٩ - وَعَنْ عَمْرِو بْنِ حَزْمٍ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «الْعَمْدُ قَوَدٌ، وَالْخَطَأُ دِيَةٌ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ عِمْرَانُ بْنُ أَبِي الْفَضْلِ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10719 - And on the authority of 'Amr ibn Hazm, from the Prophet (pbuh), who said: "Intentional killing entails retaliation, and accidental killing entails blood money."
Commentary Reported by al-Tabarani, and in its chain of narrators is 'Imran ibn Abi al-Fadl, and he is weak.
#10720
10720 - Dhe nga Aliu dhe Ibn Mes'udi: se vrasja me dashje (el-amd) bëhet me armë.
E ka transmetuar Taberaniu, dhe zinxhiri i tij i transmetimit (isnad) është i ndërprerë (munkati') midis Abdylkerim el-Xhezeriut dhe sahabëve, por transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.
١٠٧٢٠ - وَعَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ: أَنَّ الْعَمْدَ السِّلَاحُ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَإِسْنَادُهُ مُنْقَطِعٌ بَيْنَ عَبْدِ الْكَرِيمِ الْجَزَرِيِّ وَالصَّحَابَةِ، وَلَكِنَّ رِجَالَهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10720 - And from Ali and Ibn Mas'ud: that intentional killing is [defined by the use of] a weapon.
Commentary Reported by al-Tabarani, and its chain of narrators is disconnected between Abd al-Karim al-Jazari and the Companions, but its narrators are the narrators of the Sahih.
#10721
10721 - Dhe me zinxhirin e tij të transmetimit nga Aliu dhe Ibn Mes'udi, se vrasja e ngjashme me qëllimin (shibh al-amd) është me gur dhe me shkop.
١٠٧٢١ - وَبِسَنَدِهِ عَنْ عَلِيٍّ وَابْنِ مَسْعُودٍ أَنَّ شِبْهَ الْعَمْدِ الْحَجَرُ وَالْعَصَا.
10721 - And with his chain of narration from Ali and Ibn Mas'ud that quasi-intentional homicide is the stone and the staff.
#10722
10722 - Dhe nga Muhammed bin Abdurrahman bin Ebi Lejla; se Ibn Mes'udi ka thënë: Gati i qëllimshëm (shibh el-amd) është guri, shkopi, kamxhiku, shtyrja dhe çdo gjë me të cilën e godet qëllimisht; për këtë ka dëmshpërblim të rëndë (dije mugalladha). Ndërsa gabimi (el-khata) është kur njeriu gjuan diçka, por e godet gabimisht (dikë tjetër).

E ka transmetuar Taberaniu, dhe zinxhiri i tij i transmetimit është i ndërprerë (munqati') mes Ibn Ebi Lejlas dhe Ibn Mes'udit, ndërsa burrat e tij deri te Ibn Ebi Lejla janë burra të Sahihut.
١٠٧٢٢ - وَعَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ أَبِي لَيْلَى ; أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ: شِبْهُ الْعَمْدِ الْحَجَرُ وَالْعَصَا وَالسَّوْطُ وَالدَّفْعَةُ، وَكُلُّ شَيْءٍ عَمَدْتَهُ بِهِ، فَفِيهِ التَّغْلِيظُ فِي الدِّيَةِ، وَالْخَطَأُ أَنْ يَرْمِيَ شَيْئًا فَيُخْطِئَ بِهِ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَإِسْنَادُهُ مُنْقَطِعٌ بَيْنَ ابْنِ أَبِي لَيْلَى وَابْنِ مَسْعُودٍ، وَرِجَالُهُ إِلَى ابْنِ أَبِي لَيْلَى رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10722 - And on the authority of Muhammad ibn Abd al-Rahman ibn Abi Layla, that Ibn Mas'ud said: "Quasi-intentional homicide [shibh al-'amd] involves [striking with] a stone, a staff, a whip, or a push, and anything with which you have intentionally struck someone. For such cases, there is an aggravated blood money [diyah]. Accidental homicide [al-khata'] is when one throws at something and misses [the target, hitting another instead]."
Commentary It was reported by al-Tabarani, and its chain of narration is broken between Ibn Abi Layla and Ibn Mas'ud, though its narrators up to Ibn Abi Layla are the narrators of the Sahih.
#10723
10723 - Dhe nga Mahmud bin Lebidi ka thënë: «Shpatat e muslimanëve u kryqëzuan mbi El-Jemanin, babanë e Hudhejfes, në ditën e Uhudit dhe e vranë atë, duke mos e njohur. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) deshi të paguante dëmshpërblimin (dijen) për të, por Hudhejfeja e dha sadaka dijen e tij për muslimanët.»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Muhamed bin Is'haku, i cili është mudellis i besueshëm (thika), ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.
١٠٧٢٣ - وَعَنْ مَحْمُودِ بْنِ لَبِيدٍ قَالَ: «اخْتَلَفَتْ سُيُوفُ الْمُسْلِمِينَ عَلَى الْيَمَانِ أَبِي حُذَيْفَةَ يَوْمَ أُحُدٍ فَقَتَلُوهُ، وَلَا يَعْرِفُونَهُ، فَأَرَادَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - أَنْ يَدِيَهُ، فَتَصَدَّقَ حُذَيْفَةُ بِدِيَتِهِ عَلَى الْمُسْلِمِينَ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ وَهُوَ مُدَلِّسٌ ثِقَةٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10723 - And on the authority of Mahmud bin Labid, who said: "The swords of the Muslims fell upon Al-Yaman, the father of Hudhayfah, on the day of Uhud, and they killed him while they did not recognize him. So the Messenger of Allah (pbuh) intended to pay his blood money, but Hudhayfah gave his blood money as charity to the Muslims."
Commentary Narrated by Ahmad, and in its chain is Muhammad bin Ishaq, who is a trustworthy mudallis, and the rest of its narrators are the narrators of the Sahih.
CHAPTER
[بَابُ الْقَوْمِ يَزْدَحِمُونَ فَيَقَعُ بَعْضُهُمْ فَيَتَعَلَّقُ بِغَيْرِهِ]
Kapitulli: Njerëzit që shtyhen dhe bien mbi njëri-tjetrin
9. Chapter: People Crowding and Falling Upon One Another
#10724
10724
- «Nga Aliu, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më dërgoi në Jemen. Arritëm te një popull që kishte ndërtuar një gropë-kurth për luanin. Ndërsa ata ishin ashtu duke u shtyrë, një burrë ra brenda dhe u kap pas një tjetri, pastaj ai u kap pas një tjetri, derisa u bënë katër veta brenda saj. Luani i plagosi ata, pastaj një burrë u hodh me një heshtë dhe e vrau atë, por të gjithë ata vdiqën nga plagët e tyre.

Atëherë të afërmit e të parit u ngritën kundër të afërmve të tjetrit dhe nxorën armët për ta vrarë. Aliu (a.s.) erdhi tek ata në atë kohë dhe tha: "A doni të luftoni ndërkohë që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) është gjallë? Unë do të gjykoj mes jush; nëse jeni të kënaqur, ky do të jetë gjykimi, përndryshe ndaloni njëri-tjetrin derisa të shkoni te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) që ai të jetë ai që gjykon mes jush. Kushdo që e kalon kufirin pas kësaj, nuk ka asnjë të drejtë."

Mblidhni për mua nga fiset e atyre që hapën gropën: një të katërtën e dijetit (shpagimit), një të tretën e dijetit, gjysmën e dijetit dhe një dijet të plotë. I pari merr një të katërtën sepse ai vdiq nga ata që ishin sipër tij, i dyti një të tretën e dijetit, i treti gjysmën e dijetit, por ata refuzuan të pranonin.

Pastaj erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) kur ai ishte në këmbë pranë Mekamit të Ibrahimit dhe ia treguan ngjarjen. Ai tha: "Unë do të gjykoj mes jush." Ai u ul (në pozicionin ihtiba), kur një burrë nga njerëzit tha: "Aliu ka gjykuar mes nesh," dhe ia treguan atij ngjarjen. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e miratoi atë."
١٠٧٢٤ - «عَنْ عَلِيٍّ قَالَ: بَعَثَنِي رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - إِلَى الْيَمَنِ، فَانْتَهَيْنَا إِلَى قَوْمٍ قَدْ بَنَوْا زُبْيَةً لِلْأَسَدِ، فَبَيْنَمَا هُمْ كَذَلِكَ يَتَدَافَعُونَ إِذْ سَقَطَ رَجُلٌ، فَتَعَلَّقَ بِآخَرَ، ثُمَّ تَعَلَّقَ بِآخَرَ حَتَّى صَارُوا فِيهَا أَرْبَعَةً، فَجَرَحَهُمُ الْأَسَدُ، فَانْتَدَبَ لَهُ رَجُلٌ بِحَرْبَةٍ فَقَتَلَهُ، وَمَاتُوا مِنْ جِرَاحَتِهِمْ كُلُّهُمْ.
فَقَامَ أَوْلِيَاءُ الْأَوَّلِ إِلَى أَوْلِيَاءِ الْآَخَرِ، فَأَخْرَجُوا السِّلَاحَ لِيَقْتُلُوهُ، فَأَتَاهُمْ عَلِيٌّ - ﵇ - عَلَى تَفِيئَةِ ذَلِكَ، فَقَالَ: تُرِيدُونَ أَنْ تُقَاتِلُوا وَرَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - حَيٌّ، إِنِّي أَقْضِي بَيْنَكُمْ قَضَاءً إِنْ رَضِيتُمْ فَهُوَ الْقَضَاءُ، وَإِلَّا حَجَرَ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ حَتَّى تَأْتُوا رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - فَيَكُونَ الَّذِي يَقْضِي بَيْنَكُمْ، فَمَنْ عَدَا بَعْدَ ذَلِكَ فَلَا حَقَّ لَهُ.
اجْمَعُوا لِي مِنْ قَبَائِلِ الَّذِينَ حَفَرُوا الْبِئْرَ، رُبُعَ الدِّيَةِ، وَثُلُثَ الدِّيَةِ، وَنِصْفَ الدِّيَةِ، وَالدِّيَةَ كَامِلَةً، فَلِلْأَوَّلِ الرُّبُعُ لِأَنَّهُ هَلَكَ مِنْ فَوْقِهِ، وَالثَّانِي ثُلُثُ الدِّيَةِ، وَالثَّالِثِ نِصْفُ الدِّيَةِ، فَأَبَوْا أَنْ يَرْضَوْا.
فَأَتَوُا النَّبِيَّ - ﷺ - وَهُوَ قَائِمٌ عِنْدَ مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ فَقَصُّوا عَلَيْهِ الْقِصَّةَ، فَقَالَ: " أَنَا أَقْضِي بَيْنَكُمْ ". وَاحْتَبَى، فَقَالَ رَجُلٌ مِنَ الْقَوْمِ: إِنَّ عَلِيًّا قَضَى فِينَا فَقَصُّوا عَلَيْهِ الْقِصَّةَ، فَأَجَازَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -.
10724 - From Ali, who said: The Messenger of Allah (pbuh) sent me to Yemen, and we came upon a people who had built a pit-trap for a lion. While they were in that state, pushing one another, a man fell in, so he grabbed onto another, who then grabbed onto another, until four of them had fallen into it. The lion wounded them, then a man stepped forward with a spear and killed it, and they all died from their wounds. The guardians of the first man rose against the guardians of the last and drew their weapons to kill him. Ali (pbuh) came to them at that moment and said: "Do you intend to fight while the Messenger of Allah (pbuh) is still alive? I shall judge between you with a judgment; if you are satisfied with it, then that is the judgment, otherwise, you shall restrain one another until you come to the Messenger of Allah (pbuh) so that he may be the one to judge between you. Whoever transgresses after that shall have no right. Collect for me from the tribes of those who dug the pit: a quarter of the blood money, a third of the blood money, half of the blood money, and the full blood money. For the first is a quarter, because he perished due to those above him; for the second is a third of the blood money; and for the third is half of the blood money." But they refused to accept it. So they came to the Prophet (pbuh) while he was standing at the Station of Abraham and recounted the story to him. He said: "I shall judge between you," and he sat with his legs drawn up. Then a man from the people said: "Indeed, Ali has already judged among us," and they recounted the story to him. Thereupon, the Messenger of Allah (pbuh) approved his judgment.
#10725
10725 - Dhe në një transmetim: "për të katërtin është dijeti i plotë".

E ka transmetuar Ahmedi dhe në të është Hanashi, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Ebu Davudi, por në të ka dobësi, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të Sahihut.
١٠٧٢٥ - وَفِي رِوَايَةٍ: وَلِلرَّابِعِ الدِّيَةُ كَامِلَةً».
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَفِيهِ حَنَشٌ وَثَّقَهُ أَبُو دَاوُدَ وَفِيهِ ضَعْفٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10725 - And in a narration: "And for the fourth is the full blood money."
Commentary Narrated by Ahmad, and in its chain is Hanash, who was declared trustworthy by Abu Dawud although there is weakness in him, and the rest of its narrators are the narrators of the Sahih.
#10726
10726
- Dhe nga Hanash bin el-Mu'temir: «Se ata kishin hapur një pus në Jemen dhe në të ra një luan. Njerëzit filluan ta shikonin atë, kur një burrë ra në pus dhe u kap pas një burri tjetër, i dyti u kap pas të tretit dhe i treti pas të katërtit, derisa u bënë katër veta dhe ranë të gjithë në pus. Luani i plagosi ata, pastaj një burrë e goditi me heshtën e tij dhe e vrau. Njerëzit i thanë të parit: 'Ti i vrave shokët tanë dhe duhet të paguash dëmshpërblimin (dijen) e tyre'. Shokët e tij erdhën dhe desh u vranë mes vete. Në atë gjendje erdhi Aliu - r.a. - dhe ata e pyetën atë. Ai tha: 'Unë do të gjykoj mes jush me një gjykim; kushdo prej jush që është i kënaqur, kënaqësia e tij pranohet, e kushdo që zemërohet, nuk ka asnjë të drejtë derisa të shkoni te i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - që ai të gjykojë mes jush'. Ata thanë: 'Po'.
Ai tha: 'Mblidhni nga njerëzit që hapën pusin një të katërtën e dijes, një të tretën e dijes, gjysmën e dijes dhe një dije të plotë. Për të parin takon një e katërta e dijes sepse mbi të vdiqën tre veta. Për të dytin takon një e treta e dijes sepse mbi të vdiqën dy veta. Për të tretin takon gjysma e dijes sepse mbi të vdiq një vetë. Ndërsa për të fundit takon dija e plotë. Nëse jeni të kënaqur, ky është gjykimi mes jush, e nëse nuk jeni të kënaqur, nuk keni asnjë të drejtë derisa të shkoni te i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) -'.
Vitin e ardhshëm ata erdhën te i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - dhe ia treguan ngjarjen. Ai tha: 'Unë do të gjykoj mes jush, në dashtë Allahu'. Ai ishte i ulur në Mekamin e Ibrahimit - (a.s.) - kur u ngrit një burrë dhe tha: 'Aliu ka gjykuar mes nesh'. Ai pyeti: 'Si gjykoi mes jush?'. Ata ia treguan, dhe ai tha: 'Ai është
ashtu siç ka gjykuar mes jush'».
E transmeton el-Bezzari dhe në fund të tij thotë: Nuk transmetohet nga Aliu përveçse me këtë isnad. Unë them: Dhe nuk ka thënë 'nga Aliu', e Allahu e di më mirë.
١٠٧٢٦ - وَعَنْ حَنَشِ بْنِ الْمُعْتَمِرِ «أَنَّهُمُ احْتَفَرُوا بِئْرًا بِالْيَمَنِ فَسَقَطَ فِيهَا الْأَسَدُ، فَأَصْبَحُوا يَنْظُرُونَ إِلَيْهِ فَوَقَعَ رَجُلٌ فِي الْبِئْرِ فَتَعَلَّقَ بِرَجُلٍ فَتَعَلَّقَ الْآخَرُ بِآخَرَ فَتَعَلَّقَ الْآخَرُ بِآخَرَ حَتَّى كَانُوا أَرْبَعَةً فَسَقَطُوا فِي الْبِئْرِ جَمِيعًا فَجَرَحَهُمُ الْأَسَدُ، فَتَنَاوَلَهُ رَجُلٌ بِرُمْحِهِ فَقَتَلَهُ، فَقَالَ النَّاسُ لِلْأَوَّلِ: أَنْتَ قَتَلْتَ أَصْحَابَنَا وَعَلَيْكَ دِيَتُهُمْ، فَأَتَى أَصْحَابُهُ فَكَادُوا يَقْتَتِلُونَ، فَقَدِمَ عَلِيٌّ - ﵁ - عَلَى تِلْكَ الْحَالِ فَسَأَلُوهُ، فَقَالَ: سَأَقْضِي بَيْنَكُمْ بِقَضَاءٍ فَمَنْ رَضِيَ مِنْكُمْ جَازَ عَلَيْهِ رِضَاهُ، وَمَنْ سَخِطَ مِنْكُمْ فَلَا حَقَّ لَهُ حَتَّى تَأْتُوا رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - فَيَقْضِيَ بَيْنَكُمْ، قَالُوا: نَعَمْ.
قَالَ: فَاجْمَعُوا مِمَّنْ حَفَرَ الْبِئْرَ مِنَ النَّاسِ رُبُعَ دِيَةٍ وَثُلُثَ دِيَةٍ وَدِيَةً تَامَّةً. لِلْأَوَّلِ رُبُعُ دِيَةٍ لِأَنَّهُ هَلَكَ فَوْقَهُ ثَلَاثَةٌ. وَلِلثَّانِي ثُلُثُ دِيَةٍ لِأَنَّهُ هَلَكَ فَوْقَهُ اثْنَانِ. وَلِلثَّالِثِ نِصْفُ دِيَةٍ لِأَنَّهُ هَلَكَ فَوْقَهُ وَاحِدٌ. وَلِلْآخِرِ الدِّيَةُ التَّامَّةُ. فَإِنْ رَضِيتُمْ فَهَذَا بَيْنَكُمْ قَضَاءٌ، وَإِنْ لَمْ تَرْضَوْا فَلَا حَقَّ لَكُمْ حَتَّى تَأْتُوا رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ -.
فَأَتَوْا رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - الْعَامَ الْمُقْبِلَ فَقَصُّوا عَلَيْهِ، فَقَالَ: " أَنَا أَقْضِي بَيْنَكُمْ إِنْ شَاءَ اللَّهُ ". وَهُوَ جَالِسٌ فِي مَقَامِ إِبْرَاهِيمَ - ﷺ - فَقَامَ رَجُلٌ، فَقَالَ: إِنَّ عَلِيًّا قَضَى بَيْنَنَا، فَقَالَ: " كَيْفَ قَضَى بَيْنَكُمْ؟ ". فَقَصُّوا عَلَيْهِ، فَقَالَ: " هُوَ
مَا قَضَى بَيْنَكُمْ» ".
رَوَاهُ الْبَزَّارُ وَقَالَ فِي آخِرِهِ: لَا يُرْوَى عَنْ عَلِيٍّ إِلَّا بِهَذَا الْإِسْنَادِ. قُلْتُ: وَلَمْ يَقُلْ عَنْ عَلِيٍّ وَاللَّهُ أَعْلَمُ.
And on the authority of Hanash ibn al-Mu'tamir that they dug a well in Yemen and a lion fell into it. The people began looking at it, and a man fell into the well and grabbed onto another man, and that one grabbed onto another, and that one grabbed onto another until they were four. They all fell into the well and the lion wounded them. A man then reached for it with his spear and killed it. The people said to the first man: "You have killed our companions and you are liable for their blood money." His companions came and they were on the verge of fighting one another. Ali (may Allah be pleased with him) arrived during that state and they questioned him. He said: "I shall judge between you with a judgment; whoever among you is satisfied, his satisfaction shall be binding upon him, and whoever among you is discontented, then he has no right until you come to the Messenger of Allah (pbuh) so that he may judge between you." They said: "Yes." He said: "Collect from the people who dug the well a quarter of the blood money, a third of the blood money, a half of the blood money, and a full blood money. For the first, a quarter of the blood money because three perished above him. For the second, a third of the blood money because two perished above him. For the third, a half of the blood money because one perished above him. And for the last, the full blood money. If you are satisfied, then this is the judgment between you, and if you are not satisfied, then you have no right until you come to the Messenger of Allah (pbuh)." They came to the Messenger of Allah (pbuh) the following year and related the story to him. He said: "I shall judge between you, if Allah wills." He was sitting at the Station of Ibrahim (pbuh). A man stood up and said: "Indeed, Ali judged between us." He asked: "How did he judge between you?" They related it to him, and he said: "It is as he judged between you."
Commentary Al-Bazzar narrated it and said at its end: It is not narrated from Ali except through this chain. I say: And he did not say "from Ali," and Allah knows best.
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الْقَوَدِ وَالْقِصَاصِ، وَمَنْ لَا قَوَدَ عَلَيْهِ]
Kapitulli mbi hakmarrjen dhe ndëshkimin e barabartë (Kisas), dhe ata ndaj të cilëve nuk zbatohet hakmarrja
10. Retaliation and Retribution, and Those Exempt from Retaliation
#10727
10727 - Nga Mirdas bin Urwah ka thënë: «Një burrë qëlloi vëllanë e tij dhe e vrau, pastaj u arratis. Ne e gjetëm atë te Ebu Bekri dhe e dërguam te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), dhe ai na dha të drejtën e hakmarrjes (kisasit) ndaj tij».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Muhamed bin Xhabir es-Suhejmi, i cili është i dobët.
١٠٧٢٧ - عَنْ مِرْدَاسِ بْنِ عُرْوَةَ قَالَ: «رَمَى رَجُلٌ أَخًا لَهُ فَقَتَلَهُ فَفَرَّ، فَوَجَدْنَاهُ عِنْدَ أَبِي بَكْرٍ فَانْطَلَقْنَا بِهِ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ -، فَأَقَادَنَا مِنْهُ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ جَابِرٍ السُّحَيْمِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
On the authority of Mirdas bin 'Urwah, who said: "A man shot a brother of his and killed him, then he fled. We found him with Abu Bakr, so we took him to the Messenger of Allah (pbuh), and he granted us retaliation against him."
Commentary It was reported by al-Tabarani, and in its chain is Muhammad bin Jabir al-Suhaymi, and he is weak.
#10728
10728 - Dhe nga Enesi se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka ndaluar që robi të udhëhiqet mes dy burrave.

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Muhamed bin Thabit el-Bunani, i cili është i dobët.
١٠٧٢٨ - وَعَنْ أَنَسٍ «أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - نَهَى أَنْ يُقَادَ الْعَبْدُ بَيْنَ الرَّجُلَيْنِ».
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ الْبُنَانِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10728 - And on the authority of Anas, that the Prophet (pbuh) forbade that a slave be led between two men.
Commentary It was narrated by al-Bazzar, and its chain of narrators includes Muhammad ibn Thabit al-Bunani, and he is weak.
#10729
10729 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: Një skllave erdhi te Omer b. el-Hattabi dhe i tha: "Zotëria im më akuzoi, dhe më uli mbi zjarr derisa m'u dogj organi gjenital." Omeri i tha asaj: "A e ka parë ai këtë te ti?" Ajo tha: "Jo." Ai tha: "A i ke pranuar atij diçka?" Ajo tha: "Jo." Omeri tha: "Silleni atë tek unë."
Kur njeriu erdhi te Omeri, ai i tha: "A po dënon me dënimin e Allahut?" Ai tha: "O Prijës i Besimtarëve, e akuzova atë për veten e saj." Omeri tha: "A e pe këtë te ajo?" Ai tha: "Jo." Ai tha: "A ta pranoi ajo këtë?" Ai tha: "Jo." Omeri tha: "Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, sikur të mos e kisha dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Nuk ekzekutohet kisas (ndëshkimi i barabartë) ndaj pronarit për skllavin e tij, e as ndaj prindit për fëmijën e tij', do të kisha marrë hakun e saj prej teje."

Pastaj e nxori përpara dhe e goditi me njëqind kamxhikë, pastaj i tha: "Shko, se ti je e lirë për hir të Allahut, dhe ti je nën mbrojtjen e Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Dëshmoj se e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Kushdo që digjet me zjarr ose i gjymtohet trupi, ai është i lirë dhe ai është nën mbrojtjen e Allahut dhe të Dërguarit të Tij'."
Unë them: Tirmidhiu ka transmetuar një pjesë të tij.
E ka transmetuar Taberaniu në "el-Evsat", dhe në të është Omer b. Isa el-Kureshi, të cilin Dhehebiu e ka përmendur në "el-Mizan" dhe ia ka përmendur këtë hadith, por nuk ka përmendur ndonjë kritikë ndaj tij dhe e ka lënë pa vlerësim përfundimtar (e ka lënë të bardhë), ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë konsideruar të besueshëm.
١٠٧٢٩ - وَعَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: جَاءَتْ جَارِيَةٌ إِلَى عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ فَقَالَتْ: إِنَّ سَيِّدِي اتَّهَمَنِي، فَأَقْعَدَنِي عَلَى النَّارِ حَتَّى احْتَرَقَ فَرْجِي فَقَالَ لَهَا عُمَرُ: هَلْ رَأَى ذَلِكَ عَلَيْكِ؟ قَالَتْ: لَا. قَالَ: فَاعْتَرَفْتِ لَهُ بِشَيْءٍ؟ قَالَتْ: لَا. قَالَ عُمَرُ: عَلَيَّ بِهِ.
فَلَمَّا أَتَى عُمَرَ الرَّجُلُ، قَالَ: أَتُعَذِّبُ بِعَذَابِ اللَّهِ؟ قَالَ: يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ، اتَّهَمْتُهَا فِي نَفْسِهَا، قَالَ: رَأَيْتَ ذَلِكَ عَلَيْهَا؟ قَالَ: لَا. قَالَ: فَاعْتَرَفَتْ لَكَ بِهِ؟ قَالَ: لَا. قَالَ: وَالَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ، لَوْ لَمْ «أَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: " لَا يُقَادُ مَمْلُوكٌ مِنْ مَالِكِهِ، وَلَا وَلَدٌ مِنْ وَالِدِهِ» " لَأَقَدْتُهَا مِنْكَ. فَبَرَّزَهُ فَضَرَبَهُ مِائَةَ سَوْطٍ ثُمَّ قَالَ: اذْهَبِي فَأَنْتِ حُرَّةٌ لِوَجْهِ اللَّهِ، وَأَنْتِ مُوَلَاةُ اللَّهِ وَرَسُولِهِ، «أَشْهَدُ لَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: " مَنْ حُرِّقَ بِالنَّارِ أَوْ مُثِّلَ بِهِ، فَهُوَ حُرٌّ، وَهُوَ مَوْلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ» ".
قُلْتُ: رَوَى التِّرْمِذِيُّ بَعْضَهُ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ عُمَرُ بْنُ عِيسَى الْقُرَشِيُّ، وَقَدْ ذَكَرَهُ الذَّهَبِيُّ فِي الْمِيزَانِ، وَذَكَرَ لَهُ هَذَا الْحَدِيثَ، وَلَمْ يَذْكُرْ فِيهِ جَرْحًا وَبَيَّضَ لَهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ وُثِّقُوا.
10729 - And on the authority of Ibn Abbas, he said: A slave girl came to Umar ibn al-Khattab and said: "My master accused me and sat me upon fire until my private parts were burned." Umar said to her: "Did he see that [act] upon you?" She said: "No." He said: "Did you confess anything to him?" She said: "No." Umar said: "Bring him to me." When the man came to Umar, he said: "Do you punish with the punishment of Allah?" He said: "O Commander of the Faithful, I accused her regarding her own self." He said: "Did you see that upon her?" He said: "No." He said: "Did she confess it to you?" He said: "No." Umar said: "By Him in Whose Hand is my soul, had I not heard the Messenger of Allah (pbuh) say: 'A slave is not subjected to retaliation from his master, nor a child from his parent,' I would have taken retaliation upon you for her." Then he brought him forward and struck him one hundred lashes, then said: "Go, for you are free for the sake of Allah, and you are a ward of Allah and His Messenger. I bear witness that I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: 'Whoever is burned with fire or mutilated, he is free, and he is a ward of Allah and His Messenger.'"
Commentary I say: At-Tirmidhi narrated a portion of it. It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and it contains Umar ibn Isa al-Qurashi; al-Dhahabi mentioned him in al-Mizan and cited this Hadith for him, and he did not mention any criticism against him and left his entry blank, and the rest of its narrators have been deemed trustworthy.
#10730
10730 - Dhe nga Abdullah bin Amr bin el-As: «Se Zinba' ebu Rauh gjeti me një skllav të tij një robëreshë të tij, kështu që ia preu hundën dhe e tredhi atë. Ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai tha: "Kush ta bëri këtë?". Tha: Zinba'. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) e thirri atë dhe i tha: "Çfarë të shtyu ta bësh këtë?". Ai tha: Ishte puna e tij kështu e kështu.
Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha skllavit: "Shko, se ti je i lirë". Ai tha: O i Dërguari i Allahut, i kujt mual (i liri i kujt) jam unë? Ai tha: "Muala i Allahut dhe i Dërguarit të Tij", dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i porositi muslimanët për të».
Kur ndërroi jetë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ai erdhi te Ebu Bekri dhe i tha: Porosia e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)? Ai tha: Po, do të të jepen shpenzimet ty dhe familjes tënde. Dhe ai ia dha ato derisa ndërroi jetë Ebu Bekri. Kur u bë halife Omeri, ai erdhi tek ai dhe i tha: Porosia e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)? Ai tha: Po, ku dëshiron të shkosh? Ai tha: Në Egjipt.
Atëherë Omeri i shkroi guvernatorit të Egjiptit që t'i jepte atij një tokë prej së cilës të hante.
Unë thashë: E ka transmetuar Ebu Davudi shkurtimisht.
E ka transmetuar Ahmedi dhe burrat e tij janë të besueshëm. Dhe tashmë ka kaluar një rrugë tjetër e tij në kapitullin e lirimit të skllevërve.
١٠٧٣٠ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ: «أَنَّ زِنْبَاعًا أَبَا رَوْحٍ وَجَدَ مَعَ غُلَامٍ لَهُ جَارِيَةً لَهُ، فَجَدَعَ أَنْفَهُ وَجَبَّهُ، فَأَتَى النَّبِيَّ - ﷺ - فَقَالَ: " مَنْ فَعَلَ هَذَا بِكَ؟ ". قَالَ: زِنْبَاعٌ، فَدَعَاهُ النَّبِيُّ - ﷺ - فَقَالَ: " مَا حَمَلَكَ عَلَى هَذَا؟ ". فَقَالَ: كَانَ مِنْ أَمْرِهِ كَذَا وَكَذَا.
فَقَالَ النَّبِيُّ - ﷺ - لِلْعَبْدِ: " اذْهَبْ فَأَنْتَ حُرٌّ ". فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، مَوْلَى مَنْ أَنَا؟ فَقَالَ: " مَوْلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ " فَأَوْصَى بِهِ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - الْمُسْلِمِينَ».
فَلَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - جَاءَ إِلَى أَبِي بَكْرٍ، فَقَالَ: وَصِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ؟ فَقَالَ: نَعَمْ، تَجْرِي عَلَيْكَ النَّفَقَةَ وَعَلَى عَيَالِكَ، فَأَجْرَاهَا عَلَيْهِ حَتَّى قُبِضَ أَبُو بَكْرٍ، فَلَمَّا اسْتُخْلِفَ عُمَرُ جَاءَهُ، فَقَالَ: وَصِيَّةُ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ؟ قَالَ: نَعَمْ، أَيْنَ تُرِيدُ؟ قَالَ: مِصْرَ
فَكَتَبَ عُمَرُ إِلَى صَاحِبِ مِصْرَ أَنْ يُعْطِيَهُ أَرْضًا يَأْكُلُهَا.
قُلْتُ: رَوَاهُ أَبُو دَاوُدَ بِاخْتِصَارٍ.
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ. وَقَدْ تَقَدَّمَتْ لَهُ طَرِيقٌ فِي الْعِتْقِ.
10730 - And from Abdullah bin Amr bin al-As: That Zinba' Abu Rauh found a slave girl of his with a male slave of his, so he mutilated his nose and castrated him. He came to the Prophet (pbuh), who said: "Who did this to you?" He said: "Zinba'." So the Prophet (pbuh) summoned him and said: "What induced you to do this?" He said: "His affair was such and such." The Prophet (pbuh) then said to the slave: "Go, for you are free." He asked: "O Messenger of Allah, whose client (mawla) am I?" He replied: "The client of Allah and His Messenger." Then the Messenger of Allah (pbuh) charged the Muslims with his care. When the Messenger of Allah (pbuh) passed away, he came to Abu Bakr and said: "The charge of the Messenger of Allah (pbuh)?" He replied: "Yes, the provision shall be granted to you and your family." So he maintained it for him until Abu Bakr passed away. When Umar was appointed as successor, he came to him and said: "The charge of the Messenger of Allah (pbuh)?" He said: "Yes, where do you intend to go?" He said: "Egypt." So Umar wrote to the governor of Egypt to grant him land for his sustenance.
Commentary I say: Abu Dawood narrated it in a condensed form. Ahmad narrated it, and its narrators are trustworthy. A chain of transmission for it has already been mentioned in the section on manumission.
#10731
10731
- Dhe nga Ibn Umari ka thënë: «Një ditë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) po i nxiste njerëzit për xhihad, dhe ata u mblodhën rreth tij aq shumë saqë e rrethuan ngushtë. Në dorën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ishte një degë palme nga e cila ishin hequr gjembat, por kishte mbetur një gjembi i vogël që ai nuk e kishte vënë re. Ai tha: "Largohuni prej meje - kështu - sepse më keni zënë frymën".
Dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) preku barkun e një burri dhe e bëri atë të gjakosej. Burri doli duke thënë: Ky është veprimi i Pejgamberit tuaj, po si do të jetë puna me njerëzit e tjerë? Umari e dëgjoi këtë dhe i tha: Shko te Pejgamberi (s.a.v.s.), sepse nëse ai të ka goditur, ai do të të japë të drejtën tënde, e nëse ke gënjyer, unë do të të ndëshkoj aq sa të të dalë e keqja. Burri tha: Shko në paqe, nuk dua të shkoj me ty. Umari tha: Nuk do të të lë rehat.
Kështu Umari e mori atë dhe e çoi te Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) e i tha: Ky pretendon se ti e ke goditur dhe i ke gjakosur barkun, çfarë mendon? Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A është e vërtetë që unë e kam goditur?". Burri tha: Po, o Pejgamber i Allahut. Ai tha: "A e ka parë këtë dikush?". Ai tha: Këtu ishin disa njerëz prej muslimanëve.
"O Allah, unë kërkoj dëshminë e çdo njeriu që e ka parë këtë që të më tregojë". Disa njerëz prej muslimanëve thanë: O i Dërguari i Allahut, ti e gjakose atë por pa dashje. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Merr pasuri për atë që të godita dhe shko". Ai tha: Jo. Ai tha: "Atëherë ma fal mua këtë". Ai tha: Nuk e bëj. Ai tha: "Atëherë çfarë dëshiron?". Ai tha: Dua të marr hak (kisas) prej teje o Pejgamber i Allahut. Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Po".
Burri i tha atij: Dil nga mesi i këtyre njerëzve. Ai doli nga mesi i tyre dhe ia dha burrit degën e palmës që të merrte hak prej tij, dhe zbuloi barkun e tij. Atëherë erdhi Umari që ta mbante Pejgamberin (s.a.v.s.) nga mbrapa, e ai i tha: "Na lër rehat, u pengove në nallanet e tua dhe t'u thyen dhëmbët".
Kur burri u afrua për ta goditur Pejgamberin (s.a.v.s.), ai e hodhi degën e palmës, puthi kërthizën e tij dhe tha: O Pejgamber i Allahut, këtë dëshiroja që të mundim tiranët pas teje. Umari tha: Ti qenke më i sigurt në vepra se unë».
E ka transmetuar Abu Ya'la, dhe në të është Al-Walid bin Muhammad al-Muwaqqari, i cili është i braktisur (matruk).
١٠٧٣١ - وَعَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: «رَغَّبَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي الْجِهَادِ ذَاتَ يَوْمٍ، فَاجْتَمَعُوا عَلَيْهِ حَتَّى غَمُّوهُ، وَفِي يَدِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - جَرِيدَةٌ قَدْ نُزِعَ سِلَاهَا، وَبَقِيَتْ سِلَاءَةٌ لَمْ يَفْطِنْ بِهَا، فَقَالَ: " أَخِّرُوا عَنِّي - هَكَذَا - فَقَدْ غَمَمْتُمُونِي ".
فَأَصَابَ النَّبِيُّ - ﷺ - بَطْنَ رَجُلٍ فَأَدْمَى الرَّجُلَ، فَخَرَجَ الرَّجُلُ وَهُوَ يَقُولُ: هَذَا فِعْلُ نَبِيِّكَ، فَكَيْفَ بِالنَّاسِ؟ فَسَمِعَهُ عُمَرُ، فَقَالَ: انْطَلِقْ إِلَى النَّبِيِّ - ﷺ - فَإِنْ كَانَ هُوَ أَصَابَكَ لَيُعْطِيَنَّكَ الْحَقَّ، وَإِنْ كُنْتَ كَذَبْتَ لَأُرْغِمَنَّكَ بِعَمَاءٍ مِنْكَ حَتَّى تُحْدِثَ. فَقَالَ الرَّجُلُ: انْطَلِقْ بِسَلَامٍ، فَلَسْتُ أُرِيدُ أَنْ أَنْطَلِقَ مَعَكَ، قَالَ: مَا أَنَا بِوَادِعِكَ.
فَانْطَلَقَ بِهِ عُمَرُ حَتَّى أَتَى بِهِ نَبِيَّ اللَّهِ - ﷺ - فَقَالَ: إِنَّ هَذَا يَزْعُمُ أَنَّكَ أَصَبْتَهُ، وَأَدْمَيْتَ بَطْنَهُ، فَمَا تَرَى؟ فَقَالَ النَّبِيُّ - ﷺ -: " أَحَقًّا أَنَا أَصَبْتُهُ؟ ". قَالَ الرَّجُلُ: نَعَمْ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، قَالَ: " هَلْ رَأَى ذَلِكَ أَحَدٌ؟ ". قَالَ: قَدْ كَانَ هَاهُنَا نَاسٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ ".
" اللَّهُمَّ إِنِّي أَشْهَدُ بِشِهَادَةِ رَجُلٍ رَأَى ذَلِكَ إِلَّا أَخْبَرَنِي " فَقَالَ نَاسٌ مِنَ الْمُسْلِمِينَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَنْتَ دَمَيْتَهُ وَلَمْ تُرْدِهِ. فَقَالَ النَّبِيُّ - ﷺ -: " خُذْ لِمَا أَصَبْتُكَ مَالًا وَانْطَلِقْ ". قَالَ: لَا. قَالَ: " فَهَبْ لِي ذَلِكَ ". قَالَ: لَا أَفْعَلُ، قَالَ: " فَتُرِيدُ مَاذَا؟ " قَالَ: أُرِيدُ أَنْ أَسَتَقِيدَ مِنْكَ يَا نَبِيَّ اللَّهِ، قَالَ النَّبِيُّ - ﷺ -: " نَعَمْ ".
فَقَالَ لَهُ الرَّجُلُ: اخْرُجْ مِنْ وَسَطِ هَؤُلَاءِ، فَخَرَجَ مِنْ وَسَطِهِمْ، وَأَمْكَنَ الرَّجُلَ مِنَ الْجَرِيدَةِ ; لِيَسْتَقِيدَ مِنْهُ، فَكَشَفَ عَنْ بَطْنِهِ، فَجَاءَ عُمَرُ لِيُمْسِكَ النَّبِيَّ - ﷺ - مِنْ خَلْفِهِ، فَقَالَ: " أَرِحْنَا عَثَرْتَ بِنَعْلِكَ وَانْكَسَرَتْ أَسْنَانُكَ ".
فَلَمَّا دَنَا الرَّجُلُ لِيَطْعَنَ النَّبِيَّ - ﷺ - أَلْقَى الْجَرِيدَةَ، وَقَبَّلَ سُرَّتَهُ وَقَالَ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، هَذَا أَرَدْتُ لِكَيْمَا نَقْمَعُ الْجَبَّارِينَ مِنْ بَعْدِكَ. فَقَالَ عُمَرُ: لَأَنْتَ أَوْثَقُ عَمَلًا مِنِّي».
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى، وَفِيهِ الْوَلِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمُوَقَّرِيُّ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
And from Ibn Umar who said: One day, the Messenger of Allah (pbuh) encouraged Jihad, and the people crowded around him until they overwhelmed him. In the hand of the Messenger of Allah (pbuh) was a palm branch from which the thorns had been removed, but one thorn remained that he had not noticed. He said: "Move back from me—like this—for you have overwhelmed me." Then the Prophet (pbuh) struck a man's stomach and caused the man to bleed. The man went out saying: "This is the action of your Prophet, so how about the people?" Umar heard him and said: "Go to the Prophet (pbuh); if it was he who struck you, he will certainly give you your right, and if you have lied, I will surely humble you through your own confusion until you speak the truth." The man said: "Go in peace, for I do not wish to go with you." Umar said: "I shall not leave you." So Umar took him until he brought him to the Prophet of Allah (pbuh) and said: "This man claims that you struck him and caused his stomach to bleed; what do you see?" The Prophet (pbuh) said: "Is it true that I struck him?" The man said: "Yes, O Prophet of Allah." He asked: "Did anyone see that?" He said: "There were people here from among the Muslims." The Prophet (pbuh) said: "O Allah, I adjure by the testimony of any man who saw that to inform me." Some people from the Muslims said: "O Messenger of Allah, you caused him to bleed but you did not intend to." The Prophet (pbuh) said: "Take money for what I struck you with and depart." He said: "No." He said: "Then grant it to me." He said: "I will not do so." He asked: "Then what do you want?" He said: "I want to take retaliation from you, O Prophet of Allah." The Prophet (pbuh) said: "Yes." The man said to him: "Step out from the midst of these people." So he stepped out from their midst and gave the man the palm branch to take retaliation from him, and he uncovered his stomach. Umar came to hold the Prophet (pbuh) from behind and said: "Leave us be; may you stumble in your sandals and may your teeth be broken." When the man drew near to strike the Prophet (pbuh), he threw down the palm branch and kissed his navel, saying: "O Prophet of Allah, this is what I intended, so that we may subdue the tyrants after you." Umar said: "You are indeed more firm in your deed than I."
Commentary Narrated by Abu Ya'la, and within its chain is al-Walid ibn Muhammad al-Muwaqqari, and he is abandoned (matruk).
#10732
10732 - Dhe nga Abdullah bin Xhubejr el-Huzai ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e goditi një burrë në barkun e tij, ose me një shkop ose me një siuak, e ai tha: 'Më lëndove, andaj më lejo të hakmerrem'. Atëherë ai i dha shkopin që kishte me vete dhe i tha: "Hakmerru". Ai (burri) ia puthi barkun e tij, pastaj tha: 'Përkundrazi, po të fal, me shpresë se do të ndërhysh për mua me këtë në Ditën e Kiametit'».
E ka transmetuar Taberaniu dhe burrat e tij janë të besueshëm.
١٠٧٣٢ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جُبَيْرٍ الْخُزَاعِيِّ قَالَ: «طَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - رَجُلًا فِي بَطْنِهِ إِمَّا بِقَضِيبٍ وَإِمَّا بِسِوَاكٍ، فَقَالَ: أَوْجَعْتَنِي فَأَقِدْنِي، فَأَعْطَاهُ الْعُودَ الَّذِي كَانَ مَعَهُ، فَقَالَ: " اسْتَقِدْ ". فَقَبَّلَ بَطْنَهُ، ثُمَّ قَالَ: بَلْ أَعْفُو لَعَلَّكَ أَنْ تَشْفَعَ لِي بِهَا يَوْمَ الْقِيَامَةِ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
10732 - And on the authority of Abdullah bin Jubayr al-Khuza'i, who said: The Messenger of Allah (pbuh) poked a man in his stomach, either with a branch or a tooth-stick, and the man said: "You have caused me pain, so allow me retaliation." So he gave him the stick that was with him and said: "Take your retaliation." Thereupon, he kissed his stomach and said: "Rather, I pardon you, that perhaps you may intercede for me by it on the Day of Resurrection."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and its narrators are trustworthy.
#10733
10733 - Dhe nga Tarik bin Shihabi, i cili ka thënë: Djali i xhaxhait të Halid bin el-Velidit
goditi me shuplakë një burrë prej nesh, kështu që xhaxhai i tij e dërgoi çështjen te Halidi dhe tha: "O paria e Kurejshëve, vërtet Allahu i Madhëruar nuk u ka dhënë fytyrave tuaja ndonjë epërsi mbi fytyrat tona, përveç asaj me të cilën Allahu e ka nderuar Pejgamberin e Tij (s.a.v.s.)."


Halid bin el-Velidi tha: "Merr hak (kisas)." Atëherë burri i tha djalit të vëllait të tij: "Godite!" Kur ai e ngriti dorën, (xhaxhai) tha: "Lëre atë për hir të Allahut të Madhëruar."


E ka transmetuar Taberaniu dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.
١٠٧٣٣ - وَعَنْ طَارِقِ بْنِ شِهَابٍ قَالَ: لَطَمَ ابْنُ عَمِّ خَالِدِ بْنِ الْوَلِيدِ
رَجُلًا مِنَّا، فَخَاصَمَهُ عَمُّهُ إِلَى خَالِدٍ، فَقَالَ: يَا مَعْشَرَ قُرَيْشٍ، إِنَّ اللَّهَ ﷿ لَمْ يَجْعَلْ لِوُجُوهِكُمْ فَضْلًا عَلَى وُجُوهِنَا إِلَّا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ نَبِيَّهُ، ﷺ.
فَقَالَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ: اقْتَصَّ، فَقَالَ الرَّجُلُ لِابْنِ أَخِيهِ: الْطِمْ، فَلَمَّا رَفَعَ يَدَهُ، قَالَ: دَعْهَا لِلَّهِ ﷿.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10733 - And on the authority of Tariq ibn Shihab, who said: A cousin of Khalid ibn al-Walid slapped a man from among us, so his uncle brought the dispute against him to Khalid and said: "O assembly of Quraysh, indeed Allah (Mighty and Majestic) has not granted your faces any merit over our faces except for that which Allah favored His Prophet (pbuh) with." Khalid ibn al-Walid said: "Take retaliation." Then the man said to his nephew: "Slap [him]," but when he raised his hand, he said: "Leave it for the sake of Allah (Mighty and Majestic)."
Commentary Narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih.
CHAPTER
[بَابُ الْقَسَامَةِ، وَالْقَتِيلِ يَكُونُ بِأَرْضِ قَوْمٍ]
Kapitulli mbi Kasamen (betimin) dhe të vrarin që gjendet në tokën e një populli
11. Qasamah (Oaths) and a Slain Person Found in a People's Land
#10734
10734
- Nga Ebu Saidi ka thënë: «U gjet një i vrarë ose një i vdekur midis dy fshatrave, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi që të matej distanca midis dy fshatrave për të parë se cili ishte më afër. U gjet se ishte më afër njërit prej tyre për një pëllëmbë. Ai tha: 'Sikur po e shoh pëllëmbën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) kur e caktoi atë për atë që ishte më afër'».
E ka transmetuar Ahmedi dhe El-Bezzari, dhe në të është Atije el-Aufi, i cili është i dobët.
١٠٧٣٤ - عَنْ أَبِي سَعِيدٍ قَالَ: «وُجِدَ قَتِيلٌ أَوْ مَيِّتٌ بَيْنَ قَرْيَتَيْنِ فَأَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فَذَرَعَ مَا بَيْنَ الْقَرْيَتَيْنِ أَيُّهُمَا كَانَ أَقْرَبَ فَوُجِدَ أَقْرَبَ إِلَى أَحَدِهِمَا بِشِبْرٍ، قَالَ: فَكَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى شِبْرِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَجَعَلَهُ عَلَى الَّذِي كَانَ أَقْرَبَ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ وَالْبَزَّارُ، وَفِيهِ عَطِيَّةُ الْعَوْفِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10734 - On the authority of Abu Sa'id, who said: "A slain or deceased person was found between two villages, so the Messenger of Allah (pbuh) ordered that the distance between the two villages be measured to see which of them was closer. It was found to be closer to one of them by a handspan. He said: 'It is as if I am looking at the handspan of the Messenger of Allah (pbuh),' and he assigned him to the village that was closer."
Commentary Narrated by Ahmad and al-Bazzar, and its chain includes Atiyyah al-Awfi, who is weak.
#10735
10735 - Dhe nga Abdurrahman bin Aufi ka thënë: «Kasameja (betimi për gjakun) ka ndodhur në ditën e Hajberit, dhe kjo sepse një burrë nga Ensarët, prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), u zhduk gjatë natës. Ensarët erdhën dhe thanë: "Shoku ynë po përpëlitet në gjakun e tij."
Ai (s.a.v.s.) tha: "A e dini vrasësin e tij?". Ata thanë: "Jo, përveçse e kanë vrarë Jehudët." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Zgjidhni prej tyre pesëdhjetë burra që të betohen në Allahun me betimet e tyre më të forta, pastaj merrni prej tyre dëmshpërblimin e gjakut (dijen)." Dhe kështu bënë».
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Abdurrahman bin Jamin, i cili është i dobët.
١٠٧٣٥ - وَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ عَوْفٍ قَالَ: «كَانَتِ الْقَسَامَةُ فِي الدَّمِ يَوْمَ خَيْبَرَ، وَذَلِكَ أَنَّ رَجُلًا مِنَ الْأَنْصَارِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ - ﷺ - فُقِدَ تَحْتَ اللَّيْلِ، فَجَاءَتِ الْأَنْصَارُ فَقَالُوا: إِنَّ صَاحِبَنَا يَتَشَخَّطُ فِي دَمِهِ.
فَقَالَ: " تَعْرِفُونَ قَاتِلَهُ؟ ". قَالُوا: لَا، إِلَّا أَنَّ قَتَلَتْهُ يَهُودُ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " اخْتَارُوا مِنْهُمْ خَمْسِينَ رَجُلًا فَيَحْلِفُونَ بِاللَّهِ جَهْدَ أَيْمَانِهِمْ، ثُمَّ خُذُوا مِنْهُمُ الدِّيَةَ ". فَفَعَلُوا».
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ يَامِينَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10735 - And it is narrated from 'Abd al-Rahman bin 'Awf that he said: "The compurgation (al-Qasamah) regarding blood occurred on the day of Khaybar. This was because a man from the Ansar, among the companions of the Prophet (pbuh), went missing during the night. The Ansar came and said: 'Our companion is wallowing in his blood.' He (the Prophet) asked: 'Do you know his killer?' They replied: 'No, except that the Jews killed him.' So the Messenger of Allah (pbuh) said: 'Select fifty men from among them, and they shall swear by Allah their most solemn oaths, then take the blood money from them.' And they did so."
Commentary Reported by al-Bazzar, and its chain of narrators includes 'Abd al-Rahman bin Yamin, who is weak.
#10736
10736
- Dhe nga Ibn Abbasi ka thënë: «Kasamah (betimi kolektiv) në kohën e injorancës (xhahilijetit) ishte një pengesë mes njerëzve. Kushdo që bënte një betim të rremë (jemin sabr), shihte dënimin nga Allahu, me të cilin Ai i ndalonte nga guximi ndaj gjërave të shenjta. Ata i shmangeshin betimeve të tilla dhe u frikësoheshin atyre.
Kur Allahu dërgoi Muhamedin - (s.a.v.s.) - me Kasamah-në, muslimanët ishin edhe më të frikësuar prej saj, për shkak të asaj që ai u mësoi atyre. I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - gjykoi me Kasamah mes dy fiseve të Ensarëve, që quheshin: Banu Harithah. Kjo ndodhi sepse hebrenjtë vranë Muhajisah-në, por hebrenjtë e mohuan atë.
Atëherë Pejgamberi - (s.a.v.s.) - i thirri hebrenjtë për betimin e tyre, sepse ata ishin ata që pretenduan gjakun, prandaj i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - i urdhëroi ata të betoheshin pesëdhjetë herë, pesëdhjetë burra të rritur, se kush e kishte vrarë atë. Hebrenjtë refuzuan të betoheshin.
Atëherë i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - thirri Banu Harithah-në dhe i urdhëroi ata të betoheshin pesëdhjetë herë, pesëdhjetë burra, se hebrenjtë e kishin vrarë atë me tradhti, dhe kështu do të meritonin atë që pretendonin ndaj atij që thoshin se kishte vrarë shokun e tyre. Por edhe Banu Harithah refuzuan të betoheshin. Kur i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - e pa këtë,
ai gjykoi që shpagimi i gjakut (dija) të paguhej nga hebrenjtë, sepse ai u gjet në mesin e tyre dhe në vendbanimet e tyre».
E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٣٦ - وَعَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: «كَانَتِ الْقَسَامَةُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ حِجَازًا بَيْنَ النَّاسِ، فَكَانَ مَنْ حَلَفَ عَلَى يَمِينٍ صَبْرٍ أَثِمَ فِيهَا، أُرِيَ عُقُوبَةً مِنَ اللَّهِ يُنَكِّلُ بِهَا عَنِ الْجَرْأَةِ عَلَى الْمَحَارِمِ، فَكَانُوا يَتَوَرَّعُونَ عَنْ أَيْمَانِ الصَّبْرِ وَيَخَافُونَهَا.
فَلَمَّا بَعَثَ اللَّهُ مُحَمَّدًا - ﷺ - بِالْقَسَامَةِ، وَكَانَ الْمُسْلِمُونَ هُمْ أَهْيَبَ لَهَا، لِمَا عَلَّمَهُمْ مِنْ ذَلِكَ، فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - بِالْقَسَامَةِ بَيْنَ حَيَّيْنِ مِنَ الْأَنْصَارِ، يُقَالُ لَهُمْ: بَنُو حَارِثَةَ، وَذَلِكَ أَنَّ يَهُودَ قَتَلَتْ مُحَيِّصَةَ، فَأَنْكَرَتِ الْيَهُودُ.
فَدَعَا النَّبِيُّ - ﷺ - الْيَهُودَ لِقَسَامَتِهِمْ، لِأَنَّهُمُ الَّذِينَ ادَّعَوُا الدَّمَ، فَأَمَرَهُمْ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - أَنْ يَحْلِفُوا خَمْسِينَ يَمِينًا خَمْسِينَ رَجُلًا كَبِيرًا مَنْ قَتَلَهُ. فَنَكَلَتْ يَهُودُ عَنِ الْأَيْمَانِ.
فَدَعَا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - بَنِي حَارِثَةَ فَأَمَرَهُمْ أَنْ يَحْلِفُوا خَمْسِينَ يَمِينًا خَمْسِينَ رَجُلًا أَنَّ يَهُودَ قَتَلَتْهُ غِيلَةً، وَيَسْتَحِقُّونَ بِذَلِكَ الَّذِي يَزْعُمُونَ أَنَّهُ الَّذِي قَتَلَ صَاحِبَهُمْ، فَنَكَلَتْ بَنُو حَارِثَةَ عَنِ الْأَيْمَانِ، فَلَمَّا رَأَى ذَلِكَ رَسُولُ
اللَّهِ - ﷺ - قَضَى بِعَقْلِهِ عَلَى يَهُودَ لِأَنَّهُ وُجِدَ بَيْنَ أَظْهُرِهِمْ، وَفِي دِيَارِهِمْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
And from Ibn Abbas, he said: "The Qasamah (collective oath) in the pre-Islamic period of ignorance was a deterrent among the people. Whoever swore a solemn compulsory oath falsely therein would be shown a punishment from Allah that would discourage them from daring to violate sacred bounds; thus, they used to abstain from solemn oaths and fear them. When Allah sent Muhammad (pbuh) with the Qasamah, the Muslims were even more in awe of it because of what he taught them concerning it. The Messenger of Allah (pbuh) then adjudicated with the Qasamah between two clans of the Ansar called Banu Harithah. This was because the Jews had killed Muhayyisah, but the Jews denied it. So the Prophet (pbuh) summoned the Jews for their oath, because they were the ones who claimed the blood, and the Messenger of Allah (pbuh) commanded them that fifty prominent men should swear fifty oaths as to who killed him. But the Jews refused to take the oaths. Then the Messenger of Allah (pbuh) summoned Banu Harithah and commanded them to swear fifty oaths by fifty men that the Jews had killed him by treachery, and that they would thereby be entitled to the one they claimed killed their companion. However, Banu Harithah refused to take the oaths. When the Messenger of Allah (pbuh) saw that, he adjudicated the payment of the blood-money upon the Jews, because he was found in their midst and in their territory."
Commentary Narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10737
10737 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: «Kasameja (betimi kolektiv) ishte pjesë e çështjeve të xhahilijetit, por i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e miratoi atë në mënyrë që t'i frenojë njerëzit më shumë nga gjakderdhja».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat'. Në të është Muhamed bin Jusuf ez-Zebidi, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm dhe ka thënë: «Ndonjëherë gabon dhe sjell transmetime të panjohura (gareeb)». Mësuesi i Taberaniut, Musa bin Isa ez-Zebidi, nuk më është i njohur, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٣٧ - وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: «كَانَتِ الْقَسَامَةُ مِنْ أَمْرِ الْجَاهِلِيَّةِ فَأَقَرَّهَا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - لِتَكُونَ أَكَفَّ لِلنَّاسِ عَنِ الدِّمَاءِ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ الزَّبِيدِيُّ وَثَّقَهُ ابْنُ حِبَّانَ، وَقَالَ: رُبَّمَا أَخْطَأَ وَأَغْرَبَ، وَشَيْخُ الطَّبَرَانِيِّ مُوسَى بْنُ عِيسَى الزَّبِيدِيُّ لَمْ أَعْرِفْهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10737 - And on the authority of Abu Hurayrah, who said: "Qasamah (the collective oath-taking) was a custom of the pre-Islamic period of ignorance (Jahiliyyah), and the Messenger of Allah (pbuh) upheld it so that it would be a greater restraint for people against bloodshed."
Commentary Reported by al-Tabarani in al-Awsat, and in its chain is Muhammad ibn Yusuf al-Zubaydi; Ibn Hibban declared him reliable and said: "He may err and report singular (odd) narrations." The teacher of al-Tabarani, Musa ibn 'Isa al-Zubaydi, I do not know him, and the rest of its narrators are reliable.
#10738
10738 - Dhe nga Abdullah bin Wafid: «Betimi në gjak ka ekzistuar në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Awsat' përmes Abdulmelik bin Sarijeh el-Akki, nga Abdullah bin Waqid, të cilin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٣٨ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَافِدٍ ; «أَنَّ الْيَمِينَ فِي الدَّمِ قَدْ كَانَتْ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ مِنْ طَرِيقِ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَارِيَةَ الْعَكِّيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ وَاقِدٍ وَلَمْ أَعْرِفْهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10738 - And from Abd Allah bin Wafid: "Indeed, the oath regarding bloodshed existed during the era of the Messenger of Allah (pbuh)."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat via the route of Abd al-Malik bin Sariyah al-Akki, from Abd Allah bin Waqid and I do not know him, while the rest of its narrators are trustworthy.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ قَتَلَ بِالسُّمِّ]
Kapitulli mbi atë që vret me helm
12. One Who Kills with Poison
#10739
10739 - Nga Ebu Hurejre se një grua çifute i dhuroi Pejgamberit (s.a.v.s.) një dele të pjekur. Ai hëngri prej saj dhe pastaj tha: "Kjo dele më njoftoi se është e helmuar." Bishr bin el-Bera vdiq prej saj.

Ai dërgoi njerëz tek ajo (dhe e pyeti): "Çfarë të shtyu të bëje atë që bëre?" Ajo tha: "Desha ta dija, nëse je Pejgamber, nuk do të të dëmtonte, e nëse je mbret, do t'i çliroja njerëzit prej teje." Atëherë ai urdhëroi për të dhe ajo u vra.

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Said bin Muhamed el-Verrak, i cili është i dobët. Unë them: Ky hadith ka rrugë të tjera transmetimi te "Shenjat e Pejgamberësisë" dhe të tjera.
١٠٧٣٩ - عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ «أَنَّ يَهُودِيَّةً أَهْدَتْ لِلنَّبِيِّ - ﷺ - شَاةً مَصْلِيَّةً، فَأَكَلَ مِنْهَا ثُمَّ قَالَ: " أَخْبَرَتْنِي هَذِهِ الشَّاةُ أَنَّهَا مَسْمُومَةٌ ". فَمَاتَ بِشْرُ بْنُ الْبَرَاءِ مِنْهَا.
فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا: " مَا حَمَلَكِ عَلَى مَا صَنَعْتِ؟ " قَالَتْ: أَرَدْتُ أَنْ أَعْلَمَ، إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا لَمْ يَضُرَّكَ، وَإِنْ كُنْتَ مَلَكًا أَرَحْتُ النَّاسَ مِنْكَ. فَأَمَرَ بِهَا فَقُتِلَتْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ سَعِيدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْوَرَّاقُ وَهُوَ ضَعِيفٌ. قُلْتُ: لِهَذَا الْحَدِيثِ طُرُقٌ فِي عَلَامَاتِ النُّبُوَّةِ وَغَيْرِهَا.
10739 - On the authority of Abu Hurairah, that a Jewish woman gifted the Prophet (pbuh) a roasted sheep. He ate from it and then said: "This sheep has informed me that it is poisoned." Bishr ibn al-Bara' died from it. So he sent for her [asking]: "What induced you to do what you did?" She said: "I wanted to know; if you were a prophet, it would not harm you, and if you were a king, I would have relieved the people of you." So he ordered regarding her, and she was killed.
Commentary Narrated by al-Tabarani, and in it is Sa'id ibn Muhammad al-Warraq, and he is weak. I say: This hadith has other paths of transmission in [the books of] the Signs of Prophethood and others.
CHAPTER
[بَابُ لَا قَوَدَ إِلَّا بِالسَّيْفِ]
Kapitulli: Nuk ka hakmarrje përveçse me shpatë
13. Retaliation is Only with the Sword
#10740
10740 - Nga Abdullah - domethënë Ibn Mes'udi - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Nuk ka kisas (shpagim) përveçse me shpatë".
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Ebu Muadh Sulejman bin Erkam (1), dhe ai është i braktisur (metruk).

(1)
75 - Ka ardhur në "El-Mexhma" (6/ 291): Ebu Muadh Selim bin Erkam.
Unë them: e sakta është "Ebu Muadh Sulejman bin Erkam" siç është në "El-Mizan" (4/ 574) dhe "Et-Tehdhib" (4/ 168) dhe shih "El-Mexhma" (5/ 92) dhe (4/ 286) e të tjera.
١٠٧٤٠ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ - يَعْنِي ابْنَ مَسْعُودٍ - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «لَا قَوَدَ إِلَّا بِالسَّيْفِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ أَبُو مُعَاذٍ سُلَيْمَانُ بْنُ أَرْقَمَ (1)، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.

(1) ٧٥ - جاء في "المجمع" (٦/ ٢٩١): أبو معاذ سليم بن أرقم.
قلت: صوابه "أبو معاذ سليمان بن أرقم" كما في "الميزان" (٤/ ٥٧٤) والتهذيب (٤/ ١٦٨) وانظر "المجمع" (٥/ ٩٢) و(٤/ ٢٨٦) وغير ذلك.
10740 - On the authority of 'Abdullah—meaning Ibn Mas'ud—who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "There is no legal retaliation except with the sword." It was narrated by al-Tabarani, and its chain includes Abu Mu'adh Sulayman ibn Arqam, and he is abandoned (matruk).
Commentary 75 - It was mentioned in "al-Majma'" (6/291): Abu Mu'adh Sulaym ibn Arqam. I say: The correct form is "Abu Mu'adh Sulayman ibn Arqam" as in "al-Mizan" (4/574) and "al-Tahdhib" (4/168); see also "al-Majma'" (5/92) and (4/286), and others.
#10741
10741 - Dhe nga en-Nu'man bin Beshiri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Kisasi bëhet me shpatë, dhe për çdo gjë ka gabim.»

Unë thashë: Ibn Maxheh ka transmetuar: «Nuk ka kisas përveçse me shpatë» vetëm.

E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Xhabir el-Xhu'fiu, i cili është i dobët.
١٠٧٤١ - وَعَنْ النُّعْمَانِ بْنِ بَشِيرٍ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «الْقَوَدُ بِالسَّيْفِ، وَلِكُلِّ شَيْءٍ خَطَأٌ» ".
قُلْتُ: رَوَى لَهُ ابْنُ مَاجَهْ: " «لَا قَوَدَ إِلَّا بِالسَّيْفِ» فَقَطْ.
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ جَابِرٌ الْجُعْفِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10741 - And on the authority of al-Nu'man ibn Bashir, from the Prophet (pbuh), who said: "Retaliation is by the sword, and for everything there is an error."
Commentary I say: Ibn Majah narrated for him: "There is no retaliation except by the sword" only. It was narrated by al-Bazzar, and in its chain is Jabir al-Ju'fi, and he is weak.
CHAPTER
[بَابُ حُسْنِ الْقَتْلِ]
Kapitulli mbi mirësinë (mënyrën e duhur) e vrasjes
14. Excellence in Killing (Execution)
#10742
10742 - Nga Alkameja, i cili ka thënë: Ka thënë Ibn Mes'udi: "Njerëzit më të përmbajtur në vrasje janë njerëzit e besimit."

E ka transmetuar Taberaniu dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.
١٠٧٤٢ - عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ: قَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: أَعَفُّ النَّاسِ قِتْلَةً أَهْلُ الْإِيمَانِ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10742 - On the authority of 'Alqamah, who said: Ibn Mas'ud said: The most restrained of people in killing are the people of faith.
Commentary Narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih.
CHAPTER
[بَابُ الْخَطَأِ فِي الْقِصَاصِ]
Kapitulli mbi gabimin në ndëshkimin e barabartë (Kisas)
15. Mistakes in Retribution (Qisas)
#10743
10743 - Nga Ibn Mes'udi, i cili ka thënë për njeriun ndaj të cilit zbatohet kisas (hakmarrje e ligjshme) e pastaj vdes: "I llogaritet dijeti (shpagimi i gjakut) i tij, pastaj i zbritet dijeti i plagës së tij."

E ka transmetuar Taberaniu, isnadi i tij është i ndërprerë, dhe në të është Ebu Ma'sheri, i cili është i dobët.
١٠٧٤٣ - عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ فِي الرَّجُلِ يُسْتَقَادُ مِنْهُ ثُمَّ يَمُوتُ، قَالَ: تُقْتَصُّ مِنْهُ دِيَتُهُ، ثُمَّ إِنَّهُ يُطْرَحُ مِنْهُ دِيَةُ جُرْحِهِ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَإِسْنَادُهُ مُنْقَطِعٌ، وَفِيهِ أَبُو مَعْشَرٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10743 - On the authority of Ibn Mas'ud, who said regarding a man from whom retaliation is taken and then he dies: His blood money is to be exacted from him, then the blood money for his wound is to be deducted from it.
Commentary It was narrated by at-Tabarani, and its chain of narrators is broken, and it contains Abu Ma'shar, and he is weak.
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعَقْلِ.]
Kapitulli mbi atë që është transmetuar për gjakun (dijetin)
16. Blood Money (Al-Aql)
#10744
10744 - Nga Enes bin Maliku ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Një dërhem që e jap për gjakmarrje (shpagim), është më i dashur për mua sesa njëqind (dërhemë) në diçka tjetër.»

E transmeton Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Abdus-Samed bin Abdil-Ala, për të cilin Dhehebiu ka thënë: Në të ka panjohuri (xhahale).
١٠٧٤٤ - عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «دِرْهَمٌ أُعْطِيهِ فِي عَقْلٍ، أَحَبُّ إِلَيَّ مِنْ مِائَةٍ فِي غَيْرِهِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْأَعْلَى، قَالَ الذَّهَبِيُّ: فِيهِ جَهَالَةٌ.
On the authority of Anas bin Malik, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "A dirham that I give for [the sake of] intellect is dearer to me than a hundred [dirhams] spent on something else."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and in its chain of narrators is Abd al-Samad bin Abd al-A'la; al-Dhahabi said: "He is unknown."
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ أَخْرَجَ شَيْئًا مِنْ حَدِّهِ فَأَصَابَ بِهِ شَيْئًا.]
Kapitulli mbi atë që nxjerr diçka jashtë kufirit të tij dhe shkakton dëm me të
17. One Who Extends Something Beyond Its Limit and Causes Injury
#10745
10745 - Nga Ebu Bekrete, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ka thënë: "Kush nxjerr diçka jashtë kufirit të tij dhe me të godet një njeri, ai është përgjegjës."

E ka transmetuar El-Bezzari nga transmetimi i Malikut, nga El-Hasan El-Basriu. Edh-Dhehebiu ka thënë: (Ky transmetues është) i panjohur.
١٠٧٤٥ - عَنْ أَبِي بَكْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «مَنْ أَخْرَجَ شَيْئًا مِنْ حَدِّهِ، فَأَصَابَ بِهِ إِنْسَانًا فَهُوَ ضَامِنٌ» ".
رَوَاهُ الْبَزَّارُ مِنْ رِوَايَةِ مَالِكٍ، عَنِ الْحَسَنِ الْبَصْرِيِّ، قَالَ الذَّهَبِيُّ: مَجْهُولٌ.
On the authority of Abu Bakrah, from the Prophet (pbuh), who said: "Whoever extends something beyond its boundary and it strikes a person, he is liable for compensation."
Commentary Al-Bazzar narrated it through the report of Malik, from al-Hasan al-Basri; al-Dhahabi said: [He is] unknown.
CHAPTER
[بَابُ لَا يُقْتَلُ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ.]
Kapitulli: Nuk vritet muslimani për kafirin (pabesimtarin)
18. A Muslim is Not Killed for a Disbeliever
#10746
10746 - Nga Imran bin Husajni transmetohet se ka thënë: «Një burrë nga fisi Hudhejl kishte vrarë një burrë nga fisi Khuza'a në kohën e injorancës (Xhahilijetit). Hudheliu ishte fshehur, por kur erdhi dita e Çlirimit dhe u shpall thirrja (për siguri), Hudheliu u shfaq. Atëherë e takoi një burrë nga Khuza'a dhe e theri ashtu siç theret delja.

Kjo çështje iu dërgua Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili tha: "A e vrave para thirrjes apo pas thirrjes?". Ai u përgjigj: Pas thirrjes. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Sikur të isha duke vrarë një besimtar për një jobesimtar, do ta vrisja atë, prandaj jepni dëmshpërblimin (dijetin) e tij". Kështu ata e dhanë dëmshpërblimin e tij, dhe ky ishte dëmshpërblimi i parë në Islam».

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe burrat e tij i ka konsideruar të besueshëm Ibn Hibbani, ndërsa et-Taberaniu e ka transmetuar në mënyrë të shkurtuar.
١٠٧٤٦ - عَنْ عِمْرَانَ بْنِ حُصَيْنٍ قَالَ: «قَتَلَ رَجُلٌ مِنْ هُذَيْلٍ رَجُلًا مِنْ خُزَاعَةَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ، وَكَانَ الْهُذَلِيُّ مُتَوَارِيًا فَلَمَّا كَانَ يَوْمُ الْفَتْحِ وَظَهَرَ النِّدَاءُ ظَهَرَ الْهُذَلِيُّ، فَلَقِيَهُ رَجُلٌ مِنْ خُزَاعَةَ فَذَبَحَهُ كَمَا تُذْبَحُ الشَّاةُ.
فَرَفَعَ ذَلِكَ إِلَى النَّبِيِّ - ﷺ - فَقَالَ: " أَقَتَلْتَهُ قَبْلَ النِّدَاءِ أَوْ بَعْدَ النِّدَاءِ؟ ". فَقَالَ: بَعْدَ النِّدَاءِ، فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " لَوْ كُنْتُ قَاتِلًا مُؤْمِنًا بِكَافِرٍ لَقَتَلْتُهُ، فَأَخْرِجُوا عَقْلَهُ ". فَأَخْرَجُوا عَقْلَهُ، وَكَانَ أَوَّلَ عَقْلٍ فِي الْإِسْلَامِ».
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَرِجَالُهُ وَثَّقَهُمُ ابْنُ حِبَّانَ، وَرَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ بِاخْتِصَارٍ.
10746 - On the authority of Imran bin Husayn, who said: "A man from Hudhayl killed a man from Khuza'ah during the pre-Islamic period (Jahiliyyah). The Hudhayli man remained in hiding, but when the Day of the Conquest [of Mecca] occurred and the proclamation [of safety] was announced, the Hudhayli man appeared. A man from Khuza'ah encountered him and slaughtered him just as a sheep is slaughtered. This matter was brought before the Prophet (pbuh), and he asked: 'Did you kill him before the proclamation or after the proclamation?' He replied: 'After the proclamation.' Thereupon, the Messenger of Allah (pbuh) said: 'If I were to execute a believer for [the killing of] a disbeliever, I would have executed him; so provide his blood money (diyah).' So they provided his blood money, and it was the first blood money paid in Islam."
Commentary Reported by al-Bazzar, and its narrators were deemed trustworthy by Ibn Hibban; it was also reported by al-Tabarani in a summarized form.
#10747
10747 - Dhe nga Ma'kil bin Jesar ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Muslimanët janë një dorë e vetme kundër të tjerëve, gjakrat e tyre janë të barabartë, nuk vritet besimtari për një jobesimtar, dhe as ai që ka marrëveshje gjatë kohës së marrëveshjes së tij."

Unë thashë: E ka transmetuar Ibn Maxheh, përveç thënies së tij: "nuk vritet besimtari për një jobesimtar, dhe as ai që ka marrëveshje gjatë kohës së marrëveshjes së tij."

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Abdus-Selam bin Ebil-Xhenub, i cili është i dobët.
١٠٧٤٧ - وَعَنْ مَعْقِلِ بْنِ يَسَارٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «الْمُسْلِمُونَ يَدٌ عَلَى مَنْ سِوَاهُمْ، تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ، لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ، وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ» ".
قُلْتُ: رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ غَيْرَ قَوْلِهِ: «لَا يُقْتَلُ مُؤْمِنٌ بِكَافِرٍ، وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ عَبْدُ السَّلَامِ بْنُ أَبِي الْجَنُوبِ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10747 - And from Ma'qil ibn Yasar, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "The Muslims are a single hand against those besides them; their blood is equal; a believer is not to be killed for a disbeliever, nor a person under a covenant while his covenant remains."
Commentary I said: Ibn Majah narrated it except for his saying: "a believer is not to be killed for a disbeliever, nor a person under a covenant while his covenant remains." It was narrated by Al-Tabarani, and it contains Abd al-Salam ibn Abi al-Janub, and he is weak.
#10748
10748 - «Dhe nga Aishja se ajo ka thënë: "Kam gjetur në dorezën e shpatës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dy shkrime: 'Njerëzit më arrogantë janë ai që godet atë që nuk e ka goditur, njeriu që vret dikë tjetër përveç vrasësit të tij, dhe njeriu që i jep besnikëri dikujt tjetër përveç zotërinjve të tij. Kushdo që e bën këtë, ai ka mohuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij, dhe Allahu nuk do të pranojë prej tij asnjë pendim dhe asnjë shpërblim'."

Dhe në lidhje me shpërblimin: "Besimtarët janë të barabartë në gjakun dhe pasurinë e tyre, dhe mbrojtja e dhënë nga
më i thjeshti prej tyre është e vlefshme për të gjithë. Nuk vritet muslimani për kafirin, as ai që ka marrëveshje gjatë kohës së marrëveshjes së tij. Nuk trashëgojnë pasuesit e dy feve të ndryshme nga njëri-tjetri. Nuk martohet gruaja mbi hallën e saj, as mbi tezen e saj. Nuk ka namaz pas ikindisë derisa të perëndojë dielli, dhe nuk udhëton gruaja për tre netë pa një mahrem»".

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Malik bin Ebi al-Rixhal, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Ibn Hibbani dhe askush nuk e ka cilësuar si të dobët.
١٠٧٤٨ - «وَعَنْ عَائِشَةَ أَنَّهَا قَالَتْ وَجَدْتُ فِي قَائِمِ سَيْفِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - كِتَابَيْنِ: " إِنَّ أَشَدَّ النَّاسِ عُتُوًّا مَنْ ضَرَبَ غَيْرَ ضَارِبِهِ، وَرَجُلٌ قَتَلَ غَيْرَ قَاتِلِهِ، وَرَجُلٌ تَوَلَّى غَيْرَ أَهْلِ نِعْمَتِهِ، فَمَنْ فَعَلَ ذَلِكَ فَقَدْ كَفَرَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ، لَا يَقْبَلُ اللَّهُ مِنْهُ صَرْفًا وَلَا عَدْلًا ".
وَفِي الْأَجْرِ الْمُؤْمِنُونَ تَتَكَافَأُ دِمَاؤُهُمْ وَأَمْوَالُهُمْ، وَيَسْعَى بِذِمَّتِهِمْ
أَدْنَاهُمْ، لَا يُقْتَلُ مُسْلِمٌ بِكَافِرٍ، وَلَا ذُو عَهْدٍ فِي عَهْدِهِ، وَلَا يَتَوَارَثُ أَهْلُ مِلَّتَيْنِ، وَلَا تُنْكَحُ الْمَرْأَةُ عَلَى عَمَّتِهَا، وَلَا عَلَى خَالَتِهَا، وَلَا صَلَاةَ بَعْدَ الْعَصْرِ حَتَّى تَغْرُبَ الشَّمْسُ، وَلَا تُسَافِرُ الْمَرْأَةُ ثَلَاثَ لَيَالٍ مَعَ غَيْرِ ذِي مَحْرَمٍ» ".
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ مَالِكِ بْنِ أَبِي الرِّجَالِ، وَقَدْ وَثَّقَهُ ابْنُ حِبَّانَ، وَلَمْ يُضَعِّفْهُ أَحَدٌ.
10748 - And on the authority of Aisha, she said: I found on the hilt of the sword of the Messenger of Allah (pbuh) two scrolls: "Verily, the most transgressive of people in insolence is he who strikes one who did not strike him, and a man who kills one other than his killer, and a man who associates himself with patrons other than the people who granted him favor; whoever does that has disbelieved in Allah and His Messenger, and Allah shall accept from him neither an obligatory act nor a voluntary one." And regarding the reward: the believers, their blood and wealth are equal, and the lowest among them may grant protection on their behalf. A Muslim is not to be killed for a disbeliever, nor is a person under a covenant killed while his covenant is in effect. People of two different religions do not inherit from each other. A woman is not to be married alongside her paternal aunt, nor alongside her maternal aunt. There is no prayer after the Asr prayer until the sun sets. And a woman is not to travel for three nights except with a mahram.
Commentary It was narrated by Abu Ya’la, and its narrators are the narrators of the Sahih except for Malik ibn Abi al-Rijal, whom Ibn Hibban has declared trustworthy, and no one has declared him weak.
CHAPTER
[بَابُ وَضْعِ دِمَاءِ الْجَاهِلِيَّةِ.]
Kapitulli mbi shfuqizimin e gjakmarrjeve të periudhës së injorancës (Xhahilijetit)
19. Abolition of Blood Feuds of the Pre-Islamic Period
#10749
10749
- Nga Aban bin Seid bin el-As se ai mbajti një hytbe dhe tha:
«I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka falur çdo gjakmarrje që ka ekzistuar në xhahilijet».
E ka transmetuar et-Taberaniu dhe el-Bezzari, dhe në të ka një tregim. Isnedi i el-Bezzarit është i dobët, ndërsa mësuesi i et-Taberaniut, Ali bin el-Mubarek es-San'ani, nga Jezid bin el-Mubarek, nuk i njoh ata të dy, kurse pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٤٩ - عَنْ أَبَانِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ الْعَاصِ أَنَّهُ خَطَبَ، فَقَالَ: «إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَدْ وَضَعَ كُلَّ دَمٍ كَانَ فِي الْجَاهِلِيَّةِ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ وَالْبَزَّارُ، وَفِيهِ قِصَّةٌ، وَإِسْنَادُ الْبَزَّارِ ضَعِيفٌ، وَشَيْخُ الطَّبَرَانِيِّ عَلِيُّ بْنُ الْمُبَارَكِ الصَّنْعَانِيُّ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْمُبَارَكِ لَمْ أَعْرِفْهُمَا، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10749 - On the authority of Aban bin Sa'id bin al-'As that he delivered a sermon and said: "Indeed, the Messenger of Allah (pbuh) has abolished every blood feud that existed during the Pre-Islamic period of Ignorance."
Commentary It was narrated by al-Tabarani and al-Bazzar, and it contains a story. The chain of transmission of al-Bazzar is weak. As for the teacher of al-Tabarani, Ali bin al-Mubarak al-San'ani, from Yazid bin al-Mubarak, I do not know them, while the rest of its narrators are trustworthy.
CHAPTER
[بَابٌ فِي الْقَتِيلِ يُوجَدُ فِي الْفَلَاةِ.]
Kapitulli: Rreth të vrarit që gjendet në shkretëtirë
20. Chapter: Regarding a Slain Person Found in the Wilderness
#10750
10750 - Nga Amr bin Awf al-Muzani, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë:
"Nuk lihet mufrexh në Islam derisa të bashkohet me një fis."
Ibn al-Athir ka thënë në 'en-Nihaje': "Dhe nuk lihet mufrexh në Islam." Thuhet: Ai është i vrami që gjendet në një tokë të shkretë, jo afër ndonjë fshati; për të paguhet dija (kompensimi) nga Bejtul-Mali dhe gjaku i tij nuk shkon kot. Transmetohet edhe me shkronjën 'ha' (mufreh).
E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe në të është Kethir bin Abdilah al-Muzani, i cili është i dobët, por et-Tirmidhiu e ka vlerësuar hadithin e tij si të mirë (hasen), ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٥٠ - عَنْ عَمْرِو بْنِ عَوْفٍ الْمُزَنِيِّ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «لَا يُتْرَكُ مُفَرَّجٌ فِي الْإِسْلَامِ حَتَّى يُضَمَّ إِلَى قَبِيلَةٍ» ". قَالَ ابْنُ الْأَثِيرِ فِي النِّهَايَةِ: وَلَا يُتْرَكُ مُفَرَّجٌ فِي الْإِسْلَامِ. قِيلَ: هُوَ الْقَتِيلُ يُوجَدُ بِأَرْضٍ فَلَاةٍ لَا يَكُونُ قَرِيبًا مِنْ قَرْيَةٍ ; فَإِنَّهُ يُودَى مِنْ بَيْتِ الْمَالِ، وَلَا يُطَلُّ دَمُهُ، وَيُرْوَى بِالْحَاءِ الْمُهْمَلَةِ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ كَثِيرُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْمُزَنِيُّ، وَهُوَ ضَعِيفٌ، وَقَدْ حَسَّنَ التِّرْمِذِيُّ حَدِيثَهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10750 - On the authority of Amr ibn Awf al-Muzani, from the Prophet (pbuh), who said: "No mufarraj is to be left in Islam until he is joined to a tribe."
Commentary Ibn al-Athir said in al-Nihayah: "And no mufarraj is to be left in Islam." It was said: He is the victim of a killing found in a wasteland, not near any village; thus his blood money is paid from the public treasury, and his blood is not to be shed in vain; and it is narrated with the unpointed ha [as mufarrah]. It was reported by al-Tabarani, and in it is Kathir ibn Abd Allah al-Muzani, who is weak, though al-Tirmidhi graded his hadith as Hasan, and the rest of its narrators are trustworthy.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ قَتَلَ مُعَاهِدًا أَوْ أَخَفَرَ ذِمَّةً.]
Kapitulli: Rreth atij që vret një person me besëlidhje ose shkel mbrojtjen e dhënë
21. Chapter: Regarding One Who Kills a Person Under Covenant or Violates a Protection Agreement
#10751
10751 - Nga një burrë, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai ka thënë: "Do të ketë një popull që do të ketë marrëveshje (besëlidhje), andaj kushdo që vret një burrë prej tyre, nuk do ta nuasë erën e Xhenetit, ndonëse era e tij ndihet nga një largësi prej nëntëdhjetë vitesh".
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٥١ - عَنْ رَجُلٍ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - أَنَّهُ قَالَ: " «سَيَكُونُ قَوْمٌ لَهُمْ عَهْدٌ، فَمَنْ قَتَلَ رَجُلًا مِنْهُمْ لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ تِسْعِينَ عَامًا» ".
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
Narrated from a man, from the Prophet (pbuh), that he said: "There will be a people who have a covenant. Whoever kills a man from among them shall not smell the fragrance of Paradise, and indeed its fragrance is found from a distance of ninety years."
Commentary Reported by Ahmad, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10752
10752 - Dhe nga Ebu Bekre transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush vret një person me të cilin ka marrëveshje (mu'ahed), nuk do ta ndiejë erën e Xhenetit, ndonëse era e tij ndihet nga një distancë prej pesëqind vjetësh."

Unë thashë: E ka transmetuar Ibn Maxheh, përveç thënies së tij: "pesëqind vjet".
١٠٧٥٢ - وَعَنْ أَبِي بَكْرَةَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: " «مَنْ قَتَلَ نَفْسًا مُعَاهَدَةً لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَهَا لَيُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ خَمْسِمِائَةِ عَامٍ» ".
قُلْتُ: رَوَاهُ ابْنُ مَاجَهْ غَيْرَ قَوْلِهِ: " «خَمْسِمِائَةِ عَامٍ» ".
10752 - And on the authority of Abu Bakrah that the Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever kills a soul bound by a covenant shall not perceive the fragrance of Paradise, and indeed its fragrance is found from a journey of five hundred years."
Commentary I said: Ibn Majah narrated it, except for his saying: "five hundred years."
#10753
10753 - Dhe në një transmetim: «Njëqind vjet».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Muhamed bin Abdurrahman el-Allaf, të cilin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٥٣ - وَفِي رِوَايَةٍ: " «مِائَةِ عَامٍ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ الْعَلَّافُ وَلَمْ أَعْرِفْهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10753 - And in a narration: "One hundred years."
Commentary It was reported by al-Tabarani, and within it is Muhammad ibn 'Abd al-Rahman al-'Allaf, whom I do not know, while the rest of its narrators are trustworthy.
#10754
10754
- Dhe nga Xhundubi transmetohet se ka thënë: Dhe më ka arritur se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
"Kushdo që shkel mbrojtjen time, unë do të jem kundërshtari i tij, dhe atë që unë e kam kundërshtar, do ta mposht."
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir dhe el-Evsat, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.
١٠٧٥٤ - وَعَنْ جُنْدَبٍ قَالَ: وَبَلَغَنِي أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: " «مَنْ يَخْفِرُ ذِمَّتِي كُنْتُ خَصْمَهُ، وَمَنْ خَاصَمْتُهُ خَصَمْتُهُ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْكَبِيرِ وَالْأَوْسَطِ، وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
10754 - And on the authority of Jundab, who said: And it reached me that the Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever violates my protection, I am his adversary, and whomever I take as an adversary, I shall overcome him."
Commentary Reported by al-Tabarani in al-Kabir and al-Awsat, and its narrators are trustworthy.
#10755
10755 - Dhe nga Ebu Umame, nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka infektim, as Safer, as ham, nuk plotësohen dy muaj, dhe kushdo që shkel besën e dhënë, nuk do ta nuhatë aromën e Xhenetit".

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Sadaka bin Abdullah es-Semin, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Duhejmi dhe të tjerë, ndërsa e ka konsideruar të dobët Ahmedi dhe të tjerë.
١٠٧٥٥ - وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: " «لَا عَدْوَى، وَلَا صَفَرَ، وَلَا هَامَ، وَلَا يُتِمُّ شَهْرَانِ، وَمَنْ أَخْفَرَ بِذِمَّةٍ لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ صَدَقَةُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ السَّمِينُ، وَثَّقَهُ دُحَيْمٌ وَغَيْرُهُ، وَضَعَّفَهُ أَحْمَدُ وَغَيْرُهُ.
10755 - And on the authority of Abu Umamah, from the Messenger of Allah (pbuh), who said: "There is no contagion, no [superstition of] Safar, no [superstition of the] owl, and two months are not completed [as thirty days each consecutively], and whoever violates a covenant of protection shall not smell the fragrance of Paradise."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and within its chain is Sadaqah ibn Abd Allah al-Samin; Duhaym and others declared him trustworthy, while Ahmad and others declared him weak.
#10756
10756
- Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: " «Kush vret një person me të cilin ka marrëveshje (mu'ahid) pa pasur të drejtë, nuk do ta nuhatë erën e Xhenetit, ndonëse era e Xhenetit ndihet nga një largësi prej njëqind vjetësh» ".
Unë them: E ka transmetuar Tirmidhiu dhe Ibn Maxheh, përveç se ai ka thënë: «nga një largësi prej shtatëdhjetë vjetësh».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat nga shejhu i tij Ahmed bin el-Kasim, të cilin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm, transmetues të Sahihut, përveç Mu'al-lil bin Nufejlit, i cili është i besueshëm.
١٠٧٥٦ - وَعَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «مَنْ قَتَلَ نَفْسًا مُعَاهَدَةً بِغَيْرِ حَقِّهَا لَمْ يَرِحْ رَائِحَةَ الْجَنَّةِ، وَإِنَّ رِيحَ الْجَنَّةِ يُوجَدُ مِنْ مَسِيرَةِ مِائَةِ عَامٍ» ".
قُلْتُ: رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ، وَابْنُ مَاجَهْ إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: «مِنْ مَسِيرَةِ سَبْعِينَ عَامًا».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ عَنْ شَيْخِهِ أَحْمَدَ بْنِ الْقَاسِمِ وَلَمْ أَعْرِفْهُ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ مُعَلِّلِ بْنِ نُفَيْلٍ وَهُوَ ثِقَةٌ.
10756 - And on the authority of Abu Hurairah, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever kills a soul under a covenant without its right shall not smell the fragrance of Paradise, and indeed the fragrance of Paradise is found from a distance of a hundred years' journey."
Commentary I say: It was narrated by al-Tirmidhi and Ibn Majah, except that he said: "from a distance of seventy years' journey." It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat from his teacher Ahmad bin al-Qasim, and I do not know him, and the rest of its narrators are trustworthy narrators of the Sahih, except for Mu'allil bin Nufayl, and he is trustworthy.
CHAPTER
[بَابٌ فِي الْمُحَارِبِينَ.]
Kapitulli: Rreth banditëve (muharibinëve)
22. Chapter: Regarding Bandits (Al-Muharibin)
#10757
10757 - Nga Abdullah bin Umar: «Disa njerëz sulmuan devetë e Pejgamberit (s.a.v.s.), i morën ato, u larguan nga Islami dhe vranë bariun e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), i cili ishte besimtar. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgoi njerëz në gjurmët e tyre, ata u kapën, dhe ai ua preu duart e këmbët dhe ua verboi sytë».

E ka transmetuar Taberaniu nga shejhu i tij Ahmed bin Muhamed bin el-Haxhaxh bin Rushdin, i cili është i dobët.
١٠٧٥٧ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ «أَنَّ أُنَاسًا أَغَارُوا عَلَى إِبِلِ النَّبِيِّ - ﷺ - فَاسْتَاقُوهَا، وَارْتَدُّوا عَنِ الْإِسْلَامِ، وَقَتَلُوا رَاعِيَ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - مُؤْمِنًا. فَبَعَثَ النَّبِيُّ - ﷺ - فِي آثَارِهِمْ، فَأُخِذُوا فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ عَنْ شَيْخِهِ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَجَّاجِ بْنِ رِشْدِينَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10757 - On the authority of Abdullah bin Umar that some people raided the camels of the Prophet (pbuh) and drove them away, apostatized from Islam, and killed the shepherd of the Messenger of Allah (pbuh), who was a believer. So the Prophet (pbuh) sent [men] in their pursuit, and they were captured; then he cut off their hands and their feet, and gouged out their eyes.
Commentary It was narrated by al-Tabarani from his teacher Ahmad bin Muhammad bin al-Hajjaj bin Rushdin, and he is weak.
#10758
10758
- Dhe nga Seleme bin el-Ekve' ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) kishte një shërbëtor që quhej Jesar. Ai e pa atë duke u falur mirë, kështu që e liroi dhe e dërgoi te devetë e tij mjelëse në el-Harrah. Ai qëndroi atje, ndërsa një grup nga Urejna prej Jemenit shfaqën Islamin dhe erdhën duke qenë të sëmurë e me ethe, me barqe të fryra.
Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) i dërgoi ata te Jesari dhe ata pinin nga qumështi i deveve derisa barqet e tyre u tkurrën. Pastaj ata sulmuan Jesarin, e therrën atë dhe i vunë gjemba në sytë e tij, pastaj i dëbuan devetë. Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgoi pas gjurmëve të tyre një kalorësi prej muslimanëve, prijësi i të cilëve ishte Kurz bin Malik el-Fihri. Ai i zuri ata dhe i solli tek ai, kështu që ai ua preu duart dhe këmbët e tyre dhe ua verboi sytë».
E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe në të është Musa bin Muhamed bin Ibrahim bin el-Harith et-Tejmi, i cili është i dobët.
١٠٧٥٨ - وَعَنْ سَلَمَةَ بْنِ الْأَكْوَعِ قَالَ: «كَانَ لِلنَّبِيِّ - ﷺ - غُلَامٌ يُقَالُ لَهُ: يَسَارٌ، فَنَظَرَ إِلَيْهِ يُحْسِنُ الصَّلَاةَ فَأَعْتَقَهُ وَبَعَثَهُ فِي لِقَاحٍ لَهُ بِالْحَرَّةِ، فَكَانَ بِهَا فَأَظْهَرَ قَوْمٌ الْإِسْلَامَ مِنْ عُرَيْنَةَ مِنَ الْيَمَنِ، وَجَاؤُوا وَهُمْ مَرْضَى مَوْعُوكُونَ قَدْ عَظُمَتْ بُطُونُهُمْ.
فَبَعَثَ بِهِمُ النَّبِيُّ - ﷺ - إِلَى يَسَارٍ وَكَانُوا يَشْرَبُونَ مِنْ أَلْبَانِ الْإِبِلِ حَتَّى انْطَوَتْ بُطُونُهُمْ، ثُمَّ عَدَوْا عَلَى يَسَارٍ فَذَبَحُوهُ، وَجَعَلُوا الشَّوْكَ فِي عَيْنَيْهِ، ثُمَّ طَرَدُوا الْإِبِلَ، فَبَعَثَ النَّبِيُّ - ﷺ - فِي آثَارِهِمْ خَيْلًا مِنَ الْمُسْلِمِينَ، أَمِيرُهُمْ كُرْزُ بْنُ مَالِكٍ الْفِهْرِيُّ، فَلَحِقَهُمْ فَجَاءَ بِهِمْ إِلَيْهِ، فَقَطَعَ أَيْدِيَهُمْ وَأَرْجُلَهُمْ، وَسَمَلَ أَعْيُنَهُمْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ مُوسَى بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيُّ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10758 - And on the authority of Salama bin al-Akwa' who said: The Prophet (pbuh) had a servant named Yasar. He observed him performing the prayer well, so he set him free and sent him to look after his milch camels in al-Harrah. While he was there, a group of people from 'Uraynah in Yemen manifested Islam, and they came while they were sick and feverish, with their abdomens swollen. So the Prophet (pbuh) sent them to Yasar, and they used to drink from the milk of the camels until their stomachs subsided. Then they turned upon Yasar and slaughtered him, and they placed thorns in his eyes, then they drove the camels away. So the Prophet (pbuh) sent a group of Muslim cavalry in their pursuit, led by Kurz bin Malik al-Fihri. He caught them and brought them to him, so he cut off their hands and feet, and gouged out their eyes.
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and in its chain is Musa bin Muhammad bin Ibrahim bin al-Harith al-Taymi, and he is weak.
#10759
10759 - Dhe nga Xheriri «se disa njerëz nga Urejna sulmuan devetë mjelëse të të Dërguarit të Allahut - (s.a.v.s.) -, kështu që Pejgamberi - (s.a.v.s.) - urdhëroi që t'u priteshin duart dhe këmbët e tyre, dhe t'u nxirreshin sytë».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Musa bin Ubejde, i cili është i dobët.
١٠٧٥٩ - وَعَنْ جَرِيرٍ «أَنَّ أُنَاسًا مِنْ عُرَيْنَةَ أَغَارُوا عَلَى لِقَاحِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَأَمَرَ النَّبِيُّ - ﷺ - أَنْ تُقْطَعَ أَيْدِيهِمْ وَأَرْجُلُهُمْ، وَأَنْ تُسْمَلَ أَعْيُنُهُمْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
And on the authority of Jarir, that people from 'Uraynah raided the milch-camels of the Messenger of Allah (pbuh), so the Prophet (pbuh) ordered that their hands and feet be cut off and that their eyes be branded.
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and it contains Musa ibn 'Ubaydah, who is weak.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ عَضَّ يَدَ رَجُلٍ فَانْتَزَعَهَا فَسَقَطَتْ ثَنِيَّةُ الْعَاضِّ.]
Kapitulli: Rreth atij që kafshon dorën e një njeriu, e ky e tërheq atë dhe i bie dhëmbi i kafshuesit
23. Chapter: Regarding One Who Bites a Man's Hand and He Pulls It Away, Causing the Biter's Incisor to Fall Out
#10760
10760 - Nga Ibn Abbasi «se një burrë kafshoi dorën e një burri në kohën e të Dërguarit të Allahut - (s.a.v.s.) - kështu që ai ia shkuli
dhëmbin e tij të parë, dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) e la atë pa dëmshpërblim».
E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç se Taberaniu ka gjykuar se Said bin Amr el-Esh'athiu ka rënë në gabim (vehm), pasi shokët e Ibn Ujejnes e kanë kundërshtuar atë; ata e kanë transmetuar nga Ibn Ujejne, nga Amri, nga Ata, nga Safuan bin Jala bin Umeje, dhe kjo është e sakta, e Allahu e di më së miri.
١٠٧٦٠ - عَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ «أَنَّ رَجُلًا عَضَّ يَدَ رَجُلٍ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَانْتَزَعَ
ثَنِيَّتَهُ، فَأَهْدَرَهَا النَّبِيُّ، ﷺ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَنَّ الطَّبَرَانِيَّ حَكَمَ عَلَى سَعِيدِ بْنِ عَمْرٍو الْأَشْعَثِيِّ بِالْوَهْمِ، وَقَدْ خَالَفَهُ أَصْحَابُ ابْنِ عُيَيْنَةَ، فَرَوَوْهُ عَنِ ابْنِ عُيَيْنَةَ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ عَطَاءٍ، عَنْ صَفْوَانَ بْنِ يَعْلَى بْنِ أُمَيَّةَ وَهُوَ الصَّوَابُ، وَاللَّهُ أَعْلَمُ.
10760 - On the authority of Ibn Abbas, that a man bit the hand of another man during the time of the Messenger of Allah (pbuh), and he pulled out his incisor, so the Prophet (pbuh) invalidated it.
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih, except that al-Tabarani judged Sa'id bin 'Amr al-Ash'athi to have erred; and the companions of Ibn 'Uyaynah contradicted him, for they narrated it from Ibn 'Uyaynah, from 'Amr, from 'Ata', from Safwan bin Ya'la bin Umayyah, and that is what is correct, and Allah knows best.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ لَهُ عَيْنٌ وَاحِدَةٌ، فَفَقَأَ إِحْدَى عَيْنَيْ غَيْرِهِ.]
Kapitulli: Rreth atij që ka vetëm një sy dhe ia nxjerr njërin sy tjetrit
24. Chapter: Regarding One Who Has Only One Eye and Gouges Out One of Another Person's Eyes
#10761
10761 - Nga Isme ka thënë: «Një burrë erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) me syrin e nxjerrë. Ai (Pejgamberi) e pyeti: "Kush të goditi?". Ai u përgjigj: "Njëri me një sy nga fisi i filanit". Atëherë ai (Pejgamberi) dërgoi pas tij dhe ai erdhi. Ai e pyeti: "A ti ia nxore syrin këtij?". Ai tha: "Po". Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi kundër tij me dëmshpërblim (dije) dhe tha: "Nuk do t'ia nxjerrim syrin e tij e ta lëmë pa shikim"».
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është El-Fadl ibn el-Muhtar, i cili është i dobët.
١٠٧٦١ - عَنْ عِصْمَةَ قَالَ: «جَاءَ رَجُلٌ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - وَقَدْ فُقِئَتْ عَيْنُهُ، فَقَالَ: " مَنْ ضَرَبَكَ؟ "، فَقَالَ: أَعْوَرُ بَنِي فُلَانٍ، فَبَعَثَ إِلَيْهِ فَجَاءَ، فَقَالَ: " أَنْتَ فَقَأْتَ عَيْنَ هَذَا؟ ". قَالَ: نَعَمْ، فَقَضَى عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - بِالدِّيَةِ، وَقَالَ: " لَا نَفْقَأُ عَيْنَهُ فَنَدَعُهُ غَيْرَ بَصِيرٍ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ الْفَضْلُ بْنُ الْمُخْتَارِ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10761 - On the authority of 'Ismah, who said: "A man came to the Messenger of Allah (pbuh) while his eye had been gouged out. He asked, 'Who struck you?' He replied, 'The one-eyed man of the tribe of so-and-so.' So he sent for him and he came, and he (the Prophet) asked, 'Did you gouge out this man's eye?' He said, 'Yes.' So the Messenger of Allah (pbuh) decreed that he pay the blood money and said, 'We shall not gouge out his eye, for we would then leave him without sight.'"
Commentary Narrated by al-Tabarani, and in its chain of narrators is al-Fadl ibn al-Mukhtar, and he is weak.
CHAPTER
[بَابٌ فِي مَنْ كَشَفَ سِتْرَ بَيْتِ غَيْرِهِ، فَنَظَرَ إِلَى أَهْلِهِ بِغَيْرِ إِذْنٍ فَفَقَؤُوا عَيْنَهُ.]
Kapitulli: Rreth atij që zbulon perden e shtëpisë së tjetrit dhe shikon familjen e tij pa leje, e ata ia nxjerrin syrin
25. Chapter: Regarding One Who Uncovers the Curtain of Another's House and Looks at the Inhabitants Without Permission, and They Gouge Out His Eye
#10762
10762
- Nga Ebu Dherri ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: " «Cilido njeri që zbulon një mbulesë dhe fut shikimin e tij para se t'i jepet leje, ai ka shkelur një kufi që nuk i lejohet ta shkelë. Dhe nëse një njeri do t'ia nxirrte syrin atij, ai do të shkonte pa dëmshpërblim. E nëse një njeri kalon pranë një dere që nuk ka mbulesë dhe sheh auretin e banorëve të saj, nuk ka gjynah mbi të; gjynahu bie vetëm mbi banorët e shtëpisë.» ".

Unë thashë: Tirmidhiu ka transmetuar një pjesë të tij.

E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut, përveç Ibn Lehi'ah, i cili është hasen në hadith, por ka edhe dobësi në të.
١٠٧٦٢ - عَنْ أَبِي ذَرٍّ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «أَيُّمَا رَجُلٍ كَشَفَ سِتْرًا فَأَدْخَلَ بَصَرَهُ مِنْ قَبْلِ أَنْ يُؤْذَنَ لَهُ فَقَدْ أَتَى حَدًّا لَا يَحِلُّ لَهُ أَنْ يَأْتِيَهُ، وَلَوْ أَنَّ رَجُلًا فَقَأَ عَيْنَهُ لَهُدِرَتْ، وَلَوْ أَنَّ رَجُلًا مَرَّ عَلَى بَابٍ لَا سِتْرَ لَهُ، فَرَأَى عَوْرَةَ أَهْلِهِ فَلَا خَطِيئَةَ عَلَيْهِ، إِنَّمَا الْخَطِيئَةُ عَلَى أَهْلِ الْبَيْتِ» ".
قُلْتُ: رَوَى التِّرْمِذِيُّ بَعْضَهُ.
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ ابْنِ لَهِيعَةَ وَهُوَ حَسَنُ الْحَدِيثِ وَفِيهِ ضَعْفٌ.
10762 - On the authority of Abu Dharr, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Whosoever uncovers a curtain and casts his gaze before permission is granted to him has committed a transgression that was not lawful for him to commit. If a man were to gouge out his eye, it would be with impunity. And if a man passes by a door that has no curtain and sees the private matters of its inhabitants, there is no sin upon him; the sin lies only with the people of the household."
Commentary I said: At-Tirmidhi narrated part of it. It was narrated by Ahmad, and its narrators are the narrators of the Sahih except for Ibn Lahi’ah, and he is Hasan in Hadith, though there is weakness in him.
#10763
10763 - Dhe nga Ebu Umame, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Kush shikon përmes një mbulese te një popull dhe i nxirret syri, ai është i pavlerë (pa dëmshpërblim)."

E ka transmetuar Taberaniu me dy zinxhirë transmetimi, në njërën prej tyre është Hakim bin Ebi Hakim, ndërsa në tjetrën: Lejth bin Ebi Hakim, dhe të dy transmetojnë nga Ebu Umame e nuk i njoh ata të dy, ndërsa pjesa tjetër e burrave të njërit prej tyre janë të besueshëm.
١٠٧٦٣ - وَعَنْ أَبِي أُمَامَةَ عَنِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: " «مَنِ اطَّلَعَ مِنْ سُتْرَةٍ إِلَى قَوْمٍ فَفُقِئَتْ عَيْنُهُ فَهُوَ هَدَرٌ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ بِإِسْنَادَيْنِ فِي أَحَدِهِمَا حَكِيمُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، وَفِي الْأُخْرَى: لَيْثُ بْنُ أَبِي حَكِيمٍ، وَكِلَاهُمَا عَنْ أَبِي أُمَامَةَ وَلَمْ أَعْرِفْهُمَا، وَبَقِيَّةُ رِجَالِ أَحَدِهِمَا ثِقَاتٌ.
10763 - And on the authority of Abu Umamah, from the Prophet (pbuh), who said: "Whoever peeps through a screen at a people and his eye is put out, it is in vain."
Commentary It was narrated by al-Tabarani with two chains of narration; in one of them is Hakim ibn Abi Hakim, and in the other is Layth ibn Abi Hakim, both of whom narrated from Abu Umamah and I do not know them, while the rest of the narrators of one of the chains are trustworthy.
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الْجِرَاحَاتِ.]
Kapitulli: Çfarë është transmetuar rreth plagosjeve
26. Chapter: What Has Been Narrated Regarding Wounds
#10764
10764
- Nga Abdullah bin Amri ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi për një burrë që goditi një burrë tjetër me një bri në këmbën e tij, e ai tha: O i Dërguari i Allahut, ma mundëso hakmarrjen. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Mos u nxito derisa të të shërohet plaga." Por burri refuzoi përveçse të kërkonte hakmarrje, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia mundësoi hakmarrjen prej tij. Mirëpo, ai që kërkoi hakmarrjen mbeti i çalë, ndërsa ai prej të cilit u mor hakmarrja u shërua. Atëherë ai që kërkoi hakmarrjen erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)
dhe i tha: O i Dërguari i Allahut, unë mbeta i çalë ndërsa shoku im u shërua? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "A nuk të urdhërova që të mos kërkoje hakmarrje derisa të të shërohej plaga? Ti më kundërshtove, andaj Allahu të largoftë dhe plaga jote mbeti pa dëmshpërblim."
Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e urdhëroi pas kësaj burrin që mbeti i çalë, (dhe) kushdo që ka një plagë, që të mos kërkojë hakmarrje derisa të shërohet nga plaga e tij; e kur të shërohet plaga e tij, atëherë mund të kërkojë hakmarrje».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë të besueshëm.
١٠٧٦٤ - عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: «قَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي رَجُلٍ طَعَنَ رَجُلًا بِقَرْنٍ فِي رِجْلِهِ، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَقِدْنِي، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " لَا تَعْجَلْ حَتَّى يَبْرَأَ جُرْحُكَ " فَأَبَى الرَّجُلُ إِلَّا أَنْ يَسْتَقِيدَ، فَأَقَادَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - مِنْهُ، فَعَرِجَ الْمُسْتَقِيدُ، وَبَرَأَ الْمُسْتَقَادُ مِنْهُ، فَأَتَى الْمُسْتَقِيدُ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ -
فَقَالَ لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عَرِجْتُ وَبَرَأَ صَاحِبِي؟ فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - " أَلَمْ آمُرْكَ أَنْ لَا تَسْتَقِيدَ حَتَّى يَبْرَأَ جُرْحُكَ فَعَصَيْتَنِي، فَأَبْعَدَكَ اللَّهُ وَبَطَلَ جُرْحُكَ ".
ثُمَّ أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - بَعْدُ الرَّجُلَ الَّذِي عَرِجَ مَنْ كَانَ بِهِ جُرْحٌ أَنْ لَا يَسْتَقِيدَ حَتَّى يَبْرَأَ مِنْ جِرَاحَتِهِ، فَإِذَا بَرِأَتْ جِرَاحَتُهُ اسْتَقَادَ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
10764 - On the authority of Abdullah bin Amr, who said: The Messenger of Allah (pbuh) gave a ruling regarding a man who stabbed another man with a horn in his leg. The man said: "O Messenger of Allah, grant me retaliation." The Messenger of Allah (pbuh) said to him: "Do not be in haste until your wound has healed." But the man refused and insisted on seeking retaliation. So the Messenger of Allah (pbuh) allowed him to take retaliation from the other. Consequently, the one who sought retaliation became lame, while the one from whom retaliation was taken recovered. The one who sought retaliation then came to the Messenger of Allah (pbuh) and said: "O Messenger of Allah, I have become lame while my companion has recovered?" The Messenger of Allah (pbuh) said to him: "Did I not command you not to seek retaliation until your wound had healed? You disobeyed me, so may Allah keep you far, and your wound's claim is nullified." Then, after the case of the man who became lame, the Messenger of Allah (pbuh) commanded that whoever has a wound should not seek retaliation until his wound has healed; once the wound has healed, he may seek retaliation.
Commentary Narrated by Ahmad, and its narrators are trustworthy.
#10765
10765
- Dhe nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: «Një burrë që kishte goditur një tjetër në kofshë me një bri u dërgua te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Ai që ishte goditur në kofshë tha: "O i Dërguari i Allahut, më jep hakun (më lejo kisasin)". I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Mjekoje atë dhe prit derisa të shohësh se si do të përfundojë".
Ai tha:
"O i Dërguari i Allahut, më jep hakun", dhe ai i tha të njëjtën gjë. Burri përsëri tha: "O i Dërguari i Allahut, më jep hakun", kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ia lejoi hakmarrjen - kështu këmba e atij që kërkoi hakmarrjen u thau, ndërsa këmba e atij prej të cilit u mor hakmarrja u shërua, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e shpalli të pavlefshme dëmshpërblimin (dijen) e saj».
١٠٧٦٥ - وَعَنْ جَابِرٍ قَالَ: «رُفِعَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - رَجُلٌ طَعَنَ رَجُلًا عَلَى فَخِذِهِ بِقَرْنٍ فَقَالَ الَّذِي طُعِنَتْ فَخِذُهُ: أَقِدْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ. فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " دَاوِهَا وَاسْتَأْنِ بِهَا حَتَّى تَنْظُرَ إِلَى مَا تَصِيرُ ".
فَقَالَ: أَقِدْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَقَالَ لَهُ مِثْلَ ذَلِكَ، فَقَالَ الرَّجُلُ: أَقِدْنِي يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَأَقَادَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فَيَبِسَتْ رِجْلُ الَّذِي اسْتَقَادَ، وَبَرِئَ الَّذِي يَسْتَقِيدُ مِنْهُ، فَأَبْطَلَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - دِيَتَهَا».
10765 - And on the authority of Jabir who said: A man was brought before the Messenger of Allah (pbuh) who had stabbed another man in his thigh with a horn. The one who had been stabbed in his thigh said: "O Messenger of Allah, grant me retaliation." The Messenger of Allah (pbuh) replied: "Treat it and wait with it until you see what it results in." He said: "O Messenger of Allah, grant me retaliation," and he (the Prophet) said the same to him. The man said again: "O Messenger of Allah, grant me retaliation," so the Messenger of Allah (pbuh) granted him retaliation. Subsequently, the leg of the one who sought retaliation withered, while the one from whom retaliation was taken recovered. Therefore, the Messenger of Allah (pbuh) nullified the blood money for it.
#10766
10766 - Dhe në një transmetim: Ai tha: "Mjekoje atë dhe jepi afat atij një vit."
١٠٧٦٦ - وَفِي رِوَايَةٍ: فَقَالَ: " «دَاوِهَا " وَأَجِّلْهُ سَنَةً».
10766 - And in a narration, he said: "Treat her, and grant him a respite for a year."
#10767
10767 - Dhe në një transmetim: «Një burrë u plagos, kështu që Pejgamberi (s.a.v.s.) ndaloi që të merret hak nga plagosësi derisa të shërohet i plagosuri.»

Të parin e ka transmetuar Taberaniu në el-Sagir dhe el-Evsat, dhe nga fjalët e mia, dhe në një transmetim e ka transmetuar në el-Evsat, dhe në të është Muhamed bin Abdullah bin Nimran, i cili është i dobët.
١٠٧٦٧ - وَفِي رِوَايَةٍ: «أَنَّ رَجُلًا جُرِحَ فَنَهَى النَّبِيُّ - ﷺ - أَنْ يُسْتَقَادَ مِنَ الْجَارِحِ حَتَّى يَبْرَأَ الْمَجْرُوحُ».
رَوَى الْأَوَّلَ الطَّبَرَانِيُّ فِي الصَّغِيرِ وَالْأَوْسَطِ، وَمِنْ قَوْلِي، وَفِي رِوَايَةٍ رَوَاهُ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ نِمْرَانَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10767 - And in a narration: "That a man was wounded, so the Prophet (pbuh) forbade that retaliation be taken from the wounder until the wounded person has healed."
Commentary The first was narrated by al-Tabarani in al-Saghir and al-Awsat, and from my statement, and in a narration recorded in al-Awsat, and in its chain is Muhammad ibn Abd Allah ibn Nimran, and he is weak.
#10768
10768 - Dhe nga Hudhejfeh transmetohet se ka thënë: «Na la i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërsa ne ishim të gatshëm (në alarm), dhe askush prej nesh nuk kërkoi për ndonjë plagë të thellë (xhajifeh) ose plagë që zhvendos kockën (munakkileh), përveç Amr bin Umejrit».

E ka transmetuar Et-Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Ebu Seid el-Bakkal, i cili është i dobët, por është konsideruar i besueshëm. Unë them: Hadithet rreth plagosjeve do të vijnë në kapitullin e dëmshpërblimeve (Dijat), në dashtë Allahu.
١٠٧٦٨ - وَعَنْ حُذَيْفَةَ قَالَ: «تَرَكَنَا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - وَنَحْنُ مُتَوَافِزُونَ، وَمَا مِنَّا أَحَدٌ فَتَّشَ عَنْ جَائِفَةٍ أَوْ مُنَقِّلَةٍ إِلَّا عَمْرُو بْنُ عُمَيْرٍ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ أَبُو سَعِيدٍ الْبَقَّالُ، وَهُوَ ضَعِيفٌ وَقَدْ وُثِّقَ. قُلْتُ: وَتَأْتِي أَحَادِيثُ فِي الْجِرَاحَاتِ فِي الدِّيَاتِ إِنْ شَاءَ اللَّهُ.
And from Hudhayfa, he said: "The Messenger of Allah (pbuh) left us while we were in a state of readiness, and not one of us searched for a deep penetrating wound or a bone-displacing fracture except for 'Amr bin 'Umayr."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and it contains Abu Sa'id al-Baqqal, who is weak, although he has been deemed trustworthy. I say: Hadiths concerning wounds will follow in the section on Blood Money (Diyat), if Allah wills.
CHAPTER
[بَابُ الدِّيَاتِ فِي الْأَعْضَاءِ وَغَيْرِهَا.]
Kapitulli: Kompensimi (Dija) për gjymtyrët dhe të tjera
27. Chapter: Blood Money (Diyah) for Limbs and Other Parts
#10769
10769
- Nga Omeri transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): " «Për hundën, nëse pritet tërësisht, jepet dijeti, për syrin pesëdhjetë, për dorën pesëdhjetë, për këmbën pesëdhjetë, për plagën depërtuese (el-xhaifeh) një e treta e dijetit, për plagën që zhvendos kockën (el-munekkileh) pesëmbëdhjetë, për plagën që zbulon kockën (el-mudiha) pesë, për dhëmbin pesë, dhe për çdo gisht nga ato që janë aty, dhjetë e nga dhjetë.» ".
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Muhamed bin Ebi Lejla, i cili është me memorizim të dobët, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë të besueshëm.
١٠٧٦٩ - عَنْ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «فِي الْأَنْفِ إِذَا اسْتَوْعَبَ جَدْعُهُ الدِّيَةُ، وَفِي الْعَيْنِ خَمْسُونَ، وَفِي الْيَدِ خَمْسُونَ، وَفِي الرِّجْلِ خَمْسُونَ، وَفِي الْجَائِفَةِ ثُلُثُ النَّفْسِ، وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ، وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسٌ، وَفِي السِّنِّ خَمْسٌ، وَفِي كُلِّ إِصْبَعٍ مِمَّا هُنَالِكَ عَشْرٌ عَشْرٌ» ".
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي لَيْلَى وَهُوَ سَيِّئُ الْحِفْظِ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10769 - On the authority of Umar, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "For the nose, if its amputation is complete, the full blood money is due; for an eye, fifty; for a hand, fifty; for a foot, fifty; for a deep body wound (al-Ja'ifah), one-third of the soul; for a bone-displacing wound (al-Munaqqilah), fifteen; for a bone-exposing wound (al-Mudihah), five; for a tooth, five; and for every finger or toe of those parts, ten, ten."
Commentary It was narrated by al-Bazzar, and in its chain is Muhammad ibn Abi Layla, who has a poor memory, while the rest of its narrators are trustworthy.
#10770
10770 - Dhe nga Ubade bin es-Samiti se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar për dëmshpërblimin e rëndë (dijen e madhe të rënduar) me tridhjetë hiqqah, tridhjetë jadh'ah, njëzet banat labun dhe njëzet bani labun meshkuj.
E ka transmetuar et-Taberaniu,
kurse Is'hak bin Jahja nuk ka dëgjuar nga Ubade.
١٠٧٧٠ - وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ «أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَضَى فِي دِيَةِ الْعُظْمَى الْمُغَلَّظَةِ بِثَلَاثِينَ حِقَّةً، وَثَلَاثِينَ جَذَعَةً، وَعِشْرِينَ بَنَاتِ لَبُونٍ، وَعِشْرِينَ بَنِي لَبُونٍ ذُكُورٍ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ،
وَإِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى لَمْ يَسْمَعْ مِنْ عُبَادَةَ.
10770 - And on the authority of Ubada bin al-Samit that the Messenger of Allah (pbuh) ruled concerning the major aggravated blood money that it consists of thirty hiqqahs, thirty jadh'ahs, twenty female labun camels, and twenty male labun camels.
Commentary Narrated by al-Tabarani; Ishaq bin Yahya did not hear from Ubada.
#10771
10771 - Dhe nga Ubade ka thënë: «Dhe ka gjykuar - domethënë Pejgamberi - (s.a.v.s.) - për dijen e madhe të rënduar tridhjetë bint lebun, tridhjetë hikkah dhe dyzet khalifeh. Dhe ka gjykuar për dijen e vogël tridhjetë bint lebun, tridhjetë hikkah, njëzet ibnet mehad dhe njëzet beni mehad meshkuj».
Pastaj u shtrenjtuan devetë pas vdekjes së të Dërguarit të Allahut - (s.a.v.s.) - dhe u zhvlerësuan dërhemët, kështu që Omeri - (r.a.) - e vlerësoi dijen e deveve me 6000 dërhemë, me llogarinë e një ukije për çdo deve. Pastaj u shtrenjtuan devetë dhe u zhvlerësua argjendi, kështu që Omeri shtoi 2000, me llogarinë e dy ukijeve për çdo deve. Pastaj u shtrenjtuan devetë dhe u zhvlerësuan dërhemët, kështu që Omeri e plotësoi atë në 12000, me llogarinë e tri ukijeve për çdo deve.
Ka thënë: Dhe u shtua një e treta e dijes në muajin e shenjtë, dhe një e treta tjetër në vendin e shenjtë. Ka thënë: Kështu u plotësua dija e dy vendeve të shenjta në 20000. Ka thënë: Dhe thuhej: Merret nga banorët e shkretëtirës prej bagëtive të tyre dhe nuk ngarkohen me argjend, as me ar, dhe merret nga çdo popull ajo që ata kanë në drejtësi prej pasurive të tyre.
E ka transmetuar Abdullah në shtojcat e tij ndaj babait të tij në një hadith të gjatë që ka kaluar te el-Ahkam, dhe Is’hak bin Jahja nuk e ka arritur Ubaden.
١٠٧٧١ - وَعَنْ عُبَادَةَ قَالَ: «وَقَضَى - يَعْنِي النَّبِيَّ - ﷺ - فِي دِيَةِ الْكُبْرَى الْمُغَلَّظَةِ ثَلَاثِينَ بِنْتَ لَبُونٍ، وَثَلَاثِينَ حِقَّةً، وَأَرْبَعِينَ خَلِفَةً. وَقَضَى فِي الدِّيَةِ الصُّغْرَى ثَلَاثِينَ بِنْتَ لَبُونٍ، وَثَلَاثِينَ حِقَّةً، وَعِشْرِينَ ابْنَةَ مَخَاضٍ، وَعِشْرِينَ بَنِي مَخَاضٍ ذُكُورٍ».
ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ بَعْدَ وَفَاةِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - وَهَانَتِ الدَّرَاهِمُ، فَقَوَّمَ عُمَرُ - ﵁ - إِبِلَ الدِّيَةِ سِتَّةَ آلَافِ دِرْهَمٍ حِسَابُ أُوقِيَّةٍ لِكُلِّ بَعِيرٍ. ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ وَهَانَتِ الْوَرِقُ فَزَادَ عُمَرُ أَلْفَيْنِ حِسَابَ أُوقِيَّتَيْنِ لِكُلِّ بَعِيرٍ. ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ وَهَانَتِ الدَّرَاهِمُ فَأَتَمَّهَا عُمَرُ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا حِسَابَ ثَلَاثِ أَوَاقٍ لِكُلِّ بَعِيرٍ.
قَالَ: فَزَادَ ثُلُثُ الدِّيَةِ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ، وَثُلُثًا آخَرَ فِي الْبَلَدِ الْحَرَامِ. قَالَ: فَتَمَّتِ دِيَةُ الْحَرَمَيْنِ عِشْرِينَ أَلْفًا. قَالَ: فَكَانَ يُقَالُ: يُؤْخَذُ مِنْ أَهْلِ الْبَادِيَةِ مِنْ مَاشِيَتِهِمْ وَلَا يُكَلَّفُونَ الْوَرِقَ، وَلَا الذَّهَبَ، وَيُؤْخَذُ مِنْ كُلِّ قَوْمٍ مَا لَهُمْ فِي الْعَدْلُ فِي أَمْوَالِهِمْ.
رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ فِي زِيَادَاتِهِ عَلَى أَبِيهِ فِي حَدِيثٍ طَوِيلٍ تَقَدَّمَ فِي الْأَحْكَامِ، وَإِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى لَمْ يُدْرِكْ عُبَادَةَ.
And on the authority of 'Ubada, who said: "The Prophet (pbuh) ruled concerning the greater, aggravated blood money (al-Diyyah al-Kubra al-Mughalladhah) that it consists of thirty three-year-old camels (Bint Labun), thirty four-year-old camels (Hiqqah), and forty pregnant camels (Khalifah). And he ruled concerning the lesser blood money (al-Diyyah al-Sughra) that it consists of thirty three-year-old camels (Bint Labun), thirty four-year-old camels (Hiqqah), twenty two-year-old female camels (Bint Makhad), and twenty two-year-old male camels (Ibn Makhad)." Then camels became expensive after the death of the Messenger of Allah (pbuh) and the value of Dirhams decreased, so 'Umar—may Allah be pleased with him—valued the camels of the blood money at six thousand Dirhams, calculated at one Uqiyyah for each camel. Then camels became more expensive and the silver decreased in value, so 'Umar added two thousand, calculated at two Uqiyyahs for each camel. Then camels became even more expensive and the value of Dirhams decreased further, so 'Umar completed the amount to twelve thousand, calculated at three Uqiyyahs for each camel. He said: "And one third of the blood money was added in the sacred month, and another third in the sacred land." He said: "Thus, the blood money of the two sanctuaries reached twenty thousand." He said: "And it used to be said: It is taken from the people of the desert from their livestock, and they are not burdened with silver or gold; rather, it is taken from every people from what they possess, according to the equivalence of their wealth."
Commentary Narrated by Abdullah in his additions to his father's collection in a long hadith that was previously mentioned in the book of rulings, and Ishaq ibn Yahya did not meet 'Ubada.
#10772
10772 - Dhe nga es-Sa'ib b. Jezid, i cili ka thënë: "Dija (shpagimi i gjakut) në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) ishte njëqind deve: katër llojesh, njëzet e pesë hiqqah (deve trevjeçare), njëzet e pesë jadh'ah (deve katërvjeçare), njëzet e pesë bint mahad (deve njëvjeçare) dhe njëzet e pesë bint labun (deve dyvjeçare)."

Derisa erdhi Omeri dhe u zgjeruan qytetet, atëherë Omeri tha: "Jo të gjithë njerëzit gjejnë deve, prandaj devetë vlerësohen me uqije, uqije për uqije, katër mijë dërhemë." Pastaj u shtrenjtuan devetë, kështu që Omeri tha: "Vlerësojini devetë me një uqije e gjysmë," kështu që u bënë gjashtë mijë dërhemë.

Pastaj u shtrenjtuan devetë, kështu që Omeri tha: "Vlerësojini devetë," dhe ato u vlerësuan me tri uqije, kështu që u bënë dymbëdhjetë mijë. Ai caktoi për ata që kishin argjend dymbëdhjetë mijë (dërhemë), për ata që kishin deve njëqind deve, për ata që kishin ar një mijë dinarë, për ata që kishin rroba (hulel) dyqind veshje, ku çdo veshje vlente pesë dinarë, për ata që kishin dhen një mijë dele, për ata që kishin dhi dy mijë dhi, dhe për ata që kishin lopë dyqind lopë.

E ka transmetuar et-Taberaniu, dhe në të është Ebu Ma'sher Nexhih dhe Salih b. Ebi el-Ahdar, dhe të dy janë të dobët.
١٠٧٧٢ - وَعَنِ السَّائِبِ بْنِ يَزِيدَ، قَالَ: «كَانَتِ الدِّيَةُ عَلَى عَهْدِ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - مِائَةً مِنَ الْإِبِلِ: أَرْبَعَةُ أَسْنَانٍ، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ حِقَّةً، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ جَذَعَةً، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ بَنَاتِ مَخَاضٍ، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ بَنَاتِ لَبُونٍ».
حَتَّى كَانَ عُمَرُ وَمَصَّرَ الْأَمْصَارَ، فَقَالَ عُمَرُ: لَيْسَ كُلُّ النَّاسِ يَجِدُونَ الْإِبِلَ، فَتُقَوَّمُ الْإِبِلُ أُوقِيَّةً أُوقِيَّةً أَرْبَعَةَ آلَافِ دِرْهَمٍ. ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ فَقَالَ عُمَرُ: قَوِّمُوا الْإِبِلَ أُوقِيَّةً وَنِصْفًا، فَكَانَتْ سِتَّةَ آلَافِ دِرْهَمٍ.
ثُمَّ غَلَتِ الْإِبِلُ فَقَالَ عُمَرُ: قَوِّمُوا الْإِبِلَ فَقُوِّمَتْ ثَلَاثَ أَوَاقٍ، فَكَانَتِ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا، فَجَعَلَ عَلَى أَهْلِ الْوَرِقِ اثْنَيْ عَشَرَ أَلْفًا، وَعَلَى أَهْلِ الْإِبِلِ مِائَةً مِنَ الْإِبِلِ، وَعَلَى أَهْلِ الذَّهَبِ أَلْفَ دِينَارٍ، وَعَلَى أَهْلِ الْحُلَلِ مِائَتَيْ حُلَّةٍ كُلُّ حُلَّةٍ خَمْسَةُ دَنَانِيرَ، وَعَلَى أَهْلِ الضَّأْنِ أَلْفَ ضَائِنَةٍ، وَعَلَى أَهْلِ الْمَعِزِ أَلْفَيْ مَاعِزَةٍ، وَعَلَى أَهْلِ الْبَقَرِ مِائَتَيْ بَقَرَةٍ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ أَبُو مَعْشَرٍ نَجِيحٌ، وَصَالِحُ بْنُ أَبِي الْأَخْضَرِ وَكِلَاهُمَا ضَعِيفٌ.
10772 - And on the authority of Al-Sa'ib bin Yazid, who said: "The blood money (diyah) during the era of the Messenger of Allah (pbuh) was one hundred camels of four age-classes: twenty-five hiqqah (three-year-old female camels), twenty-five jadha'ah (four-year-old female camels), twenty-five banat makhad (one-year-old female camels), and twenty-five banat labun (two-year-old female camels)." This remained so until the time of 'Umar, when he established the metropolitan centers; 'Umar then said: "Not all people find camels [available], so camels are valued at one uqiyyah each, which was four thousand dirhams." Later, the price of camels rose, so 'Umar said: "Value the camels at one and a half uqiyyah," and thus it became six thousand dirhams. Later, the price of camels rose again, so 'Umar said: "Value the camels," and they were valued at three uqiyyahs each, totaling twelve thousand. Thus, he set for the people of silver twelve thousand [dirhams], for the people of camels one hundred camels, for the people of gold one thousand dinars, for the people of garments two hundred suits—each suit valued at five dinars—for the people of sheep one thousand ewes, for the people of goats two thousand goats, and for the people of cattle two hundred cows.
Commentary Narrated by Al-Tabarani, and it contains Abu Ma'shar Najih and Salih bin Abi al-Akhdar, and both are weak.
#10773
10773 - Dhe nga esh-Shifa, nëna e Sulejmanit, «se Pejgamberi (s.a.v.s.) e caktoi Ebu Xhehm bin Hudhejfen përgjegjës mbi
plaçkën e luftës,
dhe ai goditi një burrë me harkun e tij duke i shkaktuar një plagë në kokë (munakkilah), kështu që gjykoi për të
i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) me pesëmbëdhjetë deve (faridah)».
E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është Halid bin Iljasi, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧٧٣ - وَعَنْ الشِّفَاءِ أُمِّ سُلَيْمَانَ «أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - اسْتَعْمَلَ أَبَا جَهْمِ بْنَ حُذَيْفَةَ عَلَى
الْمَغَانِمِ، فَأَصَابَ رَجُلًا بِقَوْسِهِ فَشَجَّهُ مُنَقِّلَةً، فَقَضَى فِيهَا رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - بِخَمْسَ عَشْرَةَ فَرِيضَةً».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْكَبِيرِ وَالْأَوْسَطِ، وَفِيهِ خَالِدُ بْنُ إِلْيَاسَ وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
10773 - And on the authority of al-Shifa, the mother of Sulayman, that the Prophet (pbuh) appointed Abu Jahm ibn Hudhayfah over the spoils of war, and he struck a man with his bow, causing him a head wound that displaces the bone (munaqqilah). The Messenger of Allah (pbuh) ruled regarding it with fifteen camels (faridah).
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Mu'jam al-Kabir and al-Mu'jam al-Awsat, and in it is Khalid ibn Ilyas, and he is abandoned (matruk).
#10774
10774
- Dhe nga Zejd bin Thabiti ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk ka gjykuar përveçse në tri raste: për 'el-amme', 'el-munekkile' dhe 'el-mudiha': për 'el-amme' tridhjetë e tri, për 'el-munekkile' pesëmbëdhjetë, ndërsa për 'el-mudiha' pesë.
Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar për syrin e kafshës me një të katërtën e çmimit të saj».
E transmeton Taberaniu, dhe në të është Ebu Umeje bin Jala, i cili është i dobët.
١٠٧٧٤ - وَعَنْ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ: «لَمْ يَقْضِ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - إِلَّا ثَلَاثَ قَضِيَّاتٍ فِي الْآمَّةِ، وَالْمُنَقِّلَةِ، وَالْمُوضِحَةِ: فِي الْآمَّةِ ثَلَاثًا وَثَلَاثِينَ، وَفِي الْمُنَقِّلَةِ خَمْسَ عَشْرَةَ، وَفِي الْمُوضِحَةِ خَمْسًا.
وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي عَيْنِ الدَّابَّةِ رُبُعُ ثَمَنِهَا».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ أَبُو أُمَيَّةَ بْنُ يَعْلَى وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10774 - And on the authority of Zayd ibn Thabit, who said: "The Messenger of Allah (pbuh) did not issue a ruling except in three cases regarding head wounds: the ammah, the munaqqilah, and the mudihah: for the ammah, thirty-three; for the munaqqilah, fifteen; and for the mudihah, five. And the Messenger of Allah (pbuh) ruled that for the eye of a beast, a quarter of its value [is due]."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and in its chain is Abu Umayyah ibn Ya'la, and he is weak.
#10775
10775 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka gjykuar për gishtat nga dhjetë (deve) për secilin, ndërsa për dorën pesëdhjetë si detyrim. Thashë: Ai ka në Sahih vetëm "Gishtat janë të barabartë".»

E ka transmetuar Taberaniu nga mësuesi i tij el-Mikdam bin Davud, i cili është i dobët.
١٠٧٧٥ - وَعَنْ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ: «قَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي الْأَصَابِعِ عَشْرًا عَشْرًا، وَفِي الْيَدِ بِخَمْسِينَ فَرِيضَةً. قُلْتُ: لَهُ فِي الصَّحِيحِ " الْأَصَابِعُ سَوَاءٌ " فَقَطْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ عَنْ شَيْخِهِ الْمِقْدَامِ بْنِ دَاوُدَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10775 - And on the authority of Ibn Abbas, he said: "The Messenger of Allah (pbuh) decreed ten [camels] for each of the fingers, and fifty obligatory [camels] for the hand." I said: In the Sahih, it is narrated on his authority: "The fingers are equal," only.
Commentary It was narrated by At-Tabarani from his teacher Al-Miqdam bin Dawud, and he is weak.
#10776
10776 - Dhe nga Ibn Mes'udi, ka thënë: Dy sytë janë të barabartë, gishtat janë të barabartë, dhëmbët janë të barabartë, dy duart janë të barabarta, dhe dy këmbët janë të barabarta.

E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç se esh-Sha'bi nuk ka dëgjuar nga Ibn Mes'udi.
١٠٧٧٦ - وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ: الْعَيْنَانِ سَوَاءٌ، وَالْأَصَابِعُ سَوَاءٌ، وَالْأَسْنَانُ سَوَاءٌ، وَالْيَدَانِ سَوَاءٌ، وَالرِّجْلَانِ سَوَاءٌ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَنَّ الشَّعْبِيَّ لَمْ يَسْمَعْ مِنَ ابْنِ مَسْعُودٍ.
10776 - And on the authority of Ibn Mas'ud, who said: The two eyes are equal, the fingers are equal, the teeth are equal, the two hands are equal, and the two feet are equal.
Commentary Reported by At-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih, except that Ash-Sha'bi did not hear from Ibn Mas'ud.
#10777
10777 - Dhe nga Alkame bin Kajsi transmetohet se ka thënë: Ka thënë Abdullah bin Mes'udi: Për çdo çift (organesh) ka dijet (shpagim gjaku), dhe për çdo një (organ tek) ka dijet.

E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٧٧ - وَعَنْ عَلْقَمَةَ بْنِ قَيْسٍ قَالَ: قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَسْعُودٍ: كُلُّ زَوْجَيْنِ فَفِيهِمَا الدِّيَةُ، وَكُلُّ وَاحِدٍ فَفِيهِ الدِّيَةُ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10777 - And on the authority of 'Alqamah ibn Qays, who said: 'Abdullah ibn Mas'ud said: "For every pair [of organs], for the two of them is the blood money (diyah), and for every single [unique organ], for it is the blood money (diyah)."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10778
10778 - Nga Asim bin Kulejb, nga babai i tij, i cili ka thënë: "E takova Omerin kur ai ishte në sezonin (e Haxhit) dhe e thirra atë nga pas tendës: 'Vërtet, filan biri i filanit el-Xhurmi, dhe djali i motrës sonë është rob te fisi i filanit, dhe ne i kemi ofruar atij detyrimin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).'"
Ai tha: "Omeri e ngriti anën e tendës dhe tha: 'A e njeh shokun tënd?' Thashë: 'Po, ai është ky.' Ai tha: 'Nisuni me të derisa të zbatoni gjykimin e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).'
Ai tha: 'Na është treguar se gjykimi ishte katër deve.'
E transmeton Ebu Jala dhe burrat e tij janë të besueshëm."
١٠٧٧٨ - وَعَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: «لَقِيتُ عُمَرَ وَهُوَ بِالْمَوْسِمِ فَنَادَيْتُهُ مِنْ وَرَاءِ الْفُسْطَاطِ: أَلَا إِنَّ فُلَانَ بْنَ فُلَانٍ الْجُرْمِيَّ، وَابْنَ أُخْتٍ لَنَا عَانٍ فِي بَنِي فُلَانٍ، وَقَدْ عَرَضْنَا عَلَيْهِ فَرِيضَةَ رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: فَرَفَعَ عُمَرُ جَانِبَ الْفُسْطَاطِ، وَقَالَ: أَتَعْرِفُ صَاحِبَكَ؟ قُلْتُ: نَعَمْ، هُوَ ذَاكَ. قَالَ: انْطَلِقَا بِهِ حَتَّى تُنَفِّذَ قَضِيَّةَ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ.
قَالَ: وَكُنَّا نُحَدَّثُ أَنَّ الْقَضِيَّةَ أَرْبَعٌ مِنَ الْإِبِلِ».
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى وَرِجَالُهُ ثِقَاتٌ.
10778 - And on the authority of ‘Asim ibn Kulayb, from his father, who said: I met ‘Umar while he was at the Hajj season, and I called out to him from behind the tent: "Behold, so-and-so the son of so-and-so al-Jurmi, and a nephew of ours, is a captive among the Banu so-and-so, and we have offered him the prescribed amount of the Messenger of Allah (pbuh)." He said: Then ‘Umar lifted the side of the tent and said: "Do you recognize your companion?" I said: "Yes, that is he." He said: "Depart with him so that you may carry out the judgment of the Messenger of Allah (pbuh)." He said: And we were told that the judgment was four camels.
Commentary Narrated by Abu Ya‘la, and its narrators are trustworthy.
#10779
10779
- Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ka thënë: Shibh al-amdi (vrasja e ngjashme me qëllimin) është: njëzet e pesë
hiqqah, njëzet e pesë jadh'ah, njëzet e pesë bint
makhad dhe njëzet e pesë bint labun.
E ka transmetuar Taberaniu, ndërsa Ibrahimi nuk ka dëgjuar nga Ibn Mes'udi, por transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.
١٠٧٧٩ - وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: شِبْهُ الْعَمْدِ خَمْسٌ وَعِشْرُونَ حِقَّةً، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ جَذَعَةً، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ، وَخَمْسٌ وَعِشْرُونَ ابْنَةَ لَبُونٍ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَإِبْرَاهِيمُ لَمْ يَسْمَعْ مِنَ ابْنِ مَسْعُودٍ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10779 - And on the authority of Ibn Mas'ud, who said: "Semi-intentional homicide [indemnity consists of] twenty-five hiqqahs, twenty-five jadh'ahs, twenty-five bint makhads, and twenty-five bint labuns."
Commentary It was narrated by al-Tabarani; Ibrahim did not hear from Ibn Mas'ud, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10780
10780 - Dhe nga Ibrahimi se Ibn Mes'udi ka thënë: Në vrasjen pa dashje (el-khata') duhen: njëzet hika, njëzet xhedha'a, njëzet bint mehad, njëzet ibn mehad dhe njëzet bint lebuna.
E ka transmetuar Taberaniu dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç se Ibrahimi nuk e ka arritur Ibn Mes'udin.
١٠٧٨٠ - وَعَنْ إِبْرَاهِيمَ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ: فِي الْخَطَأِ عِشْرُونَ حِقَّةً، وَعِشْرُونَ جَذَعَةً، وَعِشْرُونَ بِنْتَ مَخَاضٍ، وَعِشْرُونَ ابْنَ مَخَاضٍ، وَعِشْرُونَ ابْنَةَ لَبُونٍ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَنَّ إِبْرَاهِيمَ لَمْ يُدْرِكِ ابْنَ مَسْعُودٍ.
10780 - And from Ibrahim that Ibn Mas'ud said: Regarding accidental killing, [the blood money consists of] twenty Hiqqahs, twenty Jadh'ahs, twenty Bint Makhads, twenty Ibn Makhads, and twenty Bint Labuns.
Commentary It was narrated by Al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih, except that Ibrahim did not meet Ibn Mas'ud.
#10781
10781 - Dhe nga Muxhahidi se Ibn Mes'udi ka thënë
për burrin dhe gruan: Ata janë të barabartë deri në pesë deve. Dhe Aliu ka thënë: Gjysma e çdo gjëje.
E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç se Muxhahidi nuk e ka arritur Ibn Mes'udin.
١٠٧٨١ - وَعَنْ مُجَاهِدٍ أَنَّ ابْنَ مَسْعُودٍ قَالَ
فِي الرَّجُلِ وَالْمَرْأَةِ: هُمَا سَوَاءٌ إِلَى خَمْسٍ مِنَ الْإِبِلِ. وَقَالَ عَلِيٌّ: النِّصْفُ مِنْ كُلِّ شَيْءٍ.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَنَّ مُجَاهِدًا لَمْ يُدْرِكِ ابْنَ مَسْعُودٍ.
10781 - And on the authority of Mujahid, that Ibn Mas'ud said regarding the man and the woman: They are equal up to five camels. And 'Ali said: Half in everything.
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih, except that Mujahid did not meet Ibn Mas'ud.
#10782
10782 - Dhe nga Ibn Umari transmetohet se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Dija e dhimmiut është sa dija e muslimanit."

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Ebu Kurzi, i cili është i dobët, dhe ky është hadithi më i papranueshëm që ai ka transmetuar.
١٠٧٨٢ - وَعَنْ ابْنِ عُمَرَ أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - قَالَ: " «دِيَةُ الذِّمِّيِّ دِيَةُ الْمُسْلِمِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ أَبُو كُرْزٍ، وَهُوَ ضَعِيفٌ، وَهَذَا أَنْكَرُ حَدِيثٍ رَوَاهُ.
10782 - And on the authority of Ibn 'Umar that the Prophet (pbuh) said: "The blood money of the dhimmi is the same as the blood money of the Muslim."
Commentary It was narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and in its chain is Abu Kurz, and he is weak, and this is the most munkar (rejected) hadith that he narrated.
#10783
10783 - Dhe nga Ibn Umari transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet, dhieti i muahidi-t është sa gjysma e dhietit të muslimanit."

E ka shënuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të ka një grup transmetuesish që nuk i njoh.
١٠٧٨٣ - وَعَنْ ابْنِ عُمَرَ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " «إِنَّ دِيَةَ الْمُعَاهَدِ نِصْفُ دِيَةِ الْمُسْلِمِ» ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ جَمَاعَةٌ لَمْ أَعْرِفْهُمْ.
10783 - And on the authority of Ibn 'Umar, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Indeed, the blood money of a non-Muslim under a covenant is half the blood money of a Muslim."
Commentary Reported by Al-Tabarani in Al-Awsat, and it contains a group of narrators whom I do not know.
#10784
10784 - Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ka thënë: Shpagimi i gjakut (dija) i muahidi-t (jo-muslimanit me marrëveshje) është sikurse shpagimi i gjakut të muslimanit. Këtë e ka thënë edhe Aliu.
Transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut, përveç se Muxhahidi nuk ka dëgjuar nga Ibn Mes'udi e as nga Aliu.
١٠٧٨٤ - وَعَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ قَالَ: دِيَةُ الْمُعَاهَدِ مِثْلُ دِيَةِ الْمُسْلِمِ. وَقَالَهُ عَلِيٌّ أَيْضًا. وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ إِلَّا أَنَّ مُجَاهِدًا لَمْ يَسْمَعْ مِنَ ابْنِ مَسْعُودٍ وَلَا مِنْ عَلِيٍّ.
10784 - And on the authority of Ibn Mas'ud, who said: "The blood money of a person under a covenant is the same as the blood money of a Muslim." Ali also said the same.
Commentary Its narrators are the narrators of the Sahih, except that Mujahid did not hear from Ibn Mas'ud nor from Ali.
#10785
10785 - Dhe nga Abdullah bin Amri ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi për dëmshpërblimin e fetusit kur ai është në barkun e nënës së tij me një 'gurre' (një rob ose një robëreshë), dhe ai gjykoi kështu për gruan e Hamel bin Malik bin en-Nabigah el-Hudheliut.

Dhe se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka shigar në Islam».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Ibn Is'haku i cili është mudellis, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٨٥ - وَعَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو قَالَ: «قَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِي دِيَةِ الْجَنِينِ إِذَا كَانَ فِي بَطْنِ أُمِّهِ بِغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ، فَقَضَى بِذَلِكَ فِي امْرَأَةِ حَمَلِ بْنِ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ الْهُذَلِيِّ.
وَأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: " لَا شِغَارَ فِي الْإِسْلَامِ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَفِيهِ ابْنُ إِسْحَاقَ وَهُوَ مُدَلِّسٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
10785 - And on the authority of Abdullah ibn Amr, who said: "The Messenger of Allah (pbuh) ruled regarding the blood money of the fetus while it is in its mother's womb to be a Ghurrah (a male or female slave), and he ruled thus in the case of the wife of Hamal ibn Malik ibn al-Nabigha al-Hudhali. And that the Messenger of Allah (pbuh) said: 'There is no Shighar in Islam.'"
Commentary Narrated by Ahmad, and in its chain is Ibn Ishaq, who is a Mudallis, and the rest of its narrators are trustworthy.
#10786
10786
- Dhe nga Omer b. el-Hattabi se ai «ka dëshmuar gjykimin e Pejgamberit (s.a.v.s.)
- në këtë çështje. Atëherë erdhi Hamel b. Malik b. en-Nabigah dhe tha:
Isha mes dy grave, kur njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shkop, duke e vrarë atë dhe fetusin e saj. Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi për fetusin e saj me një 'gurreh' (një skllav ose skllave), dhe që ajo të vritet».
Unë thashë: Hadithi i Hamelit gjendet në tre Sunenet nga rruga e vetë Hamelit, dhe e kam nxjerrë sipas transmetimit të Ibn Abbasit nga Omeri: se ai ka dëshmuar gjykimin e Pejgamberit (s.a.v.s.).
E ka transmetuar Ahmedi dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٨٦ - وَعَنْ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ أَنَّهُ «شَهِدَ قَضَاءَ النَّبِيِّ - ﷺ - فِي ذَلِكَ فَجَاءَ حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ، فَقَالَ: كُنْتُ بَيْنَ امْرَأَتَيْنِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِمِسْطَحٍ، فَقَتَلَتْهَا وَجَنِينَهَا، فَقَضَى النَّبِيُّ - ﷺ - فِي جَنِينِهَا بِغُرَّةِ عَبْدٍ، وَأَنْ تُقْتَلَ».
قُلْتُ: حَدِيثُ حَمَلٍ فِي السُّنَنِ الثَّلَاثَةِ مِنْ طَرِيقٍ حَمَلٍ نَفْسِهِ، وَأَخْرَجَتْهُ لِرِوَايَةِ ابْنِ عَبَّاسٍ عَنْ عُمَرَ: أَنَّهُ شَهِدَ قَضَاءَ النَّبِيِّ، ﷺ.
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10786 - And on the authority of Umar ibn al-Khattab that he witnessed the judgment of the Prophet (pbuh) regarding that matter. Hamal ibn Malik ibn al-Nabighah came and said: "I was between two wives, and one of them struck the other with a tent-pole, killing her and her fetus. So the Prophet (pbuh) ruled regarding her fetus with a Ghurrah (a male or female slave), and that she be killed."
Commentary I said: The Hadith of Hamal is in the three Sunans via the route of Hamal himself, and I have cited it for the narration of Ibn Abbas on the authority of Umar: that he witnessed the judgment of the Prophet (pbuh). It was narrated by Ahmad, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10787
10787 - Dhe nga Xhabiri transmetohet: «Se dy gra nga fisi Hudhejl, njëra prej tyre vrau tjetrën... - pastaj përmendi hadithin derisa tha: - dhe ajo ishte shtatzënë. Të afërmit (akilah) e të vrarës thanë: Ajo ishte shtatzënë dhe hodhi një fetus.

Tha: Atëherë të afërmit e të vrarës u frikësuan se ai do t'i ngarkonte me dëmshpërblim. Tha: Ata thanë: O i Dërguari i Allahut, ai as nuk ka pirë, as nuk ka ngrënë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A mos është kjo rimë e xhahilijetit?! ". Dhe ai gjykoi për fetusin një gurrah (dëmshpërblim), një rob ose një robëreshë.»

E ka transmetuar Ebu Jala nga transmetimi i Muxhalid bin Saidit, nga esh-Sha'bi. Ibn Adij ka thënë: Hadithet e këtij zinxhiri janë të mira, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të Sahihut. Një grup dijetarësh e kanë konsideruar të dobët Muxhalidin. Hadithi gjendet te Ebu Davudi dhe Ibn Maxhe pa përmendjen e: rimës së xhahilijetit.
١٠٧٨٧ - وَعَنْ جَابِرٍ «أَنَّ امْرَأَتَيْنِ مِنْ هُذَيْلٍ قَتَلَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى .... فَذَكَرَ الْحَدِيثَ إِلَى أَنْ قَالَ: وَكَانَتْ حُبْلَى، قَالَتْ عَاقِلَةُ الْمَقْتُولَةِ: إِنَّهَا كَانَتْ حُبْلَى، وَأَلْقَتْ جَنِينًا.
قَالَ: فَخَافَ عَاقِلَةُ الْمَقْتُولَةِ أَنْ يُضَمِّنَهُمْ، قَالَ: فَقَالُوا: يَا رَسُولَ اللَّهِ، لَا شَرِبَ، وَلَا أَكَلَ وَلَا صَاحَ فَاسْتَهَلَّ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " أَسَجْعُ الْجَاهِلِيَّةِ؟! ". فَقَضَى فِي الْجَنِينِ غُرَّةَ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ».
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى مِنْ رِوَايَةِ مُجَالِدِ بْنِ سَعِيدٍ عَنِ الشَّعْبِيِّ، قَالَ ابْنُ عَدِيٍّ: هَذِهِ الطَّرِيقُ أَحَادِيثُهَا صَالِحَةٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ رِجَالُ الصَّحِيحِ، وَقَدْ ضَعَّفَ مُجَالِدًا جَمَاعَةٌ، وَالْحَدِيثُ عِنْدَ أَبِي دَاوُدَ وَابْنِ مَاجَهْ دُونَ ذِكْرِ: سَجْعِ الْجَاهِلِيَّةِ.
10787 - And on the authority of Jabir: "That two women from Hudhail, one of them killed the other... so he mentioned the hadith until he said: and she was pregnant. The paternal kinsmen of the murdered woman said: 'She was pregnant and she miscarried a fetus.' He said: So the paternal kinsmen of the murdered woman feared that he would hold them liable for compensation. He said: So they said: 'O Messenger of Allah, he neither drank, nor ate, nor cried out, nor made a sound upon birth.' Thereupon, the Messenger of Allah (pbuh) said: 'Is it the rhymed prose of the Pre-Islamic Ignorance (Jahiliyyah)?!' Then he decreed regarding the fetus a ghurrah of a male or female slave."
Commentary Narrated by Abu Ya'la from the narration of Mujalid bin Sa'id, from al-Sha'bi. Ibn 'Adi said: "The hadiths of this chain are acceptable, and the rest of its narrators are the narrators of the Sahih, although a group of scholars has weakened Mujalid. The hadith is recorded by Abu Dawood and Ibn Majah without the mention of: 'the rhymed prose of Jahiliyyah'."
#10788
10788
- Dhe nga Ebu el-Melih el-Hudheli, nga babai i tij, i cili ka thënë: «Mes nesh ishte një burrë që quhej Hamel bin Malik bin en-Nabigah.
Ai kishte dy gra: njëra ishte Hudhelite dhe tjetra Amirite. Hudhelitja e goditi barkun e Amirites me një shtyllë çadre ose tendë, dhe ajo hodhi një fetus të vdekur. Atëherë e dërguan goditësen te Pejgamberi i Allahut - (s.a.v.s.) - bashkë me të ishte edhe vëllai i saj, i cili quhej Imran bin Uveimir. Kur ia treguan historinë e dërguarit të Allahut - (s.a.v.s.) -, ai tha: "Paguani dëmshpërblimin (dijen) për të".
Imrani tha: O Pejgamber i Allahut, a të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? A mund të kërkohet dëmshpërblim për diçka të tillë? I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - tha: "Më lini rehat nga rima (rexhezi) e beduinëve! Për të duhet dhënë një skllav ose një skllave, ose 500, ose një kalë, ose 120 dele".
Ai tha: O i Dërguari i Allahut, ajo ka dy djem që janë paria e fisit, dhe ata kanë më shumë të drejtë të paguajnë për nënën e tyre. Ai tha: "Ti ke më shumë të drejtë të paguash për motrën tënde sesa fëmijët e saj". Ai tha: Unë nuk kam asgjë me të cilën të paguaj? Ai tha: "O Hamel bin Malik". Ai në atë kohë ishte përgjegjës për zekatin (sadakatë) e fisit Hudhejl, dhe ai ishte burri i gruas dhe babai i fetusit të vrarë: "Merr nga ajo që ke nën dorë prej zekatit të Hudhejlit 120 dele". Dhe ai ashtu bëri».
E ka transmetuar et-Taberaniu dhe el-Bezzari me një shkurtim të madh, dhe në të është el-Minhal bin Halife, të cilin e ka konsideruar të besueshëm Ebu Hatimi, ndërsa një grup tjetër e kanë konsideruar të dobët, kurse pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.
١٠٧٨٨ - وَعَنْ أَبِي الْمَلِيحِ الْهُذَلِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَ: «كَانَ فِينَا رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ: حَمَلُ بْنُ مَالِكِ بْنِ النَّابِغَةِ
لَهُ امْرَأَتَانِ: إِحْدَاهُمَا هُذَلِيَّةٌ، وَالْأُخْرَى عَامِرِيَّةٌ، فَضَرَبَتِ الْهُذَلِيَّةُ بَطْنَ الْعَامِرِيَّةِ بِعَمُودِ خِبَاءٍ أَوْ فُسْطَاطٍ فَأَلْقَتْ جَنِينًا مَيِّتًا، فَانْطَلَقَ بِالضَّارِبَةِ إِلَى نَبِيِّ اللَّهِ - ﷺ - مَعَهَا أَخٌ لَهَا، يُقَالُ لَهُ: عِمْرَانُ بْنُ عُوَيْمِرٍ، فَلَمَّا قَصُّوا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - الْقِصَّةَ، قَالَ: " دُوهُ ".
فَقَالَ عِمْرَانُ: يَا نَبِيَّ اللَّهِ، أَنَدِي مَا لَا أَكَلَ وَلَا شَرِبَ، وَلَا صَاحَ فَاسْتَهَلَّ، مِثْلُ هَذَا يُطَلُّ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " دَعْنِي مِنْ رَجَزِ الْأَعْرَابِ، فِيهِ غُرَّةُ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ، أَوْ خَمْسُمِائَةٍ، أَوْ فَرَسٌ، أَوْ عِشْرُونَ وَمِائَةُ شَاةٍ ".
فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ لَهَا ابْنَيْنِ هُمَا سَادَةُ الْحَيِّ، وَهُمْ أَحَقُّ أَنْ يَعْقِلُوا عَنْ أُمِّهِمْ، قَالَ: " أَنْتَ أَحَقُّ أَنْ تَعْقِلَ عَنْ أُخْتِكَ مِنْ وَلَدِهَا ". قَالَ: مَا لِي شَيْءٌ أَعْقِلُ فِيهِ؟ قَالَ: " يَا حَمَلَ بْنَ مَالِكٍ ". وَهُوَ يَوْمَئِذٍ عَلَى صَدَقَاتٍ لِهُذَيْلٍ وَهُوَ زَوْجُ الْمَرْأَةِ وَأَبُو الْجَنِينِ الْمَقْتُولِ: " اقْبِضْ مِنْ تَحْتِ يَدِكَ مِنْ صَدَقَاتِ هُذَيْلٍ عِشْرِينَ وَمِائَةَ شَاةٍ ". فَفَعَلَ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ وَالْبَزَّارُ بِاخْتِصَارٍ كَثِيرٍ، وَفِيهِ الْمِنْهَالُ بْنُ خَلِيفَةَ، وَثَّقَهُ أَبُو حَاتِمٍ، وَضَعَّفَهُ جَمَاعَةٌ، وَبَقِيَّةُ رِجَالِهِ ثِقَاتٌ.
And from Abu al-Malih al-Hudhali, from his father, who said: There was a man among us called Hamal ibn Malik ibn al-Nabighah who had two wives: one of them was from the tribe of Hudhayl and the other was from the tribe of 'Amir. The Hudhalite woman struck the belly of the 'Amirite woman with a tent pole or a tent peg, causing her to miscarry a dead fetus. The woman who struck her was taken to the Prophet of Allah (pbuh), accompanied by a brother of hers called 'Imran ibn 'Uwaymir. When they related the story to the Messenger of Allah (pbuh), he said: "Pay the blood money for it." 'Imran then said: "O Prophet of Allah, shall we pay blood money for one who has neither eaten nor drunk, nor cried out at birth? Should such a case not be discarded?" The Messenger of Allah (pbuh) said: "Spare me the rhymed prose of the Bedouins. For it (the fetus), there is a compensation (Ghurra) of a male or female slave, or five hundred (dirhams), or a horse, or one hundred and twenty sheep." He ('Imran) said: "O Messenger of Allah, she has two sons who are the leaders of the clan, and they are more entitled to pay the blood money on behalf of their mother." He (pbuh) replied: "You are more entitled to pay the blood money on behalf of your sister than her children are." He said: "I have nothing with which to pay it." He (pbuh) said: "O Hamal ibn Malik"—and at that time he was in charge of the charities (Zakat) of Hudhayl, and he was the husband of the woman and the father of the slain fetus—"Take from what is under your hand of the charities of Hudhayl one hundred and twenty sheep." And he did so.
Commentary It was narrated by al-Tabarani and al-Bazzar with much brevity. In its chain of narrators is al-Minhal ibn Khalifa; Abu Hatim declared him reliable, while a group of scholars declared him weak. The rest of its narrators are reliable.
#10789
10789 - Dhe nga Ebu el-Melih, nga babai i tij, i cili kishte qenë shoqërues i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ka thënë: «Ishin dy gra mes nesh, dhe njëra prej tyre e goditi tjetrën me një shtyllë dhe e vrau atë, si dhe vrau atë që ishte në barkun e saj. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) gjykoi për gruan me dijet (shpagim me të holla), ndërsa për fetusin me një 'gurre' (rob ose robëreshë), ose me një kalë, ose me dy deve, ose me kaq e aq dele. Një burrë nga njerëzit e vrasëses tha: O i Dërguari i Allahut, si të paguajmë dëmshpërblim për atë që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka bërtitur e as nuk ka qarë? Një i tillë lihet pa dëmshpërblim? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A po bën rima ti?".
Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) gjykoi që trashëgimia e gruas t'i takojë burrit dhe fëmijës së saj, ndërsa dëmshpërblimi (el-akl) të jetë mbi asabet (të afërmit nga dega e babait) e vrasëses».
E ka transmetuar et-Taberaniu nga shehu i tij el-Mikdam bin Davud, i cili është i dobët.
١٠٧٨٩ - وَعَنْ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ، وَكَانَ قَدْ صَحِبَ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: «كَانَتْ فِينَا امْرَأَتَانِ فَضَرَبَتْ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَى بِعَمُودٍ فَقَتَلَتْهَا، وَقَتَلَتْ مَا فِي بَطْنِهَا، فَقَضَى النَّبِيُّ - ﷺ - فِي الْمَرْأَةِ بِالْعَقْلِ، وَفِي الْجَنِينِ بِغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ أَمَةٍ أَوْ بِفَرَسٍ، أَوْ بَعِيرَيْنِ مِنَ الْإِبِلِ، أَوْ كَذَا وَكَذَا مِنَ الْغَنَمِ، فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ أَهْلِ الْقَاتِلَةِ: كَيْفَ نَعْقِلُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَنْ لَا أَكَلَ وَلَا شَرِبَ، وَلَا صَاحَ فَاسْتَهَلَّ، فَمِثْلُ ذَلِكَ يُطَلُّ؟ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " أَسَجَّاعَةٌ أَنْتَ؟ ".
وَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - أَنَّ مِيرَاثَ الْمَرْأَةِ لِزَوْجِهَا وَوَلَدِهَا، وَأَنَّ الْعَقْلَ عَلَى عَصَبَةِ الْقَاتِلَةِ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ عَنْ شَيْخِهِ الْمِقْدَامِ بْنِ دَاوُدَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10789 - And from Abu al-Malih, from his father, who had accompanied the Messenger of Allah (pbuh), who said: "There were two women among us, and one of them struck the other with a pole and killed her, and killed what was in her womb. So the Prophet (pbuh) ruled that the blood money (al-’aql) be paid for the woman, and for the fetus, the compensation was a 'ghurra' (a slave), either a male or female slave, or a horse, or two camels, or such and such a number of sheep. Then a man from the family of the killer said: 'O Messenger of Allah, how can we pay blood money for one who has neither eaten nor drunk, nor cried out nor made a sound at birth? For such as this, the claim should be nullified.' So the Messenger of Allah (pbuh) said: 'Are you a user of rhymed prose?' And the Messenger of Allah (pbuh) ruled that the inheritance of the woman belongs to her husband and her child, and that the blood money is to be paid by the paternal kinsmen ('asaba) of the killer."
Commentary At-Tabarani narrated it from his teacher al-Miqdam bin Dawud, and he is weak.
#10790
10790
- Dhe nga Uvejmiri, i cili ka thënë: «Motra ime Mulejka dhe një grua prej nesh e quajtur Umm Afif bint Mesruh, e cila ishte nën (martesën e) Hamel bin en-Nabigah. Umm Afifi e goditi Mulejkën me një shtyllë të shtëpisë së saj, ndërsa ajo ishte shtatzënë, dhe e vrau atë bashkë me atë që kishte në barkun e saj.
I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - gjykoi për të me dijet (shpagim), ndërsa për fetusin e saj me një 'gurrah' (rob ose skllav). Atëherë vëllai i saj, El-Ala' bin Mesruh, tha: O i Dërguari i Allahut, a duhet të paguajë dëmshpërblim ai që as nuk ka ngrënë, as nuk ka pirë, as nuk ka folur dhe as nuk ka qarë (kur ka lindur)? A mundet që një rast i tillë të mbetet pa u ndëshkuar?.
I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - tha: "A është kjo prozë e rimuar si proza e rimuar e xhahilijetit?"».
E ka transmetuar Et-Taberaniu, dhe në të është Muhamed bin Sulejman bin Mesmul, i cili është i dobët.
١٠٧٩٠ - وَعَنْ عُوَيْمِرٍ قَالَ: «كَانَتْ أُخْتِي مُلَيْكَةُ وَامْرَأَةٌ مِنَّا يُقَالُ لَهَا أُمُّ عَفِيفٍ بِنْتُ مَسْرُوحٍ تَحْتَ حَمَلِ بْنِ النَّابِغَةِ، فَضَرَبَتْ أُمُّ عَفِيفٍ مُلَيْكَةَ بِمِسْطَحِ بَيْتِهَا، وَهِيَ حَامِلٌ فَقَتَلَتْهَا وَذَا بَطْنِهَا.
فَقَضَى رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فِيهَا بِالدِّيَةِ، وَفِي جَنِينِهَا بِغُرَّةِ عَبْدٍ أَوْ وَلِيدٍ، فَقَالَ أَخُوهَا الْعَلَاءُ بْنُ مَسْرُوحٍ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، أَيَغْرَمُ مَنْ لَا أَكَلَ وَلَا شَرِبَ، وَلَا نَطَقَ وَلَا اسْتَهَلَّ، فَمِثْلُ هَذَا يُطَلُّ؟.
فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " أَسَجْعٌ كَسَجْعِ الْجَاهِلِيَّةِ»؟ ".
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ مُحَمَّدُ بْنُ سُلَيْمَانَ بْنِ مَسْمُولٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10790 - And from 'Uwaimir, who said: "My sister Mulaikah and a woman from among us called Umm 'Afif bint Masruh were both under [married to] Hamal ibn al-Nabighah. Umm 'Afif struck Mulaikah with a tent pole of her house while she was pregnant, killing her and the fetus in her womb. So the Messenger of Allah (pbuh) ruled regarding her that the blood money be paid, and regarding her fetus, a ghurrah of a male or female slave. Then her brother al-'Ala' ibn Masruh said: 'O Messenger of Allah, shall one be fined for one who has neither eaten nor drunk, nor spoken nor cried at birth? For such a thing should be nullified.' The Messenger of Allah (pbuh) said: 'Is it rhymed prose like the rhymed prose of the Jahiliyyah (Pre-Islamic Ignorance)?'"
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and it contains Muhammad ibn Sulayman ibn Masmul, who is weak.
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعَاقِلَةِ.]
Kapitulli: Çfarë është transmetuar rreth të afërmve (Akileh)
28. Chapter: What Has Been Narrated Regarding the Paternal Relatives (Al-Aqilah)
#10791
10791 - Nga Ebu ez-Zubejri se ai e ka dëgjuar Xhabir bin Abdilahun duke thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) ka shkruar për çdo fis (bark) detyrimin e gjakmarrjes (dijjen), pastaj ka shkruar se nuk lejohet që dikush të marrë nën mbrojtje lirinë e një njeriu musliman pa lejen e tij.»

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut. Tashmë ka kaluar hadithi i Ebu el-Melihit nga babai i tij, dhe zinxhiri i tij është i mirë (hasen), dhe në të thuhet: «Gjakmarrja (dijja) e vëllait është para fëmijës.»
١٠٧٩١ - عَنْ أَبِي الزُّبَيْرِ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُ: «كَتَبَ النَّبِيُّ - ﷺ - عَلَى كُلِّ بَطْنٍ عَقُولَةً، ثُمَّ كَتَبَ أَنَّهُ لَا يَحِلُّ أَنْ يَتَوَلَّى مَوْلَى رَجُلٍ مُسْلِمٍ بِغَيْرِ إِذْنِهِ».
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ. وَقَدْ تَقَدَّمَ حَدِيثُ أَبِي الْمَلِيحِ عَنْ أَبِيهِ، وَإِسْنَادُهُ حَسَنٌ، وَفِيهِ: «عَقْلُ الْأَخِ دُونَ الْوَلَدِ».
10791 - On the authority of Abu al-Zubayr, that he heard Jabir bin 'Abdullah saying: "The Prophet (pbuh) decreed for every clan their blood money payment, and then he decreed that it is not permissible for the client of a Muslim man to take another patron without his permission."
Commentary It was narrated by Abu Ya'la, and its narrators are the narrators of the Sahih. The hadith of Abu al-Malih from his father has been mentioned previously, and its chain of transmission is Hasan, and in it: "The blood money responsibility is upon the brother and not the child."
#10792
10792 - Dhe nga Omeri transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Çdo fëmijë i një femre, asabet (të afërmit nga dega e babait) e tyre i takojnë babait të tyre, përveç fëmijëve të Fatimes; sepse unë jam asabeja e tyre dhe unë jam babai i tyre.»

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Bishr bin Mihran, i cili është i braktisur (metruk). Ai ka një rrugë tjetër në el-Menakib, dhe një hadith tjetër në el-Feraid.
١٠٧٩٢ - وَعَنْ عُمَرَ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: «كُلُّ بَنِي أُنْثَى فَإِنَّ عَصَبَتَهُمْ لِأَبِيهِمْ، مَا خَلَا بَنِي فَاطِمَةَ ; فَإِنِّي أَنَا عَصَبَتُهُمْ، وَأَنَا أَبُوهُمْ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ بِشْرُ بْنُ مِهْرَانَ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ. وَلَهُ طَرِيقٌ فِي الْمَنَاقِبِ، وَحَدِيثٌ آخَرُ فِي الْفَرَائِضِ.
10792 - And from Umar, who said: I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: "Every woman's children have their agnates (paternal kin) through their father, except for the children of Fatimah; for I am their agnate, and I am their father."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and it contains Bishr bin Mehran, who is abandoned (matruk). It has another transmission route in the Virtues (al-Manaqib), and another hadith in the Inheritance (al-Fara'id).
#10793
10793 - Dhe nga Ubade bin es-Samiti se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Mos i ngarkoni akile-s (të afërmve të vrasësit) asgjë bazuar në thjesht pranimin (e fajit) nga ana e dikujt».
E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është el-Harith bin Nebhan, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧٩٣ - وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - قَالَ: «لَا تَجْعَلُوا عَلَى الْعَاقِلَةِ مِنْ قَوْلِ مُعْتَرِفٍ شَيْئًا».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ الْحَارِثُ بْنُ نَبْهَانَ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
And on the authority of 'Ubadah ibn al-Samit that the Messenger of Allah (pbuh) said: "Do not impose any liability upon the paternal relatives (al-'aqilah) based on the statement of one who confesses."
Commentary Narrated by al-Tabarani, and in its chain is al-Harith ibn Nabhan, and he is abandoned (matruk).
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ.]
Kapitulli: Çfarë është transmetuar rreth muajit të shenjtë
29. Chapter: What Has Been Narrated Regarding the Sacred Month
#10794
10794
- Nga Aidh bin Said, i cili ka thënë: «Ka thënë Semir bin Zuhejr el-Xhisrij: O i Dërguari i Allahut, vëllai im Seleme bin Zuhejri doli për të emigruar te Allahu dhe i Dërguari i Tij, por e takuan barinjtë e deveve të tua nga fisi Benu Gifari dhe e vranë atë në muajin e shenjtë, ndërkohë që mes nesh dhe tyre kishte gjakmarrje në xhahilijet.

I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - i thirri ata dhe i pyeti për këtë, e ata thanë: 'E gjetëm duke i prirë deveve të tua, deshtëm t'ia merrnim por ai na u kundërvu, andaj e vramë'. Nuk e di: a i vuri në betim apo u besoi atyre?

Përveç kësaj, ai e pyeti për Islamin e vëllait të tij, por nuk gjeti dëshmi, kështu që dha dëmshpërblim (dije) për të për shkak të shenjtërisë së muajit, pesëdhjetë deve. Tha: 'Pjesa e mbetur e deveve në shtëpinë e tij ishin bagëtia më e mirë dhe me bereqetin më të madh'.»

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të është Jakub bin Muhamed ez-Zuhrij, i cili është i braktisur (metruk).
١٠٧٩٤ - عَنْ عَائِذِ بْنِ سَعِيدٍ قَالَ: «قَالَ سَمِيرُ بْنُ زُهَيْرٍ الْجِسْرِيُّ: يَا رَسُولَ اللَّهِ، إِنَّ أَخِي سَلَمَةَ بْنَ زُهَيْرٍ خَرَجَ يُهَاجِرُ إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ، فَلَقِيَهُ رِعَاءُ رِكَابِكَ مِنْ بَنِي غِفَارٍ فَقَتَلُوهُ فِي الشَّهْرِ الْحَرَامِ، وَقَدْ كَانَ بَيْنَنَا وَبَيْنَهُمْ دَمٌ فِي الْجَاهِلِيَّةِ.
فَدَعَاهُمْ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فَسَأَلَهُمْ عَنْ ذَلِكَ، فَقَالُوا: وَجَدْنَاهُ يَسُوقُ رِكَابَكَ، فَأَرَدْنَا أَخْذَهُ فَامْتَنَعَ مِنَّا، فَقَتَلْنَاهُ، فَلَا أَدْرِي: هَلْ حَلَّفَهُمْ أَوْ صَدَّقَهُمْ؟.
غَيْرَ أَنَّهُ قَدْ سَأَلَهُ عَنْ إِسْلَامِ أَخِيهِ فَلَمْ يَجِدْ بَيِّنَةً، فَعَقَلَ لَهُ حُرْمَةَ الشَّهْرِ خَمْسِينَ مِنَ الْإِبِلِ. قَالَ: فَبَقِيَّةُ الْإِبِلِ فِي بَيْتِهِ أَفْضَلُ نَعَمٍ وَأَعْظَمُهُ بَرَكَةً».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ يَعْقُوبُ بْنُ مُحَمَّدٍ الزُّهْرِيُّ، وَهُوَ مَتْرُوكٌ.
Narrated by 'A'idh bin Sa'id, who said: Samir bin Zuhayr al-Jisri said: "O Messenger of Allah, my brother Salamah bin Zuhayr set out migrating to Allah and His Messenger. Then the herders of your riding camels from the tribe of Banu Ghifar met him and killed him during the sacred month, and there had been blood feuds between us and them during the Pre-Islamic period (Jahiliyyah)." So the Messenger of Allah (pbuh) summoned them and asked them about that, and they said: "We found him driving your riding camels, and we wanted to take him but he resisted us, so we killed him." I do not know whether he made them swear an oath or simply believed them. However, he had asked him for proof of his brother's Islam and found no clear evidence, so he paid the blood money for him, due to the sanctity of the month, which was fifty camels. He said: "The rest of the camels in his house were the finest of livestock and the greatest in blessing."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and its chain includes Ya'qub bin Muhammad al-Zuhri, who is matruk (abandoned).
CHAPTER
[بَابُ مَا جَاءَ فِي الْعَفْوِ عَنِ الْجَانِي وَالْقَاتِلِ.]
Kapitulli: Rreth faljes së kriminelit dhe vrasësit
30. Chapter: Regarding Pardoning the Offender and the Killer
#10795
10795
- Nga Xhabir bin Abdullahu ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Tri gjëra, kushdo që vjen me to bashkë me besimin, do të hyjë nga cilado derë e Xhenetit që dëshiron dhe do të martohet me hyritë e syrit të zi sa të dojë: kushdo që shlyen një borxh të fshehtë, kushdo që fal vrasësin e tij dhe kushdo që lexon pas çdo namazi të obligueshëm dhjetë herë: "Kul huwallahu ehad" ".
Ebu Bekri tha: "Ose njërën prej tyre, o i Dërguari i Allahut?" Ai tha: "Ose njërën prej tyre"».
E ka transmetuar Taberaniu në
el-Eusat, dhe në të është Omer bin Nebhani, i cili është i dobët.
١٠٧٩٥ - عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: «ثَلَاثٌ مَنْ جَاءَ بِهِنَّ مَعَ إِيمَانٍ دَخَلَ مِنْ أَيِّ أَبْوَابِ الْجَنَّةِ شَاءَ، وَزُوِّجَ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ كَمْ شَاءَ: مَنْ أَدَّى دَيْنًا خَفِيًّا، وَعَفَا عَنْ قَاتِلِهِ، وَقَرَأَ فِي دُبُرِ كُلِّ صَلَاةٍ مَكْتُوبَةٍ عَشْرَ مَرَّاتٍ: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ ".
فَقَالَ: أَبُو بَكْرٍ: أَوْ إِحْدَاهُنَّ يَا رَسُولَ اللَّهِ؟ قَالَ: " أَوْ إِحْدَاهُنَّ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ فِي
الْأَوْسَطِ، وَفِيهِ عُمَرُ بْنُ نَبْهَانَ وَهُوَ ضَعِيفٌ.
10795 - On the authority of Jabir bin Abdullah, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Three things, whoever brings them along with faith shall enter through whichever of the gates of Paradise he wishes, and shall be married to as many of the wide-eyed maidens (Al-Hur al-'In) as he wishes: one who pays off a hidden debt, one who pardons his killer, and one who recites ten times after every obligatory prayer: 'Say: He is Allah, the One'." Abu Bakr said: "Or even one of them, O Messenger of Allah?" He (pbuh) replied: "Or even one of them."
Commentary Narrated by al-Tabarani in al-Awsat, and it contains Umar bin Nabhan, and he is weak.
#10796
10796 - Dhe nga Umm Seleme se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Kushdo që ka tek vetja një nga këto, Allahu do ta martojë atë me hyritë e xhenetit (hurul-in): ai që ka pasur një amanet të fshehtë e të dëshirueshëm dhe e ka përmbushur atë nga frika e Allahut, ose një burrë që e fal vrasësin e tij, ose një burrë që lexon: 'Kul huvallahu ehad' pas çdo namazi».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe në të ka një grup që nuk i njoh.
١٠٧٩٦ - وَعَنْ أُمِّ سَلَمَةَ أَنَّ النَّبِيَّ - ﷺ - قَالَ: «مَنْ كَانَتْ فِيهِ وَاحِدَةٌ زَوَّجَهُ اللَّهُ مِنَ الْحُورِ الْعِينِ: مَنْ كَانَتْ عِنْدَهُ يَعْنِي أَمَانَةً خَفِيَّةً شَهِيَّةً، فَأَدَّاهَا مَخَافَةَ اللَّهِ، أَوْ رَجُلٌ عَفَا عَنْ قَاتِلِهِ، أَوْ رَجُلٌ قَرَأَ: قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ، دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ».
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَفِيهِ جَمَاعَةٌ لَمْ أَعْرِفْهُمْ.
10796 - And on the authority of Umm Salama that the Prophet (pbuh) said: "Whoever possesses one of these qualities, Allah will marry him to the fair maidens of Paradise (al-Hur al-Ayn): one who had in his possession a hidden and desirable trust and fulfilled it out of fear of Allah; or a man who pardons his killer; or a man who recites 'Say: He is Allah, the One' (Surah al-Ikhlas) after every prayer."
Commentary It was narrated by al-Tabarani, and it contains a group of narrators whom I do not know.
#10797
10797 - Dhe nga Ibn es-Samit - domethënë Ubade - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Kushdo që jep sadaka diçka nga trupi i tij, Allahu do t'ia shlyejë atij në masën e mëkateve të tij».

E ka transmetuar Abdullah bin Ahmedi dhe et-Taberaniu me tekstin: «Kushdo që jep sadaka diçka nga trupi i tij, do t'i jepet në masën e asaj që ka dhënë». Dhe burrat e Musnedit janë burrat e Sahihut.
١٠٧٩٧ - وَعَنْ ابْنِ الصَّامِتِ - يَعْنِي عُبَادَةَ - قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: «مَنْ تَصَدَّقَ مِنْ جَسَدِهِ بِشَيْءٍ، كَفَّرَ اللَّهُ عَنْهُ بِقَدْرِ ذُنُوبِهِ».
رَوَاهُ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَحْمَدَ، وَالطَّبَرَانِيُّ بِلَفْظِ: «مَنْ تَصَدَّقَ بِشَيْءٍ مِنْ جَسَدِهِ أُعْطِيَ بِقَدْرِ مَا تَصَدَّقَ بِهِ». وَرِجَالُ الْمُسْنَدِ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
10797 - And on the authority of Ibn al-Samit—meaning Ubadah—who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "Whoever gives something from his body in charity, Allah will expiate for him in proportion to his sins."
Commentary It was narrated by Abdullah ibn Ahmad, and al-Tabarani with the wording: "Whoever gives something from his body in charity, he shall be given [reward] in proportion to what he gave in charity." And the narrators of the Musnad are the narrators of the Sahih.
#10798
10798 - Dhe nga Ubade b. es-Samit ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Nuk ka asnjë njeri që plagoset në trupin e tij me një plagë, e pastaj ai e jep atë si lëmoshë (e fal atë), veçse Allahu i Madhëruar do t'ia shlyejë atij aq sa ka dhënë lëmoshë».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.
١٠٧٩٨ - وَعَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ قَالَ: سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: «مَا مِنْ رَجُلٍ يُجْرَحُ فِي نَفْسِهِ جِرَاحَةً، فَيَتَصَدَّقُ بِهَا إِلَّا كَفَّرَ اللَّهُ ﵎ عَنْهُ مِثْلَ مَا تَصَدَّقَ بِهِ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ.
And on the authority of Ubada bin al-Samit, who said: I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: "There is no man who suffers a wound upon his person and gives it as charity (by forgiving it), except that Allah (the Exalted) expiates from him the equivalent of what he gave in charity."
Commentary Reported by Ahmad, and its narrators are the narrators of the Sahih.
#10799
10799 - Dhe nga një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.) i cili ka thënë: «Kushdo që goditet me diçka në trupin e tij dhe e lë atë për hir të Allahut të Madhëruar, kjo do të jetë shlyerje për të.»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Muxhalidi, i cili ishte i përzier.
١٠٧٩٩ - وَعَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ - ﷺ - قَالَ: «مَنْ أُصِيبَ فِي جَسَدِهِ بِشَيْءٍ فَتَرَكَهُ لِلَّهِ ﷿، كَانَ كَفَّارَةً لَهُ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَفِيهِ مُجَالِدٌ وَقَدِ اخْتَلَطَ.
10799 - And on the authority of a man from among the companions of the Prophet (pbuh) who said: "Whoever is afflicted by something in his body and waives it for the sake of Allah, Mighty and Majestic, it shall be an expiation for him."
Commentary Ahmad narrated it, and in its chain is Mujalid, who had become confused.
#10800
10800 - Dhe nga Adij b. Thabit ka thënë: «Një burrë i theu gojën një burri tjetër në kohën e Muaviut. Atij iu dha dëmshpërblimi (dijet), por ai refuzoi ta pranonte derisa iu ofrua trefishi.

Një burrë tha: 'Vërtet, unë e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kushdo që fal një gjak ose diçka më pak se ai, kjo do të jetë shlyerje (kefaret) për të që nga dita kur ka lindur e deri në ditën kur e ka falur"'.

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut, përveç Imran b. Dhabjan, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, por në të ka dobësi.
١٠٨٠٠ - وَعَنْ عَدِيِّ بْنِ ثَابِتٍ قَالَ: «هَشَّمَ رَجُلٌ فَمَ رَجُلٍ عَلَى عَهْدِ مُعَاوِيَةَ، فَأُعْطِيَ دِيَتَهُ فَأَبَى أَنْ يَقْبَلَ حَتَّى أُعْطِيَ ثَلَاثًا.
فَقَالَ رَجُلٌ: إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ - ﷺ - يَقُولُ: " مَنْ تَصَدَّقَ بِدَمٍ أَوْ دُونَهُ كَانَ كَفَّارَةً لَهُ مِنْ يَوْمِ وُلِدَ إِلَى يَوْمِ تَصَدَّقَ».
رَوَاهُ أَبُو يَعْلَى، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ غَيْرَ عِمْرَانَ بْنِ ظَبْيَانَ، وَقَدْ وَثَّقَهُ ابْنُ حِبَّانَ، وَفِيهِ ضَعْفٌ.
10800 - And on the authority of Adi ibn Thabit, who said: "A man smashed the mouth of another man during the reign of Mu'awiya. He was offered his blood money, but he refused to accept it until he was offered three times the amount. Then a man said: 'Indeed, I heard the Messenger of Allah (pbuh) say: "Whoever gives in charity blood or anything less than it, it shall be an expiation for him from the day he was born until the day he gave it in charity."'"
Commentary It was narrated by Abu Ya'la, and its narrators are the narrators of the Sahih except for Imran ibn Dhabyan; Ibn Hibban declared him trustworthy, though there is some weakness in him.
#10801
10801 - «Dhe nga Jezid bin Ma'bedi transmetohet se vëllai i tij, Kajs bin Ma'bedi dhe Xharije bin Dhaferi u rrahën në një kullotë që ishte mes tyre. Xharija e goditi atë një herë, dhe Kajsi e goditi atë një herë, duke ia prerë dorën. Ata e dërguan mosmarrëveshjen te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në lidhje me këtë.
Jezidi tha: "Dolëm derisa erdhëm te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ia treguan ngjarjen. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha atij: 'Ma fal dorën e tij, ajo do të të vijë në Ditën e Kiametit e bardhë dhe e shëndoshë.' Ai refuzoi. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: 'Thirreni atë', pastaj më tha mua: 'O Jezid, ma fal mua dëmshpërblimin (dijen) e saj'."

Ai tha: Unë thashë: "Ajo është për ty, o i Dërguari i Allahut." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më thirri dhe ma dha dëmshpërblimin (dijen) dhe tha: "Allahu të bekoftë!" Dhe i tha Xharije bin Dhaferit: "Merre atë." Jezidi e mori atë dhe ne e njihnim bereqetin tek ne prej lutjes së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).»

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të ka një grup njerëzish që nuk i njoh.
١٠٨٠١ - «وَعَنْ يَزِيدَ بْنِ مَعْبَدٍ أَنَّ أَخَاهُ قَيْسَ بْنَ مَعْبَدٍ وَجَارِيَةَ بْنَ ظَفَرٍ اقْتَتَلَا فِي مَرْعًى كَانَ بَيْنَهُمَا، فَضَرَبَهُ جَارِيَةُ ضَرْبَةً، وَضَرَبَهُ قَيْسٌ ضَرْبَةً، فَأَبَتَّ يَدَهُ فَاخْتَصَمَا إِلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فِيهَا.
قَالَ يَزِيدُ: فَخَرَجْنَا حَتَّى قَدِمْنَا عَلَى رَسُولِ اللَّهِ - ﷺ - فَقَصَّا عَلَيْهِ الْقِصَّةَ، فَقَالَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: " هَبْ لِي يَدَهُ تَأْتِيكَ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بَيْضَاءَ سَلِيمَةً ". فَأَبَى، فَقَالَ النَّبِيُّ - ﷺ -: " ادْعُهُ " ثُمَّ قَالَ لِي: " يَا يَزِيدُ هَبْ لِي عَقْلَهَا ".
قَالَ: قُلْتُ: هِيَ لَكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ، فَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ - فَأَعْطَانِي الدِّيَةَ، وَقَالَ: " بَارَكَ اللَّهُ لَكَ ". وَقَالَ لِجَارِيَةَ بْنِ ظَفَرٍ: " خُذْهَا ". فَأَخَذَهَا يَزِيدُ فَكُنَّا نَعْرِفُ الْبَرَكَةَ فِينَا بِدَعْوَةِ رَسُولِ اللَّهِ، ﷺ».
رَوَاهُ الْبَزَّارُ، وَفِيهِ جَمَاعَةٌ لَمْ أَعْرِفْهُمْ.
10801 - And on the authority of Yazid ibn Ma'bad, that his brother Qays ibn Ma'bad and Jariyah ibn Zafar fought in a pasture that was between them. Jariyah struck him with a blow, and Qays struck him with a blow, and it severed his hand. So they brought their dispute to the Messenger of Allah (pbuh) regarding it. Yazid said: So we went out until we came to the Messenger of Allah (pbuh), and they related the story to him. The Messenger of Allah (pbuh) said to him: "Grant me his hand, and it will come to you on the Day of Resurrection white and sound." But he refused. Then the Prophet (pbuh) said: "Call him." Then he said to me: "O Yazid, grant me its indemnity (aql)." He said: I said: "It is yours, O Messenger of Allah." So the Messenger of Allah (pbuh) called me and gave me the blood money (diyah) and said: "May Allah bless it for you." And he said to Jariyah ibn Zafar: "Take it." Yazid took it, and we used to recognize the blessing within us by the supplication of the Messenger of Allah (pbuh).
Commentary Reported by al-Bazzar, and in it are a group of narrators whom I do not know.
CHAPTER
[بَابُ إِذَا عَفَا بَعْضُ الْأَوْلِيَاءِ.]
Kapitulli: Kur falin disa nga trashëgimtarët (kujdestarët)
31. Chapter: When Some of the Guardians Pardon
#10802
10802 - Nga Katadeja transmetohet se Omer ibn el-Hattabit i sollën një burrë që kishte vrarë një burrë tjetër. Atëherë erdhën trashëgimtarët e të vrarit, dhe njëri prej tyre e fali. Omeri i tha Ibn Mes'udit, i cili ishte pranë tij: "Çfarë thua?" Ibn Mes'udi tha: "Mendoj se ai është shpëtuar nga vrasja." Ai (Omeri) e goditi lehtë në shpatull dhe tha: "Një enë e mbushur me dije."

E transmeton Taberaniu dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç se Katadeja nuk e ka arritur Omerin dhe as Ibn Mes'udin.
١٠٨٠٢ - عَنْ قَتَادَةَ أَنَّ عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ رُفِعَ إِلَيْهِ رَجُلٌ قَتَلَ رَجُلًا، فَجَاءَ أَوْلِيَاءُ الْمَقْتُولِ، وَقَدْ عَفَا أَحَدُهُمْ، فَقَالَ عُمَرُ لِابْنِ مَسْعُودٍ: مَا تَقُولُ؟ وَهُوَ إِلَى جَنْبِهِ، فَقَالَ ابْنُ مَسْعُودٍ: أَرَى أَنَّهُ قَدْ أُحْرِزَ مِنَ الْقَتْلِ، قَالَ: فَضَرَبَ عَلَى كَتِفِهِ، وَقَالَ: كَنِيفٌ مُلِئَ عِلْمًا.
رَوَاهُ الطَّبَرَانِيُّ، وَرِجَالُهُ رِجَالُ الصَّحِيحِ، إِلَّا أَنْ قَتَادَةَ لَمْ يُدْرِكْ عُمَرَ وَلَا ابْنَ مَسْعُودٍ.
10802 - On the authority of Qatadah that a man who had killed another man was brought before Umar ibn al-Khattab. The heirs of the deceased came, and one of them had pardoned the killer. Umar said to Ibn Mas'ud, who was beside him: "What do you say?" Ibn Mas'ud replied: "I consider that he has been protected from execution." Umar struck him on the shoulder and said: "A vessel filled with knowledge."
Commentary Narrated by al-Tabarani, and its narrators are the narrators of the Sahih, except that Qatadah did not meet Umar nor Ibn Mas'ud.
CHAPTER
[بَابٌ فِيمَا هُوَ جُبَارٌ.]
Kapitulli: Rreth asaj që nuk kërkohet dëmshpërblim (Xhubar)
32. Chapter: Regarding What is Non-Compensable (Jubar)
#10803
10803
- Nga Xhabiri ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Kafsha e lëshuar (sa'ibah) është xhubar, pusi është xhubar, miniera është xhubar, dhe për rikaz-in (thesarin e gjetur) paguhet një e pesta (humusi).»

E transmeton Ahmedi dhe Ebu Jala, përveç se ai ka thënë: "es-sa'imah" në vend të: "es-sa'ibah". Imam Ahmedi e ka përcjellë këtë nga Halefi, por nuk e ka transmetuar atë, dhe në të është Muxhalid bin Seid, i cili është ngatërruar.
١٠٨٠٣ - عَنْ جَابِرٍ قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ - ﷺ -: «السَّائِبَةُ جُبَارٌ، وَالْجُبُّ جُبَارٌ، وَالْمَعْدِنُ جُبَارٌ، وَفِي الرِّكَازِ الْخُمُسُ».
رَوَاهُ أَحْمَدُ، وَأَبُو يَعْلَى إِلَّا أَنَّهُ قَالَ: " السَّائِمَةُ " مَكَانَ: " السَّائِبَةُ ". وَنَقَلَهَا الْإِمَامُ أَحْمَدُ عَنْ خَلَفٍ وَلَمْ يَرْوِهَا، وَفِيهِ مُجَالِدُ بْنُ سَعِيدٍ، وَقَدِ اخْتَلَطَ.
10803 - On the authority of Jabir, who said: The Messenger of Allah (pbuh) said: "The wandering beast is without compensation, the well is without compensation, the mine is without compensation, and for buried treasure, a fifth is due."
Commentary Narrated by Ahmad and Abu Ya’la, except that he said "as-Sa’imah" (grazing livestock) instead of "as-Sa’ibah". Imam Ahmad transmitted it from Khalaf but did not narrate it, and in its chain is Mujalid ibn Sa’id, who had become confused.