[The Book of Zakat] - Libri i Zekatit - [كِتَابُ الزَّكَاةِ]

4324
- Nga Aliu (r.a.) transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Vërtet, Allahu u ka obliguar të pasurve të muslimanëve në pasuritë e tyre aq sa u mjafton të varfërve të tyre. Të varfrit nuk do të vuajnë kurrë kur janë të uritur dhe të zhveshur, përveçse për shkak të asaj që lënë pas dore të pasurit e tyre. Vini re, vërtet Allahu do t'i llogarisë ata me një llogari të rreptë dhe do t'i ndëshkojë me një dënim të dhimbshëm."
E ka transmetuar Taberaniu në "Es-Sagir" dhe "El-Evsat", dhe ka thënë: Vetëm Thabit bin Muhamed ez-Zahid e ka transmetuar këtë.
Unë them: Thabiti është nga transmetuesit e Sahihut, ndërsa transmetuesit e tjerë janë konsideruar të besueshëm, por për disa prej tyre ka pasur vërejtje.

4325 - Dhe nga Enesi (r.a.) transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: " «Mjerë për të pasurit prej të varfërve në Ditën e Kiametit! Ata do të thonë: Zoti ynë, ata na bënë padrejtësi në të drejtat tona që Ti ua bëre obligim atyre për ne. Atëherë Allahu i Madhëruar do të thotë: Pasha Krenarinë dhe Madhështinë Time, Unë do t'ju afroj juve dhe do t'i largoj ata".

Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) lexoi: " {Dhe ata që në pasurinë e tyre kanë një pjesë të caktuar, për lypësin dhe për atë që nuk ka} [edh-Dharijat: 19]».
E transmeton Taberaniu në 'es-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është el-Harith b. en-Nu'man, i cili është i dobët.

4326 - «Dhe nga Alkame - (r.a.) - se ata erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Ai tha:
Pejgamberi (s.a.v.s.) na tha: "Vërtet, plotësimi i Islamit tuaj është që të jepni zekatin e pasurive tuaja"».
E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir'. Teksti i 'el-Kebir' është: "Vërtet, prej plotësimit...". Dhe në të ka dikë që nuk njihet.

4327 - Dhe nga Ebu ed-Derda (r.a.), nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Zekati është ura e Islamit».

E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm; përveç se Bekijje është mudellis, ndërsa ai është i besueshëm.

4328 - Dhe nga Hudhejfe - r.a. -, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Islami është tetë pjesë: Islami është një pjesë, namazi është një pjesë, agjërimi është një pjesë, zeqati është një pjesë, haxhi në Shtëpi është një pjesë, urdhërimi për të mirë është një pjesë, ndalimi nga e keqja është një pjesë dhe xhihadi në rrugën e Allahut është një pjesë. Dhe vërtet ka dështuar ai që nuk ka asnjë pjesë».

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Jezid bin Ata, të cilin Ahmedi e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa një grup e ka konsideruar të dobët.

Unë them: Tashmë kanë kaluar në kapitullin e besimit hadithe të ngjashme me këtë.

4329 - Dhe nga Ibn Mes'udi (r.a.) ka thënë: «Jemi urdhëruar me faljen e namazit dhe dhënien e zeqatit, e kush nuk jep zeqatin, ai nuk ka namaz».

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir' dhe ai ka një isnad të saktë.

4330 - Dhe nga Ebu Dherri - r.a. -
ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: " «Për devetë ka zeqatin e tyre, për delet ka zeqatin e tyre, [për lopët ka zeqatin e tyre], dhe për grurin ka zeqatin e tij» ".
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është një transmetues që nuk është emëruar.

4331 - Dhe nga Ali bin Ebi Talib - r.a. - ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më urdhëroi t'i sillja një pllakë që të shkruante në të atë me të cilën umeti i tij nuk do të humbiste pas tij. Unë u frikësova se mos ai ndërronte jetë (para se të kthehesha), kështu që i thashë: Unë mbaj mend dhe kuptoj. Ai tha: "Porosit për namazin, zeqatin dhe ata që i keni nën zotërim (robërit)."

Unë thashë: E ka transmetuar Ebu Davudi shkurtimisht.

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Nu'ajm bin Jezid, prej të cilit nuk ka transmetuar askush tjetër përveç Omer bin el-Fadlit.

4332
- Dhe nga Enes bin Maliku - r.a. - ka thënë: «Një burrë nga fisi Beni Temim erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: O i Dërguari i Allahut, unë jam njeri me shumë pasuri, kam familje, pasuri dhe jetoj në vendbanim, andaj më trego çfarë të bëj dhe si të shpenzoj? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Jep zekatin nga pasuria jote, sepse ai është pastrim që të pastron ty, mbaj lidhjet me të afërmit e tu dhe njihe të drejtën e të varfrit, fqinjit dhe lypësit". Ai tha: O i Dërguari i Allahut, më pakëso (më jep diçka më përmbledhëse)! Ai tha: "Jepi të afërmit të drejtën e tij, edhe të varfrit, edhe udhëtarit, dhe mos shpenzo pa masë". Ai tha: [Më mjafton] O i Dërguari i Allahut, nëse ia jap zekatin të dërguarit tënd, a jam liruar nga obligimi ndaj Allahut dhe të Dërguarit të Tij? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Po, nëse ia jep atë të dërguarit tim, ti je liruar prej saj, ti e ke shpërblimin e saj, ndërsa mëkati bie mbi atë që e ndryshon atë"».
Transmeton Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

4333 - Dhe nga Burejda (r.a.) ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Atyre u takon ajo mbi të cilën kanë pranuar Islamin nga toka e tyre, shërbëtorët e tyre dhe bagëtia e tyre, dhe nuk kanë detyrim tjetër për to përveç zekatit."

E ka transmetuar Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat', përveç se ata të dy kanë thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë për banorët e mbrojtur (ehludh-dhimmeh): 'Atyre u takon ajo mbi të cilën kanë pranuar Islamin'."

Në të është Lejth ibn Ebi Sulejm, i cili është konsideruar i besueshëm, por ai është mudellis.

4334
- Dhe nga Xhabiri - r.a. - ka thënë: «Një burrë nga njerëzit tha: O i Dërguari i Allahut, çfarë mendon nëse një burrë e jep zeqatin e pasurisë së tij? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kushdo që e jep zeqatin e pasurisë së tij, i është larguar e keqja e saj"».

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe isnadi i tij është hasen, edhe pse në disa nga transmetuesit e tij ka diskutim.

4335 - Dhe nga Ebu Hurejra - (r.a.) - ka thënë: Kam dëgjuar nga Omer ibn el-Hatabi një hadith nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) të cilin nuk e kisha dëgjuar prej tij, ndonëse unë isha ai që e shoqëroja më së shumti të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.). Omeri ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk shkatërrohet asnjë pasuri në tokë e as në det, përveçse për shkak të ndalimit të zeqatit".

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Omer ibn Haruni, i cili është i dobët.

4336 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi - (r.a.) - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Mbroni pasuritë tuaja me zeqat, shëroni të sëmurët tuaj me sadaka dhe përgatitni duanë për sprovën".

E transmeton

Taberaniu në el-Evsat dhe el-Kebir, dhe në të është Musa bin Umejr el-Kufi, i cili është i braktisur (metruk).

4337 - Dhe nga Enes bin Maliku - (r.a.) - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Ai që nuk e jep zeqatin, në Ditën e Kiametit do të jetë në Zjarr.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'es-Sagir', dhe në të është Sinan bin Sa'di, për të cilin ka shumë fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4338 - Dhe nga Ibn Umeri - (r.a.) - se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Çdo pasuri, edhe nëse është nën shtatë toka, për të cilën jepet zekati, nuk është thesar (kenz). Ndërsa çdo pasuri për të cilën nuk jepet zekati, edhe nëse është e dukshme, ajo është thesar."

Unë (autori) them: Kjo gjendet në Sahih me kuptim të ngjashëm, por është i ndalur (meukuf) tek Ibn Umeri.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Suvejd bin Abdilaziz, i cili është i dobët.

4339
- Dhe nga Ebu Sheddadi - një burrë nga banorët e Omanit - ka thënë:
«Na erdhi letra e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.): "Më tej, pranojeni dëshminë se nuk ka zot tjetër përveç Allahut dhe se unë jam i Dërguari i Allahut, jepeni zeqatin dhe ndërtoni xhamitë kështu e kështu, përndryshe do t'ju luftoj"». Ebu Sheddadi tha: "Nuk gjetëm askënd që të na e lexonte atë letër derisa gjetëm një djalosh që lexonte, dhe ai na e lexoi". Abdulazizi tha: "I thashë Ebu Sheddadit: Kush ishte në krye të Omanit atë ditë? Ai tha: Sivari, një nga asavarët e Kisrës.
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe ai është mursel, dhe në të ka transmetues që nuk njihen.

4340 - Dhe nga Thawbani - r.a. - se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush lë pas vetes një thesar, ai do t'i shndërrohet në Ditën e Kiametit në një gjarpër të madh e tullac (helmues) me dy pika të zeza mbi sy, i cili do ta ndjekë atë. Ai do të thotë: 'Mjerë për ty, çfarë je ti?' Ai do të thotë: 'Unë jam thesari yt që e ke grumbulluar.' Dhe nuk do të rreshtë derisa t'ia gëlltisë dorën, e pastaj do të vazhdojë me pjesën tjetër të trupit të tij.»


E ka transmetuar el-Bazzari dhe ka thënë: Isnad-i i tij është hasen. Unë them: Transmetuesit e tij janë të besueshëm. Gjithashtu e ka transmetuar et-Taberaniu në el-Kebir.

4341 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Sadakaja - ose ka thënë: Zeqati - nuk përzihet me një pasuri, vetëm se e shkatërron atë."

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Uthman bin Abdurrahman el-Xhumahi, për të cilin Ebu Hatimi ka thënë: Hadithi i tij shënohet, por nuk merret si argument.

4342 - Dhe nga Ibn Umari - r.a. - ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Namazi u shfaq për ta, kështu që ata e falën atë, ndërsa zekati u fsheh prej tyre, kështu që ata e hëngrën atë. Ata janë munafikët."

E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Abdullah bin Ibrahim el-Gifari, i cili është i dobët.

4343
- Dhe nga Ibn ez-Zubejri (r.a.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk ka asnjë pronar devesh që nuk e jep hakun e tyre në kohë lehtësie dhe në kohë vështirësie, e që të mos sillet Ditën e Kiametit, derisa të shtrihet për to në një fushë të rrafshët, e ato do ta shkelin me thundrat e tyre. Sa herë që të kalojë e para, do të kthehet mbi të e fundit, derisa
të gjykohet mes njerëzve dhe ta shohë rrugën e tij».

E transmeton El-Bezzari, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4344
- Nga Ibn ez-Zubejri - r.a. - ka thënë: Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka asnjë pronar devesh veçse ato do të sillen Ditën e Kiametit nëse ai nuk e ka dhënë të drejtën e tyre, e ato do të ecin mbi të në një fushë të rrafshët, duke e shkelur me thundrat e tyre. Dhe do të sillet pronari i lopëve, nëse ai nuk e ka dhënë të drejtën e tyre, e ato do të ecin mbi të duke e shkelur; nuk do të ketë prej tyre asnjë pa brirë e as me brirë të thyer. Dhe do të sillet pronari i deleve, nëse ai nuk e ka dhënë të drejtën e tyre, e ato do të ecin mbi të në një fushë të rrafshët, duke e goditur me brirët e tyre dhe duke e shkelur me thundrat e tyre; nuk do të ketë prej tyre asnjë pa brirë e as me brirë të thyer. Dhe do të sillet pronari i thesarit, e ai do t'i shndërrohet në një gjarpër të madh helmues e tullac; ai nuk do të gjejë asgjë, kështu që do ta fusë dorën e tij në gojën e tij."
E ka transmetuar Taberaniu i plotë - dhe e ka transmetuar Bezzari një pjesë të tij - dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4345 - Dhe nga Ibn Umari - r.a. - ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kush beson në Allahun dhe të Dërguarin e Tij, le të japë zeqatin e pasurisë së tij; kush beson në Allahun dhe Ditën e Fundit, le të flasë të vërtetën ose le të heshtë; dhe kush beson në Allahun dhe të Dërguarin e Tij, le ta nderojë mysafirin e tij."

E transmeton Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Jahja bin Abdullah el-Babulutti, i cili është i dobët.

4346
- Nga Ibn Abbasi (r.a.) ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Pesë për pesë". U tha: O i Dërguari i Allahut, çfarë do të thotë pesë për pesë? Ai tha: "Nuk ka popull që e thyen besëlidhjen, veçse do t'u jepet pushtet armiqve të tyre mbi ta; nuk gjykojnë me tjetër gjë nga ajo që ka zbritur Allahu, veçse do të përhapet mes tyre [varfëria; nuk shfaqet imoraliteti mes tyre, veçse do të përhapet mes tyre] vdekja; nuk e ndalojnë zeqatin, veçse do t'u ndalet shiu; dhe nuk hileqarojnë në peshë e matje, veçse do t'u ndalet bimësia dhe do të goditen me vite zie".
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe në të është Is'hak bin Abdullah bin Kejsan el-Mervezi, të cilin el-Hakimi e ka konsideruar të dobët, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë të besueshëm, por ka fjalë rreth tyre.

4347
- E nga Abdullah bin Amri (r.a.) ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Do t'u vijë njerëzve një kohë kur zemrat e tyre do të jenë si zemrat e të huajve". Thashë: E çfarë janë zemrat e të huajve? Tha: "Dashuria për dunjanë". Tha: "Tradita e tyre do të jetë si tradita e beduinëve; çfarëdo rrizku që u vjen, e shpenzojnë për kafshët, xhihadin e shohin si dëm, ndërsa zeqatin si gjobë".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Bekije bin el-Velid, i cili është i besueshëm (thika) por është mudellis, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të vlerësuar si të besueshëm.

4348 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: Kush fiton diçka të mirë, mosdhënia e zeqatit e bën atë të papastër, dhe kush fiton diçka të papastër, zeqati nuk e bën atë të pastër.

E ka shënuar Taberaniu në 'El-Kebir' dhe isnadi i tij është i ndërprerë.

4349 - Dhe prej tij (u transmetua) se ka thënë: Nuk do të ketë njeri që grumbullon thesare e që një dërhem të prekë dërhemin tjetër apo një dinar të prekë dinarin tjetër, por lëkura e tij do të zgjerohet derisa çdo dinar dhe dërhem të vendoset veçmas (mbi të).

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4350 - Dhe nga Burejdeja (r.a.) ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): " «Nuk ka popull që e ndalon
zekatin, e që Allahu të mos i sprovojë ata me vite (të thatësisë)» ".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4351 - Nga Ibn Mes'udi (r.a.) ka thënë: Dola me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) nga Medina dhe ai kaloi pranë një pusi ku po nxirrej ujë e tha: "Vërtet, pronari i këtij pusi do ta mbajë atë në Ditën e Kiametit nëse nuk e jep hakun e tij." Pastaj erdhi te disa dele dhe tha: "Vërtet, pronarit të këtyre deleve do t'i bëhet kështu e kështu nëse nuk e jep hakun e tyre." Pastaj erdhi te disa deve dhe tha të njëjtën gjë. Unë thashë: O i Dërguari i Allahut, cila pasuri është më e mira? Ai tha: "Nuk ka mirësi në pasuri." Thashë: Po çfarë të kërkojmë? Ai tha: "Shërbëtorin që të shërben, e kur falet ai është vëllai yt, ose kalin tënd me të cilin lufton (në rrugë të Allahut)."
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Adij bin el-Fadl, i cili është i braktisur (metruk).

4352
- Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi mbledhjen e sadakasë, kështu që njeriu filloi të vinte me aq sa kishte pasuri dhe me sadakanë e tij. Unë qava, e ai tha: "O Ebu Dherr, çfarë po të bën të qash?". Thashë: Të pasurit shkuan me shpërblimin. Ai tha: "Si?", thashë: Ata falen ashtu siç falemi ne, agjërojnë ashtu siç agjërojmë ne, dhe gjejnë atë që japin sadaka, ndërsa ne nuk gjejmë. Ai tha: "Përkundrazi, të pasurit janë më të poshtmit, përveç atij që thotë me pasurinë kështu dhe kështu, e sa pak janë ata". Thashë: Si, o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "Nuk ka asnjë pronar devesh që nuk e jep zeqatin e tyre në lehtësinë dhe vështirësinë e tyre, veçse ato do të vijnë në Ditën e Kiametit në një fushë të rrafshët duke e shkelur me thundrat e tyre; sa herë që të kalojë e para prej tyre, do të kthehet tek ai e fundit, derisa të gjykohet mes njerëzve". Thashë: Po kuajt, o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "Kuajt janë për tre grupe: kush i mban ata si ndihmë në rrugën e Allahut, do të ketë për ta vështirësinë dhe lehtësinë e tyre, dhe pasha Allahun, nëse ata këputin litarët e tyre dhe vrapojnë në një ose dy kodra, ose zbresin në një lëndinë të gjelbër, ndërsa kush i mban ata për mendjemadhësi, ata do të jenë barrë për të në Ditën e Kiametit". Thanë: Po gomarët, o i Pejgamberi i Allahut? Ai tha: "Allahu nuk ka zbritur për ta asgjë, përveç ajetit gjithëpërfshirës: (Kush punon ndonjë të mirë sa grimca, do ta shohë atë, e kush punon ndonjë të keqe sa grimca, do ta shohë atë)».

Thashë: E ka transmetuar Ibn Maxheh në mënyrë të shkurtuar.

E ka transmetuar Et-Taberaniu në "El-Evsat", dhe në të ka një grup (transmetuesish) që nuk i njoh.

4353 - Dhe nga Mejmun bin Mihrani transmetohet se ka thënë: Iu tha Ibn Omerit: "Zejd bin Harithe ka vdekur." Ai tha: "Allahu e mëshiroftë."
Iu tha: "O Ebu Abdurrahman, ai ka lënë pas njëqind mijë (dërhemë)." Ai tha: "Por ato nuk e lanë atë."

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir' dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4354 - Nga Amr bin Ja'la bin Murrah eth-Thekafi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, i cili ka thënë: «Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) duke mbajtur një unazë të madhe prej
ari. Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "A e jep zeqatin për këtë?". Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, cili është zeqati i kësaj?". Ai tha: "Një thëngjill i madh (nga zjarri) mbi të».


E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', përveçse teksti i tij thotë: «Nga Ja'la, i cili ka thënë: 'Erdha te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe në dorën time kisha një unazë prej ari'» - dhe përmendi të ngjashmen me të. Në të është Uthman bin Ja'la, dhe nuk ka transmetuar prej tij askush tjetër përveç babait të tij.

4355
- «Dhe nga Esma bint Jezid ka thënë: Hyra unë dhe halla ime te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ajo kishte veshur disa rrathë (byzylykë) prej ari, e ai na tha: "A e jepni zeqatin e tyre?". Ajo tha: Ne thamë: Jo. Ai tha: "A nuk keni frikë se Allahu do t'ju vërë rrathë prej zjarri? Jepeni zeqatin e tyre»".
Thashë: Për Esmanë ka një hadith që e ka transmetuar Ebu Davudi te kapitulli i unazës pa e përmendur zeqatin.
E ka transmetuar Ahmedi dhe isnadi i tij është hasen (i mirë).

4356 - Dhe nga Imran eth-Thekafi, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se Pejgamberi (s.a.v.s.) pa një unazë prej ari dhe tha: "A po jep zeqat për të?". Ai tha: "E çfarë është zeqati i saj?". Ai tha: "Një thëngjill i madh (zjarri)".

E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Dirar bin Surad, i cili është i dobët.

4357 - Dhe nga Muhammed bin Zijad ka thënë: E kam dëgjuar Ebu Umamen, ndërsa ai po pyetej për zbukurimin e shpatës: A është ajo prej thesareve? Ai tha: Po, ajo është prej thesareve. Atëherë një burrë tha: Ky është një plak i marrë që i ka ikur mendja. Ebu Umame tha: Sa për mua, unë nuk po ju tregoj asgjë tjetër përveç asaj që kam dëgjuar.

E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Bekijjeh, i cili është i besueshëm, por ai është mudellis.

4358 - Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ai ka thënë: Një grua e pyeti atë për stolitë e saj: "A ka zeqat në to?" Ai tha: "Nëse arrijnë vlerën prej dyqind dirhemësh, atëherë jep zeqat për to." Ajo tha: "Unë kam jetimë nën kujdesin tim, a mund t'ua jap atyre?" Ai tha: "Po."

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, por Ibrahimi nuk ka dëgjuar nga Ibn Mes'udi.

4359 - Nga Enes bin Maliku (r.a.) ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Tregtoni me pasuritë e jetimëve, që të mos i hajë ato zekati."

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe më ka njoftuar zotëria dhe mësuesi im se isnadi i tij është i saktë (sahih).

4360
- Dhe nga Ibn Mes'udi, i cili u pyet për pasurinë e jetimëve, e ai tha:
Kur ata të arrijnë moshën e pjekurisë, njoftojini ata për atë që u takon prej zeqatit në të. Nëse dëshirojnë, japin zeqat, e nëse nuk dëshirojnë, nuk japin zeqat ..
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir'. Dhe Muxhahidi nuk ka dëgjuar nga Ibn Mes'udi.

4361 - Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ka thënë: Kujdestari i jetimit i numëron vitet, e kur ai (jetimi) të arrijë moshën e pjekurisë, i thotë: "Ti i ke borxh kaq e kaq vite".

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir'. Muxhahidi nuk e ka arritur Ibn Mes'udin.

4362 - Nga Hubajra bin Jerim, nga Ibn Mes'udi, i cili ka thënë: «Ai na jepte dhuratën (at'a) dhe pastaj merrte zeqatin e saj».

E ka transmetuar Taberaniu, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç Hubajrës, i cili është i besueshëm.

4363 - Nga Xhabiri - (r.a.) -, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "«Tri gjëra, kushdo që i ka ato, është pastruar nga koprracia: kush e jep zeqatin e pasurisë së tij me shpirtmirësi, kush e pret mysafirin dhe kush jep në fatkeqësi»".
E ka transmetuar Taberaniu në Es-Sagir, dhe në të është Zekerija bin Jahja el-Vekkar, i cili është i dobët.

4364 - Dhe nga Halid bin Zejd bin Xharije, se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:

«Tri gjëra, tek kushdo që gjenden, ai është i mbrojtur nga koprracia e vetvetes: kush e jep zeqatin, kush e pret mysafirin dhe kush jep në fatkeqësi.»

4365 - Dhe në një transmetim tjetër të tij: "Është i pastër nga koprracia ai që jep zeqatin, pret mysafirin dhe jep në fatkeqësi."

Të dyja i ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir, dhe në të është Ibrahim bin Ismail bin Muxhemmi', i cili është i dobët.

4366 - Nga Ibn Mes'udi transmetohet se një burrë, ndërsa po ujiste të mbjellat e tij, pa një re dhe dëgjoi një zë në të: "Ujite tokën e filanit." Ai e ndoqi zërin derisa arriti te toka që u emërua dhe e pyeti pronarin e saj: "Çfarë bën me të?"

Ai tha: "Unë kthej në të një të tretën, jap lëmoshë një të tretën dhe mbaj për familjen time një të tretën."

4367 - Dhe nga Mesruku: Se Ibn Mes'udi dërgonte (urdhër) në tokën e tij që të veprohej kështu në të.
Të dyja i ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe transmetuesit e tyre janë transmetuesit e Sahihut.

4368 - Nga Zirr b. Hubajshi se Ibn Mes'udi kishte një djalosh që po lexonte Mus'hafin, ndërsa pranë tij ishin shokët e tij. Erdhi një burrë që quhej Hasramah dhe tha: 'O Ebu Abdurrahman, cilat shkallë të Islamit janë më të mirat?' Ai tha: 'Namazi.' Ai tha: 'Pastaj cila?' Ai tha: 'Zeqati.' ..

E ka transmetuar Taberaniu në 'al-Kebir' dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4369 - Nga Talha (r.a.) ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: " «Nuk ka në

perime zeqat (sadaka)» ".

E ka transmetuar
Taberaniu në el-Evsat dhe Bezzari, dhe në të është el-Harith bin
Nebhan, i cili është i braktisur (metruk), ndërsa Ibn Adiu e ka konsideruar të besueshëm.

4370
- Nga Xhabir bin Abdullahu (r.a.), nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
" «Për kuajt që kullosin lirshëm, për çdo kalë paguhet një dinar.» ".
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Lejth bin Hammadi dhe Avreku ⁽¹⁾ ; që të dy janë të dobët.

---

4371 - Dhe nga Ibn Abbasi - (r.a.) - nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Ju kam falur (liruar) nga sadakaja e kuajve dhe skllevërve, dhe nuk ka zekat në atë që është nën dyqind."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është Muhamed bin Ebi Lejla, për të cilin ka fjalë (kritika).

4372 - Dhe nga Harithe bin Mudarribi transmetohet se ka thënë: Disa njerëz [nga banorët e Shamit] erdhën te Omeri dhe i thanë: "Ne kemi fituar pasuri, kuaj dhe skllevër, andaj dëshirojmë që për to të japim zeqat dhe të pastrohemi." Ai tha: "Nuk e kanë bërë këtë dy shokët e mi [para meje], që ta bëj unë." Pastaj u konsultua me shokët e Muhamedit (s.a.v.s.), në mesin e të cilëve ishte Aliu. Aliu tha: "Kjo është mirë, me kusht që të mos bëhet një taksë (xhizje) e rregullt me të cilën do të ngarkohen pas teje."
E ka shënuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4373 - Dhe nga Omer bin el-Hattabi dhe Hudhejfe bin el-Jemani: «Se Pejgamberi (s.a.v.s.) nuk ka marrë sadaka nga kuajt dhe skllevërit».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Ebu Bekr bin Ebi Merjem, i cili është i dobët për shkak të ngatërrimit të tij.

4374 - Dhe nga Abdurrahman bin Semureh (r.a.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka sadaka (zekat) për 'el-kes'ah', 'el-xhebheh' dhe 'en-nuhhah'."

Dhe e ka shpjeguar atë Ebu Umeri, duke thënë: El-kus'ah janë gomarët, el-xhebheh janë kuajt, ndërsa en-nuhhah janë robërit.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në zinxhirin e tij është Sulejman bin Erkem, i cili është i braktisur (metruk).

4375 - Dhe nga Ebu Thalebe transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet: A ka zeqat për gomarët? Ai tha: "Jo, përveç këtij ajeti unik dhe gjithëpërfshirës: (E kush punon ndonjë të mirë, qoftë edhe sa pesha e një thërrmije, atë do ta shohë)"».
E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Said bin Beshir, për të cilin ka diskutime, por ai është konsideruar i besueshëm.

4376 - Dhe nga Semure bin Xhundubi (r.a.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na urdhëronte që të mos nxirrnim zekatin (sadakanë) nga skllevërit.
E ka shënuar El-Bezzari, ndërsa në zinxhirin e tij të transmetimit ka dobësi.

4377 - Dhe prej tij transmetohet se: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na urdhëronte që për skllevërit e burrit dhe të gruas, të cilët janë pronë e vjetër e tyre dhe shërbëtorë të tyre që nuk synojnë t'i shesin, na urdhëronte që të mos jepnim asgjë si sadaka (zekat) për ta. Ndërsa na urdhëronte që të jepnim sadakanë (zekatin) për atë që ishte përgatitur për shitje.»

E ka transmetuar Taberaniu në «el-Kebir». Ebu Davudi ka transmetuar prej tij: «Na urdhëronte që të jepnim sadakanë nga ajo që e përgatisnim për shitje vetëm», dhe në zinxhirin e tij të transmetimit ka dobësi.

4378 - Nga Ibn Umari transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Nuk ka zeqat për më pak se pesë deve, as për më pak se pesë uki (argjend), dhe as për më pak se pesë evsuk (drithëra/fruta)."

E transmeton Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat'. Në të është Lejth b. Ebi Sulejm, i cili është i besueshëm, por është mudellis.

4379 - Dhe nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka sadaka në më pak se pesë uki, nuk ka sadaka në më pak se pesë deve, dhe nuk ka sadaka në më pak se pesë evsuk."

E transmeton Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4380 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: «Suneti i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) u vendos që mehri i grave të jetë dymbëdhjetë uki'je, ndërsa një uki'je është dyzet dërhemë, kështu që kjo bën katërqind e tetëdhjetë.

Dhe Suneti i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) u vendos që për guslin nga xhunubllëku të jetë një sa', ndërsa për abdest dy ritla, kurse një sa' është tetë ritla.

Dhe Suneti u vendos për atë që nxjerr toka prej grurit, elbit, rrushit të tharë dhe hurmave, kur të arrijë pesë evsuk. Një vesk është gjashtëdhjetë sa', kështu që kjo bën treqind sa', me këtë sa' me të cilin u vendos Suneti.

Dhe Suneti u vendos prej tij - domethënë prej Pejgamberit (s.a.v.s.) - [se] nuk ka zeqat për atë që është më pak se pesë evsuk. Një vesk është gjashtëdhjetë sa' me këtë sa', kështu që kjo bën treqind sa'».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Salih bin Musa el-Talhi, i cili është i dobët.

4381 - Dhe nga Ebu Rafi'i «se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një burrë nga Beni Mahzum për (mbledhjen e) sadakasë, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nuk ka sadaka në më pak se pesë evsuk, as në më pak se pesë deve, dhe as në më pak se pesë evak"».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir.

4382 - Dhe nga Mu'awiyah bin Haydah al-Qushayri se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Për çdo pesë deve që kullosin (sa'imah), ka zeqat (sadaka).»

Unë thashë: Ai ka një hadith të transmetuar nga Ebu Davudi përveç këtij.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, përveç mësuesit të Taberaniut, Muhamed bin Xhafer bin Sam, të cilin unë nuk e njoh.

4383 - Dhe nga Enes b. Malik transmetohet se ka thënë: «Muhamedi (s.a.v.s.) caktoi në pasuritë e muslimanëve një dirhem për çdo dyzet dirhemë, në pasuritë e pjesëtarëve të dhimmit një dirhem për çdo njëzet dirhemë, dhe në pasuritë e atyre që nuk kanë dhimme një dirhem për çdo dhjetë dirhemë».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, por ai ka thënë: Zunejxhi është i vetmi që e ka transmetuar këtë, ndërsa një grup transmetuesish të besueshëm e kanë transmetuar atë duke e ndalur (si thënie) te Omer b. el-Hatabi.

4384 - Prej Amr bin Hazmit: "se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi banorëve të Jemenit një letër ku përfshiheshin obligimet (fara'id), sunetet dhe dëmshpërblimet (dijat), dhe e dërgoi atë me Amr bin Hazmin. Ajo iu lexua banorëve të Jemenit dhe ky është kopja e saj: 'Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit. Nga Muhamedi, Pejgamberi (s.a.v.s.), drejtuar Shurahbil bin Abd Kulal-it, el-Harith bin Abd Kulal-it dhe Nu'ajm bin Abd Kulal-it, prijësve të Dhu Ru'ajnit, Maghafirit dhe Hamdanit. Më tej: I dërguari juaj u kthye. Ju është dhënë nga preja e luftës e pesta e Allahut (humusi), dhe ajo që Allahu ka obliguar mbi besimtarët si të dhjetën (ushrin) për pronat e paluajtshme, dhe për atë që vaditet nga qielli, ose që është tokë moçalore, ose që vaditet natyrshëm (pa mundim), në të ka një të dhjetën (ushrin) nëse arrin pesë evsuk (pesë barra deveje). Për çdo pesë deve që kullosin, jepet një dele, derisa të arrijnë numrin njëzet e katër. Nëse shtohet një mbi njëzet e katër, atëherë për to jepet një deve femër njëvjeçare (bint makhad). Nëse nuk gjendet deve femër njëvjeçare, atëherë jepet një deve mashkull dyvjeçar (ibn labun), derisa të arrijnë tridhjetë e pesë. Nëse shtohet një, atëherë për to jepet një deve femër dyvjeçare (bint labun), derisa të arrijnë dyzet e pesë. Nëse shtohet një mbi dyzet e pesë, atëherë për to jepet një deve femër trevjeçare (hiqqah) që është e aftë për çiftëzim, derisa të arrijnë gjashtëdhjetë. Nëse shtohet një mbi gjashtëdhjetë, atëherë për to jepet një deve femër katërvjeçare (jadh'ah), derisa të arrijnë shtatëdhjetë e pesë. Nëse shtohet një mbi shtatëdhjetë e pesë, atëherë për to jepen dy deve femra dyvjeçare (bint labun), derisa të arrijnë nëntëdhjetë. Nëse shtohet një, atëherë për to jepen dy deve femra trevjeçare (hiqqah) të afta për çiftëzim, derisa të arrijnë njëqind e njëzet. Nëse shtohet mbi njëqind e njëzet, atëherë për çdo dyzet jepet një deve femër dyvjeçare (bint labun), dhe për çdo pesëdhjetë jepet një deve femër trevjeçare (hiqqah) e aftë për çiftëzim. Për çdo tridhjetë lopë jepet një viç njëvjeçar (tabi') mashkull ose femër, dhe për çdo dyzet lopë jepet një lopë (musinnah). Për çdo dyzet dele që kullosin jepet një dele, derisa të arrijnë njëqind e njëzet. Nëse shtohet mbi njëqind e njëzet dele, atëherë për to jepen dy dele, derisa të arrijnë dyqind. Nëse shtohet një, atëherë për to jepen tri dele, derisa të arrijnë treqind. Nëse shtohet mbi këtë, atëherë për çdo njëqind dele jepet një dele.
Nuk merret si sadaka (zakat) kafsha që ka qumësht të mbledhur në gji (për t'u shitur), as e moshuara, as e dobëta, as ajo me të meta, as dashi i kopesë. Nuk bashkohen kafshët e shpërndara dhe as nuk shpërndahen kafshët e bashkuara për t'iu shmangur sadakasë. Ajo që merret nga dy ortakë, ata e rregullojnë mes tyre në mënyrë të barabartë. Për çdo pesë evkijeh argjend jepen pesë dërhemë, dhe për çdo tepricë, për çdo dyzet dërhemë jepet një dërhem. Nuk ka asgjë për më pak se pesë evkijeh. Për çdo dyzet dinarë (ari) jepet një dinar. Sadakaja nuk i lejohet Muhamedit dhe as familjes së tij; ajo është vetëm zekat me të cilin pastrojnë veten e tyre, dhe është për të varfrit besimtarë dhe në rrugë të Allahut. Nuk ka asgjë (zakat) për skllevërit, as për fermën, as për punëtorët e saj, nëse sadakaja e saj jepet nga e dhjeta (ushri). Dhe vërtet, nuk ka asgjë (zakat) për skllavin e muslimanit dhe as për kalin e tij'.
Në letër thuhej gjithashtu:
'Vërtet, mëkatet më të mëdha tek Allahu në Ditën e Kiametit janë: shoqërimi i dikujt tjetër Allahut (shirku), vrasja e një besimtari pa të drejtë, ikja nga rruga e Allahut në ditën e betejës, mosrespektimi i prindërve, shpifja ndaj gruas së ndershme, mësimi i magjisë, ngrënia e kamatës (riba) dhe ngrënia e pasurisë së jetimit. Vërtet, Umreja është Haxhi i vogël. Kur'anin nuk e prek askush përveç të pastrit. Nuk ka divorc para martesës, dhe nuk ka lirim të skllavit derisa ta blesh atë. Askush prej jush të mos falet me një rrobë të vetme kur një pjesë e trupit i mbetet zbuluar, dhe askush prej jush të mos falet me flokë të lidhur gërshet'."
Thashë: Ai e përmendi hadithin, dhe pjesën tjetër të tij e ka transmetuar en-Nesa'iu.
E ka transmetuar et-Taberaniu në "el-Kebir", dhe në të është Sulejman bin Davud el-Haresi; e ka konsideruar të besueshëm Ahmedi, ndërsa ka folur për të Ibn Meini, por Ahmedi ka thënë: "Vërtet hadithi është i saktë (sahih)". Thashë: Transmetuesit e tjerë janë të besueshëm.

4385 - Dhe nga Malik bin Evsi transmetohet se ka thënë: Isha në xhami, kur hyri Ebu Dherri në xhami dhe i fali dy rekate pranë një shtylle. Uthmani i tha atij: "Si je?" Pastaj u largua dhe filloi të lexonte: ﴿Alhakumu-t-tekathur﴾ [Et-Tekathur: 1]. Ai ishte një burrë me zë të fortë. E ngriti zërin saqë xhamia ushtoi, pastaj u kthye nga njerëzit. Unë i thashë - ose njerëzit i thanë: "O Ebu Dherr, na trego një hadith që e ke dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)." Ai tha: "E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Për devetë ka zeqat (sadaka), për delet ka zeqat'." Ebu Asimi tha: "Dhe mendoj se ai tha: 'Për lopët ka zeqat, për grurin ka zeqat, dhe për arin, argjendin dhe copat e arit ka zeqat. Kushdo që grumbullon pasuri dhe nuk e shpenzon atë në rrugën e Allahut, për borxhlinjtë dhe për udhëtarin, ajo do të jetë një damkë (zjarr) mbi të në Ditën e Kiametit'."

[Unë i thashë]: "O Ebu Dherr, kije frikë Allahun dhe shiko se çfarë po thua, sepse njerëzit kanë shumë pasuri në duart e tyre." Ai tha: "O nipi im, më trego prejardhjen tënde." Unë ia tregova prejardhjen time. Ai tha: "E njoha prejardhjen tënde të madhe." Pastaj tha: "A e lexon Kuranin?" Thashë: "Po." Ai tha: "Lexo: ﴿Dhe ata që grumbullojnë arin dhe argjendin dhe nuk e shpenzojnë atë në rrugën e Allahut...﴾ [Et-Teube: 34] deri në fund të ajetit. Ai tha: "Atëherë kuptoje (këtë)."

E ka transmetuar El-Bezzari në tërësi, ndërsa Ahmedi ka transmetuar një pjesë të tij. Në zinxhirin e tij është Musa bin Ubejde er-Rabedhi, i cili është i dobët (da'if).

4386 - Dhe nga Enesi transmetohet se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka caktuar që për atë që ujitet nga qielli dhe burimet, të jepet një e dhjeta (ushri), ndërsa për atë që ujitet me deve (ujitje artificiale), gjysma e së dhjetës (nisfu-ushri).
E ka shënuar El-Bezzari, ndërsa transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4387 - Dhe nga Kaz'ah ka thënë: Shkova te Ebu Seidi, ndërsa ai ishte i rrethuar nga njerëzit. Kur njerëzit u shpërndanë, i thashë: Unë nuk do të të pyes për atë që të pyetën këta. Ai tha: Dhe e pyeta atë për zekatin. Ai tha - nuk e di a e ngriti (ia atribuoi) këtë te Pejgamberi (s.a.v.s.) apo jo -: "Për njëqind dërhemë, pesë dërhemë. Për dyzet dele, një dele deri në njëqind e njëzet. Nëse shtohet një, atëherë për to janë dy dele
deri në dyqind. Nëse shtohet, atëherë për to janë tri dele deri në treqind. Nëse shtohet, atëherë për çdo njëqind është një dele. Për devetë, për pesë (deve) është një dele, për dhjetë janë dy dele, për pesëmbëdhjetë janë tri dele, për njëzet janë katër dele, dhe për njëzet e pesë është një bintu mehad deri në tridhjetë e pesë. Nëse shtohet një, atëherë për to është [një ibnetu lebūn deri në dyzet e pesë. Nëse shtohet një, atëherë për to është një hukkah deri në gjashtëdhjetë. Nëse shtohet një, atëherë për to është] një xhedhe'ah deri në shtatëdhjetë e pesë. Nëse shtohet një, atëherë për to janë dy ibnetā lebūn deri në nëntëdhjetë. Nëse shtohet një, atëherë për to janë dy hukkah deri në njëqind e njëzet. Nëse shtohet një, atëherë për çdo pesëdhjetë është një hukkah, dhe për çdo dyzet është një bintu lebūn»".
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4388
- Dhe nga Enes bin Maliku transmetohet: "Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u shkroi zyrtarëve të tij mbi rregullat e sadakasë: 'Për dyzet dele deri në njëqind e njëzet, jepet një dele. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepen dy dele deri në dyqind. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepen dy dele deri në treqind. Nëse delet shtohen më shumë, atëherë për çdo njëqind dele jepet një dele'.
Dhe shkroi për sadakanë e lopëve: 'Për çdo tridhjetë lopë jepet një xhedha'ah (lopë që ka hyrë në vitin e dytë), dhe për çdo dyzet lopë jepet një musinnah (lopë që ka hyrë në vitin e tretë)'.
Dhe shkroi për sadakanë e deveve: 'Për pesë deve jepet një dele, për dhjetë jepen dy dele, për pesëmbëdhjetë jepen tri dele, për njëzet jepen katër dele, dhe për njëzet e pesë jepet një bint mahad (deve që ka hyrë në vitin e dytë) deri në tridhjetë e pesë. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepet një bint lebūn (deve që ka hyrë në vitin e tretë) deri në dyzet e pesë. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepet një hikkah (deve që ka hyrë në vitin e katërt) që është e gatshme për çiftëzim deri në gjashtëdhjetë. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepet një xhedha'ah (deve që ka hyrë në vitin e pestë) deri në shtatëdhjetë e pesë. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepen dy bint lebūn deri në nëntëdhjetë. Nëse shtohet qoftë edhe një, atëherë jepen dy hikkah deri në njëqind e njëzet. Nëse devetë shtohen më shumë, atëherë për çdo pesëdhjetë jepet një hikkah, dhe për çdo dyzet jepet një bint lebūn'".
Të dyja këto i ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', nga Muhammed bin Ismail bin Abdullah, nga babai i tij, dhe unë nuk i njoh këta të dy, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë të besueshëm.

4389 - Dhe nga Muadh bin Xhebeli (r.a.) transmetohet se ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nuk më urdhëroi asgjë për tepricat e lopëve (që nuk arrijnë nisabin e radhës)."

E ka shënuar Ahmedi dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

Unë them: Por ky është mursel; sepse është nga transmetimi i Tausit nga Muadhi, ndërsa ai nuk ka dëgjuar prej tij.

4390 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi Muadhin në Jemen, e urdhëroi atë që për çdo tridhjetë lopë të marrë një viç njëvjeçar (tebi') ose një viçe njëvjeçare (tebi'ah), qoftë mashkull apo femër, dhe për çdo dyzet lopë, një lopë dyvjeçare (musinnah). Ata thanë: Po për numrat ndërmjetës (el-evkas)? Ai tha: Nuk më ka urdhëruar asgjë për to, por do ta pyes të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) kur të kthehem. Kur u kthye te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), e pyeti atë dhe ai tha: "Nuk ka asgjë për to"».

Ka thënë: El-Mes'udiu ka thënë: [Dhe] el-evkas: ajo që është midis tridhjetë dhe dyzet, dhe midis dyzet dhe gjashtëdhjetë.

E ka transmetuar El-Bezzari dhe ka thënë: Askush nuk e ka ndjekur Bekijehun në ngritjen e këtij hadithi (deri te Pejgamberi) përveç El-Hasan bin Umarah, ndërsa El-Hasani është i dobët,

Gjithashtu është transmetuar nga Tavusi si mursel.

4391 - Dhe nga Nafiu se ai e lexoi librin e Omer ibn el-Hatabit:
Se nuk ka asgjë për më pak se pesë deve. Kur ato arrijnë pesë, atëherë për to jepet një dele deri në nëntë. Kur bëhen dhjetë, atëherë dy dele deri në katërmbëdhjetë. Kur arrijnë pesëmbëdhjetë, atëherë për to jepen tri deri në nëntëmbëdhjetë. Kur arrijnë njëzet, atëherë katër deri në njëzet e katër. Kur arrijnë njëzet e pesë, atëherë për to jepet një deve femër njëvjeçare (bint mahad) deri në tridhjetë e pesë. Kur shtohen, atëherë për to jepet një deve femër dyvjeçare (ibnetu lebuna) deri në dyzet e pesë. Kur shtohen, atëherë për to jepet një deve femër trivjeçare (hikka) deri në gjashtëdhjetë. Kur shtohen, atëherë për to jepen dy deve femra dyvjeçare (ibneta lebuna) deri në nëntëdhjetë. Kur shtohen, atëherë për to jepen dy deve femra trivjeçare (hikkatani) deri në njëqind e njëzet. Kur shtohen, atëherë për çdo pesëdhjetë jepet një deve femër trivjeçare (hikka), dhe për çdo dyzet një deve femër dyvjeçare (ibnetu lebuna).

Dhe nuk ka asgjë për delet për më pak se dyzet. Kur arrijnë dyzet, atëherë për to jepet një dele deri në njëqind e njëzet. Kur shtohen, atëherë dy dele deri në dyqind. Kur shtohen mbi dyqind, atëherë tri dele deri në treqind. Kur shtohen mbi treqind, atëherë për çdo njëqind jepet një dele.
E ka transmetuar Ebu Jala si vixhada (gjetje e shkrimit) ashtu siç e sheh, dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4392 - Nga el-Mugire b. Shu'be transmetohet se ka thënë: "Uthman b. Ebi el-Asi, i cili ishte i ri, ka thënë: 'Shkuam si delegacion te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe ai më gjeti mua më të mirin prej tyre në nxënien e Kuranit, pasi i kisha tejkaluar ata me suren el-Bekare. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Të kam emëruar udhëheqës të shokëve të tu, ndonëse je më i riu prej tyre. Kur t'i prish njerëzit në namaz, fali ata sipas më të dobëtit prej tyre, sepse pas teje ka të moshuar, të vegjël, [të dobët] dhe njerëz me nevoja. Dhe nëse je mbledhës i zekatit, mos merr kafshën shtatzënë (esh-shafi'), e cila është ajo që është afër lindjes (el-mahid), as atë që sapo ka lindur (er-rubba), as dashin e kopesë; ndërsa kafsha e majmur e njeriut (el-xhezere), ai ka më shumë të drejtë në të sesa ti. Dhe mos e prek Kuranin përveçse kur je i pastër. Dhe dije se Umreja është Haxhi i vogël, dhe se një Umre [është] më e mirë se kjo botë dhe çfarë ka në të, ndërsa një Haxh është më i mirë se një Umre"'.
Unë them: Në Sahih gjendet tregimi i imamllëkut.
E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Hisham b. Sulejmani, të cilin një grup imamësh e kanë konsideruar të dobët, ndërsa el-Buhariu e ka konsideruar të besueshëm.

4393 - Dhe nga Seleme bin el-Ekve', nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai ka thënë: "Sa deve të mira janë tridhjetë, prej të cilave jepet një si zekat, një përdoret për kalërim në rrugën e Allahut dhe një jepet si dhuratë (për t'u mjelë). Ato janë më të mira se dyzet, pesëdhjetë, gjashtëdhjetë, tetëdhjetë, nëntëdhjetë dhe njëqind. Dhe mjerë për pronarin e njëqind (deveve) prej njëqind (deveve)."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Ibn Lehi'ah, për të cilin ka fjalë.

4394 - Dhe nga Ja'la bin el-Ashdak, i cili ka thënë: Kam takuar një numër prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), në mesin e tyre Rukad bin Rabi'ah, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori prej nesh nga delet, për njëqind (dele) një dele, e nëse shtoheshin, atëherë dy dele».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Ahmed bin Kethir el-Bexheli; nuk kam gjetur dikë që e ka përmendur atë, ndërsa Ja'la është i braktisur (metruk).

4395 - Dhe nga Sufjan
bin Abdullahu transmetohet se Omer bin el-Hatabi dërgoi një mbledhës zeqati dhe ai tha: "A i llogaritni atyre qengjat?" Ata thanë: "Ai na i llogarit qengjat, por nuk merr prej tyre." Kur u kthye te Omeri, ia përmendi këtë, dhe Omer bin el-Hatabi i tha: "Po, u llogariten atyre qengjat që i mbart bariu, por nuk i merr ato. Gjithashtu, nuk merr as atë që majmet për ngrënie (el-ekuleh), as atë që rrit të voglin (er-rubba), as atë që është barrë (el-mahid), as dashin e kopesë (fahl el-ganem). Ai merr delen njëvjeçare (el-xhedha'ah) dhe atë dyvjeçare (eth-thenijjeh). Kjo është drejtësi mes pasurisë së dobët dhe asaj më të mirë."

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të ka një burrë që nuk është emëruar, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4396 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka zeqat për lopët e punës, por për çdo tridhjetë (krerë) jepet një viç njëvjeçar (tebi'), dhe për çdo dyzet (krerë) jepet një dem dyvjeçar (musinn) ose një lopë dyvjeçare (musinne)."

E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Kebir, dhe në zinxhirin e tij është Lejth bin Ebi Sulejm, i cili është i besueshëm, por është mudellis.

4397 - Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ai ka thënë: "Për njëzet e pesë deve (jepet) një bint makhad, e nëse nuk ka, atëherë një ibn lebūn mashkull."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', ndërsa Ebu Ubejde nuk ka dëgjuar nga babai i tij.

4398 - Dhe nga ed-Dahhak bin en-Nu'man bin Sa'd: "Masruk bin Uail erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në Medine nga el-Akik, u bë musliman dhe Islami i tij ishte i mirë. Ai tha: 'O i Dërguari i Allahut, unë dëshiroj që ti të dërgosh te populli im dikë që t'i ftojë ata në Islam, dhe të më shkruash një letër për popullin tim, mbase Allahu i udhëzon ata.' Atëherë ai i tha Muaviut: 'Shkruaj për të', dhe ai i shkroi: 'Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit. Drejtuar krerëve (el-Akjal) nga Hadramauti: Të falin namazin, të japin zekatin, të japin sadakanë për bagëtinë që kullot (et-ti'ah) dhe për bagëtinë që mbahet në shtëpi (et-timah). Në thesaret e gjetura (es-sujub) jepet një e pesta (humsi), ndërsa në tokën që vaditet nga shiu (el-ba'l) jepet një e dhjeta (ushri). Nuk ka përzierje (hilat), as mashtrim (uirat), as shigar (shkëmbim nusesh pa mehër), as shinak, as xheneb, as xheleb. Nuk bashkohen dy deve në një lidhëse (ikal). Kush shet frutat para se të piqen (axhba), ai ka bërë kamatë (arba). Dhe çdo gjë dehur është e ndaluar'."
Dhe ai dërgoi tek ata Zijad bin Lebid el-Ensariun.
Sa i përket 'el-hilat': është të mos bashkohen bagëtitë (për të pakësuar zekatin).
Sa i përket 'el-uirat': është të mos vlerësohen ato me çmim (për të mashtruar).
Sa i përket 'esh-shigar': është kur një burrë marton vajzën e tij me dikë, dhe tjetri marton vajzën e tij me të pa dhënë mehër.
'Esh-shinak': është t'i lidhësh ato (deveve) këmbët në vendqëndrimet e tyre.
'El-ixhba': është të shiten frutat para se të jenë të sigurta nga dëmtimet.
E transmeton et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Bekijeh, i cili është mudellis, por ai është i besueshëm (thikah).

4399 - Nga Ebu Musa dhe Muadh bin Xhebeli, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dërgoi ata të dy në Jemen dhe i urdhëroi që t'u mësonin njerëzve çështjet e fesë së tyre dhe tha: "Mos e merrni sadakanë (zekatin) përveçse nga këto të katërta: elbi, gruri, rrushi i tharë dhe hurmat."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4400
- Nga Aisha transmetohet se ajo ka thënë, duke përmendur çështjen e Hajberit:
«Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgonte Ibn Rauahën te hebrenjtë, dhe ai bënte vlerësimin (përllogaritjen) e hurmave kur ato piqeshin, para se të hahej prej tyre. Pastaj u jepte zgjedhje hebrenjve që t'i merrnin ato me atë vlerësim ose t'ua dorëzonin atyre me atë vlerësim. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) urdhëroi për vlerësimin (el-hars) në mënyrë që zekati të mos llogaritej para se të merrej fruti dhe të shpërndahej».
Thashë: E ka transmetuar Ebu Davudi shkurtimisht, ku ka përmendur zekatin dhe të tjera.
E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe burrat e Ahmedit janë burrat e 'Sahihut', përveçse ai ka thënë në një transmetim: nga Ibn Xhurejxhi, nga Ibn Shihabi, ndërsa në një transmetim tjetër: nga Ibn Xhurejxhi, jam informuar nga Ibn Shihabi.

4401 - Dhe nga Ibn Umari, se Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgoi Ibn Rawahah në Hajber për t'u vlerësuar atyre (prodhimin), pastaj u dha atyre zgjedhjen që ta merrnin ose ta kthenin. Ata thanë: "Kjo është e vërteta; me këtë qëndrojnë qiejt dhe toka".

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është el-Umari, për të cilin ka fjalë.

4402 - Dhe nga Abdullah bin Ebi Bekr bin Muhammed bin Amr bin Hazm ka thënë: «Ibn Rawaha e bëri vlerësimin e korrjeve për banorët e Hajberit vetëm për një vit, pastaj ai u vra në ditën e Mu'tes. Më pas, Xhubar bin Sahr bin Hansa' ishte ai që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgonte pas Ibn Rawahas për të bërë vlerësimin e korrjeve për ta.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe ky është mursel, ndërsa zinxhiri i tij i transmetimit është i saktë (sahih).

4403
- Dhe nga Rafi' bin Khadij se: "Pejgamberi (s.a.v.s.) e dërgonte Farwah bin Amrin për të vlerësuar (prodhimin e) palmave. Kur ai hynte në kopsht, llogariste kalaveshët që ishin në to, pastaj i krahasonte ato me njëri-tjetrin sipas asaj që kishin dhe nuk gabonte."

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Is'hak bin Abdullah bin Ebi Farwah, i cili është i dobët.

4404
- Dhe nga Xhabiri transmetohet «se Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgonte një burrë nga Ensarët [nga Beni Bejade] që quhej Ferveh bin Amr, i cili vlerësonte hurmat e banorëve të Medines».
E ka shënuar Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Haram bin Uthmani, i cili është i braktisur (metruk).

4405 - Dhe nga Sahl b. Ebi Hathmeh se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi babanë e tij, Ebu Hathmeh, si vlerësues (të prodhimit). Atëherë erdhi një burrë dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, vërtet Ebu Hathmeh më ka ngarkuar më shumë (në vlerësim)". Ai e thirri Ebu Hathmeh dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Vërtet djali i axhës tënd pretendon se ti e ke ngarkuar më shumë?" Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, unë kam lënë jashtë (vlerësimit) atë që ha familja e tij, atë që u jepet të varfërve dhe atë që e rrëzon era". Atëherë ai tha: "Djali i axhës tënd të ka dhënë më shumë dhe ka qenë i drejtë".
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Muhamed b. Sadekah, i cili është i dobët.

4406 - Nga Aishja, e cila e përcjell nga Pejgamberi (s.a.v.s.): "Se ai e ka ndaluar vjeljen e palmave gjatë natës".

E ka shënuar El-Bezzari, dhe në të është Anbese bin Seid el-Basri, i cili është i dobët, por është konsideruar edhe i besueshëm.

4407 - Prej Ibn Omerit: «Se Pejgamberi (s.a.v.s.) urdhëroi që nga çdo kopsht të jepet një kalavesh për xhaminë».
E ka shënuar Taberaniu në 'el-Evsat' dhe transmetuesit e tij janë transmetues të 'Sahihut'.

4408
- «Nga Sa'd bin Ebi Dhubab ka thënë: Erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thashë: O i Dërguari i Allahut, lërua popullit tim atë mbi të cilën ata pranuan Islamin, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e bëri këtë dhe më caktoi mua përgjegjës mbi ta, pastaj Ebu Bekri më caktoi përgjegjës pas tij.

Ai tha: Shkova te populli im dhe u thashë: Për mjaltin ka zeqat; sepse nuk ka mirësi në pasurinë që nuk jepet zeqati. Ai tha: Ata më thanë: Sa mendon se duhet? Ai tha: Unë u thashë: Një e dhjeta. Ai tha: Kështu, ai mori prej tyre një të dhjetën, pastaj erdhi me të te Omeri dhe e njoftoi atë për këtë, dhe Omeri e mori atë, e shiti dhe u vendos në lëmoshat e muslimanëve».

E transmeton El-Bezzari dhe Et-Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Munir bin Abdilah, i cili është i dobët.

4409 - Dhe nga Ibn Umari transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Për mjaltin jepet një e dhjeta (ushri); për çdo dymbëdhjetë kacekë, një kacek, dhe për më pak se aq nuk ka asgjë."
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', ndërsa Tirmidhiu e ka transmetuar në formë të shkurtuar. Në zinxhirin e tij është Sadaka bin Abdullah, për të cilin ka shumë fjalë (kritika), por Ebu Hatimi dhe të tjerë e kanë konsideruar të besueshëm.

4410 - Nga Enes b. Maliku tregon: «Dolëm me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) për në Hajber. Një shok i yni hyri në një gërmadhë për të kryer nevojën e tij. Ai mori një tullë për t'u pastruar me të, por ajo u thërmua mbi të duke u bërë ar i pastër. Ai e mori atë dhe erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e njoftoi për këtë. Ai (s.a.v.s.) i tha: "Peshonje". Ai e peshoi dhe doli se ishte dyqind dërhemë. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Ky është rikaz (thesar i gjetur), dhe në të duhet dhënë një e pesta (humusi)"».
Transmeton Ahmedi dhe el-Bezzari. Në zinxhirin e tij është Abdurrahman b. Zejd b. Eslemi, për të cilin ka diskutime, por Ibn Adiu e ka konsideruar të besueshëm.

4411 - Dhe nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut
(s.a.v.s.): " «Kafsha e lënë e lirë (sa'ibah) është xhubar (pa dëmshpërblim), pusi është xhubar, miniera është xhubar, dhe në rikaz (thesar i gjetur) ka një të pestën (hums)» ".
Ka thënë esh-Sha'biu: Rikaz: Thesari i lashtë (i kohës së Adit).
E ka transmetuar Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4412 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi (r.a.), nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:
«Kafsha (që shkakton dëm) është e pashpërblyeshme, miniera është e pashpërblyeshme, kafsha në kullotë është e pashpërblyeshme, ndërsa për thesarin (rikaz) jepet një e pesta.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe një pjesë të tij në 'el-Evsat'. Në të është Abdullah bin Bezi', i cili është i dobët.

4413 - Dhe nga Ebu Tha’lebe el-Husheniu (r.a.) transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Për rikaz-in (thesarin e gjetur) paguhet një e pesta (hums).»

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir'. Në zinxhirin e tij është Jezid bin Sinani, për të cilin ka pasur vërejtje, por është konsideruar i besueshëm.

4414 - Dhe nga Zejd bin Erkam (r.a.) ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi Aliun si përfaqësues në Jemen. Atij i sollën një thesar (rikaz), kështu që ai mori prej tij një të pestën dhe pjesën tjetër ia dha pronarit të tij. Kjo i arriti Pejgamberit (s.a.v.s.) dhe kjo i pëlqeu atij.»

E transmeton Taberaniu në el-Kebir, dhe në të ka një transmetues që nuk është emëruar.

4415 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "«Rikazi është ari që mbin nga toka»".

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Abdullah bin Seid bin Ebi Seid, i cili është i dobët.

4416 - Dhe prej tij transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Do të shfaqet një minierë në tokën e Beni Sulejm-it, e cila quhet: Fir'aun dhe Fir'an - kjo sipas gjuhës së Ebu Xhehm-it është pothuajse e njëjtë - drejt saj do të dalin njerëzit më të këqij, ose do të tubohen drejt saj njerëzit më të këqij."

E ka transmetuar Ebu Ja'la, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4417
- Dhe nga Sarra' bint Nabhan al-Ghanawiyyah ka thënë: «Fisi gërmoi në shtëpinë e Kilabit dhe gjetën aty një thesar të lashtë, kështu që Kilabi tha: 'Shtëpia jonë', ndërsa fisi tha: 'Ne gërmuam'. Ata u grindën për këtë te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), i cili gjykoi në favor të fisit dhe mori prej tyre të pestën. Me pjesën tonë ne blemë njëqind krerë bagëti dhe i sollëm në fis. Mbledhësi i zekatit deshi të na merrte zekatin, por ne refuzuam dhe shkuam te Pejgamberi (s.a.v.s.), i cili tha: "Nëse i keni shndërruar ato në diçka tjetër, përndryshe nuk keni asnjë detyrim për këtë vit". Dhe tha: "Nëse mbledhësi i zekatit largohet nga njerëzit duke qenë i kënaqur me ta, Allahu është i kënaqur me ta, e nëse largohet duke qenë i zemëruar me ta, Allahu është i zemëruar me ta"».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Ahmed bin el-Harith el-Gassani, i cili është i dobët.

4418 - Dhe nga el-Hasani transmetohet se ka thënë: Më ka arritur se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Miniera është xhubar (pa dëmshpërblim), kafsha është xhubar, pusi është xhubar, ndërsa për rikaz-in (thesarin e gjetur) jepet një e pesta.»

E ka transmetuar Ahmedi si mursel, dhe isnadi i tij është i saktë.

4419 - Dhe nga Ibn Umari transmetohet se ka thënë: «Pejgamberit (s.a.v.s.) iu soll një copë ari, e cila ishte sadakaja e parë që i erdhi nga një minierë e jona, e ai tha: "Vërtet, do të ketë miniera, dhe në to do të jenë njerëzit më të këqij"».

E ka transmetuar Taberaniu në 'es-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe burrat (transmetuesit) e tij janë burrat e Sahihut.

4420
- Nga Umm Sa'd el-Ensarije, gruaja e Zejd bin Thabitit
ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk ka për atë që përfiton pasuri
zeqat derisa të kalojë një vit mbi të.»
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Anbese bin Abdurrahman, i cili është i dobët.

4421 - Nga Talha bin Ubejdullah: "Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e shpejtonte zeqatin e el-Abas bin Abdylmutalibit për dy vjet."
E transmeton Ebu Jala dhe el-Bezzari, dhe në të është el-Hasan bin Umare, për të cilin ka vërejtje.

4422 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet «se Pejgamberi (s.a.v.s.) mori nga el-Abbasi zekatin e dy viteve paraprakisht».

E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat', dhe ka shtuar: "Vërtet, axha i njeriut është si babai i tij."

Në të është Muhammed bin Dhekvan, për të cilin ka pasur vërejtje, por ai është konsideruar i besueshëm.

4423 - Dhe nga Ebu Rafi'i transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi Omer ibn el-Hattabin si mbledhës të sadakasë, dhe ai shkoi te el-Abas ibn Abdylmutalibi, por el-Abasi u tregua i ashpër me të. Omeri erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ia përmendi këtë, e ai (s.a.v.s.) i tha: "O Omer, a nuk e di se axha i njeriut është si babai i tij? Vërtet, el-Abasi na e ka dhënë paraprakisht sadakanë e këtij viti që vitin e kaluar"».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Ismail el-Mekki, për të cilin ka shumë fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4424 - Nga Aishja ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Zeqati i banorëve të shkretëtirës merret te burimet e tyre të ujit dhe në vendqëndrimet e tyre."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat' dhe zinxhiri i tij i transmetimit është i mirë (hasen).

4425 - Nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kur të vijë mbledhësi (i zeqatit), ai nuk duhet të largohet vetëm se duke qenë i kënaqur me ju.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

Them: Një hadith rreth kënaqësisë së mbledhësit ka kaluar më parë në kapitullin e Rikazit.

4426 - Dhe nga Xhabiri transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Do t'ju vijë një grup kalorësish të padëshiruar; kur t'ju vijnë, mirëpritini ata dhe lërini të lirë mes tyre dhe asaj që kërkojnë. Nëse veprojnë me drejtësi, kjo është për veten e tyre,
e nëse bëjnë padrejtësi, ajo rëndon mbi ta. Kënaqini ata, sepse plotësimi i zeqatit tuaj është kënaqësia e tyre, dhe le të luten për ju".

Transmeton el-Bezzari, dhe burrat e tij janë të besueshëm, ndërsa për disa prej tyre ka fjalë (kritika) që nuk dëmtojnë.

4427 - Nga Abdullah bin Umeri transmetohet se një burrë nga Ensarët erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "Na urdhërove për zeqatin, zeqatin e fitrit, dhe ne po e japim atë. Po si të veprojmë nëse arrijmë udhëheqës që nuk e vendosin atë në vendet e duhura?" Ai tha: "Jepuani atë udhëheqësve tuaj; sepse ata do të japin llogari për të."
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Abdyl Hakim bin Abdullah ⁽²⁾, i cili është i dobët.

---

4428 - Dhe nga Sa'd b. Ebi Vekkasi ka thënë: Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Jepuani atyre përderisa i falin të pestat (namazet)".
E ka shënuar Taberaniu në 'El-Evsat', dhe në të është Hani b. el-Mutevekkili, i cili është i dobët.

4429
- Prej Ebu Hurejres: "Për zekatin e fitrit: për çdo të lirë dhe rob, mashkull dhe femër, të vogël apo të madh, të varfër apo të pasur, një sa' hurma, ose gjysmë sa' grurë."
Ma'meri ka thënë: "Më ka arritur se ez-Zuhriu e transmetonte këtë deri te Pejgamberi (s.a.v.s.)."
E ka transmetuar Ahmedi, dhe ai është meukuf i saktë, ndërsa ngritja e tij nuk është e saktë.

4430 - Dhe nga Amr bin Awf, «nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai urdhëronte për dhënien e zekatit të fitrit para se të falte namazin e Bajramit, dhe lexonte këtë ajet: ﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى - وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى﴾ [el-A'la: 14 - 15]».

E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Kethir bin Abdilah, i cili është i dobët.

4431 - Dhe nga Khusajlah bint Wa'ilah, e cila ka thënë: E kam dëgjuar babanë tim duke thënë:
﴿قَدْ أَفْلَحَ مَنْ تَزَكَّى - وَذَكَرَ اسْمَ رَبِّهِ فَصَلَّى﴾ [el-A'la: 14 - 15], ai tha: Shpërndarja e grurit në ditën e Fitrit para namazit në vendfalje (Musalla).
E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Muhamed bin Eshkar, i cili është i dobët.

4432 - Dhe nga Amr bin Avfi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
"Zekati për muslimanët është një sa' hurma, ose një sa' rrush i thatë, ose një sa' elb, ose një sa' akit (qumësht i tharë)."

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Kethir bin Abdullahu, i cili është i dobët.

4433
- Dhe nga Ibn Abbasi se Pejgamberi (s.a.v.s.) urdhëroi një thirrës të thërriste në brendësi të Mekës duke urdhëruar për sadakatul-fitrin dhe duke thënë: "Ajo është një e drejtë e detyrueshme (vaxhib) për çdo musliman, mashkull apo femër, i vogël apo i madh, i lirë apo rob, vendas apo beduin; dy mudda grurë ose një sa' nga ushqimet e tjera përveç tij. Vini re, fëmija i takon shtratit, ndërsa për lavirin është guri."
Dhe në një transmetim: "Ose gjysmë sa' grurë; kush sjell miell, i pranohet atij, dhe kush sjell sevika, i pranohet atij."
Të gjithë këtë e ka transmetuar el-Bezzari, dhe në zinxhirin e tij është Jahja bin Abbad es-Sa'di, për të cilin ka fjalë. Dhe thënia e tij: "kush sjell miell, i pranohet atij" është nga transmetimi i el-Hasanit, nga Ibn Abbasi, dhe el-Hasani është mudellis, por ai është i besueshëm.

4434 - Dhe nga Zejd bin Thabiti transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "O Zejd, jep zekatin e kokës tënde bashkë me njerëzit, edhe nëse nuk gjen asgjë tjetër përveç një sa' grurë."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat', përveç se ai ka thënë: "edhe nëse nuk gjen asgjë tjetër përveç një fijeje."

Në të është Abdus-Samed bin Sulejman el-Ezrak, i cili është i dobët.

4435 - Dhe nga Evs bin el-Hadethani transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nxirrni sadakatul-fitrin një sa' prej ushqimi". Dhe ushqimi ynë në atë kohë ishte gruri, hurmat dhe rrushi i thatë.

Dhe në një transmetim: edhe djathi i tharë (el-akit).

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Abdus-Samed bin Sulejman el-Ezrak, i cili është i dobët.

4436 - Dhe nga Xhabir bin Abdullahu tregon se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Sadakaja e fitrit për çdo person është dy mudd miell ose grurë, ndërsa nga elbi një sa', dhe nga të ëmblat (rrushi i thatë ose hurmat) nga një sa'".

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Lejth bin Hammadi, i cili është i dobët.

4437 - Dhe nga Ebu Seid el-Hudriu transmetohet se: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori zekatin e fitrit nga banorët e shkretëtirës në formë të kashkut (djathë i tharë).»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Kethir bin Abdilah, i cili është i dobët.

4438 - Dhe prej tij transmetohet se ka thënë: «Pashë disa njerëz prej arabëve që erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thanë: 'O i Dërguari i Allahut, ne jemi pronarë të bagëtive dhe ne e japim zeqatin (sadakanë) e tyre, a na mjafton kjo për zeqatin e Ramazanit?' I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: 'Jo, jepeni atë për të voglin dhe të madhin, për të lirin dhe skllavin, sepse ajo është pastrim për ju'».

E ka shënuar et-Taberaniu në 'el-Evsat' dhe el-Bezzari shkurtimisht, dhe në zinxhirin e tij është Kethir bin Abdilah, i cili është i dobët.

4439 - Dhe nga Ibn Abbasi ka thënë: Ne hanim dhe pinim, dhe jepnim sadakatul-fitrin, pastaj dilnim për në musal-la.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Ibrahim bin Jezid el-Huzi, i cili është i dobët.

4440
- Dhe nga Esma bint Ebi Bekr se ajo nxirrte (zekatin e fitrit) në kohën e të Dërguarit (s.a.v.s.) për familjen e saj, të lirët prej tyre dhe skllevërit, dy mudda grurë ose një sa' hurma, me mudd-in me të cilin ata ushqeheshin.

4441 - Dhe në një transmetim prej saj thuhet se ata e jepnin zekatin e fitrit në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) me mud-in me të cilin ushqeheshin banorët e Medines; këtë e bënin të gjithë banorët e Medines.

Ahmedi ka transmetuar vetëm transmetimin e parë, ndërsa et-Taberaniu e ka transmetuar të gjithin në 'el-Kebir', dhe një pjesë të tij në 'el-Evsat'. Zinxhiri i tij i transmetimit ka një rrugë, burrat e së cilës janë burrat e Sahihut.

4442 - Dhe nga Ibn Mes'udi rreth zekatit të fitrit

ka thënë: Dy mudda grurë ose një sa' hurma ose elb.

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Abdulkerim Ebu Umeje, i cili është i dobët.

4443
- Nga Umm Seleme, e cila ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte në shtëpinë time, kur erdhi një burrë dhe tha: O i Dërguari i Allahut, sa është sadakaja (zekati) për këtë dhe këtë? Ai tha: "Kaq dhe kaq." Ai tha: Filani ka tejkaluar kufirin ndaj meje. Ajo tha: Ata shikuan dhe panë se ai kishte tejkaluar kufirin ndaj tij me një sa' (masë). Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Si do të jetë puna juaj kur t'ju vijë dikush që do të tejkalojë kufirin ndaj jush edhe më shumë se ky tejkalim?"».
E ka transmetuar Ahmedi kështu, ndërsa Taberaniu ka shtuar pas fjalëve të tij: "më shumë se ky tejkalim", njerëzit filluan të diskutonin dhe u habitën nga hadithi, derisa «një burrë prej tyre tha: Si do të jetë, o i Dërguari i Allahut, nëse një burrë është larg teje me devetë, bagëtinë dhe të mbjellat e tij, dhe e jep zekatin e pasurisë së tij, por ndaj tij tejkalohet kufiri, si duhet të veprojë ai kur është larg teje? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kushdo që e jep zekatin e pasurisë së tij me shpirt të mirë, duke kërkuar me të Fytyrën e Allahut dhe Botën Tjetër, nuk fsheh asgjë nga pasuria e tij, fal namazin, pastaj jep zekatin, dhe i bëhet padrejtësi në të drejtën e tij, kështu që ai merr armën e tij, lufton dhe vritet, ai është dëshmor (shehid)."».
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir" dhe "El-Evsat", dhe transmetuesit e të gjithëve janë transmetues të Sahihut.

4444
- Dhe nga Xherir bin Hazimi, i cili ka thënë: Një i moshuar u ul me ne në dyqanin e Ejubit dhe dëgjoi njerëzit duke biseduar, e tha: Më ka treguar zotëria im nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). I thashë: Si e ka emrin? Tha: Kurrah bin Du'mus el-Numejri. Ai tha: Erdha në Medine dhe shkova te Pejgamberi (s.a.v.s.) ndërkohë që njerëzit ishin rreth tij. Fillova të dëshiroja t'i afrohesha, por nuk munda, kështu që e thirra: O i Dërguari i Allahut, kërko falje për djaloshin Numejri! Ai tha: "Allahu të faltë ty."

Tha: Dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi el-Dahak bin Kajsin si mbledhës të zekatit. Kur u kthye, u kthye me deve të zgjedhura. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A shkove te Hilal bin Amiri, Numejr bin Amiri dhe Amir bin Rabia, dhe more pasurinë e tyre më të mirë?". Ai tha: O i Dërguari i Allahut, të dëgjova duke përmendur luftën, prandaj dëshirova të të sjell deve të zgjedhura që t'i kalërosh dhe të mbartësh mbi to. Ai tha: "Pasha Allahun, ajo që ke lënë është më e dashur për mua se ajo që ke marrë. Ktheji ato dhe merr nga pasuria e tyre e mesme dhe sadakatë e tyre." Tha: I dëgjova muslimanët duke i quajtur ato deve 'el-mesann el-muxhahidat'.
E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të ka një transmetues që nuk është emëruar, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.

4445
- «Dhe nga Salim bin Ebi Umejje Ebi en-Nadr, i cili ka thënë: Një plak nga fisit Beni Temim u ul pranë meje në xhaminë e Basrës, dhe në dorën e tij kishte një fletë. Tha: Dhe kjo ishte në kohën e el-Haxhaxhit. Ai më tha: O rob i Allahut, a mendon se ky
libër do të më bëjë dobi për diçka te ky sulltan? Tha: I thashë: E çfarë është ky libër? Tha: Ky është një libër nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), të cilin na e shkroi që të mos tejkalohet ndaj nesh në sadakatë tona. Tha: I thashë: Jo, pasha Allahun, nuk mendoj se do të të bëjë dobi për asgjë. Po si ishte puna e këtij libri? Tha: Erdha në Medine bashkë me babanë tim, kur isha djalosh i ri, me devetë tona për t'i shitur. Babai im ishte mik i Talha bin Ubejdullah et-Temimiut, kështu që zbritëm në Medine. Babai im i tha atij: Dil me mua dhe mi shit këto devetë e mia. Tha: Ai tha: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka ndaluar që banori i qytetit të shesë për banorin e shkretëtirës, por unë do të dal me ty dhe do të ulem, e ti paraqiti devetë e tua. Kur të jesh i kënaqur me besnikërinë dhe vërtetësinë e ndonjë burri prej atyre që bëjnë pazarin me ty, unë do të të urdhëroj që t'ia shesësh atij. Tha: Dolëm në treg dhe i ndaluam kafshët tona, ndërsa Talha u ul afër. Njerëzit bënin pazar me ne derisa një burrë na dha atë me të cilën ishim të kënaqur. Babai im i tha atij: A t'ia shes? Tha: Shite, jam i kënaqur me besnikërinë e tij për ju, prandaj shitjani. Ia shitëm atij, dhe pasi morëm paratë tona dhe mbaruam punët tona, babai im i tha Talhës: Na merr nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) një shkresë që të mos tejkalohet ndaj nesh në sadakatë tona. Tha: Ai tha: Kjo është për ju dhe për çdo musliman. Tha: Megjithatë, unë dëshiroj që të kem te vetja një shkresë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Tha: Kështu ai doli derisa na dërgoi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: O i Dërguari i Allahut, ky burrë është nga banorët e shkretëtirës dhe është mik i yni, ai dëshiron të ketë një shkresë që të mos tejkalohet ndaj tij në sadakanë e tij. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ky është për të dhe për çdo musliman". Tha: O i Dërguari i Allahut, ai ka dëshirë që të ketë një shkresë nga ti për këtë. Tha: Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na e shkroi këtë shkresë».

Unë thashë: E ka transmetuar Ebu Davudi prej saj ndalimin e shitjes së banorit të qytetit për banorin e shkretëtirës vetëm nga Talha.

E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4446 - Dhe nga Xheriri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: "«Ai që e tejkalon kufirin në sadaka është si ai që e ndalon atë»".

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir' dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4447 - Dhe nga Ubade bin es-Samit transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka besim për atë që nuk ka besueshmëri, dhe ai që e tejkalon kufirin në sadaka është si ai që e ndalon atë."

E ka transmetuar et-Taberani në el-Kebir, dhe zinxhiri i tij i transmetimit është i ndërprerë; Is'hak bin Jahja nuk ka dëgjuar nga gjyshi i tij Ubade.

4448 - Dhe nga es-Sunabihi transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) pa një deve të bukur në mesin e deveve të sadakasë dhe tha: "Allahu e luftoftë pronarin e kësaj deveje". Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, unë e kam marrë atë në këmbim të dy deveve nga devetë e cilësisë më të ulët". Ai tha: "Atëherë, kjo është mirë"».

E ka transmetuar et-Taberaniu në "el-Kebir", dhe në të është Muhamed b. Jezid b. Sinan er-Ruhavi, i cili është i dobët.

4449 - Nga Rafi' bin Khadij ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Punonjësi i sadakasë me të drejtë për hir të Allahut të Madhëruar është si luftëtari në rrugën e Allahut të Madhëruar derisa të kthehet te familja e tij."

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Ibn Is'haku, i cili është i besueshëm por është mudellis, ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut.

4450 - Dhe nga Abdurrahman bin Avfi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
"Punëtori, kur punësohet, nëse e merr të drejtën dhe e jep të drejtën, nuk pushon së qeni si muxhahidi në rrugën e Allahut derisa të kthehet në shtëpinë e tij."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Dhu'ejb bin Imameh. Edh-Dhehebiu ka thënë: Ed-Darekutni dhe të tjerët e kanë konsideruar të dobët, por nuk është i pavlerë.

4451 - Dhe nga Adi bin Hatimi transmetohet se Pejgamberi (s.a.v.s.) e dërgoi atë si mbledhës të zekatit te populli i tij. Kur ai i mori lëmoshat (zekatin) e tyre, kjo përkoi me vdekjen e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Davud bin el-Zibrikani, i cili është i dobët.

4452
- «Dhe nga Ukbe bin Amir ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më dërgoi si mbledhës (të zekatit), kështu që i kërkova leje që të ha nga sadaka, dhe ai na dha leje».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të ka një transmetues që nuk është emëruar.

4453 - Dhe nga Seleme el-Hamdani se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i shkroi Kajs b. Malik el-Arhabiut: "Me emrin Tënd, o Allah! Nga Muhamedi, i Dërguari i Allahut, te Kajs b. Maliku. Paqja qoftë mbi ty, mëshira e Allahut, bekimet e Tij dhe falja e Tij. Më tej: Unë të kam emëruar përgjegjës mbi popullin tënd: mbi arabët e tyre (beduinët) dhe banorët e fshatrave të tyre, mbi aleatët e tyre dhe rrethin e tyre të ngushtë. Të kam dhënë dyqind sa' nga misri i Jesarit dhe dyqind sa' nga rrushi i tharë i Hajvanit. Kjo do të jetë për ty dhe për pasardhësit e tu pas teje përgjithmonë, përgjithmonë." [Kajsi tha: Fjala e të Dërguarit të Allahut "përgjithmonë, përgjithmonë" është më e dashur për mua; unë shpresoj që pasardhësit e mi të mbeten përgjithmonë].

Jahja ka thënë: Urbehum: banorët e shkretëtirës, ndërsa humuruhum: banorët e fshatrave.

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Amër b. Jahja b. Seleme, i cili është i dobët.

4454
- Nga Aliu transmetohet se ka thënë: «Pranë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) kaluan devetë e sadakasë, dhe ai mori një qime nga shpina e një deveje e tha: "Unë nuk kam më shumë të drejtë në këtë qime sesa ndonjë burrë prej muslimanëve"».

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Omer bin Guzza, prej të cilit nuk ka transmetuar askush tjetër përveç Abanit, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm (thikat).

4455
- Nga Mes'ud bin Kabisa ose Kabisa bin Mes'ud, i cili ka thënë:
«Ky fis nga Muharibi fali namazin e sabahut. Pasi u falën, një i ri prej tyre tha: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Vërtet, do t'ju hapen lindjet dhe perëndimet e tokës, dhe vërtet, punonjësit e tyre do të jenë në Zjarr, përveç atij që i frikësohet Allahut të Madhëruar dhe e përmbush amanetin"».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Mes'udi dhe Shekik bin Hibbani; të dy janë të panjohur.

4456 - Nga Sa'd bin 'Ubadah se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha atij: "Merr përsipër mbledhjen e sadakasë së fisit të filanit, por ki kujdes që të mos vish në Ditën e Kiametit duke mbajtur mbi supet e tua - ose mbi qafën tënde - një deve të re që hungërin në Ditën e Kiametit." Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, më liro nga kjo detyrë." Dhe ai e liroi atë.

E transmeton Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir'. Transmetuesit e tij janë të besueshëm, përveç faktit se Seid bin el-Musejjib nuk e ka takuar Sa'd bin 'Ubadah.

4457 - Dhe nga Hulabi transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e përmendi sadakanë dhe tha: "Të mos vijë asnjëri prej jush me një dele që blegërin".

E ka shënuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4458
- Dhe nga Omer b. el-Hattabi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Unë po ju mbaj për beli që të mos bini në Zjarr: Largohuni nga Zjarri, largohuni nga Zjarri! Por ju po më mundni duke u hedhur në të ashtu siç hidhen fluturat ose karkalecat. Së shpejti do t'i lëshoj rripat tuaj, ndërsa unë jam para jush te Hauzi (Burimi). Ju do të vini tek unë së bashku dhe të shpërndarë. Unë do t'ju njoh nga shenjat dhe emrat tuaj, ashtu siç njeh njeriu devenë e huaj mes deveve të tij. Pastaj disa prej jush do të merren drejt të majtës (drejt Zjarrit), ndërsa unë do t'i përgjërohem Zotit të botëve për ju e do të them: O Zoti im, populli im! O Zoti im, umeti im! Ai do të thotë: O Muhamed, ti nuk e di se çfarë kanë shpikur ata pas teje; ata pas teje janë kthyer prapa në gjurmët e tyre. Prandaj, të mos shoh asnjërin prej jush Ditën e Kiametit duke mbajtur mbi shpinë një dele që blegërin e duke thirrur: O Muhamed, o Muhamed! E unë do të them: Nuk mund të bëj asgjë për ty, unë të kam njoftuar. Të mos shoh asnjërin prej jush Ditën e Kiametit duke mbajtur një deve që këlthet e duke thirrur: O Muhamed, o Muhamed! E unë do të them: Nuk mund të bëj asgjë për ty, unë të kam njoftuar. Të mos shoh asnjërin prej jush Ditën e Kiametit duke mbajtur një kalë që hingëllin e duke thirrur: O Muhamed, o Muhamed! E unë do të them: Nuk mund të bëj asgjë për ty, unë të kam njoftuar. Të mos shoh asnjërin prej jush Ditën e Kiametit duke mbajtur një kacek prej lëkure e duke thirrur: O Muhamed, o Muhamed! E unë do të them: Nuk mund të bëj asgjë për ty, unë të kam njoftuar.»"
E ka transmetuar Ebu Jala në el-Kebir dhe el-Bezzari, përveç se ai ka thënë: "mbart një copë lëkure të vjetër" në vend të "kacek". Burrat e të gjithë zinxhirëve janë të besueshëm.

4459
- Dhe nga Aishja: «Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një burrë mbledhës zeqati që quhej Ibn el-Lutbijje. Ai e mblodhi zeqatin, pastaj u kthye te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: O i Dërguari i Allahut, nuk lashë asnjë të drejtë tuajën (pa mbledhur), dhe vërtet më është dhënë një dhuratë e unë e pranova atë. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ul mbi minber dhe tha: "Unë dërgoj njerëz për zeqatin, e vjen
ndonjëri prej tyre e thotë: Pasha Allahun, nuk kam tejkaluar dhe as nuk kam lënë ndonjë të drejtë tuajën, por më është dhënë një dhuratë e unë e pranova atë. Pse nuk ulet ai në shtëpinë e nënës së tij, e të shohë se kush është ai që i jep dhuratë? Kini kujdes që askush prej jush të mos vijë mbi qafën e tij me një deve që hungërin, ose një lopë që mbrun, ose një dele që blegërin". Pastaj ai ngriti duart e tij derisa u pa bardhësia e sqetullave të tij».

E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është Ibrahim bin Ismail bin Ebi Habibe, i cili është i dobët.

4460 - Dhe nga Ibn Abbasi «se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi një burrë për të mbledhur zekatin, i cili quhej Ibnul-Lutbijje. Ai e mblodhi zekatin dhe pastaj u kthye te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e i tha: O i Dërguari i Allahut, nuk e kam tejkaluar kufirin dhe as nuk u kam lënë atyre ndonjë të drejtë, por më është dhënë një dhuratë dhe unë e pranova atë.

Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ul në minber dhe tha: "Unë dërgoj njerëz për të mbledhur zekatin, e pastaj vjen ndonjëri prej tyre e thotë: Pasha Allahun, nuk e kam tejkaluar kufirin dhe as nuk u kam lënë atyre ndonjë të drejtë, por më është dhënë një dhuratë dhe unë e pranova atë. Pse nuk ulet ai në shtëpinë e nënës së tij e të shohë se kush do t'i sillte dhuratë? Kini kujdes që ndonjëri prej jush të mos vijë (në Ditën e Gjykimit) duke mbajtur mbi qafën e tij një deve që hungërin, ose një lopë që mbrun, ose një dele që blegërin."

Pastaj i ngriti duart e tij derisa iu pa bardhësia e sqetullave të tij dhe tha: "O Allah, a e përcolla mesazhin?"»
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ibrahim bin Ismail bin Ebi Hanife, i cili është i dobët.

4461 - Dhe nga Ibn Umari transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi Sa'd bin Ubadën si mbledhës të zekatit dhe i tha: "O Sa'd, ki frikë se mos vjen në Ditën e Kiametit duke mbajtur një deve që rënkon." Ai tha: "Nuk e shoh veten (të aftë), më lironi", dhe ai e liroi.»

E transmeton El-Bezzari, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4462 - Dhe nga Ubade bin es-Samit se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e dërgoi atë për të mbledhur sadakanë dhe i tha: "O Ebu el-Velid, kije frikë Allahun, që të mos vish në Ditën e Kiametit me një deve që e mban mbi vete e cila hungërin, ose me një lopë që mbron, ose me një dele që blegërin". Ai tha: "O i Dërguari i Allahut, a vërtet është kështu?". Ai tha: "Po, pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im!". Ai tha: "Pasha Atë që të dërgoi me të vërtetën, nuk do të punoj kurrë për ty në asgjë asnjëherë".

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4463 - Dhe nga Ebu Mes'udi transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kur e dërgoi atë si mbledhës (të zekatit), i tha: "Shiko, o Ebu Mes'ud, të mos të gjej ty duke ardhur në Ditën e Kiametit me një deve mbi shpinën tënde që lëshon britmë, nga devetë e sadakasë që i ke përvetësuar."
Ai tha: "Unë nuk po shkoj në këtë mision."
Ai (Pejgamberi) tha: "Atëherë nuk të detyroj."

E ka shënuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4464 - Nga Xhehm bin Fedale, i cili ka thënë: «Hyra në xhaminë e Damaskut dhe aty pashë Ebu Umame el-Bahiliun duke kërkuar morrat (në rrobat e tij) dhe duke i varrosur ato në të (në xhami). U ula pranë tij dhe ai bëri tesbih tri herë, hamd tri herë dhe tekbir tri herë. Pastaj tha: 'Janë të lehta në gjuhë, të rënda në peshore, ato ngjiten te i Gjithëmëshirshmi.' Unë i thashë: 'O Ebu Umame, unë jam nga
njerëzit e shkretëtirës, dhe mbledhësit e zekatit vijnë te ne dhe na bëjnë padrejtësi (i tejkalojnë kufijtë)?' Ai tha: 'Zekati është i drejtë (detyrim), ndërsa ndjekësit e tij (ata që bëjnë padrejtësi në mbledhjen e tij) janë në Zjarr. Kjo është fjala e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), qoftë nëse ata pakësojnë apo tejkalojnë. Silleni pasurinë dhe mos fshihni asgjë prej saj, sepse do të ndotni atë që keni fshehur dhe atë që keni sjellë. Dhe kur t'i shihni ata, mos i shani, por kërkoni mbrojtje te Allahu nga sherri i tyre'.»

4465 - Dhe në një transmetim: E pyeta Ebu Umamen dhe i përmenda atij punonjësit e sadakasë, e ai tha: "Sadakaja është e drejtë, ndërsa mbledhësit e saj janë në Zjarr; për shkak të fjalës së të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)..."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Kaza'ah bin Suvejd, për të cilin ka shumë fjalë, por është konsideruar i besueshëm, ndërsa Xhehmi nuk njihet.

4466 - Nga Ibn Omeri, nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Se ai, kur dërgonte mbledhësit e zekatit, i urdhëronte ata që atë që merrnin nga zekati ta shpërndanin te të afërmit e atyre prej të cilëve ishte marrë, duke filluar nga më i afërmi e kështu me radhë. Nëse nuk kishte të afërm, atëherë te njerëzit e fisit, pastaj te nevojtarët nga fqinjët dhe të tjerët."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Uthman bin Abdurrahman el-Vakkasi, i cili është i dobët.

4467 - Dhe nga Mutarrif bin Abdullah bin al-Shikhkhir, nga një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili ishte në Kufa dhe ishte emir, ka thënë:

Ai mbajti hytbe një ditë dhe tha: "Vërtet, në dhënien e kësaj pasurie ka fitne (sprovë), dhe në mbajtjen e saj ka fitne." Dhe me këtë qëndroi i dërguari i Allahut (s.a.v.s.) derisa përfundoi, pastaj zbriti.
E ka transmetuar Ahmedi dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4468 - Dhe nga Ebu el-Fejdi, i cili ka thënë: Isha dëshmitar kur Muaviu i dha el-Mikdad bin el-Esvedit një gomar. Atëherë u ngrit një burrë nga shokët e Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili quhej el-Irbad bin Sarije, dhe tha: "Nuk të takon ty ta marrësh atë, dhe as Muaviut nuk i takon të ta japë ty. Sikur po të shoh ty në Ditën e Kiametit duke e mbajtur atë mbi qafën tënde, me kokën e tij poshtë."

E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir'. Ebu el-Fejdi nuk e ka arritur el-Mikdadin, dhe el-Mikdadi nuk e ka arritur kalifatin e Muaviut.

4469 - Nga Said bin Zejdi ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "O ju arabë, falënderoni Allahun i Cili ua ka hequr taksat (ushurin)."

E transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe el-Bezzari. Në të ka një burrë që nuk është emëruar, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4470 - Dhe nga Malik bin Atahije transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar Pejgamberin (s.a.v.s.) duke thënë: "Nëse shihni një mbledhës taksash (ashir), vriteni atë". Me këtë nënkuptohet: mbledhja e sadakasë pa të drejtë.


E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në
el-Kebir, përveç se ai ka thënë: "Sadakaja të cilën ai e merr pa të drejtë". Dhe në të (zinxhirin e transmetimit) është një burrë që nuk është emëruar.

4471 - Nga el-Haseni, i cili ka thënë: «Uthman bin Ebi el-As kaloi pranë Kilab bin Umejjes, i cili ishte ulur në vendin e mbledhësit të taksave (ashirit) në Basra, dhe i tha: 'Çfarë të bën të ulesh këtu?' Ai u përgjigj: 'Më ka caktuar në këtë vend - domethënë Zijadi.' Atëherë Uthmani i tha: 'A të të tregoj një hadith që e kam dëgjuar nga i Dërguari i Allahut?' Ai tha: 'Po.' Uthmani tha: 'E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Davudi, Pejgamberi i Allahut (a.s.), kishte një orë [të natës] në të cilën zgjonte familjen e tij dhe thoshte: O familja e Davudit, ngrihuni dhe faluni, sepse kjo është një orë në të cilën Allahu i përgjigjet lutjes, përveç magjistarit ose mbledhësit të taksave (ashirit)." Atëherë Kilab bin Umejje hipi në një anije, shkoi te Zijadi, kërkoi të lirohej nga detyra dhe ai e liroi atë.»

Transmeton Ahmedi dhe et-Taberaniu në el-Kebir.

4472 - Dhe në el-Awsat, dhe teksti i tij është: Nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Hapen dyert e qiellit në mesnatë, dhe një thirrës thërret: A ka ndonjë lutës që t'i përgjigjet? A ka ndonjë kërkues që t'i jepet? A ka ndonjë të pikëlluar që t'i largohet brenga? Nuk mbetet asnjë musliman që bën një lutje, veçse Allahu i Madhëruar i përgjigjet atij, përveç një lavireje që fiton me organin e saj, ose një tagrambledhësi.»

4473 - E ka transmetuar et-Taberaniu në "el-Kebir" dhe teksti i tij është: Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Vërtet, Allahu i afrohet krijesave të Tij dhe e fal atë që kërkon falje, përveç lavires (që bën zina me organin e saj) ose taksambledhësit (të padrejtë)."

Dhe burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut, përveç se në të është Ali bin Zejdi, për të cilin ka fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

Dhe për këtë hadith ka rrugë të tjerë që do të vijnë në vendet e tyre përkatëse, në dashtë Allahu i Madhëruar.

4474 - Dhe nga Ebu el-Hajri ka thënë: «Mesleme bin Mahled - i cili ishte emir i Egjiptit - i propozoi Ruvejfi' bin Thabitit që ta emëronte përgjegjës për mbledhjen e të dhjetave, por ai tha: 'Vërtet, unë e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Vërtet, mbledhësi i taksave të paligjshme është në Zjarr".»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe Taberaniu në 'el-Kebir' në mënyrë të ngjashme, përveç se ai ka thënë: «Mbledhësi i taksave të paligjshme është në Zjarr» - që do të thotë: mbledhësi i të dhjetave. Në të është Ibn Lehi'ah, për të cilin ka diskutime.

4475 - Dhe nga Ibn Umeri transmetohet se ai, kur shihte Suhejlin (yllin Kanopus), thoshte:
"Allahu e mallkoftë Suhejlin! Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Ai ishte një tagrambledhës nga tagrambledhësit e Jemenit që i shtypte ata, kështu që Allahu e shndërroi atë dhe e vendosi aty ku e shihni'."

4476 - Dhe në një transmetim: «Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e përmendi Suhejlin dhe tha: "Ai ishte një tagrambledhës i padrejtë, andaj Allahu e shndërroi atë në një yll dhe e vendosi aty ku e shihni."».

Të dyja këto i ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat'.

4477
- Dhe teksti i tij është: "E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Ai ishte një tagrambledhës që i shtypte ata dhe ua merrte pasurinë e tyre, kështu që Allahu e shndërroi atë në një yll rënës (shihab) dhe e vendosi atje ku po e shihni»."

Al-Bazzari e ka vlerësuar atë si të dobët; sepse në mesin e transmetuesve të tij është Ibrahim bin Jezid el-Huzi, i cili është i braktisur (metruk), ndërsa në versionin tjetër është Mujejsir bin Ubejd, i cili gjithashtu është i braktisur.

4478 - Dhe nga Ali bin Abi Talib se Pejgamberi (s.a.v.s.): " «E ka mallkuar
Suhejlin - tri herë - sepse ai u merrte njerëzve të dhjetën, kështu që Allahu e shndërroi atë në një yll (shihab)» ".
E ka transmetuar
Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Xhabir el-Xhu'fi, për të cilin ka
shumë fjalë, por e kanë konsideruar të besueshëm Shube dhe Sufjan eth-Thevriu.

4479 - Dhe nga Enesi transmetohet se pranë Pejgamberit (s.a.v.s.) kaloi një xhenaze dhe ai tha: "Lum për të nëse nuk ka qenë arif".

E ka transmetuar Ebu Jala, nga Muhamedi, të cilin nuk e ka identifikuar, andaj nuk e njoh atë, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4480 - Dhe nga Sa'd bin Ebi Vekkasi (r.a.) transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "Vërtet, në Zjarr është një gur që quhet: Vejl, mbi të cilin ngjiten mbikëqyrësit (el-urafa) dhe zbresin në të."

E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të ka një grup (transmetuesish) për të cilët nuk kam gjetur dikë që t'i ketë përmendur.

4481 - Dhe nga Mevdud bin el-Harith bin Jezid bin Kurejb bin Jezid bin Sejf bin Xharijeh el-Jerbu'i, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, se ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, një burrë nga Beni Temim mi mori të gjitha pasuritë e mia?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më tha: "Nuk kam asgjë që të të jap."

Pastaj tha: "A dëshiron të bëhesh kryetar (arif) i popullit tënd?" ose "A të të emëroj kryetar të popullit tënd?" Thashë: "Jo." Ai tha: "Vërtet, kryetari (arifi) do të shtyhet me forcë në Zjarr."
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', ndërsa për Mevdudin dhe babanë e tij nuk kam gjetur ndonjë që ka shkruar biografitë e tyre.

4482 - Nga Abdullah bin Amri se Pejgamberi (s.a.v.s.) gjeti një hurmë nën ijet e tij gjatë natës dhe e hëngri atë, por nuk fjeti atë natë. Disa nga gratë e tij i thanë: "O i Dërguari i Allahut, a pate pagjumësi mbrëmë?" Ai tha: "Gjeta [nën ijet e mia] një hurmë dhe e hëngra, ndërkohë që ne kishim hurma prej hurmave të sadakasë, andaj u frikësova se mos ishte prej tyre".

E ka transmetuar Ahmedi dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4483 - Dhe nga Ebu Umejri, ose Ebu Umejra, i cili ka thënë: «Ishim të ulur te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe erdhi një burrë me një pjatë me hurma. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Çfarë është kjo? Sadaka apo dhuratë?". Ai tha: Sadaka. Atëherë ai (Pejgamberi) ua ofroi atë njerëzve, ndërsa Hasani - (a.s.) - po luante para tij. Fëmija mori një hurmë dhe e futi në gojë. Pejgamberi (s.a.v.s.) futi gishtin e tij në gojën e fëmijës, e nxori hurmën dhe e hodhi atë, pastaj tha: "Neve, familjes së Muhamedit, nuk na lejohet sadakaja».

E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', përveç se Ahmedi e ka emërtuar atë Usejd bin Malik, ndërsa Taberaniu e ka emërtuar Rushejd bin Malik. Në zinxhirin e tij është Hafsa bint Talk, nga e cila nuk ka transmetuar askush tjetër përveç Muarif bin Vasilit, dhe askush nuk e ka vlerësuar atë si të besueshme.

4484
- «Dhe nga Ata' bin es-Sa'ib ka thënë: Më ka treguar Umm Kulthum, vajza e Aliut. Ai (Ata') tha: I solla asaj një sadaka që ai kishte urdhëruar. Ajo tha: I paralajmëroj të rinjtë tanë, sepse Mejmuni - ose Mihrani - i liruari i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) më ka treguar se ai kaloi pranë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe ai i tha: "O Mejmun - ose o Mihran - ne jemi njerëzit e shtëpisë (Ehli Bejti) të cilëve u është ndaluar sadakaja,
dhe të liruarit tanë janë prej nesh, prandaj mos hani sadaka».
E ka transmetuar Ahmedi dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir'.
Dhe në një transmetim te et-Taberaniu: Më ka treguar i liruari i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i cili quhej: Tuhman ose Dhakwan.
Dhe po ashtu tek ai në një transmetim tjetër thuhet se quhej: Kejsan ose Hurmuz.
Ndërsa për Umm Kulthumin, nuk kam parë askënd që ka transmetuar prej saj përveç Ata' bin es-Sa'ibit, dhe për të ka fjalë.

4485 - Dhe nga Ebu el-Havra' ka thënë: Ishim te el-Hasan bin Aliu (a.s.) dhe ai u pyet: Çfarë mban mend nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)? [ose: rreth të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)?] Ai tha: Isha duke ecur me të dhe ai kaloi pranë një vendi ku thaheshin hurmat e sadakasë. Unë mora një hurmë dhe e futa në gojë. Ai e mori atë bashkë me pështymën e saj, dhe disa njerëz thanë: "Çfarë do të kishte nëse do ta lije atë?" Ai tha: "Ne, familja e Muhamedit, nuk e kemi të lejuar sadakanë." Ai tha: "Gjithashtu mbaj mend prej tij pesë namazet".

E transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe transmetuesit e Ahmedit janë të besueshëm.

4486 - Dhe nga Rabia bin Shejban Ebi el-Havra' ka thënë: «I thashë Husejn bin Aliut (a.s.): Çfarë mban mend nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)? Ai tha: U ngjita në një dhomë, mora një hurmë dhe e futa në gojë. Ai tha: Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Hidhe atë; sepse neve nuk na lejohet sadakaja"».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4487 - Dhe nga Selmani transmetohet se ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) e pranonte dhuratën, por nuk e pranonte sadakanë».
E ka shënuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

4488
- Dhe nga Selmani transmetohet se ka thënë: «I erdha Pejgamberit (s.a.v.s.) me ushqim, ndërsa isha skllav, dhe i thashë: 'Kjo është sadaka.' Ai i urdhëroi shokët e tij dhe ata hëngrën, ndërsa ai nuk hëngri. Pastaj i erdha me ushqim dhe i thashë: 'Kjo është dhuratë që ta kam dhuruar ty për të të nderuar, sepse pashë që ti nuk e han sadakanë.' Ai i urdhëroi shokët e tij, ata hëngrën dhe ai hëngri bashkë me ta.»
E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir'. Në të është Ibn Ishaku, i cili është i besueshëm por është mudellis, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të 'Sahihut'.

4489
- Dhe nga Selmani transmetohet se ai: «Erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) me një sofër mbi të cilën kishte hurma të freskëta, e ai tha: "Çfarë është kjo?". Tha: Kjo është sadaka për ty dhe për shokët e tu. Tha: "O Selman, ne nuk e hamë sadakanë". Atëherë Selmani e mori atë, e kur erdhi e nesërmja, Selmani i erdhi me një sofër mbi të cilën kishte hurma të freskëta, e ai tha: "Çfarë është kjo sofër?". Tha: Dhuratë. Atëherë ai u tha shokëve të tij: "Afrohuni dhe hani"».
E ka transmetuar Taberaniu në "el-Kebir" dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4490 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.), kur i sillnin ushqim që nuk ishte nga familja e tij, pyeste për të. Nëse i thuhej: 'Është dhuratë', ai hante. E nëse i thuhej: 'Është sadaka', ai thoshte: 'Hani ju', ndërsa vetë nuk hante».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4491 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Pejgamberi (s.a.v.s.) dërgoi Erkam bin Ebi el-Erkam ez-Zuhriun për të mbledhur disa sadaka, dhe ai kaloi pranë Ebu Rafiut e i kërkoi që ta shoqëronte.
Ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ia përmendi këtë, e ai tha: "O Ebu Rafi, vërtet sadakaja është e ndaluar për Muhamedin dhe familjen e Muhamedit, dhe vërtet mbrojtësi (meula) i një populli është prej tyre - ose prej vetë atyre - ".»
E transmeton Ebu Jala dhe Taberaniu në el-Kebir, dhe në zinxhirin e tij është Muhamed bin Ebi Lejla, për të cilin ka pasur vërejtje.

4492 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se disa të rinj nga Beni Hashim erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thanë: "O i Dërguari i Allahut, na cakto ne mbi (mbledhjen e) sadakasë, që të marrim prej saj atë që marrin njerëzit dhe të kryejmë detyrën ashtu siç e kryejnë ata." Ai tha: "Vërtet, neve, familjes së Muhamedit, nuk na lejohet sadakaja, sepse ajo është papastërtia e njerëzve. Por, çfarë mendoni ju, kur unë të kap hallkën e derës së Xhenetit, a do të preferoj dikë tjetër para jush?"

E ka transmetuar Taberaniu në "Al-Kabir", dhe në të është Abdullah bin Xhafer, babai i Ibn el-Medinit, i cili është i dobët.

4493 - Dhe prej tij përcillet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Sadakaja nuk është e lejuar për ne dhe as për lirimtarët tanë (mevalitë).»

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në zinxhirin e tij është Ismail bin Ajjashi, për të cilin ka diskutime.

4494 - Dhe prej tij transmetohet se ka thënë: «Naufel ibn el-Harithi i dërgoi dy djemtë e tij te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe u tha atyre: 'Shkoni te djali i axhës suaj, mbase ai ju angazhon në mbledhjen e sadakave, që të fitoni diçka e të martoheni.' Ata takuan Aliun (r.a.) dhe ai i pyeti: 'Ku po shkoni?' Ata i treguan për nevojën e tyre. Ai u tha: 'Kthehuni [dhe ata u kthyen].' Kur u bë mbrëmje, ai i urdhëroi që të shkonin te Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.). Kur trokitën në derë, kërkuan leje. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha Aishes: "Lëshoje perden tënde, le të hyjnë te unë dy djemtë e axhës sime". Ata i treguan Pejgamberit (s.a.v.s.) për nevojën e tyre, dhe Pejgamberi i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nuk ju lejohet juve, Ehli Bejtit, asgjë nga sadakatë, as mbetjet e duarve të njerëzve. Ju keni në të pestën e të pestës atë që ju mjafton - ose ju mbron».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Husejn ibn Kajsi, i mbiquajtur Hanash, për të cilin ka shumë fjalë, por Ebu Mihsani e ka konsideruar të besueshëm.

4495 - «Nga Umm Seleme transmetohet se një grua i dhuroi asaj një këmbë dhenie, e cila i ishte dhënë asaj si sadaka, kështu që Pejgamberi (s.a.v.s.) e urdhëroi atë që ta pranonte atë».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e Ahmedit janë transmetuesit e Sahihut.

4496 - Nga Abdurrahman bin Ebi Bekri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:
«Nuk i lejohet lëmosha (sadakaja) të pasurit, as atij që është i fortë dhe me shëndet të plotë».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe Bezzari, dhe në të është Ibn Lehia, për të cilin ka fjalë.

4497 - Dhe nga Ubejdullah bin Adij bin el-Khijar se dy burra erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në Haxhin e Lamtumirës për t'i kërkuar lëmoshë (sadaka). Ai i shikoi ata lart e poshtë dhe pa se ishin dy burra të fuqishëm, e u tha: "Nëse dëshironi, unë do t'ju jap, por në të nuk ka pjesë për të pasurin dhe as për të fortin që është i aftë të fitojë".
E ka shënuar et-Taberaniu në 'el-Evsat' dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e 'Sahihut'.

4498 - Dhe nga Ebu Hurejre ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk i lejohet lëmosha (sadakaja) të pasurit, e as atij që është i fuqishëm dhe me shëndet të plotë».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e 'Sahihut'.

4499 - Dhe nga një burrë prej fisit Beni Hilal, i cili ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Lypja nuk i lejohet të pasurit, e as atij që është i fuqishëm dhe me trup të shëndoshë.»

E ka shënuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

Unë (autori) them: Hadithe të këtij lloji do të vijnë në kapitullin e ardhshëm, në dashtë Allahu.

4500 - Dhe nga Mina' transmetohet se ata erdhën te Abdullah bin Mes'udi në kohën e Uthmanit dhe i thanë: "Na jep pagat tona." Ai tha: "Unë nuk kam asgjë për t'ju dhënë. Pagat tuaja janë nga pasuria juaj e fituar pa luftë (fej'i) dhe nga xhizja juaj, ndërsa sadakaja u takon atyre që e meritojnë." Kur ata vazhduan t'i ktheheshin atij, ai i çoi çelësat te Uthmani, i hodhi ato dhe tha: "Unë nuk jam arkëtar."

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir'. Për Mina-n ka shumë diskutime, por Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm.

4501
- Nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«I varfër (miskin) nuk është ai që sillet rreth njerëzve, të cilin e kthen mbrapsht një hurmë apo dy hurma, ose një kafshatë apo dy kafshata, por i varfër është ai që përmbahet (nuk lyp), i cili nuk u kërkon njerëzve dhe nuk vërehet që t'i jepet sadaka».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4502 - Nga Ibn Ebi Mulejke transmetohet se ka thënë: «Ndonjëherë i binte litari nga dora Ebu Bekër es-Siddikut. Ai tha: Atëherë ai e godiste krahun e devesë së tij, e bënte atë të ulej dhe e merrte atë. Ai tha: I thanë atij: Pse nuk na urdhërove që të ta jepnim ne? Ai tha: 'I dashuri im (s.a.v.s.) më ka urdhëruar që të mos u kërkoj njerëzve asgjë'».

E ka transmetuar Ahmedi. Ibn Ebi Mulejke nuk e ka arritur Ebu Bekrin, ndërsa për Abdullah bin el-Muemmelin ka pasur fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4503
- Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) mori besën prej meje pesë herë, bëri marrëveshje me mua shtatë herë dhe e mori Allahun dëshmitar mbi mua nëntë herë: që të mos i frikësohem në rrugën e Allahut qortimit të asnjë qortuesi».
Tha
Ebu el-Muthenna: Ebu Dherri tha: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më thirri e më tha: "A dëshiron të më japësh besën e të kesh Xhenetin?". Thashë: Po. Dhe e zgjata dorën time, atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) më vuri kusht që të mos u kërkoj njerëzve asgjë. Thashë: Po. Ai tha: "As kamxhikun tënd nëse të bie, derisa të zbresësh e ta marrësh vetë».

4504
- Dhe në një transmetim: Se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Gjashtë ditë, pastaj kupto o Ebu Dherr atë që do të të thuhet më pas».

Kur erdhi dita e shtatë, ai tha: «Të këshilloj me devotshmëri ndaj Allahut në fshehtësinë dhe në dukjen e çështjes tënde, dhe nëse bën keq, atëherë bëj mirë, dhe mos i kërko askujt asgjë, edhe nëse të bie kamxhiku, dhe mos prano amanet [dhe mos gjyko mes dy personave]».
E ka transmetuar të gjithën Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4505
- Dhe nga Ebu Umame transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: «Kush do të më japë besën?». Atëherë Theubani, i çliruari i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), tha: [Për çfarë të të japim besën? A nuk të kemi dhënë besën një herë] o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "Që të mos i kërkoni askujt asgjë".

Theubani tha: E çfarë do të ketë ai për këtë, o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "Xhenetin". Atëherë Theubani i dha besën. Ebu Umame tha: Betohem se e kam parë atë në Mekë, në mesin e një turme shumë të madhe njerëzish, kur i binte kamxhiku ndërsa ishte i hipur, e ndonjëherë ai binte mbi shpatullën e një njeriu, i cili e merrte dhe ia zgjaste, por ai nuk e merrte prej tij derisa zbriste vetë dhe e merrte atë».

4506 - Dhe në një transmetim nga Ebu Umame, i cili ka thënë: «Një ditë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ul me një grup shokësh të tij, pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ngriti dorën e tij dhe tha: "Kush do të më japë besën?" - tri herë - dhe askush nuk u ngrit tek ai përveç Theubanit.» Pastaj përmendi të ngjashmen me të.

Të dyja i ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ali bin Jezidi, i cili është i dobët.

4507 - Dhe nga Ebu Dherri ka thënë: «Më ka porositur i dashuri im (s.a.v.s.) me shtatë gjëra: me dashurinë ndaj të varfërve dhe të qëndruarit pranë tyre; të shikoj atë që është më poshtë se unë dhe të mos shikoj atë që është mbi mua; të mbaj lidhjet farefisnore edhe nëse ata sillen ftohtë me mua; të shtoj thënien 'La havle ve la kuvvete il-la bil-lah'; të them të vërtetën e hidhur; të mos më pengojë në rrugën e Allahut qortimi i asnjë qortuesi; dhe të mos u kërkoj njerëzve asgjë».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'es-Sagir' në mënyrë të ngjashme, dhe mendoj se e ka transmetuar Ahmedi, dhe ai ka një rrugë që do të vijë në vendet e veta në dashtë Allahu, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, përveç se nuk kam gjetur që esh-Sha'biu të ketë dëgjuar nga Ebu Dherri.

4508 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sikur ta dinte lypësi se çfarë ka në të (nga barra e mëkatit), nuk do të lypte.»

E ka shënuar Taberaniu në El-Kebir, dhe në të është Kabusi, për të cilin ka fjalë (kritikë), por ai është konsideruar i besueshëm.

4509 - Dhe nga Umm Sinan el-Eslemije, e cila ishte nga ato që kishin dhënë besëlidhjen, ka thënë: «Erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i thashë: O i Dërguari i Allahut, unë erdha te ti me turp, dhe nuk erdha te ti derisa u detyrova nga nevoja. Ai tha: "Sikur të ishe mjaftuar (pa kërkuar), do të ishte më mirë për ty"».

E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Muhammed ibn Omer ibn Salih, i cili është i dobët.

4510 - Dhe nga Ibn
Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Mos u bëni të varur nga njerëzit, qoftë edhe për një fije të misvakut».
E ka transmetuar El-Bezzari dhe Et-Taberaniu në 'El-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4511 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Të marrë ndonjëri prej jush një litar, e të hajë dhe të japë sadaka, është më mirë sesa t'u kërkojë njerëzve, qoftë nëse i japin apo e refuzojnë.»

E ka shënuar El-Bezzari dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4512 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se dy burra erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i kërkuan diçka. Ai u tha: "Shkoni në këto lugina, mblidhni dru dhe shitini ato." Ata shkuan, mblodhën dru, pastaj u kthyen dhe i shitën, e me ato fituan ushqim. Pastaj shkuan dhe mblodhën dru përsëri, dhe vazhduan kështu derisa blenë dy rroba, e pastaj blenë dy gomarë. Ata thanë: "Allahu na ka dhënë begati në porosinë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.)."
E transmeton El-Bezzari. Në të është Bishr bin Harbi, për të cilin ka diskutime, por ai është konsideruar i besueshëm.

4513 - Dhe nga Ebu Seleme bin Abdurrahman, nga babai i tij, i cili ka thënë:
«Kisha një premtim nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). Kur u pushtua Kurejdha, erdha që ai të ma përmbushte atë që më kishte premtuar, dhe e dëgjova atë duke thënë: "Kush kërkon të jetë i pavarur, Allahu e bën atë të pavarur, dhe kush është i kënaqur, Allahu e bën atë të kënaqur." Atëherë thashë me vete: Pa dyshim, nuk do t'i kërkoj asgjë (s.a.v.s.).»
E ka transmetuar El-Bezzari, ndërsa për Ebu Selemen thuhet se nuk ka dëgjuar nga babai i tij.

4514 - Dhe nga Aliu (r.a.) ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush kërkon lëmoshë duke pasur mjaftueshëm, ai vetëm shton me të gurët e nxehtë të Xhehenemit». Thanë: «E çfarë do të thotë të kesh mjaftueshëm?» Tha: «Darkën e një nate».

E ka transmetuar Abdullah bin Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në zinxhirin e tyre të transmetimit është el-Hasan bin Dhekvan, nga Habib bin Ebi Thabit. El-Hasani - edhe pse Buhariu ka nxjerrë (hadithe) prej tij - është dobësuar nga më shumë se një (dijetar), dhe ai nuk ka dëgjuar nga Habibi. Mes tyre është Amër bin Halid el-Vasiti, siç e ka treguar Ibn Adiu në 'el-Kamil', nga Ibn Saidi, ndërsa Amër bin Halidin e kanë cilësuar si gënjeshtar Ahmedi, Ibn Meini dhe Darekutniu.

4515 - Dhe nga Ebu Seid el-Hudriu (r.a.) ka thënë: «Omeri tha: O i Dërguari i Allahut, vërtet dëgjova filanin dhe filanin duke të lavdëruar mirë, duke përmendur se u ke dhënë atyre dy dinarë. Tha: Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Pasha Allahun, por filani nuk është ashtu, vërtet i kam dhënë atij midis dhjetë deri në njëqind, e ai nuk e thotë këtë!! Pasha Allahun, vërtet ndonjëri prej jush del me kërkesën e tij nga unë duke e mbajtur nën sqetull - domethënë: është nën sqetullën e tij - domethënë zjarr -". Tha: Omeri tha: O i Dërguari i Allahut, pse ua jep atyre? Tha: "E çfarë të bëj? Ata refuzojnë përveç kësaj, ndërsa Allahu refuzon për mua koprracinë"».

Dhe në një transmetim: "Vërtet i kam dhënë atij midis dhjetë deri në njëqind, ose tha dyqind".

E transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe el-Bezzari në mënyrë të ngjashme, dhe transmetuesit e Ahmedit janë transmetuesit e Sahihut.

4516 - Dhe nga Omeri (r.a.) ka thënë: «Dy burra hynë te Pejgamberi (s.a.v.s.) duke i kërkuar diçka, dhe ai i ndihmoi ata
me dy dinarë. Ata dolën dhe po e lavdëronin për mirësi. Unë hyra tek ai dhe i thashë: O i Dërguari i Allahut, e pashë filanin dhe filanin që dolën prej teje duke të lavdëruar për mirësi. Ai tha: "Por filani nuk e thotë këtë, ndonëse i kam dhënë atij midis dhjetë deri në njëqind, e megjithatë ai nuk e thotë këtë? Vërtet, ndonjëri prej jush del me lëmoshën e tij nga unë duke e mbajtur nën sqetull, ndërkohë që ajo është zjarr për të". Thashë: O i Dërguari i Allahut, si i jep atij kur e di se ajo është zjarr për të? Ai tha: "E çfarë të bëj? Ata vijnë tek unë dhe më kërkojnë, ndërsa Allahu (xh.sh.) nuk dëshiron që unë të jem koprrac"».
Thashë: Një pjesë e tij është në Sahih.

E ka transmetuar Ebu Jala në El-Kebir, dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4517
- Dhe nga Xha'fer bin Abdull-llah bin el-Hakem, nga babai i tij,
«nga një burrë prej fisit Muzajneh, se nëna e tij i tha: "A nuk po shkojmë të kërkojmë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ashtu siç po kërkojnë njerëzit prej tij?"
Shkova që t'i kërkoja, por e gjeta atë duke qëndruar në këmbë e duke mbajtur hytbe, e ai po thoshte:
"Kush përmbahet (nga lypja), Allahu e bën atë të dëlirë; kush kërkon të jetë i pavarur (nga njerëzit), Allahu e bën atë të pasur; dhe kush u kërkon njerëzve ndërkohë që ai ka vlerën e pesë ukijave, ai ka kërkuar me këmbëngulje."
Tha: "Atëherë thashë - me vete -: 'Një deve e saj është më e mirë se pesë ukija, dhe filania ka një deve tjetër që është më e mirë se pesë ukija.' Kështu u ktheva dhe nuk i kërkova gjë.»
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4518 - Dhe nga Ebu Hurejre (r.a.) ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk hap askush prej jush për veten e tij një derë lypjeje, veçse Allahu do t'i hapë atij një derë varfërie.»

E transmeton Ebu Jala nga transmetimi i Muhamed bin Abdurrahmanit, nga Suhejli dhe El-Alai, dhe nuk e njoh atë.

4519 - Dhe nga Ibn 'Umeri, i cili e ngre hadithin deri te Pejgamberi (s.a.v.s.), ka thënë:
«Mos këmbëngulni në kërkim, sepse ai që nxjerr diçka prej nesh përmes saj, nuk do të ketë bekim në të».
E ka transmetuar Ebu Ja'la, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4520
- Dhe nga Sehl bin el-Hanzalijje el-Ensari (r.a.), shok i të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), përcillet se Ujejne dhe el-Akre' i kërkuan diçka të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), kështu që ai e urdhëroi Muaviun që t'ua shkruante atë atyre. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i vulosi ato dhe e urdhëroi atë që t'ua dorëzonte atyre. Tha: Sa i përket Ujejnes, ai tha: "Çfarë ka në të?" Ai (Muaviu) tha: "Në të është ajo që jam urdhëruar." Ai e pranoi dhe e lidhi në çallmën e tij, dhe ai ishte më i buti prej të dyve. Ndërsa el-Akre' tha: "Po mbaj një fletë që nuk e di se çfarë ka në të, si fleta e el-Mutelamisit." Muaviu e njoftoi të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) për fjalët e tyre.

I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) doli për një nevojë dhe kaloi pranë një deveje të ulur te dera e xhamisë që nga fillimi i ditës, pastaj kaloi pranë saj në fund të ditës dhe tha: "Ku është pronari i kësaj deveje?" E kërkuan, por nuk e gjetën. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Kini frikë Allahun ndaj këtyre kafshëve! Hipni mbi to kur janë të shëndosha dhe hipni mbi to kur janë të majme, si ai që u zemërua pak më parë. Kush kërkon (lëmoshë) ndërkohë që ka aq sa i mjafton, ai vetëm se po shton
thëngjijtë e Xhehenemit." Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, sa është ajo që i mjafton?" Ai tha: "Aq sa për të ngrënë drekë ose darkë."
Unë them: E ka transmetuar Ebu Davudi shkurtimisht, dhe ka shënuar se ai që ka thënë: "Po mbaj një fletë si fleta e el-Mutelamisit" ishte Ujejne, e kundërta e kësaj.
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4521
- Dhe nga Mutarrif bin Abdullah bin esh-Shikhkhir, nga një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), i cili ishte emir në Kufe, ku mbajti një hytbe dhe tha: "Vërtet, në dhënien e kësaj pasurie ka fitne (sprovë), dhe në mbajtjen e saj ka fitne. Për këtë arsye, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) qëndroi me të derisa përfundoi, pastaj zbriti."
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4522 - Dhe nga Thawbani (r.a.), nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush kërkon diçka duke qenë se është i pasur (nuk ka nevojë), ajo do të jetë një shenjë në fytyrën e tij në Ditën e Kiametit.»

E ka transmetuar Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në el-Kebir, dhe burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut.

4523 - Dhe nga Imran bin Husajni transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Lypja e të pasurit është shëmtim në fytyrën e tij në Ditën e Kiametit».
E ka transmetuar Ahmedi dhe el-Bezzari, i cili ka shtuar: «Dhe lypja e të pasurit është zjarr; nëse i jepet pak, është pak, e nëse i jepet shumë, është shumë».
Dhe et-Taberaniu në el-Kebir dhe el-Evsat, dhe burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut.

4524
- Dhe nga Ibn Umari (r.a.) ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë:
«Lypja është gërvishtje në fytyrën e pronarit të saj në Ditën e Kiametit, kështu që kush dëshiron le të lërë [gërvishtje] në fytyrën e tij?! Lypja më e lehtë është lypja nga i afërmi kur i kërkon për një nevojë, ndërsa lypja më e mirë është lypja pas pasurisë [kur njeriu është i pavarur], dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje».
E transmeton Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4525 - Dhe nga Xhabiri (r.a.) se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush lyp duke qenë i pasur (nuk ka nevojë për lypje), do të ringjallet në Ditën e Kiametit me gërvishtje në fytyrën e tij».

E ka shënuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4526 - Dhe nga Hubshi bin Xhunade ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Kush kërkon pa qenë i varfër, është sikur të hajë thëngjij».

4527 - Dhe në një transmetim tjetër: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Kush u kërkon njerëzve pa i rënë ndonjë fatkeqësi që e ka goditur, është sikur të gëlltisë një gur të nxehtë».

Të dyja i ka transmetuar et-Taberaniu në el-Kebir. Transmetuesit e të parit janë transmetuesit e Sahihut, ndërsa në zinxhirin e transmetimit të tjetrit është Xhabir el-Xhu'fiu, për të cilin ka diskutime, por eth-Thevriu dhe Shube e kanë konsideruar të besueshëm.

4528 - Dhe nga Mes'ud bin Amri (r.a.) se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk rresht së kërkuari robi duke qenë i pasur, derisa t'i griset fytyra e tij, kështu që ai nuk do të ketë fytyrë te Allahu».

E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Muhamed bin Ebi Lejla, për të cilin ka fjalë.

4529 - Dhe nga Semure bin Xhundub (r.a.)

ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Lypja nuk i lejohet të pasurit, përveçse nga ndonjë i afërm ose nga sundimtari».

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Abdullah bin Hirash, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa një grup tjetër e kanë konsideruar të dobët. Dhe tek Ebu Davudi, Tirmidhiu dhe Nesaiu, nga transmetimi i Zejd bin Ukbes prej tij: " «Lypja është një gërvishtje me të cilën njeriu gërvisht fytyrën e tij, përveç nëse njeriu i kërkon sundimtarit ose për një çështje që është e domosdoshme» ".

4530
- Dhe nga Umm ed-Derda, nga Ebu ed-Derda, e cila ka thënë: I thashë atij: Pse nuk e kërkon atë ashtu siç e kërkon filani dhe filani? Ai tha: Vërtet, e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Prapa jush është një malore e vështirë, të cilën nuk mund ta kalojnë ata që janë të ngarkuar rëndë. Prandaj, unë dëshiroj të jem i lehtësuar për atë malore».
E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Kebir, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4531
- Dhe nga Hakim bin Hizami ka thënë: «Erdhën pasuri nga Bahrejni, kështu që Pejgamberi (s.a.v.s.) thirri Abbasin dhe i dha atij me grusht (një sasi). Ai tha: "A të të shtoj?" Ai tha: Po. Kështu ai i dha përsëri me grusht. Pastaj tha: "A të të shtoj?" Ai tha: Po. Kështu ai i dha përsëri me grusht. Pastaj tha: "A të të shtoj?" Ai tha: Po. Ai tha: "Lër diçka për ata që vijnë pas teje." Pastaj më thirri mua dhe më dha me grusht. Unë thashë: O i Dërguari i Allahut, a është kjo mirë për mua apo keq për mua? Ai tha: "Jo, përkundrazi, është keq për ty.", atëherë unë ia ktheva atë që më dha dhe thashë: Jo, pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, nuk do të pranoj dhuratë nga askush pas teje.
Muhamedi - domethënë Ibn Sirini - ka thënë: Hakimi ka thënë: Unë thashë: O i Dërguari i Allahut, lute Allahun të më bekojë. Ai tha: "O Allah, bekoje atë në tregtinë e duarve të tij (në marrëveshjet e tij).»
Unë thashë: Hakimi ka një hadith tjetër përveç këtij në Sahih.
E ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir.

4532 - Dhe për të (autorin) tek ai (transmetuesi) në një transmetim tjetër: «Se ai ndihmoi me dy kuaj në ditën e Hunejnit dhe ata u vranë, kështu që ai erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: O i Dërguari i Allahut, dy kuajt e mi u vranë, andaj më jep dëmshpërblim. Ai i dha atij, por ai kërkoi më shumë.»

Dhe në të parin (transmetim) është Ismail bin Muslim el-Mekki, dhe për të ka shumë fjalë, e vërtet është thënë për të: se ai është i sinqertë (saduk), por bën gabime (jehim).

4533
- Nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Duart janë tri: Dora e Allahut është më e larta, dora e dhënësit është ajo që vjen pas saj, dhe dora e lypësit është më e ulëta».
E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala, i cili ka shtuar: «Dhe dora e lypësit është më e ulëta deri në Ditën e Kiametit. Prandaj, përmbahuni nga lypja dhe kërkimi sa të keni mundësi. Nëse ju jepet diçka - ose ka thënë: ndonjë e mirë - le të shihet ajo tek ju. Filloni me ata që keni nën ngarkim, jepni nga teprica dhe nuk do të qortoheni për përmbajtje (nga lypja)». Transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4534 - Dhe nga Atijeh transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Dora që jep është më e mirë se dora e poshtme».
E transmeton
Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat'
dhe 'el-Kebir', përveç se ai ka thënë: «Nga Atijeh: Se ai erdhi
te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) me delegacionin e popullit të tij. Kur ata hynë te
Pejgamberi (s.a.v.s.), ai tha: "A ka ardhur me ju dikush tjetër përveç jush?" Ata thanë:
Po, një djalosh të cilin e lamë te ngarkesat tona, ai tha:
"Dërgoni
pas tij". Kur më futën tek ai, ndërsa ata ishin pranë tij, ai më priti,
dhe tha: "Vërtet dora që jep është e larta, ndërsa dora
që lyp është e poshtmja. Përderisa nuk ke nevojë, mos lyp, sepse
pasuria e Allahut kërkohet dhe jepet". I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)
më foli në dialektin tim», dhe burrat e Ahmedit janë të besueshëm.

4535 - Dhe nga Ebu Rimthe ka thënë: «I erdha Pejgamberit (s.a.v.s.), ndërsa ai po mbante hytbe dhe thoshte: "Dora e dhënësit është e larta; nënën tënde dhe babanë tënd, motrën tënde dhe vëllanë tënd, pastaj më të afërmin e më të afërmin».

E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është el-Mes'udi, i cili është i besueshëm, por ai u ngatërrua.

4536 - Dhe nga një burrë prej fisit Beni Jerbu' i cili ka thënë: Erdha te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e dëgjova atë duke thënë: «Dora e dhënësit është më e larta; (jepu) nënës tënde dhe babait tënd, motrës tënde dhe vëllait tënd, pastaj atyre që i ke më afër, pastaj më afër, pastaj më afër».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

4537 - Dhe nga Thalaba bin Zahdam el-Jerbu'i, se ai shkoi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe e dëgjoi atë duke thënë: «Dora e dhënësit është e larta; nënën tënde dhe babanë tënd, motrën tënde pastaj vëllanë tënd, dhe më të afërmin tënd, më të afërmin tënd».
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe është përmendur me zinxhirë të tjerë nga el-Esuad bin Thalaba i cili ka thënë të njëjtën gjë, dhe transmetuesit e të dyve janë të besueshëm, ndërsa transmetuesit e të parit janë transmetuesit e Sahihut.

4538
- Dhe nga Sa'd b. Ebi Vekkasi transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme, dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje».
E ka shënuar El-Bezzari, nga Muhamed b. Abdullâh et-Temimi, i cili është i dobët.

4539 - Dhe nga Ibn Umari ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë:
«Dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme, dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe ai ka një zinxhir transmetimi, burrat e të cilit janë burrat e Sahihut.

4540 - Dhe nga Rafi' bin Hadixh ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Dora e dhënësit është e larta, ndërsa dora e marrësit është e ulëta deri në Ditën e Kiametit».

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Hammad bin Shu'ajb, i cili është i dobët.

4541
- Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sadakaja më e mirë është ajo që lë pasuri, dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme, dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje».
E ka transmetuar Taberaniu në «el-Kebir», dhe në të është el-Hasan bin Ebi Xhafer el-Xhufri, për të cilin ka fjalë.

4542 - Dhe nga Imrani dhe Semure bin Xhundubi se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:
«Dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme, dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje: nënën tënde, babanë tënd dhe ata që i ke më afër, pastaj ata që i ke më afër».

E ka transmetuar Taberaniu në «El-Kebir» dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4543
- Dhe nga Hakim bin Hizami ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme, dhe le t'ia fillojë secili prej jush me ata që ka nën përkujdesje, dhe lëmosha më e mirë është ajo që jepet nga teprica e pasurisë, dhe kush kërkon të jetë i dëlirë, Allahu e bën të tillë, dhe kush kërkon të jetë i pavarur, Allahu e bën të pasur (Azze ve Xhel-le)».
Unë them: Kjo gjendet në Sahih, përveç thënies së tij: "Kush kërkon të jetë i dëlirë, Allahu e bën të tillë, dhe kush kërkon të jetë i pavarur, Allahu e bën të pasur".
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir' dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4544
- Dhe nga Adi el-Xhudhami: "Se ai e takoi të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në njërën prej udhëtimeve të tij dhe i tha: 'O i Dërguari i Allahut, unë kisha dy gra që u rrahën me njëra-tjetrën, dhe unë e godita
njërën prej tyre dhe e vrava.' Ai tha: 'Paguaj dëmshpërblimin (dijen) për të dhe mos trashëgo prej saj.' Sikur po e shoh të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) mbi një deve [të kuqe] me vesh të prerë, ndërsa ai thoshte: 'O njerëz, mësoni! Me të vërtetë duart janë tri: dora e Allahut është më e larta, dora e dhënësit është e mesmja dhe dora e marrësit është më e ulëta. Prandaj, përmbahuni (nga lypja) qoftë edhe duke mbledhur tufa drush. A e përcolla mesazhin? [A e përcolla mesazhin?]' ".
E ka shënuar Taberaniu në "el-Kebir", dhe ai ka një rrugë tjetër (transmetimi) që do të vijë në kapitullin e trashëgimisë (el-Feraid), në dashtë Allahu, dhe në të ka një burrë që nuk është emëruar.

4545
- Nga Aishja, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, kjo botë është e ëmbël dhe e gjelbër; andaj, atij që i japim diçka prej saj pa dëshirën e mirë (të shpirtit), nuk do të ketë bekim në të.»
E ka transmetuar El-Bezzari dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4546 - E nga Ebu Hurejre, ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Vërtet, kjo pasuri është e gjelbër dhe e ëmbël. Kushdo që e merr atë - Jahja ka thënë: Ai përmendi diçka që nuk e di se çfarë ishte? - do të bekohet në të. Dhe sa e sa njerëz që zhyten në pasurinë e Allahut dhe të Dërguarit të Tij sipas asaj që dëshiron shpirti i tyre, do të kenë Zjarrin në Ditën e Kiametit.»

E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Davud el-Attar, për të cilin ka fjalë.

Unë them: Hadithe të ngjashme me këtë do të vijnë në kapitullin e zuhdit, në dashtë Allahu.

4547 - Dhe nga Zejd bin Thabiti ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Vërtet, kjo pasuri është e gjelbër dhe e ëmbël».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Abdurrahman bin Ebi ez-Zinadi, për të cilin ka pasur fjalë, por është konsideruar i besueshëm.

4548 - Dhe nga Abdullah bin Amri ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Vërtet, kjo botë është e ëmbël dhe e gjelbër. Kushdo që e merr atë me të drejtë, do të bekohet në të. Dhe sa e sa njerëz që zhyten në atë që u dëshiron shpirti i tyre, nuk do të kenë në Ditën e Kiametit asgjë tjetër përveç Zjarrit.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4549 - Nga Ebu Hurejre ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nëse e kthen lypësin tri herë, atëherë nuk ka gjë nëse e qorton atë.»


E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Dirar bin Surad, i cili është i dobët, ndërsa Ebu Hatimi ka thënë: I sinqertë, hadithi i tij shkruhet, por nuk merret si argument.

4550 - Nga Mu'awije bin Hajdeh ka thënë: Thashë: «O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ne jemi njerëz që i kërkojmë njëri-tjetrit pasuri?» Ai tha: "Kërkon
njeriu në rast fatkeqësie ose për ndonjë çarje (konflikt) që të pajtojë me të [mes popullit të tij], e kur ta arrijë ose t'i afrohet asaj, le të përmbahet».
E ka transmetuar Ahmedi dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4551 - Nga Muxhahidi ka thënë: Një burrë erdhi te Hasani dhe Husejni dhe u kërkoi atyre (lëmoshë). Ata i thanë: "Vërtet, kërkimi (i lëmoshës) nuk i lejohet askujt përveç tre personave: atij që e ka goditur një fatkeqësi shkatërruese, atij që ka marrë përsipër një barrë (pajtimi) rënduese, ose atij që ka një borxh dërrmues." Pastaj ata i dhanë atij. Më pas ai shkoi te Ibn Omeri, i cili i dha pa e pyetur fare. Burri i tha: "Shkova te dy djemtë e xhaxhait tim dhe ata më pyetën, ndërsa ti nuk më pyete."

Ibn Omeri tha: "Ata janë bijtë e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.), ata janë ushqyer me dituri ashtu siç ushqehet zogu (me sqep)..."
E ka transmetuar Taberaniu në "es-Sagir" dhe "el-Evsat", dhe në të është Junus bin Hababi, i cili është i dobët.

4552
- Dhe nga Semureh bin Xhundub ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Lypja nuk i lejohet të pasurit, përveçse nga një i afërm ose nga sundimtari».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Abdullah bin Khirash, të cilin Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa një grup e ka konsideruar të dobët.

Dhe do të vijë hadithi: «Lypësi ka të drejtë, edhe nëse vjen mbi kalë», në dashtë Allahu.

4553
- Nga Aishja transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kjo botë është e gjelbër dhe e ëmbël. Atij që i japim diçka prej saj me dëshirë të mirë ose me fitim të pastër dhe pa lakmi, do t'i bekohet ajo. Ndërsa atij që i japim diçka prej saj pa dëshirën tonë të mirë, pa fitim të pastër dhe me lakmi nga ana e tij, nuk do t'i bekohet ajo».
E transmeton Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4554
- Dhe nga el-Muttalib bin Hantab: «Se Abdullah bin Amir i dërgoi Aishes shpenzime dhe rroba, e ajo i tha të dërguarit: "O biri im, unë nuk pranoj asgjë nga askush." Kur doli i dërguari, ajo tha: "Kthejeni atë tek unë." Ata e kthyen. Ajo tha: "Më kujtua diçka që më ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): 'O Aishe, kushdo që të jep diçka pa e kërkuar ti, pranoje atë; sepse ai është furnizim që Allahu ta ka ofruar ty'."»

[E ka transmetuar Ahmedi] dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, përveç se el-Muttalib bin Abdullah është mudellis, dhe ka mospajtime rreth dëgjimit të tij nga Aisha.

4555 - Dhe nga Omer bin el-Hattabi ka thënë: «I thashë: O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ti më ke thënë: "Vërtet është më mirë për ty që të mos i kërkosh askujt prej njerëzve asgjë". Ai tha: "Kjo vlen vetëm nëse kërkon, ndërsa atë që Allahu ta jep pa e kërkuar, ajo është furnizim me të cilin Allahu të ka furnizuar".»

Unë them: Kjo gjendet në Sahih në formë të shkurtuar.

E ka transmetuar Ebu Jala dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4556 - Nga Halid bin Adij el-Xhuhenij transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Kujt i vjen nga vëllai i tij ndonjë e mirë pa e kërkuar atë dhe pa pasur lakmi në shpirt, le ta pranojë atë dhe mos ta kthejë, sepse ajo është furnizim që Allahu i Madhëruar ia ka dërguar atij».

E transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe Taberaniu në 'el-Kebir', përveç se ata të dy kanë thënë: "Kujt i vjen një e mirë nga vëllai i tij". Ahmedi ka thënë: "nga vëllai i tij". Burrat e Ahmedit janë burrat e Sahihut.

4557 - Dhe nga Ebu Hurejre
nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Kujt i jepet diçka nga kjo pasuri pa e kërkuar atë, le ta pranojë, sepse ajo është vetëm një rrizk që Allahu ia ka dërguar atij».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4558
- Dhe nga Ebu ed-Derda transmetohet se ka thënë: «I dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet për pasuritë e sulltanit. Ai tha: "Atë që Allahu të jep prej tyre pa e kërkuar dhe pa lakmi, merre dhe bëje pasuri tënden"».
Dhe Hasani ka thënë: Nuk ka asgjë të keqe me to përderisa nuk udhëton drejt tyre ose nuk i lakmon ato.
Dhe në një transmetim: «Atë që Allahu të jep prej nesh pa e kërkuar, haje»".
Të gjithë këtë e ka transmetuar Ahmedi, dhe në të ka një burrë që nuk është emëruar.

4559 - Dhe nga Aidh bin Amri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: «Kujt i ofrohet diçka nga kjo rrizk (furnizim) pa e kërkuar dhe pa lakmi (ishraf), le ta zgjerojë me të furnizimin e tij; e nëse është i pasur (nuk ka nevojë për të), le t'ia drejtojë atij që është më nevojtar se ai».

E transmeton Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe ka thënë: " «Kujt i ofrohet diçka nga kjo rrizk» ". Ndërsa Ahmedi e ka hequr fjalën: " diçka ". Burrat e Ahmedit janë burra të Sahihut.

Abdullah bin Ahmedi ka thënë: E pyeta babanë tim: Çfarë është lakmia (el-ishraf)? Ai tha: Të thuash me veten tënde: Filani do të më dërgojë diçka, filani do të më japë diçka.

4560 - Dhe nga Zejd bin Halid bin Adi el-Xhuhenij, i cili ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Atij që i vjen një e mirë nga vëllai i tij, pa e kërkuar atë dhe pa e pritur me lakmi, le ta pranojë atë dhe mos ta refuzojë; sepse ajo është vetëm një rrizk që Allahu e ka dërguar tek ai.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe Ebu Jala nga Ahmed bin Ibrahim el-Mevsili, i cili është i besueshëm (thika), ndërsa pjesa tjetër e burrave të tij janë burra të Sahihut, por në të është Ibn Lehia, për të cilin ka fjalë.

4561 - Nga Ibn Umari ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Ai që jep nga bollëku nuk është më i mirë se ai që merr nëse është nevojtar».

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Mus'ab bin Seidi, i cili është i dobët.

4562
- Dhe nga Enesi transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk është ai që jep nga bollëku me shpërblim më të madh sesa ai që pranon kur është i nevojshëm».
E ka transmetuar et-Tabaraniu në 'el-Kebir', dhe në të është 'A'idh bin Surejx ⁽³⁾, i cili është i dobët.

---

4563 - Nga el-Hirmas bin Zijad ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Lypësi ka të drejtë; edhe nëse vjen mbi kalë».

E ka transmetuar et-Taberaniu në 'es-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është Osman bin Faid, i cili është i dobët.

4564
- Dhe nga Ebu Hurejre ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Asnjëri prej jush të mos e pengojë - ose të mos përmbahet asnjëri prej jush - nga
lypësi që t'i japë atij, edhe nëse sheh në duart e tij dy rrathë (byzylykë) prej ari».
E ka transmetuar el-Bezzari, dhe në të është el-Hasen bin Ali el-Hashimi en-Noufeli, i cili është i dobët, dhe Ibn Adij ka thënë: Ai është më afër dobësisë sesa vërtetësisë.

4565 - Nga Enesi transmetohet se ka thënë: «Një lypës erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai urdhëroi t'i jepet një hurmë, por ai nuk e mori atë ose shfaqi pakënaqësi ndaj saj. Tha: Pastaj erdhi një tjetër dhe ai urdhëroi t'i jepet një hurmë. Ai tha: Subhanallah, një hurmë nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)?! Tha: Atëherë ai i tha shërbëtores: "Shko te Umm Seleme dhe jepi atij dyzet dërhemët që ndodhen tek ajo"».

E ka transmetuar Ahmedi dhe el-Bezzari në mënyrë të përmbledhur. Në zinxhirin e tij është Umare bin Zadhen, i cili është i besueshëm, ndonëse ka disa vërejtje rreth tij që nuk dëmtojnë, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve janë transmetues të Sahihut.

4566
- Nga Ebu Umame transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sikur të mos ishte se të varfrit gënjejnë, nuk do të shpëtonte ai që i kthen mbrapsht».
Dhe në një transmetim tjetër: "Sikur të varfrit të thoshin të vërtetën, nuk do të shpëtonte ai që i kthen mbrapsht".
Të gjithë këtë e ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Xhafer bin ez-Zubejr, i cili është i dobët.

4567
- Nga Ebu Umame transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «A t'ju tregoj për Hidrin (a.s.)?». Ata thanë: «Po, o i Dërguari i Allahut». Ai tha: «Ndërsa ai një ditë po ecte në tregun e bijve të Izraelit, e pa atë një burrë mukateb, dhe i tha: Më jep lëmoshë, Allahu të bekoftë! Hidri (a.s.) tha: Besova në Allahun, çfarë dëshiron Allahu bëhet, nuk kam asgjë që të të jap. I varfëri tha: Të kërkoj për hir të Fytyrës së Allahut të më japësh lëmoshë, sepse pashë bujari në fytyrën tënde dhe shpresova në bekimin tek ti. Hidri tha: Besova në Allahun, nuk kam asgjë që të të jap, përveçse të më marrësh e të më shesësh. I varfëri tha: A është e drejtë kjo? Ai tha: Po, [të vërtetën] po të them, më kërkove me një gjë të madhe, dhe unë nuk do të të zhgënjej për hir të Fytyrës së Zotit tim, më shit.

Tha: Atëherë e çoi në treg dhe e shiti për katërqind dërhemë. Ai qëndroi te blerësi për një kohë pa e përdorur për asgjë. Atëherë i tha: Ti më bleve duke kërkuar mirësi tek unë, andaj më ngarko me ndonjë punë. Ai tha: Nuk dëshiroj të të rëndoj, ti je një plak i moshuar dhe i dobët. Ai tha: Nuk më rëndon mua. Ai tha: Ngrihu dhe transporto...»

4568 - Nga Ebu Ubejdi, i çliruari i Rifa'ah bin Rafi', se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «I mallkuar është ai që kërkon me Fytyrën e Allahut, dhe i mallkuar është ai prej të cilit kërkohet me Fytyrën e Allahut e ai e refuzon kërkuesin e tij».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4569 - Dhe nga Ebu Musa el-Esh'ariu se ai e ka dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «I mallkuar është ai që kërkon me Fytyrën e Allahut, dhe i mallkuar është ai prej të cilit kërkohet me Fytyrën e Allahut e pastaj e refuzon kërkuesin e tij, përderisa nuk kërkon diçka të pahijshme.»

E transmeton Taberaniu në el-Kebir, dhe isnadi i tij është hasen (i mirë) pavarësisht dobësisë në një pjesë të tij bashkë me vërtetimin.

4570 - Nga Abdullah bin Abdurrahman se Omeri erdhi në el-Xhabije - Xhabijen e Damaskut - pastaj tha: "Vini re, kur të
largohem nga ky vendi im, të mos mbetet askush që ka të drejtë në sadaka pa ardhur tek unë." Nuk i erdhën nga ata që ishin të pranishëm përveç dy burrave, kështu që ai urdhëroi për ta dhe iu dha. Atëherë u ngrit një burrë dhe tha: "Allahu e përmirësoftë Prijësin e Besimtarëve, çfarë është ky i pasur që kërkon me ngulm që qenka më i merituar për sadaka se ky i varfër që përmbahet?" Omeri tha: "Mjerë ti, si t'ia bëjmë me ata?"

E ka transmetuar Ebu Jala në mes të hadithit të el-Xhabijes, dhe në të është Ebu Sukejne el-Himsi; dhe nuk kam gjetur dikë që ka bërë biografinë e tij.

4571
- Nga Enes bin Maliku transmetohet se ka thënë: «Ndonjëherë njeriu vinte te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe pranonte Islamin vetëm për ndonjë përfitim të kësaj bote, por nuk kalonte mbrëmja e ai e donte Islamin më shumë se këtë botë dhe gjithçka që ka në të.»

4572 - Dhe në një transmetim: «Nëse një burrë i kërkonte diçka të kësaj bote Pejgamberit (s.a.v.s.), ai pranonte Islamin për të» – ndërsa pjesa tjetër ka të njëjtin kuptim.

E ka transmetuar Ebu Jala dhe transmetuesit e tij janë transmetues të saktë (sahih).

4573
- Nga Ibn Abbasi, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Mëngjesi e gjen çdo musliman me detyrimin për një namaz për çdo pjesë të trupit.» Një burrë nga njerëzit tha: «Kjo është e vështirë, kush mund ta përballojë këtë?» Ai tha: «Urdhërimi për të mirë është namaz, ndalimi nga e keqja është namaz, ndihma e të dobëtit për të mbajtur barrën është namaz dhe çdo hap që hedh ndonjëri prej jush drejt namazit është namaz.»

4574 - Dhe në një transmetim: «Çdo mëngjes, për çdo musliman prej bijve të Ademit ka një sadaka». Në vend të: "namaz".

E ka transmetuar Ebu Jala, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në el-Kebir, el-Evsat dhe es-Sagir në mënyrë të ngjashme, dhe ka shtuar në të: «Dhe mjaftojnë për të gjitha këto dy rekate të Duhasë». Dhe transmetuesit e Ebu Jalas janë transmetuesit e Sahihut.

4575 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Mbi çdo musliman, në çdo ditë, ka një sadaka."

Një burrë tha: "Kush mund ta përballojë këtë, o i Dërguari i Allahut?"

Ai tha: "Largimi i pengesës nga rruga është sadaka, udhëzimi i njeriut në rrugë është sadaka, ndalimi nga e keqja është sadaka, vizita e të sëmurit është sadaka, përcjellja e xhenazes është sadaka dhe kthimi i selamit nga muslimani për muslimanin është sadaka."

4576 - Dhe në një transmetim: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: "Njeriu ka treqind e gjashtëdhjetë kocka, ose tridhjetë e gjashtë nyje, për secilën prej tyre çdo ditë duhet dhënë sadaka." Ata thanë: "O i Dërguari i Allahut, po ai që nuk gjen (mundësi)?" Ai tha: "Të urdhërojë për të mirë dhe të ndalojë nga e keqja." Ata thanë: "Po ai që nuk mundet?" Ai tha: "Të largojë një kockë nga rruga." Ata thanë: "Po ai që nuk mundet?"

Ai tha: "Atëherë le të udhëzojë në rrugë." Ata thanë: "Po ai që nuk e mundet këtë?" Ai tha: "Atëherë le të ndihmojë një të dobët." Ata thanë: "Po ai që nuk e mundet këtë?" Ai tha: "Atëherë le t'i lërë njerëzit rehat nga sherri i tij."

Unë thashë: Kjo gjendet në Sahih në formë të shkurtuar.

E ka transmetuar të gjithë El-Bezzari, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4577
- Nga Abdurrahman bin Avfi, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Tri gjëra - pasha Atë në Dorën e të Cilit është shpirti im, unë do të betohesha për to -: pasuria nuk pakësohet nga lëmosha (sadakaja), prandaj jepni lëmoshë; nuk ka rob që fal një padrejtësi [duke kërkuar me të Fytyrën e Allahut], veçse Allahu do t'ia shtojë atij krenarinë në Ditën e Kiametit; dhe nuk ka rob që hap derën e lypjes, veçse Allahu do të hapë mbi të derën e varfërisë».
E transmeton Ahmedi, Ebu Jala dhe el-Bezzari, dhe në të është një burrë që nuk është emërtuar. El-Bezzari ka një rrugë tjetër nga Ebu Seleme, nga babai i tij, dhe ka thënë: Ky transmetim është më i saktë, e Allahu e di më mirë.

4578 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk ka njeri që i bëhet një padrejtësi dhe ai e lë atë për hir të Allahut, veçse Allahu do t'ia shtojë atij krenarinë me të. Dhe jepni sadaka, sepse sadakaja nuk e pakëson pasurinë, por përkundrazi e shton atë».

E transmeton El-Bezzari dhe ka treguar për dobësinë e tij.

4579 - Dhe nga Umm Seleme transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk pakësohet pasuria nga sadakaja, dhe nuk ka njeri që fal një padrejtësi e që Allahu të mos ia shtojë atij krenarinë për këtë, andaj falni që t'ju japë Allahu krenari, dhe nuk ka njeri që hap mbi veten e tij një derë të lypjes e që Allahu të mos hapë mbi të një derë të varfërisë.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'es-Sagir' dhe 'el-Evsat', dhe në të është Zekerija bin Duvejd, i cili është shumë i dobët.

4580 - Nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Le ta mbrojë secili prej jush fytyrën e tij nga Zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4581 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Mbrohuni nga zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme.»

4582 - Dhe në një transmetim: «O Aishe, mbrohu nga Zjarri qoftë edhe me gjysmë hurme; sepse ajo e ngop të uriturin ashtu siç e ngop atë që është i ngopur».
Të gjithin e ka transmetuar Ahmedi, ndërsa El-Bezzari ka transmetuar një pjesë të tij. Në të është Ebu Hilali, për të cilin ka disa fjalë, por ai është i besueshëm.

4583
- Dhe nga Ebu Bekër es-Siddiku ka thënë: «E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) mbi drurët e minberit duke thënë: "Ruajuni zjarrit qoftë edhe me gjysmë hurme, sepse ajo e drejton shtrembërimin, e largon vdekjen e keqe dhe zë vend te i urituri ashtu siç zë vend te i ngopuri"».
E transmeton Ebu Jala dhe el-Bezzari, dhe në të është Muhamed bin Ismail el-Uesauisi, i cili është shumë i dobët.

4584 - Dhe nga Ibn Abbasi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: «Ruajuni zjarrit, qoftë edhe me gjysmë hurme».
E ka transmetuar Ebu Jala dhe Taberaniu në
el-Kebir. Në të është Ebu Bahr el-Bekraviu, për të cilin ka pasur fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4585 - Dhe nga Enesi transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Mbrohuni nga zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme».
E ka transmetuar El-Bezzari dhe Et-Taberaniu në El-Evsat, dhe burrat e El-Bezzarit janë burra të Sahihut.

4586 - Dhe nga Nu'man bin Beshiri se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Mbrohuni nga zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme.»

E ka transmetuar el-Bezzari dhe et-Taberaniu në «el-Kebir», dhe në të është Ejub bin Xhabiri, për të cilin ka shumë fjalë, por Ibn Adiu e ka konsideruar të besueshëm.

4587 - Dhe nga Ebu Hurejre se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Mbrohuni nga zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme.»
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Uthman bin Abdurrahman el-Xhumehi.
Ebu Hatimi ka thënë: 'Hadithi i tij shkruhet, por nuk përdoret si argument', ndërsa El-Bezzari e ka vlerësuar hadithin e tij si të mirë (hasen).

4588 - Dhe nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë ngjashëm me hadithin që parapriu dhe shtoi: «O Aisha, bleje veten tënde nga Allahu, unë nuk mund të të ndihmoj asgjë te Allahu, qoftë edhe me gjysmë hurme. O Aisha, të mos kthehet lypësi nga ti [pa gjë], qoftë edhe me një thundër të djegur».

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Abdullah bin Shebibi, i cili është i dobët (da'if).

4589 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): "O ju njerëz, ruajuni zjarrit qoftë edhe me gjysmë hurme".

E ka shënuar Taberaniu në "El-Kebir" dhe "El-Eusat", dhe në të është Fedal bin Xhubejr, i cili është i dobët.

4590 - Dhe nga Enesi transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Jepni sadaka; sepse vërtet sadakaja është çlirimi juaj prej Zjarrit».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe burrat (transmetuesit) e tij janë të besueshëm.

4591 - Dhe nga Abd Allah bin Abd al-Rahman, se ai e ka dëgjuar Abd Allah bin Mujammir-in nga banorët e Jemenit duke treguar: «Se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i ka thënë Aishes: "Mbrohu nga Zjarri, qoftë edhe me gjysmë hurme"».

E ka transmetuar Taberaniu në "el-Kebir", dhe në të është Seid bin Ebi Merjem, i cili është i dobët për shkak të përzierjes së tij (humbjes së memories).

4592 - Dhe nga Fadale bin Ubejd, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Vendosni mes jush dhe Zjarrit një mburojë, qoftë edhe me gjysmën e një hurme.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ibn Lehia, dhe në të ka fjalë.

4593
- Dhe nga Ebu Xhuhejfe transmetohet se ka thënë: «Të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) e vizituan disa njerëz nga fisi Kajs, të veshur me rroba leshi të vjetra (të hapura në mes) dhe me shpata të varura. Atij i erdhi keq kur pa gjendjen e tyre, kështu që u fal, pastaj hyri në shtëpinë e tij, pastaj doli dhe u fal përsëri. Pastaj u ul në vendin e tij, urdhëroi për sadaka dhe nxiti për të, duke thënë: "Le të japë sadaka njeriu nga dinari i tij, le të japë sadaka nga dërhemi i tij, le të japë sadaka njeriu nga sa'i i grurit të tij, le të japë sadaka njeriu nga sa'i i hurmave të tij". Atëherë erdhi një burrë nga ensarët me një qese ari në dorën e tij, pastaj njerëzit vazhduan të sillnin derisa u panë dy grumbuj me rroba dhe ushqim. E pashë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) se si i shkëlqente fytyra sikur të ishte e lyer me vaj (nga gëzimi)».
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në zinxhirin e tij është Ebu Israil el-Mula'i, për të cilin ka pasur vërejtje, por ai është vlerësuar si i besueshëm.

4594 - Dhe nga Adi bin Hatim ka thënë: «Disa beduinë erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) në vapën e mesditës, me shpata të ngjeshura,
të veshur me rroba prej lëkure (të grisura në mes), kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i nxiti njerëzit për ta (t'u ndihmuar) atyre dhe tha: "Le të japë lëmoshë ai që ka dinarë nga dinarët e tij, ai që ka dërhemë nga dërhemët e tij, ai që ka grurë nga gruri i tij, ai që ka elb nga elbi i tij, dhe ai që ka hurma nga hurmat e tij, para se t'i vijë një ditë kur do të shikojë para tij dhe nuk do të shohë tjetër veçse Zjarrin, do të shikojë nga e djathta e tij dhe nuk do të shohë tjetër veçse Zjarrin, do të shikojë nga e majta e tij dhe nuk do të shohë tjetër veçse Zjarrin, dhe do të shikojë prapa tij dhe nuk do të shohë tjetër veçse Zjarrin».
Unë thashë: Një pjesë e tij është në Sahih.

E ka transmetuar Taberaniu në "el-Evsat", dhe në të është el-Hasan bin Ebi Xhafer el-Xhufri, i cili është i dobët.

4595 - Nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet: Cila është e drejta e deveve?
Ai tha: "Të theret e majmja prej tyre, të jepet mashi i tyre për mbarësim, dhe të milet ditën kur ato vijnë në ujë"».
E ka transmetuar Taberaniu në "el-Evsat", dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut, përveç mësuesit të Taberaniut, prej të cilit ka transmetuar Ibn Ebi Hatimi me shkrim, dhe askush nuk e ka konsideruar të dobët.

4596 - Dhe nga esh-Sheridi transmetohet se ka thënë: «Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) për ta pyetur rreth diçkaje nga çështja e deveve, e i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "There atë që është e majme, ngarko mbi atë që është fisnike dhe mjel në ditën e ujitjes së tyre, do të hysh në Xhenet me paqe"».

E ka transmetuar et-Taberaniu në "el-Kebir" dhe isnadi i tij është hasen.

4597
- Dhe nga Kajs b. Asim el-Minkarij ka thënë: «Erdha te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe kur më pa, e dëgjova duke thënë: "Ky është zotëria i njerëzve të shkretëtirës (pronarëve të deveve)". Tha: Kur zbrita, shkova tek ai dhe fillova t'i flisja, i thashë: O i Dërguari i Allahut, cila është ajo pasuri për të cilën nuk do të kem përgjegjësi ndaj mysafirit që më vjen dhe familjes që më është shtuar? Tha: "Sa pasuri e mirë janë dyzet (deve), e më e shumta gjashtëdhjetë. Mjerë për pronarët e qindrave, përveç atij që jep nga qumështi i tyre, i përdor për ndihmë (ngarkesë), ua jep shpinën e tyre të tjerëve për t'i hipur, ther të majmen prej tyre dhe ushqen atë që mjaftohet me pak dhe atë që kërkon". Tha: I thashë: O i Dërguari i Allahut, sa të larta dhe sa të bukura janë këto moralet! O i Dërguari i Allahut, në luginën ku jam unë nuk mund të zbresë askush tjetër për shkak të numrit të madh të deveve të mia. Tha: "E si vepron?" Tha: Devetë dalin në mëngjes dhe njerëzit dalin në mëngjes, kush të dojë e kap për koke një deve dhe shkon me të. Tha: "Po me dhënien e shpinës (për hipje) çfarë bën?" Thashë: Unë nuk ia jap askujt të voglën e as atë që është plakur e i kanë rënë dhëmbët. Tha: "A është pasuria jote më e dashur për ty, apo pasuria e trashëgimtarëve të tu?". Thashë: Pasuria ime është më e dashur për mua se pasuria e trashëgimtarëve të mi. Atëherë tha: "Nga pasuria jote të takon vetëm ajo që ke ngrënë e e ke harxhuar, ose që ke veshur e e ke vjetruar, ose që ke dhënë (sadaka) e e ke lënë të shkojë (te Allahu), përndryshe ajo i mbetet trashëgimtarëve të tu". Thashë: Vallahi, nëse jetoj, do ta shpenzoj numrin e tyre. Hasani tha: Vallahi, ashtu bëri. Kur Kajsit i erdhi vdekja, tha: O bijtë e mi, merrni prej meje, se askush nuk është më këshillues për ju se unë. Kur të vdes, bëni zotëri më të madhin tuaj dhe mos bëni zotëri më të vegjlit tuaj, që njerëzit të mos ju quajnë të pamend e të bëheni të parëndësishëm për ta.
Dhe kujdesuni për përmirësimin e pasurisë, sepse ajo është nder për bujarin dhe me të njeriu bëhet i pavarur nga i ligu. Dhe ruajuni lypjes, sepse ajo është fitimi i fundit i njeriut [askush nuk lyp vetëm se e ka lënë fitimin e tij]. Kur të vdes, mos vajtoni mbi mua; sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ndalonte vajtimin. Më qefinosni me rrobat e mia në të cilat falesha dhe agjëroja. Kur të më varrosni, mos më varrosni në një vend që e di dikush, sepse mes meje dhe Bekr b. Vailit ka pasur gjakmarrje në xhahilijet, andaj kam frikë se do të më zhvarrosin e do të bëjnë diçka me të cilën do t'ju shkojë feja dhe dunjallëku juaj. Hasani (r.a.) tha: I këshilloi ata në jetë dhe i këshilloi ata në vdekje».
Unë them: Te Nesaiu gjendet: Mos vajtoni mbi mua; sepse mbi të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) nuk është vajtuar.
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir" dhe në "El-Evsat" shkurtimisht, dhe në të është Zijad el-Hassas, për të cilin ka fjalë (kritikë) por është konsideruar i besueshëm.

4598
- Nga Jezid bin el-Ahnesi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk ka rivalitet mes jush përveçse në dy gjëra: Një burrë të cilit Allahu i ka dhënë Kuranin dhe ai falet me të gjatë orëve të natës dhe të ditës, dhe ndjek atë që është në të, kështu që një burrë thotë: 'Sikur Allahu i Madhëruar të më jepte mua atë që i dha filanit, që edhe unë të falem me të ashtu siç falet ai.' Dhe një burrë të cilit Allahu i ka dhënë pasuri dhe ai shpenzon prej saj dhe jep sadaka, kështu që një burrë thotë: 'Sikur Allahu të më jepte mua atë që i dha filanit, që edhe unë të jepja sadaka me të'.» Një burrë tha: «O i Dërguari i Allahut, çfarë mendon për guximin (el-nexhdeh) që gjendet te një burrë?» Ai tha: «Pjesa tjetër e hadithit ka rënë (mungon).»
E ka transmetuar Ahmedi me shkrim dhe Taberaniu në el-Kebir, el-Evsat dhe es-Sagir. Në të është Sulejman bin Musa, për të cilin ka fjalë (kritikë), por një grup e kanë konsideruar të besueshëm.

4599 - Dhe nga Ebu Seid el-Hudriu transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Nuk ka zili (të lejueshme) përveçse në dy raste: Një njeriu të cilit Allahu i ka dhënë Kuranin dhe ai e lexon atë gjatë orëve të natës dhe gjatë orëve të ditës, e kur e dëgjon një njeri tjetër thotë: 'Ah, sikur të më ishte dhënë edhe mua ajo që i është dhënë këtij, që të veproja me të ashtu siç vepron ky'. Dhe një njeriu të cilit Allahu i ka dhënë pasuri dhe ai e shpenzon atë në rrugën e së vërtetës, e një njeri thotë: 'Ah, sikur të më ishte dhënë edhe mua ajo që i është dhënë këtij, që të veproja me të ashtu siç vepron ai'.»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe burrat e tij janë burra të Sahihut.

4600 - Dhe nga Abdullah bin Amri transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Zilia është vetëm në dy raste: një burrë të cilit Allahu i ka dhënë Kuranin dhe ai vepron me të, duke e lejuar hallallin e tij dhe duke e ndaluar haramin e tij; dhe një burrë të cilit Allahu i ka dhënë pasuri, me të cilën ai mban lidhjet me të afërmit dhe farefisin e tij dhe vepron në bindje ndaj Allahut.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4601
- Nga Burejdeja (r.a.) ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk nxjerr njeriu diçka prej sadakasë derisa të çlirohet nga nofullat e shtatëdhjetë shejtanëve.»

Transmeton Ahmedi, el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4602 - Nga Ebu Hurejre se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u urdhërua të therte një dele e ta ndante atë mes fqinjëve. Ai tha: "E thera atë dhe e ndava mes fqinjëve, ndërsa kofsha (shpatulla) iu la mënjanë Pejgamberit (s.a.v.s.), sepse pjesa më e dashur e deles për të ishte kofsha. Kur erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.), Aishja tha: 'Nuk ka mbetur asgjë prej saj tek ne përveç kofshës.' Ai tha: 'E gjitha ka mbetur, përveç kofshës.'


E ka transmetuar El-Bezzari dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4603 - Nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: «I thashë: O i Dërguari i Allahut, çfarë thua për namazin? Tha: "Përsosmëria e veprës". I thashë: O i Dërguari i Allahut, të pyes për vlerën e sadakasë? Tha: "Sadakaja është diçka e mahnitshme". I thashë: O i Dërguari i Allahut, a e lashë veprën më të mirë sipas mendimit tim apo më të dobishmen? Tha: "Cila është ajo?". I thashë: Agjërimi? Tha: "Është mirësi, por nuk është aty (në gradën e tyre)". Tha: O i Dërguari i Allahut, e cila sadaka është më e mira? - dhe përmendi një fjalë - I thashë: Po nëse nuk kam mundësi ta bëj? Tha: "Me tepricën e ushqimit tënd". I thashë: Po nëse nuk e bëj? Tha: "Me gjysmën e një hurme". I thashë: Po nëse nuk e bëj? Tha: "Me një fjalë të mirë". I thashë: Po nëse nuk e bëj? Tha: "Leri njerëzit rehat nga e keqja; sepse ajo është një sadaka që e jep për veten tënde". I thashë: Po nëse nuk e bëj? Tha: "Ti dëshiron të mos lësh te vetja asgjë prej mirësisë".»

Thashë: Te Nesaiu gjendet një pjesë e tij.

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në zinxhirin e tij është El-Avvam bin Xhuvejrije, i cili është i dobët.

4604 - Dhe nga Rafi' bin Hadixh ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Sadakaja mbyll shtatëdhjetë dyer të së keqes».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Hammad bin Shu'ajb, i cili është i dobët.

4605 - Dhe nga Ebu Hurejre, nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Një grup njerëzish kaluan pranë Isait, birit të Merjemes (a.s.), dhe ai tha: 'Njëri prej këtyre do të vdesë sot, në dashtë Allahu.' Ata vazhduan rrugën, pastaj u kthyen tek ai në mbrëmje duke pasur me vete tufa drush. Ai tha: 'Vini ato (përtokë).' Pastaj i tha atij për të cilin kishte thënë se do të vdiste sot: 'Zgjidhe tufën tënde të druve.' Ai e zgjidhi dhe brenda saj ishte një gjarpër i zi. Ai (Isai) e pyeti: 'Çfarë vepre ke bërë sot?' Ai u përgjigj: 'Nuk kam bërë asgjë!' Ai i tha: 'Shiko mirë se çfarë ke bërë.' Ai tha: 'Nuk kam bërë asgjë, përveçse kisha me vete një copë
buke dhe kaloi pranë meje një i varfër i cili më kërkoi, e unë i dhashë një pjesë të saj!' Atëherë ai (Isai) tha: 'Për shkak të saj u largua (vdekja) prej teje'.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Ahmed bin Ebi Shejbe, të cilin nuk e njoh.

4606 - Dhe nga Ali bin Ebi Talibi ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Nxitoni me dhënien e sadakasë; sepse vërtet fatkeqësia nuk e kapërcen atë».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Isa bin Abdullah bin Muhamed, i cili është i dobët.

4607 - Dhe nga Abdullah bin Xhafer ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Sadakaja e shuan zemërimin e Zotit».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat' në një hadith të gjatë që do të vijë te 'el-Menakib' në dashtë Allahu, dhe në të është Asrem bin Havsheb, i cili është i dobët.

4608 - Nga Rafi' bin Mekith - i cili ishte nga ata që dëshmuan Hudejbijen - se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sjellja e mirë me ata që keni nën varësi është mbarësi, morali i keq është fatkeqësi, mirësia është shtim në jetë, dhe sadakaja mbron nga vdekja e keqe.»

Unë them: E ka transmetuar Ebu Davudi prej tij: «Sjellja e mirë me ata që keni nën varësi është mbarësi, dhe morali i keq është fatkeqësi.» Vetëm këtë pjesë.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të ka një burrë që nuk është emëruar.

4609 - Dhe nga Amr bin Avf transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, sadakaja e muslimanit e shton jetën, e parandalon vdekjen e keqe dhe Allahu përmes saj e largon mendjemadhësinë, varfërinë dhe mburrjen.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Kethir bin Abdilah el-Mizzi, i cili është i dobët.

4610 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Dera më e mirë e mirësisë është sadakaja».

E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4611 - Dhe nga Ibn Abbasi, i cili e ngre atë (tek Pejgamberi s.a.v.s.), ka thënë: "Sadakaja nuk e pakëson kurrë pasurinë. Sa herë që një rob zgjat dorën e tij me një sadaka, ajo vendoset në dorën e Allahut para se të bjerë në dorën e lypësit. Dhe asnjë rob nuk e hap një derë lypjeje, ndërkohë që ka mjaftueshëm, veçse Allahu do t'i hapë atij një derë varfërie."

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4612 - Dhe nga Ukbe bin Amir transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Çdo njeri do të jetë nën hijen e sadakasë së tij derisa të gjykohet mes njerëzve».

4613 - Dhe në një transmetim: Nga një burrë prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.), nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Hija e besimtarit në Ditën e Kiametit është sadakaja e tij».

Jezidi nuk linte t'i ikte asnjë ditë pa dhënë diçka sadaka, qoftë edhe një kifle, një qepë, apo diçka të tillë.
E ka transmetuar të gjithën Ahmedi. E kanë transmetuar Ebu Jala dhe Taberaniu në 'el-Kebir' një pjesë të tij, dhe transmetuesit e Ahmedit janë të besueshëm.

4614 - Dhe nga Ukbe bin Amir transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, sadakaja ua shuan nxehtësinë e varreve atyre që e japin atë, dhe besimtari do të qëndrojë nën hijen e sadakasë së tij në Ditën e Kiametit.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ibn Lehia, për të cilin ka diskutime.

4615 - Dhe nga Ebu Berze el-Eslemiu ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Vërtet, robi jep lëmoshë një kafshatë, e ajo rritet tek Allahu
xh.sh. derisa të bëhet si Uhudi».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Sevvar bin Mus'abi, i cili është i dobët.

4616 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, Allahu e pranon sadakanë dhe e rrit atë për ndonjërin prej jush, ashtu siç rrit ndonjëri prej jush mazin e tij ose devenë e tij të vogël.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

Dhe nga Aishja ka një hadith që vjen pas këtij.

4617 - Dhe nga Mejmune bint Sa'd transmetohet se ajo ka thënë: «O i Dërguari i Allahut, na jep fetva rreth sadakasë?» Ai tha: "Vërtet, ajo është mburojë nga Zjarri për atë që e jep me shpresë në shpërblimin e Allahut, duke kërkuar me të Fytyrën e Allahut të Madhëruar."

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4618 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi: "Vërtet, lëmosha (sadakaja) bie në dorën e Allahut të Lartësuar para se të bjerë në dorën e lypësit." Pastaj Abdullahu lexoi: "Dhe Ai është Ai që pranon pendimin nga robërit e Vet" [esh-Shura: 25], ajetin.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Abdullah bin Katade el-Muharibi, të cilin askush nuk e ka konsideruar të dobët, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4619
- Nga Ali bin Ebi Talibi transmetohet se ka thënë: «Tre persona erdhën te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe njëri prej tyre tha: O i Dërguari i Allahut, unë kisha njëqind dinarë dhe dhashë lëmoshë dhjetë dinarë prej tyre. Tjetri tha: O i Dërguari i Allahut, unë kisha dhjetë dinarë dhe dhashë lëmoshë një dinar prej tyre. Dhe i treti tha: O i Dërguari i Allahut, unë kisha një dinar dhe dhashë lëmoshë një të dhjetën e tij. Ai tha: Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Të gjithë ju jeni të barabartë në shpërblim; secili prej jush dha lëmoshë një të dhjetën e pasurisë së tij"».
E ka transmetuar Ahmedi dhe el-Bezzari, dhe në të është el-Harithi, për të cilin ka shumë diskutime.

4620 - Dhe nga Ebu Malik el-Esh'ariju transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Tre persona: njëri prej tyre kishte dhjetë dinarë dhe dha lëmoshë një dinar prej tyre; tjetri kishte dhjetë uki dhe dha lëmoshë një uki prej tyre; dhe tjetri [kishte] njëqind uki dhe dha lëmoshë dhjetë uki prej tyre». I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: «Ata janë të barabartë në shpërblim; secili ka dhënë lëmoshë të dhjetën e pasurisë së tij. Allahu i Madhëruar ka thënë: ﴿Le të shpenzojë ai që ka bollëk, nga bollëku i tij﴾ [Et-Talak: 7]».
E ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir, dhe në të është Muhamed bin Ismail bin Ajjash, i cili ka dobësi.

4621 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: "Nuk ka asnjë bamirës, qoftë musliman apo kafir, që bën një mirësi, e që të mos shpërblehet."
Thamë: "O i Dërguari i Allahut, këtë shpërblimin e muslimanit e njohim, po cili është shpërblimi i kafirit?" Ai tha: "Nëse ai jep sadaka, ose mban lidhjet farefisnore, ose bën një vepër të mirë, Allahu e shpërblen atë; shpërblimi i tij është pasuria dhe fëmijët në këtë botë, dhe një dënim më i lehtë se dënimi (i madh)" - domethënë në botën tjetër - dhe lexoi: {Futni ithtarët e Faraonit në dënimin më të rëndë} [Gafir: 46].
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Utbe bin Jekdhan, për të cilin ka fjalë, por Ibn Hibbani e ka konsideruar të besueshëm, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4622 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: Ka thënë
i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Gjuani dhe bëni gara në gjuajtje, e që të bëni gara në gjuajtje është më e dashur për mua. Vërtet, Allahu i Madhëruar, me një shigjetë të vetme, i fut në Xhenet: prodhuesin e saj që shpreson shpërblimin e Allahut, atë që e përgatit dhe atë që gjuan me të. Dhe vërtet, Allahu i Madhëruar, me një kafshatë bukë, me një grusht hurma apo diçka të ngjashme me të cilën përfiton i varfëri, i fut tre persona në Xhenet: zotin e shtëpisë, atë që urdhëron për të, bashkëshorten që e përgatit atë dhe shërbëtorin që ia jep të varfrit». Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: «Falënderimi i takon Allahut, i Cili nuk ka harruar askënd prej nesh».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Eusat', dhe në zinxhirin e tij është Suvejd bin Abdilaziz, i cili është i dobët.

4623 - Dhe nga Ibn Umeri transmetohet se ka thënë: «Kur u shpall ky ajet: ﴿Shembulli i atyre që shpenzojnë pasurinë e tyre në rrugën e Allahut është si shembulli i një kokrre që mbin shtatë kalli, ku në çdo kalli ka njëqind kokrra﴾ [el-Bekare: 261], i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Zot, shtoja umetit tim". Atëherë u shpall: ﴿Kush është ai që i huazon Allahut një hua të mirë, që Ai t'ia shumëfishojë atij shumë herë?﴾ [el-Bekare: 245], ai tha: "O Zot, shtoja umetit tim". Atëherë u shpall: ﴿Vërtet, durimtarëve u jepet shpërblimi i tyre pa llogari﴾ [ez-Zumer: 10]».
E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Isa bin el-Musejjib, i cili është i dobët.

4624 - Nga Uthmani transmetohet se ka thënë: «Harithes i kishte ikur shikimi, prandaj ai kishte vendosur një litar nga vendi i tij i faljes deri te dera e dhomës së tij dhe kishte vendosur pranë tij një shportë në të cilën kishte hurma dhe gjëra të tjera. Kur vinte ndonjë i varfër dhe e përshëndeste, ai merrte nga ajo shportë, pastaj kapej pas litarit derisa t'ia jepte atij. Familja e tij i thoshin: "Ne mjaftojmë për ty", por ai thoshte: "Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Dhënia e lëmoshës të varfrit me dorë të mbron nga vdekja e keqe'"».

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4625 - Nga Aisha, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, njeriu jep sadaka nga fitimi i mirë, dhe Allahu nuk pranon përveç asaj që është e mirë. Atëherë i Gjithëmëshirshmi e pret atë me Dorën e Tij dhe e rrit atë ashtu siç rrit ndonjëri prej jush kalin e tij të vogël, ose shërbëtorin e tij, ose devenë e tij të vogël».

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4626 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi, i cili e përcjell nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ka thënë: «Vërtet, e ndyra nuk e shlyen të ndyrën, por e pastra e shlyen të ndyrën».

E shënon el-Bezzari dhe et-Taberaniu në 'el-Evsat'. Në zinxhirin e tij është Kajs bin er-Rebi', për të cilin ka diskutime, por Shu'be dhe eth-Thevriu e kanë konsideruar të besueshëm.

4627
- Nga Aishja, se ajo dëshironte të jepte si sadaka mish të prishur, e Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha asaj: "A po jep sadaka atë që nuk e ha vetë?".
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Halid el-Kasriu, për të cilin ka fjalë.

4628 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: «Pejgamberit (s.a.v.s.) i ishte dhuruar një hardhucë (dabb), por ai nuk e hëngri atë. Aishja tha: O i Dërguari i Allahut, a t'ua japim atë të varfërve? Ai tha: "Mos i ushqeni ata me atë që nuk e hani vetë"».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4629 - Nga Xheriri transmetohet se ka thënë: «Kur Pejgamberi (s.a.v.s.) më pa se nuk po mbaja pasuri, por vetëm po e shpenzoja atë, më tha: "O Xherir, nuk ka asgjë të keqe nëse e mban pasurinë tënde për vete, sepse kjo çështje ka një kohëzgjatje"».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Amër ibn Abdil-Gaffar, i cili është i dobët.

4630 - Nga Aishja ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Të jap lëmoshë unazën time është më e dashur për mua sesa të dhuroj një mijë dërhemë për Qabenë».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Ebu el-Anbesi, për të cilin ka vërejtje.

4631 - Nga Omer bin el-Hattabi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.), kur zbriti ajeti:
﴿Kush është ai që i jep Allahut një hua të mirë﴾ [el-Hadid: 11], tha për ed-Dahdahin: "O i Dërguari i Allahut, a po na kërkon Zoti ynë hua nga pasuritë tona?" Ai tha: "Po." Ai tha: "Unë kam dy kopshte, njëri në pjesën e lartë dhe tjetri në pjesën e poshtme; unë ia dhashë hua Zotit tim më të mirin prej tyre." I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ai është për jetimin që keni ju." Pastaj i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Sa e sa kalaveshë hurmash të varur ka për Ibn ed-Dahdahin në Xhenet."
E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Ismail bin Kajsi, i cili është i dobët.

4632 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: «Kur zbriti: ﴿Kush është ai që i jep Allahut një hua të mirë﴾ [el-Hadid: 11], Ebu ed-Dehdahu tha: O i Dërguari i Allahut, a vërtet Allahu kërkon hua prej nesh? Ai tha: "Po, o Ebu ed-Dehdah". Ai tha: Unë i dhashë hua Zotit tim kopshtin tim; një kopsht në të cilin ka gjashtëqind palma. Pastaj erdhi duke ecur derisa arriti te kopshti, ku ishte Umm ed-Dehdahu me familjen e saj, dhe e thirri: O Umm ed-Dehdah. Ajo tha: Të përgjigjem. Ai tha: Dil jashtë, sepse unë i dhashë hua Zotit tim një kopsht në të cilin ka gjashtëqind palma».
E transmeton el-Bezzari, dhe në të është Humejd bin Ata el-A'rexh, i cili është i dobët.
Unë them: Hadithe të ngjashme me këtë do të vijnë në kapitullin e virtyteve (el-Menakib), në dashtë Allahu.

4633 - Nga Ulbe bin Zejd, i cili ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) nxiti për sadaka. Atëherë u ngrit Ulbeja dhe tha: O i Dërguari i Allahut, ti nxitët për sadaka, ndërsa unë nuk kam asgjë tjetër përveç nderit tim, prandaj unë e jap atë sadaka për këdo që më ka bërë padrejtësi. Tha: Ai (Pejgamberi) u kthye prej tij. Tha: Kur erdhi dita e dytë, ai (Pejgamberi) tha: "Ku është Ulbe bin Zejd? Apo ku është ai që dha sadaka nderin e tij? Vërtet, Allahu e ka pranuar këtë prej tij" - ose diçka të ngjashme me këtë.»

E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Muhamed bin Sulejman bin Mesmul, i cili është i dobët.

4634 - Dhe nga Amr bin Awf transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) një ditë nxiti për sadaka, kështu që u ngrit Ulbah bin Zejd dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, unë nuk kam asgjë tjetër përveç nderit tim, andaj të marr dëshmitar ty, o i Dërguari i Allahut, se unë e kam dhënë sadaka nderin tim për këdo që më ka bërë padrejtësi."

Pastaj u ul. Tha: Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Ku është Ulbah bin Zejd?". E tha këtë dy ose tri herë. Tha: Atëherë u ngrit Ulbah dhe (Pejgamberi) tha: "Ti je ai që dha sadaka nderin tënd, Allahu e ka pranuar prej teje".
E ka transmetuar El-Bezzari, dhe në të është Kethir bin Abdilah, i cili është i dobët.

4635 - Dhe nga Ebu Abs bin Xhebr ka thënë: «Kur i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - nxiti për zekatin, Ulbe bin Zejd el-Harithi tha: O Allah, unë nuk kam asgjë me të cilën mund të jap sadaka, përveç disa drurëve mbi të cilët është një calik uji dhe një jastëk i mbushur me fije palme. O Allah, unë po e jap si sadaka nderin tim për këdo nga njerëzit që e ka prekur atë.

Të nesërmen në mëngjes, i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - urdhëroi një thirrës që të thërriste: "Ku është ai që dha nderin e tij si sadaka mbrëmë?". Ai heshti. Pastaj e përsëriti këtë dy ose tri herë. Pastaj u ngrit Ulbeja, dhe i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - kur e pa atë, tha: "Vërtet, Allahu i Madhëruar e ka pranuar sadakanë tënde, o Ebu Muhamed".»
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Abdylmexhid bin Muhamed bin Ebi Abs, i cili është i dobët.

4636 - Nga Mu'awiyah bin Haydah, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, lëmosha e fshehtë e shuan zemërimin e Zotit».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe 'el-Evsat' më gjatë se kjo - dhe do të vijë në tërësi në kapitullin e mirësisë (el-Birr), në dashtë Allahu - dhe në të është Sadakah bin Abdullah; e ka konsideruar të besueshëm Duhejmi, ndërsa një grup e kanë konsideruar të dobët.

4637 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Veprat e mira mbrojnë nga përfundimet e këqija, lëmosha e fshehtë shuan zemërimin e Zotit, dhe mbajtja e lidhjeve farefisnore shton jetën.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe isnadi i tij është hasen (i mirë).

4638 - Dhe nga Ebu Xhafer Muhamed bin Aliu ka thënë: I thashë Abdullah bin Xhaferit: «Na trego një hadith që e ke dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)?» Ai tha: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Sadakaja e fshehtë e shuan zemërimin e Zotit.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Sagir dhe el-Evsat, dhe në të është Asram bin Havsheb, i cili është i dobët.

4639 - Dhe nga Umm Seleme transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Veprat e mira mbrojnë nga përfundimet e këqija, lëmosha e fshehtë shuan zemërimin e Zotit, mbajtja e lidhjeve farefisnore shton jetën, çdo e mirë është lëmoshë, njerëzit e së mirës në këtë botë janë njerëzit e së mirës në botën tjetër, njerëzit e së keqes në këtë botë janë njerëzit e së keqes në botën tjetër, dhe të parët që do të hyjnë në Xhenet janë njerëzit e së mirës».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në zinxhirin e tij është Ubejdullah ibn el-Velid el-Vassafij, i cili është i dobët.

4640 - Nga Xhabir bin Abdullahu ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Sadakaja më e mirë është ajo që jepet nga teprica e pasurisë dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje, dhe dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4641
- Dhe nga Ebu Umame tregon: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ishte ulur në një mexhlis, dhe ata mendonin se po i zbriste shpallja, prandaj u larguan pak prej tij derisa erdhi Ebu Dherri, u afrua dhe u ul pranë tij. Pastaj ai e përmendi hadithin derisa tha: I thashë: O i Dërguari i Allahut, çfarë është sadakaja? Ai tha: "Shpërblim i shumëfishuar, e tek Allahu ka edhe më shumë". Ai tha: I thashë: O i Dërguari i Allahut, cila sadaka është më e vlefshmja? Ai tha: "Ajo që i jepet fshehurazi një të varfëri dhe përpjekja e atij që ka pak pasuri».
E ka transmetuar Ahmedi në një hadith të gjatë, dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Ali bin Zejdi, për të cilin ka vërejtje.

4642 - Dhe nga Ebu Dherri, i cili ka thënë: «I thashë: O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), çfarë është sadakaja? Ai tha: "Shumëfishim i shumëfishtë". I thashë: O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), cila prej tyre është më e mira?
Ai tha: "Përpjekja e atij që ka pak, ose ajo që i jepet fshehurazi një të varfëri».
E ka transmetuar Ahmedi në një hadith të gjatë, dhe në të është Ebu Amr ed-Dimeshkij, i cili është i braktisur (metruk).

4643 - Dhe nga Katade bin Sa'di se një burrë tha: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), cili namaz është më i vlefshëm?" Ai tha: "Qëndrimi i gjatë në këmbë (kiam)." Ai tha: "Cila sadaka është më e vlefshme?" Ai tha: "Përpjekja e atij që ka pak." Ai tha: "Cili prej besimtarëve e ka besimin më të plotë?" Ai tha: "Ai që ka moralin më të mirë."

E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe në të është Suvejd Ebu Hatim, për të cilin ka diskutime.

4644
- Dhe nga Ebu Umame transmetohet se Ebu Dherri ka thënë: «O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), çfarë është sadakaja?» Ai tha: "Shumëfishim i shumëfishtë, dhe tek Allahu ka edhe më shumë." Pastaj lexoi: " ﴿Kush është ai që i jep Allahut një hua të mirë, që Ai t'ia shumëfishojë atë shumë herë?﴾ [el-Bekare: 245] ".
U tha: «O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), cila sadaka është më e vlefshmja?» Ai tha: "Ajo që i jepet fshehurazi një të varfëri, ose përpjekja e atij që ka pak." Pastaj lexoi: ﴿Nëse i jepni lëmoshat haptazi, kjo është mirë﴾ [el-Bekare: 271] " - ajetin».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe në të është Ali bin Zejdi, për të cilin ka diskutime.

4645 - Dhe nga Hakim bin Hizami transmetohet se ai e ka pyetur Pejgamberin (s.a.v.s.): "Cila sadaka është më e mira?" Ai tha: "Fillo me ata që i ke nën përkujdesje, dhe sadakaja është ajo që jepet nga teprica e pasurisë."

E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", ndërsa për Ebu Salihun, maulanë e Hakimit, nuk kam gjetur dikë që ka shkruar biografi për të.

4646 - Dhe nga El-Hekem bin Umejr ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Veprat më të dashura tek Allahu i Madhëruar janë: të ushqesh një të varfër që ka uri, ose t'ia lash një borxh, ose t'ia largosh një brengë».

E ka shënuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Sulejman bin Seleme el-Habairi, i cili është i dobët.

4647 - Nga Ebu Ejub el-Ensariu ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, sadakaja më e mirë është sadakaja ndaj të afërmit që ushqen armiqësi.»

E transmeton Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir'. Në të është el-Haxhaxh bin Erta'ah, për të cilin ka diskutime.

4648 - Dhe nga Hakim bin Hizami, se një burrë e pyeti të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) rreth sadakave: Cila prej tyre është më e mira? Ai tha: "Ndaj të afërmit që mban armiqësi."

E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në el-Kebir, dhe isnadi i tij është hasen.

4649 - Dhe nga Ebu Talha transmetohet se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sadakaja për të varfërin është sadaka, ndërsa për të afërmin është edhe sadaka edhe mbajtje e lidhjeve farefisnore.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir dhe el-Evsat, dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4650 - Dhe nga Umm Kulthum bint Uqbah transmetohet se Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:
«Sadakaja më e mirë është sadakaja ndaj të afërmit që mban armiqësi.»
E ka shënuar Taberaniu në el-Kebir, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4651 - Dhe nga Ebu Umame, se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Vërtet, sadakaja për të afërmin e dyfishon shpërblimin e saj dy herë».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ubejdullah bin Zehr, i cili është i dobët.

4652 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Pasha Atë që më dërgoi me të vërtetën, Allahu nuk do ta ndëshkojë në Ditën e Kiametit atë që e mëshiron jetimin, sillet butë me të në fjalë, mëshiron jetimllëkun dhe dobësinë e tij, dhe nuk krenohet ndaj fqinjit të tij me mirësinë që i ka dhënë Allahu.» Dhe tha: «O umeti i Muhamedit, pasha Atë që më dërgoi me të vërtetën, Allahu nuk pranon sadaka prej një njeriu që ka të afërm të cilët kanë nevojë për lidhjen e tij, ndërsa ai ua jep të tjerëve. Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, Allahu nuk do ta shikojë atë në Ditën e Kiametit.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Abdullah bin Amir el-Eslemi, i cili është i dobët. Ebu Hatimi ka thënë: Nuk është i braktisur, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4653 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit mes burrave dhe grave dhe i nxiti burrat të jepnin sadaka, pastaj u kthye nga gratë dhe i nxiti ato të jepnin sadaka. Atëherë Zejnebja - gruaja e Abdullahut - dërgoi Bilalin tek ai dhe i tha: 'Përcillja të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) selamin nga një grua prej Muhaxhirëve, por mos i trego kush është, dhe thuaji: A ka ajo shpërblim nëse ia jep sadakanë e saj bashkëshortit të saj prej Muhaxhirëve, i cili nuk ka asgjë, dhe jetimëve që janë nën kujdesin e saj - e që janë djemtë e vëllait të saj - nëse e jep sadakanë e saj për ta?'. Bilali shkoi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe ai tha: "Po, ajo ka dy shpërblime: shpërblimin e afërsisë dhe shpërblimin e sadakasë".»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat' dhe Bezzari në mënyrë të ngjashme. Në të është Haxhaxh bin Nasri, të cilin Ibn Hibbani dhe të tjerë e kanë konsideruar të besueshëm, por rreth tij ka disa vërejtje, ndërsa transmetuesit e Bezzarit janë transmetues të Sahihut.

4654
- Dhe nga Ebu Hurejre se: "Një ditë, pasi mbaroi namazin e sabahut, Pejgamberi (s.a.v.s.) shkoi te gratë në xhami, u ndal para tyre dhe tha: 'O ju gra, nuk kam parë dikë me mangësi në mendje dhe fe që t'ua marrë zemrat të mençurve më shumë se ju. Dhe vërtet, unë pashë se ju jeni shumica e banorëve të Zjarrit në Ditën e Kiametit, prandaj afrohuni te Allahu me aq sa të mundeni'.

Në mesin e grave ishte edhe gruaja e Abdullah bin Mes'udit. Ajo shkoi te Abdullah bin Mes'udi dhe e njoftoi për atë që kishte dëgjuar nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe mori stolitë e saj. Ibn Mes'udi i tha: 'Ku po shkon me këto stoli?' Ajo tha: 'Po afrohem me to te Allahu dhe i Dërguari i Tij, me shpresën se Ai nuk do të më bëjë nga banorët e Zjarrit'. Ai tha: 'Mjerë ti, eja dhe jepmi mua si sadaka dhe fëmijëve të mi, sepse ne jemi vendi i duhur për to'. Ajo tha: 'Jo, pasha Allahun, derisa të shkoj te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)'.

Ajo shkoi të kërkonte leje te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). I thanë Pejgamberit (s.a.v.s.): 'Kjo është Zejnebja që kërkon leje, o i Dërguari i Allahut'. Ai tha: 'Cila prej Zejnebeve është?'
Thanë: 'Gruaja e Abdullah bin Mes'udit'. Ai tha: 'Lejojeni të hyjë'. Ajo hyri te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: 'O i Dërguari i Allahut, dëgjova prej teje një fjalë dhe u ktheva te Ibn Mes'udi e ia tregova. Pastaj mora stolitë e mia që të afrohem me to te Allahu dhe te ti, me shpresën se Allahu nuk do të më bëjë nga banorët e Zjarrit. Ibn Mes'udi më tha: 'Jepmi mua si sadaka dhe fëmijëve të mi, sepse ne jemi vendi i duhur për to'. Unë i thashë: 'Derisa të kërkoj leje nga Pejgamberi (s.a.v.s.)'.

Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: 'Jepja atij si sadaka dhe bijve të tij, sepse ata janë vendi i duhur për to'. Pastaj ajo tha: 'O i Dërguari i Allahut, çfarë mendon për atë që dëgjova prej teje kur qëndrove para nesh: 'Nuk kam parë dikë me mangësi në mendje [asnjëherë] dhe as në fe që t'ua marrë zemrat të mençurve më shumë se ju?' Ajo tha: 'O i Dërguari i Allahut, po cila është mangësia e fesë dhe e mendjes sonë?' Ai tha: 'Sa i përket asaj që përmenda për mangësinë e fesë suaj, është menstruacioni që ju godet; ndonjëra prej jush qëndron aq sa dëshiron Allahu të qëndrojë pa u falur dhe pa agjëruar, kjo është prej mangësisë së fesë suaj. Ndërsa sa i përket asaj që përmenda për mangësinë e mendjes suaj, është dëshmia juaj; dëshmia e gruas është sa gjysma e dëshmisë së burrit'.
Unë them: Në Sahih është një pjesë e tij.

E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala, dhe burrat e Ahmedit janë të besueshëm.""
.

4655 - Nga Raita, gruaja e Abdullah bin Mes'udit dhe nëna e fëmijës së tij, e cila ishte një grua punëtore (e zonja me duart e saj). Tha: Ajo shpenzonte për të dhe për fëmijët e tij nga puna e saj. Ajo tha: I thashë Abdullahut: "Ti dhe fëmijët e tu më keni zënë aq shumë sa nuk po mundem të jap sadaka tjetër përveç jush?" Abdullahu i tha asaj: "Pasha Allahun, nuk do të dëshiroja që ti ta bëje këtë nëse nuk do të kishe shpërblim për të!" Ajo shkoi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe i tha: "O i Dërguari i Allahut, unë jam një grua që bëj një punë dore nga e cila shes, dhe nuk kam as unë, as fëmijët e mi, as burri im ndonjë furnizim tjetër përveç saj. Ata më kanë zënë aq shumë sa nuk po mundem të jap sadaka për asgjë tjetër. A kam unë shpërblim për atë që shpenzoj për ta?" I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i tha: "Shpenzo për ta, sepse ti ke shpërblim për atë që shpenzon për ta."

E ka transmetuar Ahmedi dhe Taberaniu në "al-Kabir". Në të është Ibn Ishaku, i cili është mudellis, por ai është i besueshëm dhe është mbështetur nga të tjerë.

4656
- Dhe nga Ebu Seid el-Hudriu se ai ka thënë: «I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - doli në ditën e Kurban Bajramit ose të Fitër Bajramit, u fal, pastaj u kthye, i këshilloi njerëzit dhe i urdhëroi ata për sadaka, duke thënë: "O ju njerëz, jepni sadaka". Pastaj u kthye dhe kaloi pranë grave, e u tha atyre: "Jepni sadaka, sepse unë ju pashë juve si shumicën e banorëve të Zjarrit". Ato thanë: Përse kështu, o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "Ju mallkoni shumë dhe jeni mosmirënjohëse ndaj bashkëshortit. Nuk kam parë dikë me mangësi në mendje dhe fe që t'ia marrë mendjen një burri të vendosur më shumë se ndonjëra prej jush, o ju gra". Ato thanë: Çfarë është mangësia e mendjes dhe e fesë së saj, o i Dërguari i Allahut? Ai tha: "A nuk është dëshmia e gruas
sa gjysma e dëshmisë së burrit? Kjo është prej mangësisë së mendjes së saj. A nuk është kështu që kur gruaja është me menstruacione, ajo nuk falet?". Ato thanë: Po. Ai tha: "Kjo është prej mangësisë së fesë së saj". Tha: Pastaj u kthye dhe kur shkoi në shtëpinë e tij, erdhi gruaja e Abdullah bin Mes'udit për të kërkuar leje për të hyrë tek ai. Iu tha: O i Dërguari i Allahut, kjo është Zejnebi që kërkon leje për të hyrë tek ti. Ai tha: "Cila Zejneb?". Iu tha: Gruaja e Abdullah bin Mes'udit. Ai tha: "Lejojeni atë". Atëherë ajo u lejua dhe tha: O i Dërguari i Allahut, ti na urdhërove sot për sadaka, ndërsa unë kam disa stoli të mia dhe dëshirova të jap sadaka me to, por Ibn Mes'udi pretendoi se ai dhe fëmijët e tij janë më meritorët që t'u jepet sadaka. Atëherë Pejgamberi - (s.a.v.s.) - tha: "Ibn Mes'udi ka thënë të vërtetën, bashkëshorti yt dhe fëmijët e tu janë më meritorët për atë që jep sadaka ndaj tyre».
E ka transmetuar El-Bezzari dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4657 - Dhe nga Xhemre bint Kuhafe, e cila ka thënë: "E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë në Haxhin e Lamtumirës: 'O ju gra, jepni lëmoshë (sadaka) qoftë edhe nga stolitë tuaja, sepse ju jeni shumica e banorëve të Zjarrit'." Atëherë erdhi Zejnebja dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, bashkëshorti im është nevojtar, a më lejohet t'ia jap atij (sadakanë)?" Ai tha: "Po, ti do të kesh dy shpërblime."

E ka shënuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në zinxhirin e tij është El-Hasen bin Azib; nuk kam gjetur ndonjë që ka bërë biografinë e tij.

4658 - Nga Amr bin Umejje ka thënë: Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Çfarëdo që burri i jep gruas së tij, ajo është sadaka.»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Muhammed bin Ebi Humejd, i cili është i dobët.

4659 - Dhe nga el-Irbad bin Sarije ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: «Vërtet, kur burri i jep gruas së tij ujë për të pirë, ai shpërblehet». Tha: «Kështu që shkova tek ajo, i dhashë ujë për të pirë dhe i tregova asaj atë që dëgjova nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.)».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe et-Taberaniu në el-Kebir dhe el-Evsat, dhe në të është Sufjan bin Husejni, dhe në hadithin e tij nga ez-Zuhriu ka dobësi, dhe ky është prej tyre.

4660 - Dhe nga el-Mikdam bin Ma'di Jekrib transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Çfarëdo që të ushqesh veten tënde, ajo është sadaka për ty; çfarëdo që të ushqesh fëmijën tënd, ajo është sadaka për ty; çfarëdo që të ushqesh bashkëshorten tënde, ajo është sadaka për ty; dhe çfarëdo që të ushqesh shërbëtorin tënd, ajo është sadaka për ty.»

E ka shënuar Ahmedi dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

Unë them: Për këto hadithe dhe të tjera do të vijnë rrugë (transmetimi) në kapitullin e martesës (en-nikah), në dashtë Allahu.

4661 - Dhe nga Aishja transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush ka dy vajza, ose dy motra, ose dy halla, ose dy teze, dhe kujdeset për to, do t'i hapen tetë dyert e Xhenetit - O robër të Allahut, ndihmojeni atë; o robër të Allahut, jepini atij; o robër të Allahut, jepini hua atij.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Omer bin Habib el-Adeviu, i cili është 'metruk' (i braktisur).

4662 - Dhe nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Çfarëdo që njeriu shpenzon për veten e tij, për fëmijën e tij, për familjen e tij, për të afërmit e tij dhe farefisin e tij, kjo për të është sadaka.»

E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Misver bin es-Salt, i cili është i braktisur (metruk).

4663 - Dhe nga Muadh bin Xhebeli transmetohet se ka thënë: «Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, kujt t'ia jap tepricën e asaj që më ka dhuruar Allahu?" Ai tha: "Fillo me nënën tënde, babanë tënd, motrën tënde, vëllanë tënd, pastaj me të afërmit sipas radhës, dhe mos i harro fqinjët dhe nevojtarët"».

E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe në zinxhirin e tij është Abbad bin Ahmed el-Arzami, i cili është i dobët.

4664 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:

«Dora e lartë është më e mirë se dora e poshtme. Dhe fillo me ata që i ke nën përkujdesje: nënën tënde, babanë tënd, motrën tënde, vëllanë tënd, pastaj me të afërmit e tjerë sipas radhës.»
E transmeton Taberaniu në El-Kebir, dhe isnadi i tij është hasen.

4665 - Dhe nga Sa'sa'ah bin Naxhijeh ka thënë: «Hyra te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i thashë: O i Dërguari i Allahut, ndonjëherë më tepron diçka të cilën e ruaj për fatkeqësitë dhe udhëtarin e mbetur rrugëve? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nënën tënde dhe babanë tënd, motrën tënde dhe vëllanë tënd, pastaj ata që janë më afër teje, pastaj ata që janë më afër teje"».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe në të ka transmetues që nuk i njoh.

4666 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush shpenzon për veten e tij si sadaka me të cilën ruan nderin (mjaftohet), ajo është sadaka. Dhe kush shpenzon për gruan e tij, fëmijën e tij dhe familjen e tij, ajo është sadaka».
E ka transmetuar et-Taberaniu në el-Evsat dhe el-Kebir me dy zinxhirë transmetimi, njëri prej të cilëve është i mirë (hasen).

4667 - Dhe nga Abdullahu bin Ebi Aufa ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Shpenzimi i burrit për familjen e tij është sadaka».

E ka transmetuar Taberaniu në el-Eusat dhe el-Kebir, dhe në të është Muhammed bin Kethir el-Kufi, i cili është i dobët.

Unë them: Hadithet e tjera rreth shpenzimit janë në kapitullin e martesës.

4668
- Nga Ebu Seid el-Hudriu ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë:
«Janë shkatërruar ata që kanë shumë (pasuri)». Ata thanë: Përveç kujt? Ai tha: «Janë shkatërruar ata që kanë shumë». Ata thanë: Përveç kujt? Ai tha: «Janë shkatërruar ata që kanë shumë». Ata thanë: Përveç kujt? - (Ebu Seidi) tha: Derisa u frikësuam se mos ishte bërë e prerë (shkatërrimi). Ai tha: «Përveç atij që thotë kështu, kështu dhe kështu, por sa pak janë ata!»
Unë them: E ka transmetuar Ibn Maxheh shkurtimisht.
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Atijeh bin Seid, për të cilin ka pasur fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4669
- Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "O Ebu Dherr, cili mal është ky?". Thashë: Uhudi, o i Dërguari i Allahut. Ai tha: "Pasha Atë në dorën e të Cilit është shpirti im, nuk do të më gëzonte që ai të ishte për mua copa ari që t'i shpenzoja në rrugën e Allahut të Madhëruar, e të lija prej tij qoftë edhe një kirat". Tha: Thashë: Një kintar, o i Dërguari i Allahut? Tha: "Një kirat", e tha këtë tri herë, pastaj tha: [O Ebu Dherr], "Unë po them atë që është më pak, e nuk po them atë që është më shumë".
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Salim bin Ebi Hafsah, për të cilin ka fjalë (diskutim).

4670 - Dhe nga Ebu es-Selili transmetohet se ka thënë: «Një burrë u ndal pranë nesh
në mexhlisin tonë në el-Baki' dhe tha: Më ka treguar babai im ose xhaxhai im se ai e ka parë të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në el-Baki', ndërsa ai thoshte: "Kush jep një sadaka, unë do të dëshmoj për të në Ditën e Kiametit".

Tha: Atëherë zgjidha diçka nga çallma ime, sa një ose dy rrotullime, dhe dëshiroja t'i jepja ato sadaka, por më kaploi ajo që i kaplon bijtë e Ademit (ngurrimi/koprracia), kështu që e lidha përsëri çallmën time. Pastaj erdhi një burrë, e nuk kam parë njeri në el-Baki' më të zi [më të verdhë] se ai, as më zeshkan, i cili po ngiste një deve që nuk kisha parë në el-Baki' deve më të bukur se ajo. Ai tha: O i Dërguari i Allahut, a është kjo sadaka? Ai tha: "Po". Tha: Merre këtë deve.

Atëherë një burrë e përqeshi atë dhe tha: Ky po jep këtë sadaka? Pashë Allahun, ajo është më e mirë se ai. Pejgamberi (s.a.v.s.) e dëgjoi këtë dhe tha: "Gënjeve! Përkundrazi, ai është më i mirë se ti dhe se ajo" - tri herë - pastaj tha: "Mjerë për pronarët e qindra deveve" [tri herë]. Thanë: Përveç kujt, o i Dërguari i Allahut? Tha: "Përveç atij që thotë kështu dhe kështu", dhe bashkoi shuplakat e tij duke i drejtuar nga e djathta dhe nga e majta, pastaj tha: "Ka shpëtuar ai që përpiqet shumë dhe mjaftohet me pak" - tri herë - "ai që mjaftohet me pak në jetesë dhe përpiqet shumë në adhurim"».

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është një burrë që nuk është emërtuar.

4671 - Dhe nga Abdurrahman bin Abza, i cili ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Kanë shkatërruar ata që grumbullojnë shumë, përveç atij që thotë kështu dhe kështu».

E ka transmetuar Taberaniu në «el-Kebir», dhe në të është Imran bin Sulejman, për të cilin el-Ezdiu ka thënë: «Njihet dhe mohohet».

Unë (autori) them: Hadithe të ngjashme me këtë do të vijnë në kapitullin e zuhdit (asketizmit), në dashtë Allahu.

Nga 4672 el-Miswer b. Makhrama ka thënë:

«Ensarët dëgjuan se Ebu Ubejde kishte ardhur me pasuri nga Bahrejni, ndërsa Pejgamberi (s.a.v.s.) e kishte dërguar atë në Bahrejn. Ata u bashkuan me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) në namazin e sabahut. [Kur i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) përfundoi namazin], ata i dolën përpara. Kur i pa, ai buzëqeshi dhe tha: "Ndoshta keni dëgjuar se Ebu Ubejde b. el-Xherrah ka ardhur dhe ka sjellë pasuri?" Ata thanë: "Po, o i Dërguari i Allahut." Ai tha: "Përgëzohuni dhe shpresoni për të mirë! Për Allahun, nuk është varfëria ajo që ua kam frikën, por kam frikë se kur t'ju jepet bota me bollëk, do të filloni të garoni për të ashtu siç kanë garuar ata që ishin para jush.»

4673
- Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk i frikësohem varfërisë për ju, por i frikësohem grumbullimit të tepërt (të pasurisë), dhe nuk i frikësohem gabimit (pa dashje) për ju, por i frikësohem veprimit me qëllim (të keq).»
E transmeton Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4674 - Dhe nga Ebu Sinan ed-Dueli transmetohet se ai hyri te Omer ibn el-Hatabi, i cili ishte me një grup nga Muhaxhirët e parë. Omeri dërgoi të sillnin një arkë që i kishte ardhur nga një kështjellë e Irakut. Në të kishte një unazë, të cilën e mori një nga djemtë e tij dhe e futi në gojë. Omeri ia hoqi atë nga goja,

pastaj Omeri qau. Ata që ishin me të i thanë: "Përse po qan, ndërkohë që Allahu të ka dhënë fitore, të ka lartësuar mbi armikun tënd dhe të ka gëzuar?" Omeri tha: "[Unë] e kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: 'Nuk i hapet bota një populli, veçse Allahu i Madhëruar do të hedhë mes tyre armiqësi dhe urrejtje deri në Ditën e Kiametit, dhe unë i frikësohem kësaj'."

E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala në 'El-Kebir', dhe në zinxhirin e tij është Ibn Lehia, për të cilin ka vërejtje.

4675 - E nga Abdullah bin Mes'udi ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Vërtet, ky dinar dhe ky dërhem i shkatërruan ata që ishin para jush, dhe nuk i shoh ato veçse shkatërruese edhe për ju».

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Jahja bin el-Mundhir, i cili është i dobët.

Them: Dhe do të vijnë hadithe të ngjashme me këtë në kapitullin e zuhdit (askezës), në dashtë Allahu.

4676
- Nga Ebu ed-Derda'i transmetohet se ka thënë: Ka thënë (s.a.v.s.): «Nuk ka lindur asnjëherë dielli, e që në dy anët e tij të mos jenë dërguar dy melekë të cilët thërrasin, duke i bërë të dëgjojnë banorët e tokës, përveç dy rëndimeve (njerëzve dhe xhinëve): O ju njerëz, ejani te Zoti juaj, sepse ajo që është pak e mjafton, është më e mirë se ajo që është shumë e të shpërfill. Dhe nuk ka perënduar asnjëherë dielli, e që në dy anët e tij të mos jenë dërguar dy melekë të cilët thërrasin, duke i bërë të dëgjojnë banorët e tokës, përveç dy rëndimeve: O Allah, jepi zëvendësim atij që shpenzon, dhe jepi shkatërrim atij që dorështrëngohet».
E transmeton Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut.

4677 - Dhe nga Abdurrahman bin Ebi Sebreh ka thënë: «Hymë unë dhe babai im te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), dhe ai i tha babait tim: "A është ky djali yt?". Thashë: Po. Ai tha: "Si e ka emrin?". Ai tha: El-Hubab. Ai tha: "Mos e quaj El-Hubab, sepse El-Hubabi është shejtan, por ai është Abdurrahman". Pastaj i tha babait tim: "Çfarë pasurie ke?". Ai tha: Kam lloje të ndryshme pasurie; jap sadaka me të, liroj (skllevër) dhe siguroj mjete transporti, por unë e shpenzoj atë në këtë (rrugë) dhe ajo mbaron, pastaj e fitoj përsëri. Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "A nuk e di se një melek thërret në qiell: O Allah, jepi zëvendësim atij që shpenzon, dhe shkatërrim pasurisë së atij që e mban atë?". Thashë: O i Dërguari i Allahut, me çfarë ta fal vitrin? Ai tha: "Me ﴿سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الْأَعْلَى﴾ [El-A'la: 1], ﴿قُلْ يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ﴾ [El-Kafirun: 1] dhe ﴿قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ﴾ [El-Ihlas: 1]».

E ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir, dhe në të është Suvejd bin Abdilaziz, i cili është i dobët.

4678 - Dhe nga Aishja transmetohet se një lypës kërkoi diçka, kështu që ajo e urdhëroi shërbëtorin dhe ai i nxori diçka. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha asaj: "O Aishe, mos numëro (atë që jep), se pastaj Allahu i Madhëruar do të numërojë mbi ty".

E ka transmetuar Ahmedi dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4679 - Nga Enesi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë: «Nuk ka asnjë rob që të mos ketë tre miq: sa i përket njërit mik,
ai thotë: 'Atë që ke shpenzuar është e jotja, ndërsa atë që ke mbajtur nuk është e jotja', e kjo është pasuria e tij».
Unë them: Ai e përmendi hadithin dhe do të vijë i plotë në ez-Zuhd, në dashtë Allahu.
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe burrat e tij janë burra të besueshëm, ndonëse për disa prej tyre ka diskutim.

4680 - Dhe nga Ibn Mes'udi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Allahu do të ringjallë dy prej robërve të Tij, të cilëve u kishte dhënë shumë pasuri dhe fëmijë. Njërit prej tyre do t'i thotë: O filan, biri i filanit? Ai do të thotë: Të përgjigjem, o Zoti im, dhe jam në shërbimin Tënd. Ai do të thotë: A nuk të dhashë shumë pasuri dhe fëmijë? Ai do të thotë: Po, o Zoti im. Ai do të thotë: Dhe çfarë bëre me atë që të dhashë? Ai do të thotë: E lashë për fëmijët e mi nga frika e varfërisë për ta. Ai do të thotë: Sikur ta dije të vërtetën, do të qeshje pak e do të qaje shumë. Me të vërtetë, atë prej së cilës u frikësoheshe për ta, Unë ua zbrita atyre. Dhe do t'i thotë tjetrit: O filan, biri i filanit? Ai do të thotë: Të përgjigjem, o Zoti im, dhe jam në shërbimin Tënd. Ai do t'i thotë: A nuk të dhashë shumë pasuri dhe fëmijë? Ai do të thotë: Po, o Zoti im. Ai do të thotë: E çfarë bëre me atë që të dhashë? Ai do të thotë: E shpenzova në bindje ndaj Teje dhe u mbështeta për fëmijët e mi pas meje në mirësinë Tënde të madhe. Ai do të thotë: Sikur ta dije të vërtetën, do të qeshje shumë e do të qaje pak. Me të vërtetë, atë tek i cili u mbështete për ta, Unë ua zbrita atyre».

E ka transmetuar Taberaniu në es-Sagir dhe el-Evsat, dhe në të është Jusuf bin es-Sefer, i cili është i dobët.

4681 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Një ditë Pejgamberi (s.a.v.s.) doli para shokëve të tij, ndërsa në dorë kishte një copë ari dhe i tha Abdullah bin Omerit: "Çfarë do t'i thoshte Muhamedi Zotit të tij nëse do të vdiste ndërsa kjo ishte tek ai?". Pastaj e shpërndau atë para se të ngrihej dhe tha: "Nuk do të më gëzonte që shokët e Muhamedit të kishin sa ky mal" - dhe bëri me shenjë nga Uhudi - "ar dhe argjend, e t'i shpenzonin ato në rrugën e Allahut, por të linin prej tyre qoftë edhe një dinar».

Ibn Abbasi tha: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ndërroi jetë ditën që ndërroi jetë dhe nuk la asnjë dinar, asnjë dërhem, asnjë rob e asnjë robëreshë. Ai e la parzmoren e tij peng te një burrë prej hebrenjve për tridhjetë sa' elb, prej të cilit hante vetë dhe ushqente familjen e tij».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe burrat e tij janë të besueshëm.

4682
- Dhe nga Ibn Abbasi se Pejgamberi (s.a.v.s.) u kthye nga Uhudi dhe tha: "Pasha Atë, në dorën e të Cilit është shpirti im, nuk do të më gëzonte që Uhudi të shndërrohej në ar për familjen e Muhamedit, të cilin do ta shpenzoja në rrugën e Allahut, e të vdisja ditën që vdes dhe të lija prej tij dy dinarë, përveç dy dinarëve që do t'i përgatitja për një borxh që kisha".
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir' dhe burrat e tij janë të besueshëm, si dhe e ka transmetuar Ahmedi.

4683 - Dhe nga Semure bin Xhundubi se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) thoshte: «Unë nuk hyj në këtë dhomë aq sa hyj, përveçse nga frika se mos ka në të pasuri e unë vdes pa e shpenzuar atë.»

E ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir, dhe isnadi i tij është hasen.

4684 - Dhe nga Semureh bin Xhundub: se i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) na thoshte: "Pasha Allahun, nuk do të më gëzonte sikur të kisha Uhudin të tërin prej ari e pastaj ta lija trashëgim."
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir',
dhe në zinxhirin e tij (isnad) ka dobësi.

4685 - Dhe nga Sehl bin Sa'di ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) kishte shtatë dinarë të cilët i kishte lënë te Aishja. Kur u sëmur, ai tha: "O Aishe, dërgoja arin Aliut". Pastaj i ra të fikët dhe Aishja u preokupua me gjendjen e tij, derisa ai e tha këtë disa herë; çdo herë të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) i binte të fikët dhe Aishja preokupohej me gjendjen e tij. Pastaj ajo e dërgoi [atë] te Aliu, i cili i dha ato si sadaka. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u gdhi në prag të vdekjes natën e së hënës, kështu që Aishja e dërgoi kandilin e saj te një grua nga gratë e saj dhe i tha: "Na jep pak yndyrë nga ena jote për kandilin tonë, sepse i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) është në prag të vdekjes"».

E ka transmetuar Taberaniu në el-Kebir, dhe burrat e tij janë burra të Sahihut.

Unë them: Hadithe të ngjashme me këtë do të vijnë në kapitullin e zuhdit (asketizmit), në dashtë Allahu.

4686 - Dhe nga Said bin Amir bin Hidhyem tregon: «Omerit i arriti lajmi se ai nuk po kursente asgjë në shtëpinë e tij për nevojat, kështu që i dërgoi dhjetë mijë, ai i mori ato dhe filloi t'i ndante në qese. Gruaja e tij i tha: 'Ku po shkon me këto?' Ai tha: 'Po i dërgoj tek ata që do të na i shtojnë (shpërblimin) në to', dhe nuk la për ne përveçse pak gjë. Kur u mbarua ajo që kishin, gruaja e tij i tha: 'Shko te disa nga shokët e tu të cilëve ua dhe që të t'i shtojnë, dhe merr nga fitimet e tyre.' Ai filloi ta shmangte dhe ta shtynte derisa kjo zgjati shumë, e pastaj tha: 'Kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Sikur një hyri të nxirrte njërin nga gishtat e saj, erën e saj do ta ndiente çdo gjallesë. Unë t'i lë ato për ju? Jo, pasha Allahun, ju jeni më të denja që t'ju lë për to, sesa t'i lë ato për ju."'»


E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe burrat e tij janë të besueshëm. Ai ka edhe rrugë të tjera në përshkrimin e Xhenetit.

4687
- Dhe nga Malik ed-Dari transmetohet se Omer ibn el-Hattabi mori katërqind dinarë, i futi në një qese dhe i tha shërbëtorit: "Dërgoja këto Ebu Ubejde ibn el-Xherrahut, pastaj qëndro në shtëpi një çast derisa të shohësh se çfarë do të bëjë!" Shërbëtori shkoi tek ai dhe i tha: "Prijësi i Besimtarëve të thotë: 'Përdori këto për disa nga nevojat e tua'." Ai tha: "Allahu e shpërbleftë dhe e mëshiroftë." Pastaj tha: "Eja o robëreshë, dërgoi këto shtatë te filani, këto pesë te filani dhe këto pesë te filani", derisa i shpenzoi të gjitha. Shërbëtori u kthye te Omeri dhe e njoftoi, ndërsa e gjeti atë duke përgatitur një shumë të ngjashme për Muadh ibn Xhebelin. Ai i tha: "Dërgoja këtë Muadh ibn Xhebelit dhe qëndro në shtëpi derisa të shohësh se çfarë do të bëjë!" Shërbëtori shkoi tek ai dhe i tha: "Prijësi i Besimtarëve të thotë: 'Përdori këto për disa nga nevojat e tua'." Ai tha: "Allahu e mëshiroftë dhe e shpërbleftë. Eja o robëreshë, shko në shtëpinë e filanit me aq, shko në shtëpinë e filanit me aq." Atëherë u shfaq gruaja e Muadhit dhe tha: "Pasha Allahun, edhe ne jemi të varfër, na jep edhe neve." Në qese nuk kishin mbetur veçse dy dinarë, të cilët ai ia hodhi asaj. Shërbëtori u kthye te Omeri dhe e njoftoi, e ai u gëzua për këtë
dhe tha: "Vërtet, ata janë vëllezër, njëri prej tjetrit..."
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir". Malik ed-Darin nuk e njoh, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4688 - Dhe nga Amr bin Hajjan et-Taiu ka thënë: Rafi' bin Umejrah es-Sunejsiu i ushqente njerëzit e tri xhamive dhe u jepte të pinin el-kartamah [do të thotë el-hajs], ndërkohë që ai nuk kishte veçse një këmishë të vetme, të cilën e përdorte edhe për të fjetur, edhe për xhuma.
E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir'. Amr bin Hajjanin nuk e njoh.

4689 - Nga Ebu Umameh ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë:
«Nuk ka asnjë rob që vdes, e në ditën që vdes lë pas të verdhë (ar) apo të bardhë (argjend), përveçse do të damkoset me të.»
E ka transmetuar Taberaniu në El-Kebir, dhe në të është Bekijeh, i cili është mudellis.

4690 - Dhe nga Ebu Dherri transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë:
«Kush e mbyll (grumbullon) arin ose argjendin dhe nuk e shpenzon atë në rrugën e Allahut, ai do të jetë thëngjill në Ditën e Kiametit me të cilin do të damkoset».
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe Ahmedi në mënyrë të ngjashme, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm, dhe ai ka një rrugë transmetuesit e të cilës janë transmetuesit e 'Sahihut'.

4691 - Dhe nga Bilalli transmetohet se ka thënë: Më ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «O Bilal, vdis i varfër dhe mos vdis i pasur». Thashë: E si mund ta bëj këtë? Tha: «Atë që të jepet si rrizk mos e fshih, dhe atë që të kërkohet mos e refuzo». Thashë: O i Dërguari i Allahut, e si mund ta bëj këtë? Tha: «Kjo është ajo, ose Zjarri».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Talha bin Zejd el-Kureshi, i cili është i dobët.

4692
- «Dhe nga Kajs b. Ebi Hazim, i cili ka thënë: Hymë te Sa'd b.
Mes'udi për ta vizituar (gjatë sëmundjes), e ai tha: Nuk e di se çfarë thonë? Por, sikur kjo
që është në këtë arkën time të ishte prush. Kur vdiq, ata shikuan dhe panë se në të
kishte një mijë ose dy mijë».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe burrat (transmetuesit) e tij janë burrat e 'Sahihut'.

4693 - Dhe nga Ebu Umame transmetohet se ka thënë: «Një burrë vdiq në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe la pas dy dinarë borxh, ndërsa nuk kishte pasuri për t'i shlyer. I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) refuzoi t'ia falte namazin e xhenazes dhe tha: "Faljani namazin shokut tuaj." Atëherë u ngrit Ebu Katadeja dhe tha: "Unë do t'i shlyej ato për të." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u ngrit dhe ia fali namazin e xhenazes.»

4694 - Dhe ai gjithashtu përmendi: «Se një burrë vdiq në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe la pas dy dinarë, atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Dy damkosje (me zjarr)".»

4695 - Dhe në një transmetim: «Vdiq një burrë në kohën e të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.) dhe nuk iu gjet qefin, kështu që erdhi Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "Shikoni brenda rrobës së tij të poshtme (izarit)". U gjet një dinar ose dy dinarë. Atëherë ai tha: "Dy damkosje (me zjarr)".»

4696 - Dhe në një transmetim: «Vdiq një burrë nga njerëzit e Suffes dhe u gjet në rrobën e tij [një dinar, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Një damkosje", pastaj vdiq një tjetër dhe u gjet në rrobën e tij] dy dinarë, kështu që i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Dy damkosje".»

E transmeton Taberaniu në El-Kebir dhe në disa prej rrugëve të tij transmetuesit e tij janë transmetues të Sahihut, përveç Shehr bin Haushab, i cili është i besueshëm, por ka fjalë rreth tij.

Unë them: Dhe do të vijnë

hadithe nga kjo temë në kapitullin e zuhdit, në dashtë Allahu.

4697 - Dhe nga Abdullah bin Ebi el-Hudhejli ka thënë: Hymë te Habbabi dhe pashë në shtëpinë e tij dirhemë të zbuluar, e i thashë: Çfarë janë këto? Ai tha: Shita pronën time filane dhe i kam shpenzuar ato, nuk shoh askënd më meritor për to se unë...
E ka transmetuar et-Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është një burrë që nuk është emëruar.

4698
- Dhe nga Bilali transmetohet se ka thënë: "I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) hyri tek unë ndërsa kisha diçka prej hurmave, e ai tha: 'Çfarë është kjo?' Unë i thashë: 'I kemi ruajtur për dimrin tonë.' Ai tha: 'A nuk ke frikë se do të shohësh avull prej tyre në Xhehenem?'"

4699 - Dhe në një transmetim: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: «Na ushqe, o Bilal». Pastaj i dhashë atij disa grushta, e ai tha: «Shto na, o Bilal». Ia shtova tri herë. Atëherë thashë: «Nuk ka mbetur asgjë, përveç diçkaje që e kam ruajtur për të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.)», e ai tha: «Shpenzo, o Bilal, dhe mos u frikëso nga pakësimi prej Atij që është Zot i Arshit».
E ka transmetuar Taberaniu në «El-Kebir». Në transmetimin e parë është Muhammed bin el-Hasen bin Zubale, ndërsa në të dytin Talha bin Zejd el-Kureshi, dhe të dy janë të dobët.

4700 - Dhe nga Abdullah bin Mes'udi transmetohet se ka thënë: "Pejgamberi (s.a.v.s.) hyri te Bilali, i cili kishte një grumbull hurmash. Ai (s.a.v.s.) e pyeti: 'Çfarë është kjo, o Bilal?' Ai u përgjigj: 'O i Dërguari i Allahut, i kam ruajtur për ty dhe për mysafirët e tu.' Atëherë ai (s.a.v.s.) tha: 'A nuk frikësohesh se kjo do të nxjerrë avull në Xhehenem? Shpenzo o Bilal, dhe mos u frikëso nga pakësimi prej Pronarit të Arshit'."
Të gjithë këtë e ka transmetuar Taberaniu në 'al-Kebir'. Në zinxhirin e tij është Kajs bin er-Rebi', të cilin e kanë konsideruar të besueshëm Shu'be dhe Thueriu, por rreth tij ka diskutime, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4701 - Dhe nga Ebu Hurejra transmetohet se Pejgamberi (s.a.v.s.) e vizitoi Bilalin, i cili i nxori një grumbull hurmash. Ai (s.a.v.s.) e pyeti: "Çfarë është kjo, o Bilal?"
Ai u përgjigj: "I kam ruajtur për ty, o i Dërguari i Allahut!"
Ai (s.a.v.s.) tha: "A nuk ke frikë se kjo do të bëhet avull për ty në Xhehenem? Shpenzo o Bilal, dhe mos u frikëso nga pakësimi prej Pronarit të Arshit."
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Mubarek bin Fadale, i cili është i besueshëm, por rreth tij ka disa fjalë, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të Sahihut. Gjithashtu e ka transmetuar Taberaniu në 'El-Evsat' me një zinxhir transmetimi të mirë.

4702
- Nga Xhabiri transmetohet se ka thënë: «Erdhi një fis nga Ensarët që quheshin:
Benu Seleme, fisi i Muadh bin Xhebelit, dhe Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "
O bijtë e Selemes, kush është zotëria juaj?". Ata thanë: Xhed bin Kajsi
dhe ne vërtet e konsiderojmë atë koprrac. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: " E cila sëmundje
më e rëndë se koprracia?».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Ebu er-Rebi'
es-Semman, i cili është i dobët.
Unë them: Hadithe të këtij lloji do të vijnë në kapitullin e 'el-Menakib' (Virtytet), në dashtë Allahu.

4703
- Dhe nga Ebu Salihu, nga disa prej shokëve të Pejgamberit (s.a.v.s.) ka thënë:
«Erdhi një burrë te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, filani ka një hurmë në kopshtin tim, andaj urdhëroje atë që të ma shesë ose të ma dhurojë." Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) shkoi te ai burrë dhe i tha: "Bëje këtë dhe do të kesh për të një hurmë në Xhenet." Por ai refuzoi. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "Ky është njeriu më koprrac."»
E transmeton Ahmedi, dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4704
- Dhe nga Xhabiri: «Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: "Filani ka një palmë hurme në kopshtin tim, dhe ai më ka shqetësuar dhe vendi i degës së tij më ka rënduar." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dërgoi pas tij dhe i tha: "Ma shit palmën tënde që është në kopshtin e filanit." Ai tha: "Jo." Ai tha: "Atëherë ma dhuro atë." Ai tha: "Jo." Ai tha: "Atëherë ma shit atë për një palmë në Xhenet." Ai tha: "Jo, o i Dërguari i Allahut." Atëherë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Nuk kam parë dikë më koprrac se ti, përveç atij që është koprrac me selamin.»

E transmeton Ahmedi dhe el-Bezzari, dhe në të është Abdullah bin Muhamed bin Akil, për të cilin ka pasur fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm.

4705 - Dhe nga Ebu el-Kajni transmetohet se ai kaloi pranë Pejgamberit (s.a.v.s.) ndërsa kishte me vete disa hurma. Pejgamberi (s.a.v.s.) u zgjat për të marrë një grusht prej tyre që t'i shpërndante para shokëve të tij, por ai e mblodhi skajin e rrobës së tij drejt barkut dhe gjoksit të tij. Atëherë Pejgamberi (s.a.v.s.) i tha: "Allahu ta shtoftë koprracinë!"

E transmeton Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Said bin Xhumhan, të cilin një grup e kanë konsideruar të besueshëm, por ka mospajtime rreth tij, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë transmetues të Sahihut.

Unë them: Pjesa tjetër e rrugëve të haditheve të këtij kapitulli janë në (librin e) Zuhdit.

4706 - Nga Imran bin Husajni ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Vërtet, Allahu e ka zgjedhur këtë fe për Veten e Tij, andaj fesë suaj nuk i ka hije asgjë tjetër përveç bujarisë dhe moralit të mirë; prandaj, zburojeni fenë tuaj me këto të dyja».
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat, dhe në të është Amër bin el-Husajn el-Ukejli, i cili është metruk (i braktisur).

4707
- Dhe nga Ajsheja transmetohet se ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë:
«Bujari është afër Allahut, larg Zjarrit, afër Xhenetit; ndërsa koprraci është larg Allahut, larg Xhenetit, larg njerëzve, afër Zjarrit. Një i paditur bujar është më i dashur tek Allahu sesa një adhurues koprrac.»
Transmeton Taberaniu në el-Evsat,
dhe në të është Said bin Muhamed el-Verrak, i cili është i dobët.

4708 - Prej saj transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Në Xhenet ka një shtëpi që quhet: Shtëpia e Bujarisë».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat' dhe ka thënë: «Me këtë është veçuar Xhahder bin Abdullahu», unë them: Nuk kam gjetur ndonjë që ka shkruar biografinë e tij.

4709 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «U tha: "O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), kush është zotëria?" Ai tha: "Jusufi, i biri i Jakubit, i biri i Is'hakut, i biri i Ibrahimit". Ata thanë: "Po në umetin tënd, a nuk ka zotëri?" Ai tha: "Po, një burrë të cilit i është dhënë pasuri e hallallit, i është dhuruar bujari, e afron të varfrin dhe ankesat e tij ndaj njerëzve janë të pakta"».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Nafi' Ebu Hurmuz, i cili është i dobët.

4710 - Dhe nga Kajs bin Sel' el-Ensari, «se vëllezërit e tij u ankuan te i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - dhe thanë: 'Ai e shpërdoron pasurinë e tij dhe e shpenzon atë pa masë.' Unë thashë: 'O i Dërguari i Allahut, unë marr pjesën time nga frutat dhe e shpenzoj atë në rrugën e Allahut dhe për ata që më shoqërojnë.' Atëherë i Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - i ra gjoksit të tij dhe tha: "Shpenzo, që Allahu të shpenzojë për ty." (E tha këtë) tri herë. Pasi ndodhi kjo, unë dola në rrugën e Allahut dhe kisha me vete një kafshë udhëtimi. Ai tha: 'Dhe sot unë jam më i moshuari i shtëpisë sime dhe më i pasuri prej tyre'.»


E ka transmetuar et-Taberani në 'el-Evsat' dhe ka thënë: "Vetëm Said bin Zijad Ebu Asim e ka transmetuar këtë." Unë (autori) them: "Nuk kam gjetur askënd që ka shkruar biografinë e tij."

4711
- Dhe nga Xhabir bin Abdilah el-Sulemi ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) erdhi në shtëpinë e Beni Amër bin Aufit ditën e mërkurë dhe pa mure rrethuese (fortifikime) në pasuritë dhe tokat, të cilat nuk i kishte parë më parë. Ai u tha atyre: "O ju ashabë të Ensarëve!". Ata thanë: Të përgjigjemi o i Dërguari i Allahut, me baballarët dhe nënat tona të flijohemi për ty. Ai tha: "Sikur ju, kur të zbrisni për festën tuaj - domethënë xhumanë - të qëndroni derisa të dëgjoni prej meje fjalën time". Ata thanë: Po, o i Dërguari i Allahut, me baballarët dhe nënat tona të flijohemi për ty.

Kur erdhi dita e xhuma, ata morën pjesë në namazin e xhumasë me të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.), pastaj ai u largua dhe fali dy rekate nafile në vendin e tij. Para kësaj, kur falte xhumanë, ai kthehej në shtëpinë e tij dhe i falte ato të dyja në shtëpi, derisa erdhi ajo ditë dhe i fali ato në xhami. Kur mbaroi, u kthye nga ata me fytyrën e tij dhe Ensarët e ndoqën në xhami derisa erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.). I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u tha atyre: "O ju ashabë të Ensarëve!". Ata thanë: Të përgjigjemi o i Dërguari i Allahut, me baballarët dhe nënat tona të flijohemi për ty. Ai tha: "Ju ishit në injorancë (xhahilijet), nuk e adhuronit Allahun, mbanit të dobëtit me pasuritë tuaja, bënit mirësi dhe mbanit lidhjet farefisnore, derisa Allahu ju dhuroi Islamin dhe Muhamedin (s.a.v.s.), e tani ju po i rrethoni (pasuritë). Në atë që ha njeriu ka shpërblim, në atë që ha shpendi ka shpërblim dhe në atë që ha egërsira ka shpërblim". Atëherë njerëzit u larguan dhe nuk mbeti askush pa shembur nga pasuria e tij një apo tri hapje - domethënë: shembën pjesë nga muret e kopshteve të tyre që njerëzit të hynin
e të hanin nga frutat».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Eusat' dhe Bezzari në mënyrë të ngjashme dhe shtoi: "Dhe ai vizitonte të sëmurin, merrte pjesë në xhenaze dhe kur ftohej, përgjigjej". Dhe tha: Nuk transmetohet nga Xhabiri përveçse me këtë isnad. Unë (Hejthemiu) them: Në të ka një grup njerëzish që nuk i njoh.

4712 - Nga Jahja bin Abbad el-Hanthaliu se një delegacion erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), ai i pyeti ata dhe disa prej tyre e përgënjeshtruan atë, kështu që ai tha: "Sikur të mos ishte bujaria jote, për të cilën Allahu të do, unë do të kisha dëbuar ty si përfaqësues të popullit tënd".

Thashë: "Wemikake": d.m.th. të deshi ty.

E ka transmetuar Taberaniu në "El-Ewsat", dhe duket se sahabi ka rënë (nga zinxhiri); sepse origjinali është i dobët, dhe në të ka një grup njerëzish që nuk i njoh.

Thashë: Hadithe të këtij lloji do të vijnë në kapitullin e ndëshkimeve (El-Hudud), në dashtë Allahu.

4713 - Nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Kur zbriti ajeti i trashëgimisë (el-feraid) në suren en-Nisa, i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) e ndaloi el-habsin (bllokimin e pasurisë)».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është el-Mikdam bin Davudi, i cili është i dobët.

4714 - Dhe nga Fadale bin Ubejd, nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Nuk ka burgim (ndalim të pronës).»

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe në të është Ibn Lehia, për të cilin ka fjalë.

4715 - Dhe nga Ebu Seleme Bishr bin Beshir el-Eslemi, nga babai i tij, i cili ka thënë: «Kur Muhaxhirët erdhën në Medine, ata nuk e pëlqyen ujin. Një burrë nga fisit Beni Gifar kishte një burim që quhej Rumeh, dhe ai e shiste një kosh lëkure me ujë për një mudd. I Dërguari i Allahut - (s.a.v.s.) - i tha atij: "Ma shit atë për një burim në Xhenet". Ai tha: O i Dërguari i Allahut, unë dhe familja ime nuk kemi tjetër veç tij, nuk mund ta bëj këtë. Kjo i arriti Osmanit, kështu që ai e bleu atë për tridhjetë e pesë mijë dërhemë, pastaj erdhi te Pejgamberi - (s.a.v.s.) - dhe tha: O i Dërguari i Allahut, a do të më japësh edhe mua atë që i ofrove atij, një burim në Xhenet nëse e blej atë? Ai tha: "Po". Ai tha: Unë e bleva atë dhe e lashë vakëf për muslimanët».
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe në të është Abd el-A'la bin Ebi el-Mesavir, i cili është i dobët.

4716 - Nga Ebu Hurejre transmetohet se një burrë nga Ensarët erdhi te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe tha: "O i Dërguari i Allahut, e gjithë pasuria ime është sadaka."

Tha: Prindërit e tij u varfëruan derisa u ulën me të varfrit (el-Awfadh), pastaj erdhën te i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) dhe thanë: "O i Dërguari i Allahut, djali ynë ishte nga Ensarët me më së shumti pasuri, por ai e dha pasurinë e tij sadaka dhe ne u varfëruam
derisa u ulëm me të varfrit." Ai tha: "Sadakaja e djalit tuaj ju kthehet juve." Pastaj ata vdiqën, dhe i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) i dërgoi lajm djalit të tyre: "Ktheje sadakanë, sepse sadakaja nuk trashëgohet dhe as nuk jepet si 'umra."

E ka transmetuar Taberaniu në "el-Awsat", dhe në të është Is'hak bin Abdullah bin Ebi Ferwah, i cili është i braktisur (metruk).

Dhe hadithet e këtij kapitulli janë të gjitha në fund të kapitullit të trashëgimisë (el-Fara'id).

4717 - Nga Hanzhale transmetohet se ka thënë: "I thashë: 'O i Dërguari i Allahut, unë kam nën kujdesin tim një jetim dhe i kam dhënë lëmoshë (sadaka) njëqind deve.' Pamë zemërim në fytyrën e tij (s.a.v.s.) dhe ai tha: 'Sadakaja është pesë, ose dhjetë, ose pesëmbëdhjetë.' Derisa arriti në dyzet."

E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir'. Unë them: E ka transmetuar Ahmedi shumë më gjatë se kjo, dhe se ajo ishte një porosi (vasijet) të cilën trashëgimtarët nuk e lejuan - dhe kjo do të vijë në kapitullin e porosive (vasijeteve), në dashtë Allahu - dhe zinxhiri i tij i transmetimit është i mirë (hasen).

4718
- Nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk ka sadaka më të mirë sesa sadakaja që i jepet një skllavi që është te një pronar i keq».
E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Beshir bin Mejmuni, i cili është i dobët.

4719
- Nga Enesi, i cili ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kushdo që shqetësohet për urinë e vëllait të tij musliman dhe e ushqen atë derisa të ngopet, Allahu do ta falë atë dhe do t'i japë të pijë derisa të shuajë etjen».
E ka transmetuar Ebu Jala, dhe në të është Bekr bin Khunejs, i cili është i dobët.

4720 - Dhe nga Abdullah bin Amr ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.):
«Kush e ushqen vëllanë e tij derisa ta ngopë dhe i jep ujë derisa ta shuajë etjen, Allahu do ta largojë atë nga Zjarri shtatë hendeqe; distanca midis çdo dy hendeqeve është pesëqind vjet».

E ka transmetuar at-Tabarani në 'al-Kabir' dhe 'al-Awsat' në mënyrë të ngjashme, përveç se ai ka thënë: "Kush e ushqen vëllanë e tij me bukë". Në të është Raja' bin Abi Ata', dhe ai është i dobët.

4721
- Dhe nga Omer bin el-Hattabi transmetohet se ka thënë: «I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) u pyet:
Cilat vepra janë më të mirat? Ai tha: "Të gëzosh një
besimtar duke i shuar urinë, duke i mbuluar auretin, ose duke i plotësuar
një nevojë"».
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Evsat", dhe në të është Muhamed bin Beshir el-Kindi, i cili është i dobët.

4722 - Dhe nga Muadh bin Xhebeli, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) i cili ka thënë:

«Kushdo që ushqen një besimtar derisa ta ngopë atë nga uria, Allahu do ta fusë atë në një nga dyert e Xhenetit, në të cilën nuk hyn askush tjetër përveç atij që ka bërë si ai».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Amru bin Vakid, për të cilin ka diskutime, ndërsa Muhamed bin el-Mubarek es-Suri ka thënë: Ai ndiqte sulltanin, por ishte i sinqertë.

4723 - Dhe nga Ebu Xhunejde el-Fihri, nga babai i tij, nga gjyshi i tij, ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Kush i jep të pijë një të eturi derisa t'ia shuajë etjen, do t'i hapet një derë prej Xhenetit dhe do t'i thuhet: 'Hyr prej saj'. Dhe kush ushqen një të uritur derisa ta ngopë dhe i jep të pijë një të eturi derisa t'ia shuajë etjen; do t'i hapen të gjitha dyert e Xhenetit dhe do t'i thuhet: 'Hyr nga cila të dëshirosh'».

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Kebir', dhe në të është Is'hak bin Abdilah bin Ebi Ferueh, i cili është i dobët.

4724
- Nga Ijad bin Merthed - ose Merthed bin Ijad - nga një burrë prej tyre, se ai «e pyeti Pejgamberin - (s.a.v.s.) - e i tha: O i Dërguari i Allahut, më trego për një vepër që më fut në Xhenet? Ai tha: "A është ndonjëri prej prindërve të tu gjallë?". Derisa ia tha këtë disa herë, ai tha: Jo. Ai tha: "Atëherë jep ujë". Ai tha: E si t'u jap ujë? Ai tha: "Mjaftoju atyre me mjetet e tij kur janë të pranishëm, dhe bartuau atyre kur mungojnë".
Dhe në një transmetim: "U mjafton atyre me mjetet e tij kur janë të pranishëm, dhe ua bart atyre kur mungojnë prej tij».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe el-Husejni nuk e ka njohur Ijad bin Merthedin, ose Merthed bin Ijadin.
Dhe Taberaniu e ka transmetuar prej tij se ai e ka pyetur Pejgamberin - (s.a.v.s.) -. Transmetuesi është i besueshëm prej burrave të 'Sahihut'; kështu që panjohuria është larguar.

4725
- Dhe nga Asim bin Kulajb, i cili ka thënë: Kam dëgjuar Ijad bin Merthedin ose Merthed bin Ijadun duke i treguar një njeriu: «Se ai e pyeti Pejgamberin (s.a.v.s.) për një vepër që do ta fuste në Xhenet. Ai tha: "A është ndonjëri prej prindërve të tu gjallë?". Tha: Jo. E pyeti tri herë. Ai tha: "Jep ujë për të pirë; dërgoju atyre kur janë larg, dhe mjaftoji ata me të kur janë prezentë"».
E ka transmetuar Taberaniu në "El-Kebir", dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e "Sahihut".

4726 - Dhe nga Abdullah bin Amri, «se një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe tha: Unë nxjerr ujë në koritën time derisa ta mbush për devetë e mia, pastaj më vjen një deve e dikujt tjetër dhe unë i jap të pijë, a ka [për mua] në këtë shpërblim? I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) tha: "Në çdo mëlçi të njomë ka shpërblim".»

E ka transmetuar Ahmedi, dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4727 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: I Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) ka thënë: «Sadakaja më e mirë është uji. A nuk keni dëgjuar fjalën e banorëve të Zjarrit kur kërkuan ndihmë nga banorët e Xhenetit [duke thënë]: ﴿Derdhni mbi ne pak ujë ose nga ajo me çfarë ju ka furnizuar Allahu﴾ [el-A'raf: 50]».

E ka transmetuar Abu Ya'la dhe at-Tabarani në el-Awsat, dhe në të është Musa bin el-Mugira, i cili është i panjohur (mexhul).

4728 - Dhe nga Ibn Abbasi transmetohet se ka thënë: «Një burrë erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tha: Cila është ajo vepër që, nëse e bëj, do të hyj në Xhenet? Ai tha: "A je në një vend ku sillni ujë?". Ai tha: Po. Ai tha: "Atëherë blej një kacek të ri, pastaj jep ujë me të derisa ta grisësh, sepse ti nuk do ta grisësh atë derisa të kesh arritur me të veprën e Xhenetit"».

E ka transmetuar Taberaniu në "el-Kebir", dhe në të është Jahja el-Himmani, për të cilin ka pasur fjalë, por ai është konsideruar i besueshëm, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4729
- Dhe nga Kudejr ed-Dabbiu se një beduin erdhi te Pejgamberi (s.a.v.s.) dhe i tha: "Më trego për një vepër që më afron me Xhenetin dhe më largon nga Zjarri." Pejgamberi (s.a.v.s.) tha: "A janë këto të dyja ato që të kanë bërë të veprosh?". Ai tha: "Po". Ai tha: "Thuaj të drejtën dhe jep tepricën". Ai tha: "Pasha Allahun, nuk mundem ta them të drejtën në çdo kohë, dhe as nuk mundem të jap tepricën". Ai tha: "Atëherë ushqe të tjerët me ushqim dhe përhap selamin". Ai tha: "Edhe kjo është e vështirë". Ai tha: "A ke deve?". Ai tha: "Po". Ai tha: "Atëherë shiko një deve nga devetë e tua dhe një kosh (shishe lëkure) uji, pastaj drejtohu te një familje që nuk pinë ujë përveçse herë pas here dhe jepu atyre të pinë; mbase nuk do të ngordhë deveja jote dhe as nuk do të griset koshi yt derisa të të bëhet i detyrueshëm Xheneti". Beduini u largua duke thënë 'Allahu Ekber', dhe nuk iu gris koshi i tij e as nuk i ngordhi deveja derisa u vra dëshmor (shehid).
E ka transmetuar Taberaniu në 'El-Kebir', dhe transmetuesit e tij janë transmetuesit e Sahihut.

4730 - Dhe nga Sa'd bin 'Ubade transmetohet «se Pejgamberi - (s.a.v.s.) - i tha atij: "O Sa'd, a të të tregoj për një sadaka që ka kosto të lehtë, por shpërblim të madh?". Ai tha: "Po, o i Dërguari i Allahut". Ai tha: "Dhënia e ujit". Dhe Sa'di dha ujë».

Unë them: Ai ka një hadith tjetër për dhënien e ujit përveç këtij, të cilin e ka transmetuar Ebu Davudi.

4731 - Dhe nga Enes bin Maliku, nga Pejgamberi i Allahut - (s.a.v.s.) -: «Dy burra po përshkonin një shkretëtirë; njëri ishte adhurues, ndërsa tjetri ishte mëkatar. Adhuruesi u et aq shumë saqë u rrëzua. Shoku i tij filloi ta shikonte [ndërsa kishte me vete një enë me pak ujë, dhe filloi ta shikonte] atë teksa ishte i shtrirë përtokë. Ai tha: 'Pasha Allahun, nëse ky rob i mirë vdes nga etja ndërsa unë kam ujë, nuk do të gjej kurrë mirësi nga Allahu. E nëse i jap ujin tim, unë do të vdes.' Kështu, ai u mbështet tek Allahu dhe vendosi; i hodhi pak nga uji i tij dhe i dha pjesën tjetër për të pirë. Ata u ngritën dhe e kaluan shkretëtirën. [Në Ditën e Kiametit], ai që ishte mëkatar ndalet për llogari dhe urdhërohet të dërgohet në Zjarr. Ndërsa engjëjt po e çonin, ai sheh adhuruesin dhe i thotë: 'O filan, a nuk më njeh?' Ai i thotë: 'Kush je ti?' Ai thotë: 'Unë jam filani që të dhashë përparësi ndaj vetes sime në ditën e shkretëtirës.' Ai thotë: 'Po, të njoh.' Atëherë ai u thotë engjëjve: 'Ndaluni.' Ata ndalen, dhe ai vjen e qëndron para Zotit të tij të Madhëruar e thotë: 'O Zot, Ti e di mirësinë e tij ndaj meje dhe se si më dha përparësi ndaj vetes së tij. O Zot, ma dhuro atë mua.' Ai (Allahu) i thotë [atij]: 'Ai është i yti.' Atëherë ai vjen, e kap për dore vëllanë e tij dhe e fut në Xhenet».
[Xhafer bin Ebi Sulejmani tha:] I thashë Ebu Dhilalit: A të ka treguar Enesi nga i Dërguari i Allahut
- (s.a.v.s.) -? Ai tha: Po.
E ka transmetuar Taberaniu në el-Evsat. Ebu Dhilalin e ka konsideruar të besueshëm Buhariu dhe Ibn Hibbani, por rreth tij ka diskutime.

4732 - Nga Aishja se ajo ka thënë: «O i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.), cila është ajo gjë që nuk lejohet të ndalohet? Ai tha: "Uji, kripa dhe zjarri." Ajo tha: "Ky uji, këtë e njohim, po si është puna me kripën dhe zjarrin?" Ai tha: "Kush jep kripë, është sikur të ketë dhënë sadaka gjithë atë që kripa ka shijuar, kush jep zjarr, është sikur të ketë dhënë sadaka gjithë atë që zjarri ka pjekur, dhe kush i jep një muslimani një gllënjkë ujë aty ku uji gjendet, është sikur të ketë liruar një rob, e kush i jep një muslimani një gllënjkë ujë aty ku uji nuk gjendet, është sikur ta ketë ngjallur atë.»

Thashë: E ka transmetuar Ibn Maxheh shkurtimisht.

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Zuhejr bin Merzuk, për të cilin Buhariu ka thënë: I panjohur (mexhul), munkerul-hadith.

4733 - Dhe nga Enesi (transmetohet) se bashkëshortet e Pejgamberit (s.a.v.s.) ecnin natën me kacekë, duke u dhënë ujë shokëve të të Dërguarit të Allahut (s.a.v.s.).
E ka transmetuar Ebu Jala dhe transmetuesit e tij janë të besueshëm.

4734
- Nga Abdullah bin Mes'udi, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë:
«A e dini se cila sadaka është më e vlefshmja?». Ata thanë: Allahu dhe i Dërguari i Tij e dinë më së miri. Ai tha: «Meniha (dhënia në shfrytëzim); që [ndonjëri prej jush] t'i japë vëllait të tij dirhemin, ose shpinën e kafshës, ose qumështin e deles, ose qumështin e lopës».
E ka transmetuar Ahmedi dhe Ebu Jala, i cili ka shtuar: «dinarin ose lopën». Gjithashtu e kanë transmetuar El-Bezzari dhe Et-Taberaniu në 'El-Evsat', dhe transmetuesit e Ahmedit janë transmetues të Sahihut.

4735 - Dhe nga en-Nu'man bin Beshir ka thënë: E kam dëgjuar të Dërguarin e Allahut (s.a.v.s.) duke thënë: "Kush jep si dhuratë argjend, ose ar, ose një enë me qumësht, ose dhuron një copë rrobe, kjo është sikur lirimi i një skllavi."

E ka shënuar Ahmedi dhe Taberaniu në 'el-Kebir', dhe burrat e tij janë burrat e Sahihut.

4736 - Dhe nga Ebu Hurejre transmetohet se ka thënë: Sadakaja më e mirë është maniha (dhënia e kafshës për t'ia shfrytëzuar qumështin), e cila sjell shpërblim në mëngjes dhe sjell shpërblim në mbrëmje. Maniha e devesë është si lirimi i një (skllavi) të kuq, ndërsa maniha e deles është si lirimi i një (skllavi) të zi.

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Abdullah bin Sabiha, të cilin e ka përmendur Ibn Ebi Hatimi dhe nuk ka përmendur ndonjë fjalë (kritikë) për të, ndërsa pjesa tjetër e transmetuesve të tij janë të besueshëm.

4737 - Dhe nga Ebu Hurejre, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) ka thënë: «Janë dyzet virtyte me të cilat Allahu të fut në Xhenet; më i larti prej tyre është dhënia e një dhitë (për qumësht).»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe në të është Salih el-Murri, i cili është i dobët.

4738 - Dhe nga Ebu Dherri, nga Pejgamberi (s.a.v.s.) se ai ka thënë: "O Ebu Dherr, kuptoje mirë atë që po të them. Një kec (femër) që i vjen një burri prej muslimanëve është më mirë për të sesa mali i Uhudit prej ari që e lë pas vetes."

E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Ebu el-Esved el-Gifari, të cilin e ka konsideruar të dobët en-Nesaiu.

4739
- Nga Muadh bin Enesi, nga i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.) se ai ka thënë:
«Kush ndërton një ndërtesë pa padrejtësi dhe pa tejkalim, ose mbjell një fidan pa padrejtësi dhe pa tejkalim, ai do të ketë shpërblim të vazhdueshëm për aq kohë sa përfitojnë prej saj krijesat e të Gjithëmëshirshmit».
E ka transmetuar Ahmedi, dhe në të është Zebani, të cilin Ebu Hatimi e ka konsideruar të besueshëm, por rreth tij ka diskutim.

4740 - Dhe nga Abdullah bin Amr bin el-As ka thënë: Ka thënë i Dërguari i Allahut (s.a.v.s.): «Nuk mbjell një musliman një fidan, dhe as nuk mbjell një kulturë, e prej saj ha një njeri, as një shpend, e asgjë tjetër, përveçse për të ka shpërblim.»

E ka transmetuar Taberaniu në 'el-Evsat', dhe isnadi i tij është i mirë (hasen).

Unë them: Do të vijnë hadithe rreth ndërtimit dhe mbjelljes në kapitullin e shitblerjes, në dashtë Allahu i Madhëruar.

Dhe tashmë ka kaluar hadithi i Xhabirit në kapitullin e bujarisë pak më parë.